Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Γλυκό μου 2010!

Γεια σαααας!:D

Αυριο(ή μηπως πρεπει να πω σημερα?)αλλαζει η χρονια.

Σκεφτηκα ομως οτι θα ηταν πολυ ωραιο να θυμηθω μερικα απο τα καλυτερα αυτης της χρονιας που περασε.Πραγματικα για εμενα αυτη η χρονια ηταν πολυ ομορφη.:)
Οχι πως δεν ειχε και τα ασχημα της...φυσικα και τα ειχε.Αλλα κραταω τα καλα.;)

Χμ...μου ερχονται ανακατες πολλες αναμνησεις.




Για δες...πρωτη μου ερχεται στο μυαλο η εικονα εκεινης της βολτας του Ιανουαριου.Ηταν απλα μια ηρεμη βολτα που γελασαμε και φαγαμε κινεζικο.Μια μερα που επιτελους βγηκαμε να ξεσκασουμε και να φαμε κατι πραγματικα καλο.:P




Αμεσως μετα στο μυαλο μου,ερχεται η εικονα μου.Εγω να χοροπηδαω πανω στο κρεβατι φωναζοντας"ΤΟ ΠΗΗΗΡΑΑΑΑ":P...το lower.;) Ειχα χαρει υπερβολικα πολυ γιατι την πρωτη φορα ειχα αποτυχει.Ακομα θυμαμαι και τα λογια της κυριας μου απο το τηλεφωνο "Μαρακι βγηκαν τα αποτολεσμαστα".
"Ωχ...και?"
"ΤΟ ΠΗΡΑΜΕΕ!"
"ΝΑΙΙΙΙΙ!!"
Μετα βεβαια δεν αφησα παραπονεμενους τους αλλους χωρους,και ετσι χωροπηδαγα σ'ολο το σπιτι.:P
"Δεν μπορει Μαρακι...ολα καλα θα πανε;)"μου ειχε πει πριν τα αποτελεσματα.



Χμ...ειναι εκεινες οι γλυκες Τεταρτες.Αχ να ξαναερχονταν τετοιες Τεταρτες.Ειχα δυο ωρες σχεδιο καθε Τεταρτη και υστερα το μεσημερι Εκθεση.Στο σχεδιο απολαμβανα να ζωγραφιζω δυο ολοκληρες ωρες με την ησυχια μου και τα γλυκα που μας εφερνε η πολυ καλη κυρια μας να τρωμε!Στην Εκθεση το μικρο μου τμημα(μονο 3 κοριτσια ημασταν!) και οι πολυωρες συζητησεις που ποιαναμε.:P xD Καθε Τεταρτη που ξημερωνε με γεμιζε με ορεξη.:D




ΑΑ...εκεινο το ομορφο απογευμα που ειχαμε παει για πατιναζ μαζι με τις φιλες μου.<3 Αν εξαιρεσουμε τ'οτι επεσα και χτυπησα ηταν πολυ ομορφο να κυλας πανω στο παγο.<3




Εκεινη η ομορφη εκδρομη στο Θησειο.<3 Δεν ειχε γινει κατι συγκεκριμενο απλα ειχα περασει καλα.:) Ειχε ζεστη,γελαγα χαζοχαρουμενα,καναμε βολτα.κλ





Πασχα:Ενα τρελο απογευμα με τις φιλες γυρηζοντας σ'ολη την γειτονια.Μια ωραια συναντηση για καφε με την κυρια των αγγλικων μου.:)Ενα ομορφο δυημερο στην πολυαγαπημενη Κορινθο στον παππου και στην γιαγια.Αχ,τα αγαπαω ολα στην Κορινθο.Το σπιτι,την θαλασσα...την ατμοσφαιρα,τον παππου μου.<3 Εξαλλου δεν ειναι τοσο γλυκο να σε περνει ο υπνος στο καναπε και να ερχεται να σε σκεπαζει με το σακακι του?:)





Αχ...Θεσσαλονικη<3.Η πρωτη μας τετραημερη.Τον Απριλιο.Δεν μας ειχαν ξαναπαει και ετσι ημασταν ολοι πολυ ενθουσιασμενοι.Θεσσαλονικη.<3 Τεσσερις πολυ ομορφες μερες.:)Γεματες διασκεδαση,γελιο,ΠΟΛΥ φαγητο(ναι ετρωγα παρα πολυ στην εκδρομη.O_O) και αρκετη νυστα παρολο που κοιμομουν νωρις.:P

Σ'αυτο τον κοσμο που μονος μου ζω
δεν υπαρχουν κανονες,παρα μονο εξαιρεσεις.


Τοσα δίνω πόσα θες
στα Λαδάδικα πουλανε αυτό που θες,
κάθε γάμα αλλά κελί
με βαρυά παλικαρίσια πνοή
.


Έξω φυσάει αέρας
Κι όμως μέσα μου
μέσα σ' αυτό το σπίτι
πριγκιπέσα μου,
το φως σου και το φως
χορεύουν γύρω μας
απίστευτος ο κόσμος
κι ο χαρακτήρας μας.


