Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Countless lovers under cover of the street

Γειαααα σαααας!
Πότε έφτασε Μάρτιος;;; Πραγματικά πως γίνεται να κυλάει ο χρόνος τόσο γρήγορα;

Τους τελευταίους μήνες ωστόσο η ζωή μου κυλάει σχετικά ομαλά και ήρεμα. Συνεχίζω να δουλεύω στην προώθηση,συνήθως Παρασκευές και Σάββατα.
Έχουμε καταφέρει με την αδερφή μου να ξεπληρώσουμε ένα μικρό χρέος της ΔΕΗ και να είμαστε εντάξει απέναντι στους υπόλοιπους λογαριασμούς.Χαίρομαι που έχουμε βάλει σε μια σειρά κάποια έξοδα. Βέβαια για να το καταφέρουμε αυτό έχουμε περιορίσει τις εξόδους μας. Πραγματικά θα βγω σπάνια για καφέ ή κάποιο ποτό. Και μου λείπει η αλήθεια είναι το πόσο έβγαινα στο 1ο ή στο 3ο έτος. (Να σημειωθεί ότι προσπαθώ παράλληλα να μαζέψω λεφτά για καινούργιο σκελετό και κρύσταλλα. Βλέπεται η μυωπία μου έχει φτάσει στο 7.50 και δεν βλέπω με τα παλιά καλά ούτε τα γράμματα στον υπολογιστή :P )

Έδωσα 5 μαθήματα στην εξεταστική μου. Αρκετά δύσκολα μπορώ να πω. Τα δυο τα πέρασα και περιμένω άλλα τρια. Έαν όλα πάνε καλά θα μου μένουν 5 για πτυχίο που θα τα δώσω τον Ιούνιο.
Αχ..,μου λείπουν πολύ και τα κορίτσια από την σχολή. Μιλάμε σχεδόν κάθε μέρα και βλεπόμαστε που και που αλλά είναι πολύ διαφορετική η αίσθηση της σχολής. Ειδικά όταν πηγαίνω μόνη μου για να παρακολουθήσω κάποιο μάθημα. Ωστόσο έχω βρει μια πολύ καλή κοπέλα από το πρώτο έτος που με βοηθάει πολύ με σημειώσεις κτλ. Εάν έχω περάσει τα αρχαία σε εκείνη θα το οφείλω,

book and coffee εικόνα


Ο Σ. υπάρχει ακόμα στην ζωή μου. Πηγαίνουμε συνήθως σινεμά ή για καφέ,ή λιώνουμε σπίτι βλέποντας ταινίες ή σειρές. Εχθές με κούρεψε κιόλας! Έχω ανεφέρει ότι είναι κομμωτής; Δεν ξέρω! Πάντως το χρειαζόμουν ένα κουρεματάκι! Τα Χριστούγεννα είχαμε πάει και μια μονοήμερη στο Ναύπλιο,ήταν πολύ όμορφα!

Επίσης να αναφέρω πως μου πήρε δώρο καινούργιο κινητό. Εντάξει δεν ακούγεται κάτι σπουδαίο όταν το γράφεις.Αλλά εκείνο το Σάββατο είχα περάσει μια πολύ δύσκολη μέρα. Είχα τσακωθεί με την μαμά μου και δούλευα δίπλα στα ψυγεία,κάτι το οποίο δεν ήταν καθόλου ευχάριστο καθώς για ένα 8ωρο έτρεμα πάρα πολύ και ας φόραγα πουλόβερ και 2 μπλούζες!
Και το ξέρω πως ακούγεται χαζό αλλά πότε κανείς άλλος δεν μου είχε πάρει ένα ακριβό δώρο...Ούτε εγώ η ίδια δεν έχω πάρει ποτέ κάτι για τον εαυτό μου ακριβό. Οπότε μόλις μου έδωσε το κουτί του,και το άνοιξα (ένα huawei p8) άρχισα να κλαίω από την χαρά μου.
Με συγκίνησε πολύ σαν πράξη γιατί έβλεπε πόσο με ταλαιπωρούσε η άλλη μπακατέλα που είχα,που ακόμα και στις κλήσεις και στα μηνύματα κόλλαγε. Γενικά με συγκινεί ώρες ώρες το γεγονός πως δεν είναι καθόλου μα καθόλου παρτάκιας όσον αφορά τα χρήματα. Είναι πραγματικά πολύ γενναιόδωρος. Ίσως και να μην έχω ξανά πετύχει τόσο γενναιόδωρο άτομο.
Δεν έχω θελήσει φυσικά σε καμία περίπτωση ποτέ να το εκμεταλλευτώ αυτό. Το μόνο πράγμα που εκμεταλλεύομαι που και που είναι το τέλειο φαγητό της μαμάς του και το πάντα γεμάτο ψυγείο τους χαχα :P Είμαι Ταυράκι,είμαι γεννημένη για να τρώω! :P

