Και ναι το σημερινό ήταν ένα πραγματικά κωμικοτραγικό 20λεπτο.:|
Ας τα παρω απο την αρχη τα πραγματα.:P
Ημουν στο φροντιστηριο και καναμε μαθημα.Η κυρια μας,μας ελεγε την παρακατω μεταφραση εξηγωντας παραλληλα.:P
-Προσπάθεια αποτροπής του γεγονότος 1
Καποια στιγμη ενιωσα καπως.:|Δεν μπορω να σας εξηγησω αλλα καπως.Κατι σαν κακο προαισθημα...κατι που θα γινοταν αλλα δεν θα μου αρεσε.:P
Τελικα βγηκε αληθες,οσο χαζο και αν ακουγεται αυτο.:P
Εξαλλου και εγω εκεινη την στιγμη ειπα στον ευατο μου"Χαζομαρες Μαρια.Παντα οταν νομιζεις οτι θα συμβει κατι δεν συμβαινει.":P
Πληρως πεπεισμενη οτι δεν θα γινοταν τιποτα,πηρα τα πανω μου,καθως βρηκα και την απαντηση σε δυο ερωτησεις που δεν πηγαινε το μυαλο των αλλων.:P Μετα ειχα σκασει και στα γελια με την Κων. με μια αστεια φραση που λεμε μεταξυ μας(*Ενταξει φτανει*xD)οποτε ολα ηταν οκ.:P
Εγω τελειωσα το μαθημα 8 αλλα η αδερφη μου τελειωνε 9.Ετσι μου ειπε αν γινοταν να γυρησω με λεωφορειο για να ερθουν να παρουν εκεινη οι γονεις μας,ωστε να μην τους βαζουμε σε κοπο να ερχοντε δυο φορες.;)
Της ειπα οτι θα παρω τηλεφωνο να δουμε τι θα μου πουν και μετα βλεπουμε.:P
-Προσπάθεια αποτροπής του γεγονότος 2
Μολις κατεβηκα μαζι με την Κων. κατω δεν ειδα πουθενα αυτοκινητο,οποτε πηρα τηλ για να ερθουν να με παρουν.Η μαμα μου,μου ειπε να γυρησω με λεωφορειο ή εαν θελω μπορω να περιμενω κανενα 20λεπτο τον μπαμπα μου να ερθει.Εκνευρισμενη προτιμησα αντι να περιμενω,να γυρησω με το λεωφορειο καθως ηθελα να επιστρεψω γρηγορα να διαβασω.
Βεβαια δεν μου αρεσε η ιδεα να γυρησω βραδυ μονη,παρολο που αλλες φορες το λατρευω.
Πηγα λοιπον στην σταση.Εκει περιμενα τουλαχιστον ενα τεταρτο το λεωφορειο.:|
"Επρεπε τελικα να περιμενω τον μπαμπα μου"σκεφτηκα.
Καποια στιγμη επιτελους ηρθε το 315,το οποιο και ειναι απο τα αγαπημενα μου καθως ειναι μικρο και καθαρο.:P
-Προσπάθεια αποτροπής του γεγονότος 3
Οταν μπηκα εβγαλα το εισητηριο μου να το χτυπησω.Το εβαλα στο μηχανημα αλλα δεν ακουσα κανενα χαρακτηριστικο"Τακ".Το πιεσα αλλα τιποτα."Μηπως να παω στο αλλο?"αναρωτηθηκα."Μπααα..."σκεφτηκα βαριεστημενα.:P
Στην προτελευταια σταση λοιπον μπαινει μια ξανθια μεγαλη κυρια και ενα ψηλος,γυρω στα 30,μουσατος κυριος.
"Τι θελει να πει στον οδηγο αυτη?"αναρωτηθηκα.
Και αμεσως μετα πηρα την απαντηση."Παρακαλω τα εισητηρια σας.Οι πορτες να παραμεινουν κλειστες"ειπε η ξανθια.
Ελενχει τους πρωτους και οταν φτανει σ'εμενα της λεω με τρεμαμενη φωνη"Το εβγαλα να το χτυπησω αλλα μαλλον δεν εχει μελανι.Παντως δεν χτυπησε."
Κοιταει το εισητηριο μου που της δειχνω και λεει"Ενα προστημο 30 ευρω συναδελφε εδω στην κοπελια."