Αυτοι οι στιχοι ακουγονταν συνεχεια απο τα στοματα μας^.<3





Μαιος...γενελθια!ΤΟ γελιο.Μιλαγα και ποναγε η κοιλια μου απο το γελιο.Γελαγα και ποναγε ο λαιμος μου.Ειχα περασει τοσο τελεια.<3
Χαχ...ειχαμε και την ευκαιρια να θυμηθουμε τα παιδικα μας χρονια καθως παιξαμε κρυφτο μεσα στο σπιτι.xD Και ναι,καταφερα να πω "φτου ξελευτερια γι'ολους" καθως η κρυψωνα μου ηταν πολυ θειικη.:D :P.





Καλοκαιρακι<3
Πρωι φροντιστηριο,απογευμα βολτες,Σαββατοκυριακα θαλασσα.Αυτο το καλοκαιρι περασε κατι παραπανω απο γρηγορα.Τα πρωινα μαθηματα ειχα τοση πλακα.:P Βολτες το απογευμα πιο συχνα...με ποιον αλλον? Την αγαπημενη μου φιλη Ε. ;) Η φιλη αυτη που εχω συνδιασει με καλοκαιρι.Και φυσικα οποτε βρισκομασταν καναμε αυτα που συνηθιζουμε να κανουμε τα τελευταια 5 καλοκαιρια.UNO,σκακι,θαλασσα,σουβλακι,παγωτα,μουσικουλα στην ταρατσα,να δουμε παρεα τα πεφταστερια του Αυγουστου,βολτες στην γειτονια,τεννις,γελιο στο μπαλκονι,...Ομορφες στιγμες.;)
Τεσσερις ομορφες μερες στην Κορινθο.Απλες...ηρεμες.:)
Αν και φυσικα ειχε και τα ασχημα του αυτο το καλοκαιρι,οπως να αρρωστησω και μια εβδομαδα να ειμαι κλεισμενη σπιτι.:P Για να μην βαριεμαι διαβαζα αρχαια και ζωγραφιζα.:P




ΑΑ,για δειτεεε!!Δειτε τι ηρθε στο μυαλο μου-Το Θησειο!!
Εκει δεν εχουν γινει σχεδον ολα μας τα meeting? :D Και εκει ειστε εσεις...οι φιλοι απο το harryworld!Οι φωνες μας,τα γελια μας,οι αγκαλιες μας,τα καψιματα μας,οι μεγαλες βολτες μας κατω απο την ακροπολη.:P Εσεις...που οταν δεν ειμαι καλα ανοιγει ενα παραθυρακι απο το μσν και με τον δικο σας τροπο ο καθενας με κανετε να γελαω και να περναω καλα!Τι να πρωτοθυμηθω? :D Love yου guys :*.






Χμ...Σεμπτεμβρης.Τα σχολεια ξαναρχιζουν.Το διαβασμα πολυ περισσοτερο.Μα ξαναρχιζει κατι γλυκο:Το φροντιστηριο.:D Οσο και αν ακουγεται παραξενο σε μερικους αγαπω το φροντιστηριο μου!Μαλλον γιατι αγαπαω πολυ τα ατομα που πρωτοσυναντησα εκει και που συνεχιζω να βλεπω σ'αυτο τον χωρο.;)Εκει βρισκονται φιλες μου αγαπημενες...Τα γελια μας μεσα στην ταξη ταραζουν αλλα τμηματα.
Το ωραιο βασικα ειναι οτι ειμαστε ολοι σαν μια μεγαλη οικογενεια.Ολοι εχουμε πολυ καλες σχεσεις μεταξυ μας,κανουμε παρεα και επικοινωνουμε απολυτα.Φτανει μονο μια ματια ή μια λεξη μερικες φορες για να αρχισουμε να γελαμε.
Πινγκ πονγκ,κυνηγιτο με το μπαλακι για να πετυχουμε ο ενας τον αλλον,εμενα πανω στην Ε. να με πηγαινει βολτα σ'ολο το φροντ.,οι ατακες της Κων.,ολες εμεις οι<μπουλιτσες>:D,τα κουτσομπολια μας xD...Οι αγκαλιες και οι συζητησεις με την πολυαγαπημενη μου κυρια της Εκθεσης..."Ναι,με την Μαρια το εχουμε σαν ταμα να αγκαλιαζομαστε καθε φορα.:P"<3 Απλα αυτη η γυναικα εχει γινει μια αγαπημενη φιλη.<3:).Καρδραρε και το σχεδιο μου στο δωματιο της που της χαρισα *σνιφ* τι συγκηνηση...τι καληη!Της εχω και μου εχει τρελη αδυναμια.:D






Χμ,σχολειο!Επιτελους φυγαμε απο εκεινη την παγωμενη περσινη αιθουσα.Τωρα ειμαστε σε μια αιθουσα που μπαινει ηλιος.:D Τριτη Λυκειου...Εχουμε δεθει πιο πολυ μεταξυ μας καθως ξερουμε οτι αυτη ειναι η τελευταια μας χρονια.Μεταξυ μας δεν υπαρχουν κικλες πολλες παλι καλα.