smile, art, and drawing εικόνα


Ερχόμενη για να γράψω τα νέα μου βρήκα μια ανάρτηση που την είχα αφήσει στο πρόχειρο και προοριζόταν να δημοσιευθεί λίγο μετά την Πρωτοχρονιά. :P
Οπότε την δημοσιεύω και αυτή επιτέλους!


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Η αλλαγή του χρόνου με βρίσκει φέτος σπίτι μαζί με την μητέρα και την αδερφή μου. Δύο ώρες πιο πριν έχω ψιλοτσακωθεί με τον Σ.
Έχω κατεβασμένα μούτρα ενώ η μητέρα μου μου χαμογελάει και με ρωτάει τι από αυτή την χρονιά που πέρασε μου άρεσε πιο πολύ.
"Η Μήλος ήταν πολύ ωραία..."της απαντάω με παράπονο.

Αφού λέμε ευχές και κόβουμε πίτα ξαπλώνω να κοιμηθώ κατά της 2. Η αλήθεια είναι πως ήθελα πολύ να βγω αλλά δεν υπήρχε καμία φίλη για να έρθει να μας πάρει από το σπίτι μας.

Πριν κοιμηθώ στέλνω ένα μήνυμα στον Σ. πως πέρσι τέτοια μέρα ήμασταν μαζί. Και φέτος ούτε μια ευχή;;

Με παίρνει τηλ. κατά της 2μιση για να μου κάνει το ίδιο παράπονο χωρίς όμως να έχει δει το μήνυμα που του έστειλα. Θυμώνω πολύ γιατί είχε πει ότι θα με πάρει εκείνος τηλέφωνο και του τονίζω ότι εγώ τον πήρα πριν την αλλαγή να τα βρούμε αλλά εκείνος ήταν ψυχρός.
Μετά από αυτό προσπάθησα να ξανά κοιμηθώ αλλά δεν μπορούσα από τα νεύρα μου.

Το κινητό μου ξανά χτυπαέι στις 3μιση το πρωί και είναι πάλι ο Σ.
"Έλα...θες αύριο να έρθω να σε πάρω;"
"μμ δεν γίνεται έχουμε να πάμε Σαλαμίνα στον μπαμπά μου."
"καλά μου θυμίζεις λίγο την διεύθυνσή σου;"
Αφού του την λέω μου απαντάει"οκ μην κοιμηθείς μέχρι να φτάσω σπίτι μου."
Δεν μπόρεσα όμως και ξανά κοιμήθηκα. Το κινητό μου ξανά χτυπάει στις 4:05 το πρωί.

phone, pink, and cute εικόνα


"Έλα μωρό μου τι έγινε;" απαντάω μέσα στον ύπνο μου.
"Είμαι κάτω από το σπίτι σου."
"Πλάκα μου κάνεις."
"Όχι βγες να δεις."
Η αλήθεια είναι πως δεν το πίστεψα οπότε βγήκα με τις πιτζάμες στο μπαλκόνι. Ήταν όντως από κάτω.
"Που είσαιιιιιιι,άντεεεε έλααα να πάμε να κοιμηθούμε σπίτι μουυ."
"Τώρα ετοιμάζομαι." του λέω χαρούμενη ενώ παράλληλα τρέχω πάνω κάτω στο σπίτι για να ντυθώ και να φτιάξω την τσάντα μου.