"Μα το χτυπησα!Αλλα δεν εγινε κατι..."πφφ...σπουδαιο το επιχειρημα μου.Ποιος θα με πιστεψει?:P
"Θελεις τωρα να δοκιμασουμε?"
"Θελετε?Αμα θελετε δειτε."την προκαλω εγω.
"Παρακαλω ανοιξτε το μπροστα μηχανημα."Βαζει ενα δικο της εισητηριο μεσα και δεν γινεται τιποτα.Ωραια,σκεφτηκα!
Το ξαναβαζει μετα και χτυπαει.Την εβαψα,σκεφτηκα.:P
Ειχα μεινει με μια εκφραση wtf? και δεν μπορουσα να πιστεψω αυτο που εβλεπα.
Τι επιχειρημα ειχα τωρα?:P
"Μααα..."ψελισσα αλλα αυτη με κοιταζε μ'ενα υφος.:| Ηταν πολυ bicth.:|
"Ταυτοτητα εχεις?"
"Οχι"απανταω.
"30 ευρω εχεις?"
"Οχι"ξαναλεω.
"Ωραια,παρε ενα τηλεφωνο την μαμα σου."
Την περνω και της εξηγω με τρεμαμενη φωνη πως εχει η κατασταση.
Εντωμεταξυ ειχαμε περασει την σταση που επρεπε να κατεβω και το λεοφωρειο συνεχιζε.
"Τα στοιχεια της κορης σας πειτε μου.Οχι κυρια μου αφου δεν ειναι κατω απο 12 ετων οφειλει να εχει εισητηριο...Δεν το ειχε κυρωσει ομως.Ναι ωραια καντε οτι νομιζεται.Ναι για να μην την παμε ομως στο αστυνομικο τμημα πειτε μου τα στοιχεια της."
Μετα δεν ακουσα ακριβως τι ελεγαν γιατι της ειπα πανικοβλητη οτι επρεπε να εχω κατεβει εδω και δυο στασεις.Οποτε κατεβηκαμε στην επομενη εγω αυτη,και ο αλλος ο μουσατος κυριος.
Καθισα στο παγκακι της στασης και περιμενα.:P
Ξαφνικα η ξανθια ανεβασε παρα πολυ τον τονο της φωνης της"Οπως σας μιλαω να μου μιλατε σας παρακαλω.Μην μου υψωνεται εμενα τον τονο της φωνης σας!Τι θα γινει?Ωραια για ελατε εδω να καλεσουμε την αστυνομια!"
Μου εδωσε συγχισμενη το κινητο.Ακουω απο την αλλη γραμμη εναν μπαμπα να φωναζει να του πω που ειμαι.Του εξηγησα σε ποια σταση και υστερα μου το εκλεισε.
"Συνναδελφισα μην φωναζεται.Ηρεμηστε"ειπε ο κυριος.
"Δεν μπορω συνναδελφε.Τωρα θα παρω την αστυνομια!"Περνει...Εξηγει πως εχουν τα πραγματα λεγωντας"Ελατε τωρα γιατι ο πατερας της μας απειλησε μεσω του τηλεφωνου και ειπε οτια θα γινει της Π....Ναι ελατε να τους παμε στο αστυνομικο τμημα."
Αφου το κλινει αρχιζει αυτη να φωναζει σ'εμενα. o.O
"Εγω ειχα σκοπο να στο χαρισω,αλλα με αυτη την συμπεριφορα του πατερα σου δεν γινεται τιποτα!ΛΥΠΑΜΑΙ!Λυπαμαι παρα πολυ!Δεν ειχα σκοπο να κανω κατι τετοιο!Αλλα δεν γινεται!"
Εγω κουναγα απλα το κεφαλι.:P"Ναι...μονο που αυτα μην τα λετε σ'εμενα,σ'εκεινον πειτε τα."της λεω.:P
"Εσεις εισταστε παρα πολυ ηρεμη αλλα εκεινος δεν ηταν!Συγνωμη ποσο ειστε?"
"17."απανταω.
"Μα καλα δεν ξερεις οτι πρεπει να εχεις εισητηριο?"
"Το ξερω.3 εχω μεσα στην τσαντα μου,αμα θελετε να δειτε.Απλα δεν χτυπηθηκε."