Halloween!
Στο σπιτι της φιλη μας Ε. με σκαλισμενες κολοκυθες και πολλα γλυκα!μιαμ!






ΑΑ,Γιαννενα.Πενθημερη.Δεκεμβρης.:D
Η κρυσταλενια λιμνη εχερται στο μυαλο μου,οι ομορφες γεφυρες ξεπροβαλλουν στα ματια μου,ο ηχος απο τα ποταμια αντιχουν στα αυτια μου.Τοσα μερη...νησακι,Ζαγοχωρια,κεντρο.κλ Τι εμπερεια!Τρεξιμο στον διαδρομο του ξενοδοχειου,7-8 ατομα καθε απογευμα στο δωματιο μας,γελιο καθε μερα στο βραδυνο...Τα βραδια βεβαια δεν περασα και τοσο καλα καθως νυσταζα πολυ οταν βγαιναμε.:P Μπορει και να ημουν η μονη που μολις γυρναγαμε απο την βραδυνη εξοδο να κοιμομουν αμεσως.:$

Κι έμεινα εδώ να μη σου λείψει τίποτα
Έμεινα εδώ να μη φοβηθείς
Να μη μείνεις μόνη σου και 'γω στο τίποτα
Έμεινα εδώ να μη μαραθείς

Και μετά δεν μιλάμε πολύ
γιατί το όνειρο ζει στη σιωπή
Με το βλέμμα στους περαστικούς
να ‘χα χίλιες σιωπές να ακούς...


...τραγουδαγαμε σ'αυτη την εκδρομη^.





Χμ...εκεινη την ομορφη μερα που χιονιζε και την επομενη που στολιζαμε τις εχω αναφερει σ'αλλη αναρτηση.Και φυσικα την ομορφη αναδρομη μου στα παιδικα χρονια.Παρολ'αυτα οφειλω να πω παλι οτι ηταν πολυ ωραιες αυτες οι στιγμες.;)





Και φυσικα το μονο που τριγυρναει στο μυαλο μου αυτη την χρονια ηταν:Αρχαια,Λατινικα,Ιστορια,Εκθεση,Λογοτεχνια,Βιολογια.Καποια περιοδο,γυρω στον Οκτωβριο ειχα ΤΟΣΟ αγχος που ελεγα στον υπνο μου Ιστορια.Ολοι ειχαν καταλαβει οτι ειχα αγχος εκεινη την περιοδο και μου ελεγαν να ειμαι ηρεμη.Ακομα βεβαια ξυπναω με το αγχος του τυπου"Πρεπει να διαβασω!".Και διαβαζω...Το μονο που μου ευχομαι ειναι να αποδωσω.Γιατι μερικες φορες με πιανει τετοια απελπισια και αναρωτιεμαι τι θα κανω αν δεν γραψω καλα στις Πανελληνιες.Οι σχολες που μου αρεσουν εχουν υψηλη βαση.Οικονομικη δυνατοτητα να παω σ'αλλη πολη εκτος της Αθηνας δεν εχω.πφφ...Μερικες φορες πεταγομαι στον υπνο μου και λεω"Το ορισμο του κληριγκ τον θυμαμαι?""Ιδιομορφια στην ακολουθια χρονων,συγχρονισμος κυριας και δευτερευουσας""αισθανομαι,ησθανομην,αισθησομαι κλ"
Μακαρι να τα καταφερω.:/(Πωω πω...η περιοδος Σεμπτεμβρης-Δεκεμβρης περασε ΠΑΡΑ πολυ γρηγορα.Σαν να ετρεχε ο χρονος...)
Αυτο ειναι το μονο που θελω να μου ευχυθητε για το 2011^.;)
ΑΑ,και να πανε ολα καλα με την μαμα μου.;) Παλι τρεχει σε γιατρους...δεν καταλαβα ακριβως τι εχει,αλλα καθησυχαστικα λογια ακουσε απο τους γιατρους.

Αναμνησεις γλυκες,ομορφες...συγκινησεις,αγχος,νευρα,αισιοδοξια,ενθουσιασμος,χαρα,αγαπη...

Οπως ειπα και στην αρχη σιγουρα υπηρχαν και ασχημες στιγμες στο 2010.Κλαμα αρκετο...αλλα κραταμε ειπαμε μονο τα καλα αφου ετσι και αλλιως ολα τα ασχημα εχουν μεινει πισω και τα εχουμε ξεπερασει.:D :D
Εξαλλου σημασια εχει να περνας ομορφες στιγμες με αυτους που αγαπας και σ'αγαπανε.:)
Και ευτυχως για εμενα ειχα πολλες τετοιες στιγμες το 2010.