Μετά από λίγο τον πήρα τηλέφωνο για να ανέβει λίγο πάνω. Ήρθε. Έφαγε βασιλόπιτα και μίλησε με την μαμά μου. Τον φίλησα αρκετές φορές μόλις τον είδα. Έφτιαξα την τσάντα μου και φύγαμε.

couple, love, and kiss εικόνα


Φτάσαμε σπίτι του και ξαπλώσαμε.
"Είδες που λες ότι πέρσι ήμασταν μαζί; Και φέτος μαζί είμαστε!" μου είπε γλυκά και χαμογέλασα.
Τον έπιασα αγκαλιά. Ο καημένος ήταν άρρωστος. Έκαιγε από πυρετό. Έκανε τόσο δρόμο για εμένα με πυρετό! Ψυχή μου όμορφη...
Δεν κοιμήθηκα πολύ καλά η αλήθεια είναι. Τον άκουγα στον ύπνο μου να αναστενάζει και να βήχει...Ξύπναγα τον χάιδευα και ξανά κοιμόμουν και εγώ.

Την επόμενη με πήγε στην στάση του λεοφωρείου για να πάω Σαλαμίνα να δω τον μπαμπά μου.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ήταν πολύ όμορφο αυτό που έκανε για εμένα εκείνη την βραδιά. Γενικά από τον Σεπτέμβριο και μετά που είχαμε τσακωθεί πάρα πολύ έχει κάνει κάποια μεγάλα βήματα. Έχει θέσει τον πήχη για τον εαυτό του πολύ ψηλά. Και εγώ η ίδια έχω προσπαθήσει να αλλάξω κάποια πράγματα που τον ενοχλούν.
Μέσα στον Φεβρουάριο είχαμε τσακωθεί βέβαια άλλη μια φορά σοβαρά. Και είχα απογοητευτεί από αυτό γιατί απο τον Σεπτέμβριο και μετά τα πηγαίναμε πολύ καλά. Συνεχίζω να πιστεύω ότι ώρες ώρες είναι εγωιστής και σκέφτεται έτσι. Και κάποιες στιγμές με πιάνουν τα ψυχολογικά μου γιατί έχουν υπάρξει άτομα στον περίγυρώ μου που μου λένε ότι δεν μου αξίζει να στεναχωριέμαι. Και πόσο μάλλον δεν μου αξίζει να μου φέρεται εγωιστικά ο άνθρωπός μου. Ίσως γι'αυτό ένιωσα και εγώ τόση απογοήτευση τότε γιατί με στεναχώρησε πάρα πολύ. Ώρες ώρες ζυγίζω τα υπέρ και τα κατά της σχέση μας και αισθάνομαι τόσο μπερδεμένη. Έχει κάνει τόσα για εμένα. Ωστόσο αρκεί ο έρωτας για να είναι δυο άνθρωποι χαρούμενοι και ευτυχισμένοι; Έχω την αίσθηση πως δεν αρκεί. Και ορισμένα πράγματα στον χαρακτήρα κάποιου δεν πρόκειται να αλλάξουν. Δεν αλλάζει ο χαρακτήρας...

love, alternative, and grunge εικόνα


Αχ...να πάλι με έπιασαν τα ψυχολογικά μου.
Ορισμένες φορές τον κοιτάζω που κοιμάται. Τόσο ήρεμα και γλυκά. Και αναρωτιέμαι εάν κάποια στιγμή χωρίσουμε πως θα αντέξω να τον αφήσω; Πως θα το αντέξει η καρδιά μου; Πλέον σημαίνει πάρα πολλά πράγματα για εμένα σαν άτομο. Είναι η καλημέρα μου και η καληνύχτα μου. Και η προσμονή μου να τον δω,να τον αγγίξω, να ακούσω κάτι γλυκό από εκείνον, ή να  γελάσουμε παρέα με κάτι είναι πάντα η ίδια. Το θέμα είναι ότι εκείνος δεν ξέρω τι σκέφτεται. Δεν μου μιλάει συχνά για τα συναισθήματά του. Τις περισσότερες φορές προσπαθώ απλά να μαντέψω τι μπορεί να αισθάνεται για εμένα. Θα μου πείτε δεν το δείχνουν οι πράξεις;; Όχι καμία φορά είναι αναγκαία και μια λεκτική επιβεβαίωση.