"Τι να πω!Τωρα θα ερθει η αστυνομια να δουμε!"
Εντωμεταξυ ολα αυτα τα ελεγε τσιριζοντας και εγω ως γνωστων δεν μπορω να μου φωναζουν.:|
Οποτε ηθελα να υπερασπιστω τον ευατο μου,αλλα ενας κομπος ειχε δεθει στον λαιμο μου."Δεν θα τους κανω την χαρη να κλαψω μπροστα τους.Ελα Μαρια...σκεψου κατι χαρουμενο:D!Σκεψου τους φιλους σου.Την Κων. που γελαγατε πριν λιγη ωρα μαζι.Την καθηγητριες που σπατε πλακα.Παντως σκεψου κατι αλλο!Πφφφ...μακαρι να ηταν εδω η αδερφη μου και η φιλη μου η Φ. Αρκει να μην ημουν μονη.:("αυτα σκεφτομουνα καθως περιμεναμε τον μπαμπα μου.
Και εκει που νομιζα πως θα αργουσε,εμαφανιζεται απο το πουθενα με τεραστια ταχυτητα το μικρο μας ασπρο αυτοκινητο.Απο μεσα πεταγεται ενας εξοργισμενος μπαμπας λεγοντας"Εσεις κρατατε το παιδι μου?Μα καλα κρατατε ανιληκο?*Ακολουθει βρισια*."
Αφου ειπε αυτα πηγε να ορμηξει στην ξανθια.:P
Αυτη ετρεξε γρηγορα πισω απο το παγκακι της στασης και ο κυριος ο μουσσατος μπηκε αναμεσα xD.
Αν δεν ηταν αυτος,η ξανθια τωρα δεν ξερω αν θα ηταν καλα στην υγεια της.:P
Πρωτη φορα παντως ειδα τοσο θυμωμενο τον μπαμπα μου.:P
"Εχουμε καλεσει την αστυνομια!"φωναξε αυτη.:P
"Δεν μπα να καλεσετε και την πυροσβεστικη!Καντε οτι θελετε!"απανταει ο μπαμπας μου με αγριο τονο,ενω ειναι ετοιμος να αρπαχτει με τον κυριο.:P
"Μπαμπα ηρεμησε"ψελισσα.Αλλα που να με ακουσουν στις φωνες?:P
"Ελα Μαρακι!"φωναζει,σπρωχνει τον κυριο για να ερθει κοντα μου,με τραβαει στην κυριολεξια ομως απο το μπρατσο,και με σπρωχνει με δυναμη μεσα στο αυτοκινητο.:P
Μετα απο αυτο φωναξε και αλλο στον μουσατο κυριο.Ειχαν ερθει μουρη με μουρη σαν δυο γατες που ειναι ετοιμες να ριχτουν η μια στην αλλη.Εντωμεταξυ περναγε κοσμος διπλα και κοιταγε.:P Ρεζιλι γιναμε παλι.xD
Παντως μεσα σε 5 δευτερολεπτα ο μπαμπας μου βρεθηκε διπλα μου και εβαλε μπρος το αυτοκινητο.
"Πηραμε τις πινακιδες!"τσιριζε η ξανθια.:P
Μολις εβαλε μπρος ο μπαμπας μου δεν μπορουσα να κρατηθω αλλο και ξεσπασα σε κλαμματα του στυλ"Εγω φταιω.Αν το ειχα χτυπησει στο αλλο μηχανημα δεν θα ειχε γινει τιποτα."
(Τς τς...ψυχικη οδηνη.:P)
Μετα απο λιγο ομως ηρεμησα,καθω η ωρα ειχε παει 9 παρα,οποτε πηγαμε στο φροντιστηριο να παρουμε την αδερφη μου και την φιλη μου.Οταν με ειδαν μεσα στο αυτοκινητο ξαφνιαστικαν αλλα τους εξηγησα τι ειχε γινει.:P Βεβαια γελασαν xD.Γιατι οντως απο την μια το σκηνικο ηταν τοσο μα τοσο τραγικο αλλα απο την αλλη τοσο κωμικο.:P
Οταν γυρησα σπιτι η μαμα μου με ρωτησε"Δεν πεταχτηκε κανεις μεσα απο το λεωφορειο να πει οτι πραγματι σε ειδε να προσπαθεις να το χτυπησεις?"