Χμ...πολυ μου αρεσε αυτη η χρονια τελικα!Δεν θελω να φυγει...:/ Αλλα θα φυγει...και πρεπει να καλοδεχτουμε τον νεο χρονο.:D





Καλη χρονια ευχομαι σ'οοοοοοολους!!
Να σας φερει ο νεος χρονος οτι επιθυμητε και να ειστε παντα καλα με πολλα χαμογελα και γλυκες στιγμες.:*



Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Ανοίγοντας την πόρτα του παρελθόντος

Καταρχην:ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Σ'ΟΛΟΥΣ.:)
Με υγεια,χαρα και οτι αλλο επιθυμειτε!!<3

Αυτη η αναρτηση δεν εχει καμια σχεση με τα Χριστουγεννα,παρολο που μου ηρθε να την κανω τωρα.:P
Βασικα εδω και μια εβδομαδα ελεγα οτι θα κανω αυτη την αναρτηση αλλα η νυστα με νικαγε,επεφτα νωρις για υπνο και δεν ειχα αλλο χρονο.

Το προηγουνο Σαββατο ηταν μια υπεροχη ημερα.
Απο το τρελο γελιο που ριξαμε το πρωι στην Εκθεση <3 μεχρι το γελιο που εριξα το βραδυ μπροστα στην οθονη του υπολογιστη καθως μιλαγα με δυο φιλες μου απο το φροντ.

Αλλα θα επικεντρωθω σ'ενα αλλο γεγονος.
Το απογευμα εγω και η αδερφη μου,συναντηθηκαμε με μια παιδικη μας φιλη.
Αυτη την φιλη ειχα να την δω πανω απο χρονο.
Χαρηκα πολυ οταν την ειδα.:D
Αυτο που μου αρεσει περισσοτερο ειναι να την ακουω...η φωνη της εχει μεινει ΟΛΟΙΔΙΑ απο τοτε που ημασταν μικρες.<3

Θυμηθηκαμε λοιπον τα παλια.
Γελασαμε,συζητησαμε.
Μετα απο ενα ζεστο καφε προτεινα εγω να μπουμε μεσα στα στενακια της περιοχης.
Να παμε εκει που μεναμε παλια!
Να παμε στο παλιο μας σχολειο!
Στην παιδικη χαρα που παιζαμε...

Ενθουσιαστηκαμε στην ιδεα και αφου ποιαστηκαμε αγκαζε περπατησαμε με γοργο βημα προς την παλια μας γειτονια.

Ο δρομος προς την παιδικη χαρα μου ηταν τοσο γνωριμος.
Τοσο οικειος.
Ειχα βεβαια να περπατησω αυτη την διαδρομη χρονια.Ηταν και νυχτα και δεν μπορουσα να διακρινω οσες λεπτομερειες θα ηθελα.
Ωστοσο οταν ειδα απο μακρια τα ψηλα πευκα της ρεματιας ενθουσιαστηκα!
Απεναντι απο την ρεματια βρισκοταν το εκλησσακι και ακριβως διπλα η παιδικη χαρα.
Το βημα μας εγινε ξαφνικα πιο αργο.
Μμμμ...μυριζει πευκο.<3
"Ουαου!! Το θυμαστε αυτο?"ρωτησε η αδερφη μου δειχνοντας μια ταμπελα που ελεγε οτι απαγορευονται τα ζωα στον προαυλιο χωρο της μικρης εκλησσιας.
"Ποσα χρονια βρισκεται αυτη η ταμπελα εδω?:P"αναρωτηθηκα.




Υστερα βηματισα προς τις κουνιες.Τι συγκηνηση.
Αγγιξα το παγωμενο σιδερο να δω πως πραγματι ειναι αληθινες.
Σ'αυτες τις κουνιες εχω περασει ατελειωτες ωρες παιζοντας.
Εδω μεγαλωσα...
7 χρονια...
7 ολοκληρα χρονια ειχα να βρεθω εκει...

Γυρναω το κεφαλι μου αλλο και βλεπω μια βρυσουλα!"Ουαου!!Αυτη την βρυση την ειχα ξεχασει"λεω.
Κοιταω γυρω.Η τσουληθρα,τα χαλικια,η καμπανα,το μονοζικο...Δεν ειχαν αλλαξει ουτε ενα παιχνιδι τοσο χρονια.
Ολα ηταν ιδια.

"Δεν παμε σιγα σιγα...?Ειναι λιγο αργρειευτικα εδω...ειναι διπλα και η ρεματια."ειπε η φιλη μου.
Ειχε οντως δικιο.:P
Τρια κοριτσια βραδυ στις κουνιες-εκλησσια μονα τους,δεν ηταν και το καλυτερο.:P

Αρχισαμε παλι να περπαταμε αγκαζε στο δρομο που οδηγουσε στο παλιο μας σχολειο.
"Εδω μενει ο ταδε..."
"Και εδω ο ταδε!"
Λεγαμε καθως περπαταγαμε.Χμ...ενα στενο πιο κατω ηταν και το παλιο μας σπιτι.<3

"ΑΑ,το σχολειο μας!"αναφωνησε η αδερφη μου.
Βηματισαμε παλι πιο αργα.
Το προαυλιο...<3

Ολες ξαφνικα οι αναμνησεις απο τα παιδικα μας χρονια βρεθηκαν μπροστα μας.Ολες μας ολες.
Τα γελια μας,το κυνηγιτο μας,οι πλακες μας,τα παιχνιδια μας,τα τραγουδια μας,οι χοροι μας,οι φωνες μας...