Αχ...
Αυτά από εμένα.
Μην ξεχνάτε να χαμογελάτε και να τα αντιμετωπίζεται όλα με αισιοδοξία,ακόμα και αυτά που μοιάζουν πολύ μαύρα. :)


moon, night, and hug εικόνα


Και ένα τραγούδι που το λατρεύω (θέλω και εγώ να κάνω road trip με κάποιον όπως στο βίντεο κλιπ *-* )



~~~~

ΥΓ:;Eχω αποδεσμευτεί πια τελειώς από την σκέψη του Γ. κάτι που με κάνει να νιώθω υπέροχα. Από οτι είχα δει στο fb του συνεχίζει μεταπτυχιακό στην Σκωτία. Που και που μου πατάει κάποια like αλλά μέχρι εκεί. Πάει ένας χρόνος πια από τότε που μιλήσαμε τελευταία φορά. Η αλήθεια είναι πως θα ήθελα να μάθω νέα του αλλά δεν το θεωρώ καθόλου σωστό το να έχω κάποια επικοινωνία μαζί του. Απ'οτι φαίνεται και εκείνος το ίδιο αφού δεν μου ξανά έστειλε κάποιο μήνυμα,πέρα από αυτά τα like στο fb. (που δεν σημαίνουν και κάτι σπουδαίο μεταξύ μας -ελπίζω δηλαδή :P - .) Ωστόσο έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Γ. για εμένα θα είναι πάντα ένα απωθημένο μεγάλο που δεν κατάφερα να απολαύσω. :P 

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Άτιμε έρωτα!

Και θα καθόμαστε παρέα στον καναπέ. Θα χουχουλιάζουμε με μια κουβέρτα.
Θα χώνω το κεφάλι μου στο λαιμό σου. Εσύ θα γυρνάς και θα μου χαιδεύεις τα μαλλιά. Εγώ θα κλείνω τα μάτια μου και θα ηρεμώ.

Μακάρι να μπορούσαν να δουν και οι άλλοι αυτό που βλέπω σ'εσένα.
Αυτή την παιδική λάμψη που έχεις ώρες ώρες.
Όπως τις προάλλες που μου φώναζες πως θα έρθει ο κρύος αέρας και πρέπει να κρυφτούμε. Με κουκούλωσες με το πάπλωμα και με έσφιξες τόσο δυνατά που κόντεψα να σκάσω. Γέλαγα, γέλαγα και γέλαγα και δεν ήξερα πως να σταματήσω.
"Σουυτ θα μας ακούσει ο αέρας" και με έσφιγγες και άλλο πάνω σου.
"Δεν μπορώ με έχει πιάσει νευρικό χαχα θα σκάσω." Και γέλαγα.

love, couple, and boy εικόνα

Πέρασε ένας χρόνος.
Ένας χρόνος από εκείνο το βράδυ του Νοεμβρίου που βγήκαμε για πρώτη φορά στο Γκάζι. Ακόμα θυμάμαι ότι φόραγες μια χακί μπλούζα, μια άσπρη ζακέτα,τζιν και μαύρα μποτάκια.
Είχαμε καλή χημεία στις συζητήσεις μας, στις πλάκες. Η ώρα μου είχε φανεί ότι είχε περάσει πολύ γρήγορα.
Πάντα μπορώ να αντιληφθώ έαν όντως μου αρέσει κάποιος με το κατά πόσο θα περάσει γρήγορα η ώρα μαζί του στο ραντεβού ή όχι.

Με είχες αφήσει έξω από το μετρό. Ταυτόχρονα σε φίλησα και με φίλησες.