"Χαχ...μαμα ξερεις κανεναν που θα υπερασπιζοταν μια αγνωστη?xD"
Τωρα τι θα γινει απο εδω και περα δεν ξερω.:P
Παντως αυτο που ξερω ειναι οτι μολις ειδα τον μπαμπα μου ενιωσα ανακουφηση.Μου ειπε αργοτερα αμα μου ξανατυχει τιποτα τετοιο να περνω τον θειο μου που δουλευει στα λεωφορεια να το κανονιζει εκεινος το θεμα.:P
Οποτε εχουμε τα εξης συμπερασματα και διδαγματα
1.Αλλη φορα θα ακουω το ενστικτο μου.:P
2.Αμα δεν χτυπιεται το εισητηριο θα πηγαινω Σ'ΟΟΟΣΑ μηχανιματα και αν εχει το λεωφορειο.
3.Ο μπαμπας μου με αγαπαει πολυ μωρε!Και ειναι ειλικρινα απο τους πιο ηρεμους ανθρωπους.Φυσικα η συμπεριφορα του εκεινη την στιγμη και τα λογια του δεν ηταν τα καλυτερα αλλα δεν πειραζει.Εξαλλου ουτε αυτη η ξανθια ειχε την καλυτερη συμπεριφορα προς εμενα.:P
Μεχρι τον Σεπτεμβριο ειχα την εντυπωση πως οι "ελεγκτες" ειναι απλα μυθος γιατι δεν ειχα πετυχει ποτε κανενα,ενα χρονο που πηγαινοερχομουν με λεωφορειο στο φροντιστηριο.Ωστοσο πετυχα εναν τελη Σεπτεμβρη.:P Μετα απο το σημερινο πειστικα οτι υπαρχουν.:P
Βεβαια με ενοχλησε το γεγονος που δεν με πιστεψε πως προσπαθησα να το χτυπησω.Αλλα για πιο λογο εξαλλου να με πιστεψει?
Ουφ...τα θυμηθηκα και συγχηστηκα.:P
Ας μην χαλαω το καρμα μου.:P
Χαρουμενη σκεψη?
ΑΑΑΑΑ,σε 7 ημερες βγαινει ο Χαρι.:D <33
Ενα τραδουδακι που μου εχει κολλησει^ <3
Οταν η απουσία γίνει τρόπος ζωής
Όταν ο πόνος γίνει δρόμος διαφυγής
Όταν στα πρόσωπα του κόσμου βλέπω το προσωπό σου
Όταν το δάκρυ μου στο χάρισα και έγινε δικό σου
Όταν το εγώ μου είναι μισό και το αστέρι μου θολό
Όταν ξέρω πως υπάρχω μα δεν γίνεται να ζω
Όταν μέσα μου κοιτώ βλέπω ένα απύθμενο κενό
γιατί δεν έπαψα στιγμή να σ'αγαπώ.
Σε μερικα σημεια εχω γραψει απο πανω"Προσπαθεια αποτροπης γεγονοτος".Γιατι πραγματι ηταν σαν να προσπαθησα ασυναισθητα να αποτρεψω το τραγικο αυτο 20λεπτο.Αλλα παρολ'αυτα αυτο δεν ανατραπηκε.Ειναι περιεργο μερικες φορες πως τα φερνει η ζωη.Λες και ηταν γραφτο.Αλλα παρολ'αυτα αν προσπαθησω τωρα να ερμηνευσω αν πραγματι υπαρχει μοιρα ή οχι δεν θα καταληξω πουθενα.
Ξεχασα να αναφερω οτι μπροστα απο εμενα υπηρχαν και αλλοι δυο αντρες που δεν ειχαν εισητηριο αλλα επρεπε να κατεβουν.Οποτε αυτη ή θα κατεβαινε μαζι τους να παρει τα στοιχεια εκεινων,ή θα εμενε μεσα να γραψει εμενα.Προτιμησε το δευτερο.Αν αυτο τωρα δεν ειναι αδικο,τοτε τι ειναι?:P
Αυταααααα.:D
Και αλλη φορα:Χτυπαμε ολοι το εισητηριο μας!:P(αν δεν χτυπιεται παμε σ'οοοολα τα μηχανηματα του λεωφορειου.:P"
Καληνυχτουδια λοιπον απο μια κουρασμενη Fleur.^_^