"Παμε μεσα?"προτεινε η φιλη μου."Ακουγεται μουσικη..."
"Θα εχουν καμια γιορτη."της ειπα.
"Παμε τοτε!"
"Μα...ελα εδω.Που πας?:P"
"Μεσα!Παμε!"




Η φιλη μου ετρεξε τρεχοντας απο την ανοιχτη πορτα στο προαυλιο και υστερα εσπρωξε δυνατα την πρωτη πορτα του σχολειου,η οποια ομως δεν ανοιξε.
"Τι κανεις? Που πας?:P"της ειπα πανικοβλητη,καθως εγω ντρεπομουν να εμφανιστω ξαφνικα μπροστα σε γονεις και μικρα παιδια που διασκεδαζαν.
"Τι με νοιαζει?Σχολειο μου ηταν!"μου απαντησε η φιλη μου.
Την ακολουθησαμε στην δευτερη πορτα την οποια εσπρωξε με ακομα μεγαλυτερη δυναμη.
Αυτη την φορα ανοιξε.

Αλλα δεν ανοιξε απλως μια πορτα.
Ανοιξε την πορτα του παρελθοντος μας.
Για αλλη μια φορα οι αναμνησεις μας περιεβαλλαν.
Το μικρο συρταρακι του μυαλου μας το οποιο τις ειχε φυλαγμενες,ανοιχτικε και τι αφησε να κατακλεισουν το μυαλο μας.
7 χρονια...
7 ολοκληρα χρονια ειχα να πατησω σ'ενα μερος που καποτε βρισκομουν καθημερινα.
Τι συγκηνηση.

Αριστερα μας βρισκονταν οι τουαλετες.Δεξια μας παιδακια και γονεις οι οποιος ομως ουτε καν μας προσεξαν.Ευθεια μπροστα μας οι σκαλες που οδηγουσαν στις ταξεις.
Χωρις να το πολυσκεφτουμε τρεξαμε ταυτοχρονα και μηχανικα και οι τρεις προς τα πανω αναιβενοντας τις σκαλες.
Καθως ανεβαιναμε παρατηρησαμε τον ζωγραφισμενο με λουλουδια τοιχο.Και αυτο το ειχα ξεχασει...
Παρατηρησαμε επισης και ενα καρδρο που μεσα ειχε ζωγραφισμενα ανθρωπακια.Και αυτο το ειχα ξεχασει...Ποσα χρονια βρισκοταν αυτο το καρδρο εκει?

"Δειτεεε!!Οι ταξεις μας!!"ειπε η φιλη μου!
"Αχχχ...ναιιι!Να εκει καναμε μαθημα στην τριτη δημοτικου,και εκει στην τεταρτη."ειπα εγω.
"Εμεις καναμε εκει κατακορυφο!"ειπε η φιλη μου."Παμε και στις πιο πανω!"παρολο που ηταν σκοτεινα περπατησαμε τις σκαλες να παμε προς τα πανω.
Μας σταματησε ομως μια πολυ γλυκια καθαριστρια λεγοντας μας οτι ειχε σφουγγαρισει πανω και καλυτερα να μην παμε.
Ενω εγω γυρησα για να φυγω η αδερφη μου και η φιλη μου παρεμειναν κοιτωντας την καθαριστρια.Τελικα αποδειχθηκε οτι ηταν η μαμα ενος παλιου μας συμμαθητη.
Αφου τις ειπαμε τα βασικα νεα μας και μας ειπε οτι αλλαξαμε πολυ, της ειπαμε να δωσει χαιρετισματα στον Δ. και κατεβηκαμε στο μεγαλο διαδρομο.
"ααα,εδω καναμε μουσικηη"ειπε η φιλη μου.
"ααα,και εδω ηταν τα γραφεια των καθηγητων."

Κατεβηκαμε απο την αλλη πλευρα και βρεθηκαμε μπροστα σ'ενα φωτογραφο που εβγαζε φωτογραφιες τα παιδακια με τα χριστουγεννιατικα σκουφακια.

"αχ...εδω καποτε τρεχαμε προσπαθωντας να βγαλει ο ενας το χριστουγεννιατικο σκουφι του αλλου."σκεφτηκα καθως τα ειδα.

"ααα,εκει ηταν το κιληκιο ε?"παρατηρησε η αδερφη μου.

Περασαμε μπροστα απο γονεις και παιδακια που χορευαν και βγηκαμε στην πισω εισοδο.
Εκει συναντησαμε και μια αλλη κυρια,μαμα μιας κοπελα που ξεραμε.

Υστερα καναμε βολτα γυρω γυρω ολο το σχολειο.