"Ίσως να σε συνοδεύσω μέχρι κάτω." μου είχες πει και χάρηκα που θα ήσουν δίπλα μου λίγο ακόμα και θα είχα δικαίωμα και για άλλο ένα φιλί.

Αχ και εκείνο το δεύτερο ραντεβού. Δεν ήξερα πως και γιατί αλλά με μαγνήτιζες. Με μαγνήτιζε το βλέμμα σου. Ο τρόπος που μίλαγες. Ο τρόπος που φίλαγες.
Ήθελα να φωνάξω από χαρά όταν μου είχες πιάσει το χέρι και περπατήσαμε παρέα.
Και όταν παραγγείλαμε,δεν έπαυες να μου χαιδεύεις τα χέρια.
"Φοράς άρωμα;" με είχες ρωτήσει.
"Χμμ όχι." γιατί το ρωτάει αυτό είχα αναρωτηθεί.
"Για να δω." Είχες τεντωθεί και είχες ακουμπήσει ελαφριά την μύτη σου στο λαιμό μου. Για λίγο είχα μείνει ακίνητη. Λες και κάποιος με αφόπλισε. Και ύστερα απομακρύνθηκες αργά. Αλλά πριν απομακρυνθείς τελείως κατευθύνθηκες προς τα χείλη μου. Ο τρόπος σου ήταν απίστευτος!

Και συνέχισαν και άλλες όμορφες ημέρες. Στην αρχή χλυαρές μ'εσένα να μην ξέρεις τι θέλεις και εγώ να κλαίω παρέα με σοκολάτες. Αλλά να μην μπορώ να πω όχι σε όλο αυτό. Και φυσικά ούτε εσύ να μπορείς να αρνηθείς όλο αυτό.
Θυμάμαι που εκεί κάπου τέλη Νοεμβρίου 2015 είχαμε πάει σινεμά. Πριν αρχίσει η ταινία είχες κολλήσει το μέτωπό σου στο δικό μου. Για λίγο ανέπνεα το άρωμά σου. Scorpion λέγεται όπως έμαθα αργότερα.
Και ύστερα γύρναγες πάλι σοβαρός μπροστά.
"Αχ μην μου τα κάνεις αυτά και σ'ερωτευτώ." Είχα πει από μέσα μου.
"Έλα να σε πάρω αγκαλιά." μου είχες πει μετά από λίγο.

kiss and alternative εικόνα

Κάπως έτσι συνεχίστηκε όλο αυτό.
Τελικά εκείνα τα Χριστούγεννα, τα Χριστούγεννα του 2015 ήταν από τα πιο όμορφα Χριστούγεννα των τελευταίων χρόνων μου.

Από τον Ιανουάριο και μετά ένιωθα μια γλύκα. Μια ηρεμία. Και εσύ πάντα εκεί για εμένα. Πιο πολύ από εμένα. Και εγώ να μην ξέρω πως ακριβώς να διαχειριστώ όλο αυτό.Για φοβόμουν. Γιατί δεν ήθελα να φύγεις όπως είχαν κάνει οι προηγούμενοι. Το μόνο που ήξερα ήταν πως πάντα ήθελα να σε δω μια ακόμα φορά. Και άλλη μία, και άλλη.

Πέρασε ένας χρόνος και αυτό το συναίσθημα δεν άλλαξε.
Πάντα περιμένω για την επόμενη φορά.
Για άλλη μια γλυκιά Κυριακή παρέα με ταινία,καφέ.
Για ακόμα ένα όμορφο Σάββατο που θα περπατάμε παρέα και θα μου κρατάς το χέρι.
Για ακόμα μια μέρα που θα μου ζητάς χάδια και εγώ θα σου ζητάω να με κρατάς σφιχτά αγκαλιά.
Για άλλο ένα φιλί μέσα στο αμάξι.
Για άλλη μια συζήτησή μας για όνειρα,για φόβους για την ζωή.
Για να μου πεις άλλη μια φορά τι όμορφα κουρέματα που έκανες και εγώ να σε θαυμάσω που είσαι τόσο καλός και αγαπάς τόσο την δουλειά σου!
Για να ξανά πάμε παρέα βόλτα την Λούσι.
Για να ξανά τραγουδήσουμε παρέα το αγαπημένο μας τραγούδι. Ή να φάμε παρέα το πιο γαμάτο παγωτό ή σουβλάκι. Ή γενικότερα να φάμε μαζί.
Για να σε ακούσω πάλι να κοροιδεύεις την φωνή μου. Και εγώ να γελάω πολύ. Να σε βαράω ελαφριά και ύστερα να με πιάνεις σφιχτά. "Όχι μαγκιές σ'εμένα." να μου λες και καλά σοβαρά και ύστερα να σε αγκαλιάσω και να με κρατάς.

clouds, freedom, and stay εικόνα

Θέλω να σε βλέπω να χαμογελάς. Χαίρομαι όταν μετά από 10 ώρες δουλειάς έχεις ακόμα όρεξη και συνεχίζεις να γελάς.
Είχα πιστέψει πως δεν θα ξανά ένιωθα τέτοια χαρά. Αυτή την χαρά του έρωτα. Να όμως που την ξανά ένιωσα. Και δεν το πίστευα.

Σου χρωστάω ένα ευχαριστώ είναι η αλήθεια. Έχεις κάνει ότι δεν έχει κάνει κανείς μέχρι στιγμής για εμένα. Έχεις προσπαθήσει όσο δεν έχει προσπαθήσει κανείς. Αυτό και μόνο σε κάνει σημαντικό για εμένα.

Τ'ότι ακόμα και αν θυμώσω ή αν θυμώσεις,θα το ξεχάσεις γρήγορα και θα με φιλήσεις είναι πόλυ όμορφο.
Σαφώς υπάρχουν τσακωμοί. Πάντα υπάρχουν τσακωμοί σε μια σχέση. Το θέμα είναι να τους λύνεις. Και να πηγαίνεις παρακάτω. Έαν φυσικά έχεις ακόμα την διάθεση και την όρεξη. Μπορεί να με έχει πειράξει πολλές φορές που είσαι οξύθυμος αλλά πάντα με ανταμείβει το γεγονός πως συνεχίζεις να προσπαθείς.

love, couple, and cry εικόνα

Που όπως και εγώ έτσι και εσύ περιμένεις και μια ακόμα φορά.
Λατρεύω τις φορές που με ακούς προσεχτικά και προσπαθείς να μου λύσεις ένα πρόβλημα.
Χαμογελάω όταν μου κάνεις πλάκες,και σε βλέπω ευδιάθετο.
Θυμώνω όταν έχεις νεύρα και δεν μιλιέσαι.
Στεναχωριέμαι άμα μου φωνάξεις.
Λυτρώνομαι όταν με φιλάς.
Ηρεμώ όταν με αγκαλιάζεις.
Λαχταρώ την επόμενη βόλτα μας.
Λυπάμαι άμα με παρεξηγείς.
Χαίρομαι όταν λύνουμε ήρεμα μια διαφωνία.
Αγαπώ τις φορές που ζητάς να είμαστε μαζί, να κοιμηθούμε μαζί.
Μου αρέσει που πάντα με σκέφτεσαι.

Οι αγαπημένες μου φορές νομίζω είναι όταν κάνεις κάτι που δεν περιμένω ή όταν λες κάτι που δεν έχω ξανά ακούσει. Όπως για παράδειγμα όταν είχες έρθει να με πάρεις από το σπίτι μου και οδηγούσες 3 ώρες. Ή όπως όταν μου είχες πει ότι χαίρεσαι που είμαστε μαζί.

Θα ήθελα μερικές στιγμές να σταματήσει ο χρόνος όταν είμαστε αγκαλιά. Κάτω στο υπόγειο. Με το διπλό κρεβάτι. Και τις χουχουλιάρες κουβέρτες.