"Εδω πεταγαμε στον αερα τα τσαντακια μας.xD"
"Εδω παιζαμε <παππουλη>"
"Εδω παιζαμε <πατιτο>"
"Το θυμαστε αυτο το δεντρο?"
"Πωω...οι βρυσες!<3"
"αα,σ'εκεινα τα παγκακια ειχαμε γραψει καποτε κατι για τα αγορια και ειχαν θυμωσει και τον ειχαν πει στον διευθυντη"
"Εδω παιζαμε βολευ!"
"Θυμαστε που εκει καναμε πως ειχαμε μυστικο φρουριο?"
"ααα,το σκαμα!"
"ααα,οι κυκλοι που γυρω τους παιζαμε αλατι χοντρο,αλατι ψιλο!"
"Θυμαστε που εδω παιζαμε γερακια και πουλια?"
"ααα,και το <μαντιλακι>?"
"Εδω παιζαμε στρουμφακια!"
"Μα ποτε κοντιναν τοσο πολυ οι κερκιδες?""Πιστεψε με...δεν κοντιναν αυτες.Εσυ ψηλωσες."

Ολο κατι τετοια λεγαμε.:)

"Θυμαστε που σ'αυτον τον κυκλο χορευαμε για τις γυμναστικες επιδειξεις?"
"ααα,ναι και τραγουδαγαμε εκεινο το τραγουδι...<3"

Μολις ξεστομισαμε αυτα τα λογια αρχισαμε να τραγουδαμε στο αδειο σκοτεινο προαυλιο και φωναζοντας ταυτοχρονα"Αν ολα τα παιδια της γης ποιανανε γερα τα χερια,κοριτσια αγορια στην σειρα και στεινανε χωρο.Ο κυκλος θα γινοτανε ακομα πιο μεγαλος και ολοκληρη την γη θα αγκαλιαζε θαρρω!"

Υστερα απο αυτα φυγαμε περπατωντας και συνεχιζοντας να λεμε"Εκει εμενα ο ταδε".

Σκεφτηκαμε να χτυπησουμε το κουδουνι κανενος παλιου μας συμμαθητη αλλα υποθεσαμε οτι θα ειχαν βγει και εκεινοι καμια βολτα.

Ποσο τυχερες παιζει να ημασταν που το σχολειο ηταν ανοιχτο την ιδια ημερα και ωρα που διαλεξαμε να περασουμε απο εκει? :D

Δεν μπορω δυστηχως να σας εξηγησω ακριβως το αισθημα που ενιωθα.
Ηταν λες και βιωνα ξανα κατι "γλυκο".

Τα παιδικα μου χρονια βρισκονται εκει.
Οι παιδικες μου αναμνησεις φυλαγμενες μεσα σ'εκεινο το σχολειο.Τις κουνιες.Τους δρομους.
Ενιωθα λες και γυριζα στο "τοτε".
Λες και ολα αυτα ηταν μοναχα ενα ονειρο που ομως εκεινο το βραδυ μου δοθηκε η ευκαιρια να το ξαναζησω.

Ειναι αλλιως να βλεπεις κατι με τα παιδικα σου ματια και αλλιως με τα εφηβικα.

Καλα Χριστουγεννα και παλι σ'ολους.:)
Οτι επιθυμειτε.:)

Σας παραθετω και εδω το τραγουδι των παιδικων μου χρονων<3:



Χαχ...το ειχαμε χορεψει και στις εκδηλωσεις της πρωτης δημοτικου και της τριτης.<3


ΥΓ. Στην πρωτο φωτογραφια μπορειτε να διακρινεται το εκλησσακι.Σ'αυτο το εκλησσακι βαφτιστηκα κιολας.^_^ Επισης φαινονται τα πευκα,η βρυσουλα και καπου στο βαθος αριστερα η τσουληθρα.
Στην δευρετη φωτογραφια βλεπεται αριστερα το σχολειο και μπροστα ενα μερος του προαυλιου.<3

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Χριστουγεννιάτικη διάθεση!


Χριστουγεννίατικη διάθεση έχω απο το Σάββατο!

Ξύπνησα με όρεξη και ακούσα την μαμα μου να λεει οτι εξω εχει χιονι.
Την αμφισβητησα αλλα τελικα ειχε δικιο!

Βασικα δεν υπηρχε ακριβως χιονι,παγος θα ελεγα περισσοτερο.Παγος στα δεντρα,στις στεγες,στις οροφες των αυτοκινητων!

Ισως να ακουγεται καπως που χαρηκα στην θεα του παγου,αλλα και μονο που ειδα λιγο ασπρισμενη την περιοχη ειχε πλακα.:D Αν και αμεσως μετα αρχισα να παραπονιεμαι για το αφορητο κρυο.xD

Η θερμοκρασια ηταν σιγουρα πολυ χαμηλη.
Εβαλα ετσι ενα πλεκτο,χοντρο κολλαν,μποτες και πηγα μαζι με την αδερφη μου φροντηστηριο.

Οταν η θερμοκρασια ειναι τοσο χαμηλη το μονο που μου αρεσει ειναι να παιζω με την ανασα μου.:P Ξερετε αυτο το "χαααα" που κανουμε και μοιαζει λες και βγαινει καπνος απο το στομα μας.:P

Κατα την διαρκεια των Λατινικων παρατηρησαμε οτι αρχισε να χιονιζει.:D
Κανονικοτατα!:D
Απαλες ασπρες νιφαδουλες παντου :D.