Θέλω να διαγράψω όποια άσχημη στιγμή είχαμε μαζί.
Και να κρατήσω τις όμορφες.
Μερικές φορές απλά σε κοιτάω. Και με κοιτάς παράξενα" τι έχω;" "Τίποτα" σου απαντάω. "Απλά είσαι όμορφος."
"μμμ τα χαδάκια σουυυ,νιώθω έλλειψη αγάπης."
"ααα έτσι;"
"έτσιιιι"
"Εντάξει τότε."
"Εντάξει."

Θέε μου ξέρω πως είμαστε διαφορετικοί σαν άτομα και σαν χαρακτήρες....Αλλά δεν μπορώ να αποδεσμευτώ από την ανάγκη μου να θέλωωπάντα μια ακόμα μέρα μαζί σου.
Άλλη μια.
Και άλλη.
Και άλλη αγκαλιά.
Και άλλο φιλί.
Και άλλο γέλιο μαζί.
Πάλι και πάλι.
Ξανά και ξανά.

Δεν έχει λογική.
'Η μήπως έχει;

Δεν σε χορταίνω ποτέ μου ρε γαμώτο,άτιμε έρωτα!

love, hands, and couple εικόνα


Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

Still waiting...


Και περιμένω...
Περιμένω...

Και περιμένω...
Οι ώρες περνάνε... Οι μέρες περνάνε...

3 μέρες που δεν έχουμε μιλήσει. Ούτε ένα μήνυμα..
Ούτε ένα τηλέφωνο.

"Πάρε με όποτε θες" του έστειλα στο τελευταίο μήνυμα...
Ακόμα περιμένω...

Και όλα αυτά γιατί ζήτησα να έρθει σ'ένα πάρτι που είχαν καλέσει και τους δύο μας.

quote, sad, and waiting εικόνα

Αναλογίζομαι τους μήνες που πέρασαν.
Χριστούγεννα, Φώτων,Καθαρά Δευτέρα, 25 Μαρτίου, Πάσχα, ΣΚ καλοκαιριών, 15 Αυγουστός...Όλες τις γιορτές και τις αργίες τις πέρασα μαζί μου. Μαζί με εκείνον,τους φίλους, και την οικογένεια του...
Και μία φορά που ζήτησα να έρθει κάπου μαζί μου είπε δεν θέλει...

Δεν προσπάθησε ποτέ του να γίνει κομμάτι μου. Όχι στα αλήθεα δηλαδή. Δεν έχει έρθει ποτέ σπίτι μου. Μπορεί να κατανοώ το υπερβολικά δύσκολο ωραριό του αλλά αυτό δεν τον δικαιολογεί.
Όχι αυτή την φορά.

Προτίμησε απλά να κάτσει σπίτι και να κοιτάζεις τους τοίχους. Στεναχωρέθηκα τόσο πολύ. Προσπαθούσε να με πάρει αγκαλιά αλλά δεν ήθελα. Αυτή την φορά δεν θα πέρναγε απλά με μια αγκαλιά. Πρώτη φορά του ζήτησα σχεδόν μετά από ένα χρόνο να με συνοδεύσει στο πάρτι που έκανε φίλη μου,στο οποίο ήταν και ο ίδιος καλεσμένος και αρνήθηκε.
Ενώ είναι κοινωνικός.
Δεν τον ένοιαξε καν που μετά από μια βάναυση εξεταστική ανυπομονούσα τόσο για αυτή την μέρα. Απλά δεν ήθελε να έρθει. Δεν τον ένοιαξε που του είπα ότι θέλω να είναι μαζί μου. Κοντά μου. Πως μόνο έτσι θα ήμουν χαρούμενη στα αλήθεια.

Όλο αυτό είναι άνισο τελειώς. Εγώ ξέρω όλους τους φίλους. Την αδερφή του. Τους γονείς του.
Εκείνος δεν ξέρει κανέναν από την ζωή μου.
Και απ'ότι φάνηκε δεν είναι και πρόθυμος να μάθει.

Θυμάμαι τα λόγια μας...
"Γιατί δεν έχεις έρθει ποτέ στο σπίτι μου;;"
"Πότε να έρθω στις 9 το βράδυ που σχολάω;"
"Μια Κυριακή..."
"Αυτό θα μπορούσα..."
"Δεν το έχεις πει ποτέ όμως."
"Έχεις δίκιο γιατί να έρχεσαι μόνο εσύ; Εγώ στην θέση σου δεν θα το έκανα... Σου έχει περάσει από το μυαλό να χωρίσουμε;"
"Όχι. Αλλά έαν συνεχίσει όλο αυτό ναι..."
"Θα σε πάω;"
"Δηλαδή δεν θα έρθεις;"
"Σου είπα όχι. Μην με πιέζεις."
"Χαχ...μια φορά στους 11 μήνες σου ζήτησα και εγώ κάτι και σε πιέζω. Τόσο καιρό με κατηγορείς πως δεν δείχνω αρκετά τα συναισθηματά μου,και τώρα που στα λέω ξεκάθαρα τι;; Εγώ αύριο γιατί να έρθω από εδώ;;"
"Τι εννοείς;"
"Εννοώ ότι δεν βλέπω την ανάλογη ανταπόκριση."
"Καλά σήμερα θα κοιμηθείς στην γιαγιά σου."

Με πήγε θυμωμένος στο πάρτι το οποίο ήταν δύο λεπτά από το σπίτι του.
Με πήρε τηλέφωνο στις 4 το πρωί. Με ρώτησε που είμαι και αν είναι να έρθει να με πάρει. Του είπα ότι θα μείνω στην Ν. Μου φώναξε. Μου είπε να μην τον ξανά πάρω τηλέφωνο και να μην πάω από εκεί.
Του έστειλα ένα μήνυμα πως είναι απαράδεκτος,ανώριμος και πως εκείνος μου είπε να πάω αλλού.
Βέβαια τώρα που το σκέφτομαι έτσι και αλλιώς θα κοιμόμουν στην Ν.
Δεν είχα καμία διάθεση να βρεθώ μαζί του. Μετά από αυτό το γράψιμο. 

Και από τότε περιμένω...
Περιμένω...
Ήταν άραγε τόσο κακό που θύμωσα με αυτή την συμπεριφορά;; Που τόσο καιρό έχω αγανακτήσει που δεν ενδιαφέρεται στα αλήθεια να δει που ζω,με ποιους συναναστρέφομαι κτλ.
Ήταν άραγε τόσο εξωφρενικό;
Τι σχέση πρέπει να έχουμε;;
Μήπως μια τυπική;
Όχι φίλοι,όχι γονείς και σε γιορτές ο καθένας με την οικογένειά του και σπίτι του;;

love, quote, and tvd εικόνα

Ο Σ. πάντα ζητάει συγνώμη. Πάντα με παίρνει για να τα βρούμε. Δεν έχει ξανά φερθεί έτσι. Είναι τόοοσο μα τόοσο εγωιστής. Δεν διανοείται ότι τον άφησα για να κοιμηθώ αλλού. Όπως και εγώ δεν διανοούμαι ότι με άφησε μόνη χωρίς ουσιαστικό λόγο και αιτία.

Περιμένω...
Περιμένω να με διαψεύσει...
Να μου δείξεις ότι δεν είναι τόσο εγωιστής όσο νομίζω...
Να μου δείξει ότι νοιάζεται όντως...
Ότι με θέλει στην ζωή του...

Ακόμα περιμένω...
Και οι ώρες περνάνε...
Όπως και οι μέρες...
Και εγώ απλά έχω παγώσει.
Δεν κλαίω.
Δεν αισθάνομαι.
Είμαι σε απάθεια.
Κουρασμένη ψυχικά.
Και χωρίς να μπορώ στα αλήθεια να χωνέψω αυτή την συμπεριφορά.