Ηταν επομενως λιγο δυσκολο να συγκεντρωθουμε στα λογια την κυριας Ν. που προσπαθουσε να μας εξηγησει την αναλυση της γνησιας αφαιρετικης απολυτης χρονικης μετοχης.xD
"Το ξερετε οτι αυτη την στιγμη δεν σας παρακολουθει κανεις ετσι?:D :P"την ρωτησε η Κων.
"Το ξερω...αλλα τι να κανω?:P"απαντησε ενω εμεις κοιταγαμε ακομα απεξω χαζευοντας το χιονι που επεφτε.

Οταν γυρησαμε ειχε ακομα πιο πολυ χιονι.Οι νιφαδες ηταν πιο πυκνες και πιο πολλες!
Χμ...ειχα να δω χιονι απο την 3 γυμνασιου.:P

Οταν φτασαμε σπιτι αποφασισαμε μετα απο αρκετες συννενοησεις να παμε σινεμα με τις φιλες.:D
Ειδαμε το 7ο Χαρι Ποτερ.
Ναιιιι,ναιιι,το ξαναειδα.:D <33

Η ατμοσφαιρα ηταν απλα πολυ τελεια!<3
Σινεμα,φιλες,χριστουγεννιατικα στολιδια παντου,και χιονι να πεφτει εξω!<33

Ριξαμε ΤΟ τρεξιμο για να προλαβουμε τον προαστικο,ωστε να φτασουμε νωρις για να βρουμε εισητηρια πισω πισω.Τελικα ειχε μονο στην 3 σειρα απο την οθονη-.-.Τσαμπα τρεξιμο...:P Κλειμασε εισητηρια για την επομενη προβολη.

Ριξαμε πολυ γελιο μεσα στο σινεμα.Βασικα η αδερφη μου περισσοτερο και μια φιλη μου που ειχαν γελιοποιησει ολες τις διαφημισεις.xD Παλι καλα που πισω μας δεν καθοταν κανεις.:P

Βεβαια οταν γυρησαμε απο το σινεμα ειδαμε πως ειχε σταματησει να χιονιζει.:(
Ηταν πολυ ωραιο για να ειναι αληθινο.:P
Αλλα παρολ'αυτα ψιλοχαρηκα γιατι καταλαβα οτι δεν θα με εμποδιζε αυριο καμια κακοκαρια να παω στο φροντ. και να στολισουμε οπως ειχαμε κανονισει απο την Τεταρτη.:P

Ετσι Κυριακη πρωι,αν και νυσταζα υπερβολικα πολυ σηκωθηκα παλι με ορεξη.:D
Αυτη την φορα εβαλα φουτερ και απο μεσα και αλλη μπλουζα.:P
Εχουμε πει,κρυωνω ευκολα.

Πηρα το διαγωνισμα Βιολογιας στα χερια μου και αρχισα να γραφω αφου διαλεξα την ροζ αιθουσα με το στρογγυλο τραπεζι,την οποια την χτυπαει ο ηλιος και ειναι ζεστη.
Αλλα παρολ'αυτα μετα αναψαμε και το κλιματιστικο γιατι εμενα και της Α.Μ. κρυωναν τα χερια μας.:P

Παραλληλα οταν εγραφα εβλεπα στον διαδρομο να πηγαινοερχεται η γραμματεας του φροντ. μας η Τσ. μαζι με την κυρια της Εκθεσης,την κυρια Μ. ετοιμαζοντας τα αρχικα στολιδια!

Εντωμεταξυ πρωτη φορα μας μπερδεψε η κυρια Μ. εμενα και την αδερφη μου.Αλλα μετα μπερδεψε και τις αλλα δυδιμες οι οποιες δεν μοιαζουν καθολου.
"Κυρια δεν ειστε καλα.:P"
"Οντως δεν ειμαι καλα σημερα,το πιστευω.:D"

Ενα θα πω.:P Δεν εχω ξαναπερασει πιο ωραια στολιζοντας δεντρο!^_^

Αρχικα τελειωσα εγω πρωτη και υστερα και η Κατ.

"Μαρακι ελα μεσα να στολισουμε :D"ειπε η κυρια της Εκθεσης η κυρια Μ..
Παω εγω μεσα στο γραφειο αλλα με σταματαει η Τσ. προτεινοντας μου να κολλησω χιονι στην πορτα.

Περνω εγω την καρτελουλα με τον χιονι και αρχιζω να χοροπηδαω πηγαινοντας στην Α.Μ και λεγοντας της οτι"ΘΑ ΚΟΛΛΗΣΩ ΧΙΟΟΟΝΙΙΙ :D"

Πηγα υστερα πισω στην πορτα και κοιτοντας καλα τα αυτοκολιτα προσπαθησα να τα συνδιασω ωραια πανω στην πορτα.
Οι υπολοιποι εβγαζαν στολιδια απο σακουλες.

Απο το γραφειο ακουγοταν το εξης τραγουδακι <3:



Οταν ειχα σχεδον τελειωσει περναει η κυρια Μ. της Εκθεσης με κοιταει και λεει"Η καημενη η Μαρια μια δουλεια της αναθεσαμε και οπως παντα συνεπης θα την κανει!Ολοι οι υπολοιποι εμεις κολοβαραμε.χαχα xD...Εγω παντως επιμεληθηκα το χιονι σ'εκεινο το τζαμι.:P"
"αα,οχι πολυ ωραιο το κανατε και εσεις!:P"απαντησα εγω.

Εντωμεταξυ διαφωνουσαμε γιατι αν τα λαμπακια πρεπει να μπουνε πρωτα ή τελευταια.:P
Εγω υποστιριζα πρωτα αλλα τελικα θυμηθηκα οτι σπιτι τα βαζουμε τελευταια.:P

Μετα απο αυτο πηγα μαζι με την Κατ. γυρω απο το δεντρο και αρχισαμε να βαζουμε μπαλες.
Ειμασταν συνολικα μονο 8 παιδια,2 αγορια και 6 κοριτσια.:P + την Τσ. και την κυρια Μ.




Αλλα γενικα μας ειχε ποιασει ολους μια χαζομαρα.xD
Ο Μ. εκρυβε πισω πισω της ασχημες μπαλες για να φαινονται μπροστα μονο οι ωραιες.
Ο Ν. πεταγε ατακες που λιωναμε.
Η Τσ. ηταν με μια φωτογραφικη στο χερι προσπαθοντας να αποθανατησει τις στιγμες.
Η κυρια Μ. τριγυρναγε με στολιδια που κουδουνιζαν και κερατα ελαφιου στο κεφαλι λεγοντας στην αδερφη μου,την Αλ. και την Α.Μ να τελειωνουν το διαγωνισμα και να ερθουν να στολισουμε.:P
Και τελος εγω με την Κατ. ξεμπλεκαμε αστερακια-γιρλαντες.:P

"Εντωμεταξυ ο καθενας βγαζει τα στολοδια του αλλου και τα βαζει αλλου.xD"προσεξε η κυρια Μ.:P
"Να βαλουμε αυτη εδω την κοκκινη φουντα κατω απο τον καταψυκτη να αποροφαει το νερο?xD"ελεγε ο Ν.
"ααα,σας ειπα οτι βρηκα μια πεταλουδα?""εελα!Εγω μικρη ειχα σαλιγκαρι!Παντως τι τρυφερα παιδια που ειστε ολοι μωρε :)" ειπε η Κατ. και απαντησε η κυρια Μ. xD

Οτι να'ναι ειμασταν ομως τελειως.:P

Αφου τελειωσαν και οι υπολοιπες κοπελες("Αλ. γραφικια καταντησες με ενα γραπτο στο χερι!"φωναζε η Τσ. ) ηρθαν να βαλουμε οτι στολιδια ειχαν απομεινει.:P
Βαλαμε χρωματιστα γλυφιτζουρια και οτι μπαλιτσες ειχαν μεινει!<3




"Θα παρω και εγω γλυφιτζουριι!"
"αααα,Αλ. ο μπαμπας σου το ελαφι!"
"Για γυριστε ολοι για μια φωτο!"
"Δεν εμειναν αλλες μπαλες?"

Κυρια Μ."Πω πω...ο καθενας λεει οτι να'ναι.Δεν εχουμε μια δομη.:P"
Δ."Τι δομη κυρια?:P Τι θελατε? Προλογο,επιλογο,κλκλ?:P"

Τσα"Για ελατε να γινουμε ολοι μια ωραια παρεα"ειπε για να βγαλουμε μια φωτο.
*Εμεις μιλαμε*
"Για ελατε να γινουμε ολοι μια ωραια παρεα"
*Συνεχιζουμε να μιλαμε*
"ΓΙΑ ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΠΑΡΕΑ!:P"
*Την κοιταμε για λιγο,και υστερα συνεχιζουμε να μιλαμε.*:P

Τελικα βγαλαμε καποιες ομαδικες.:P Και ναι,σ'αυτες βρισκονταν και η κυρια Μ. και η Αλ. που ντρεπονταν να βγουν.
Εγω"ααα,ωραια βγηκε η φοτο!"
Αδερφη μου"Εε,βεβαια αφου ειμαστε εμεις μεσα!:P"
Τσ"εεε,ναι και εγω δεν αμφεβαλλα καθολου οτι δεν θα εβγαινε ωραια!B)"

Πλακα ειχε και το εξης σκηνικο:Μας βγαζει φοτο ολους η Τσ. και μετα δινει την καμερα στην κυρια Μ. για να βγει και εκεινη.
Τσ"Ελατε να βγουμε και μαζι.:D"
Εμεις διαλυομαστε και αρχιζουμε να μιλαμε.:P
Τσ. περνει ποζα μπροστα στο δεντρο.Χαμογελαει.Κοιταει γυρω της.*
"Τι εγινε ρε παιδια?:P Εγω γιατι ειμαι μονη μου?:P"




Υστερα μου εμφανιζεται η Α.Μ με τα κερατα ελαφιου που πηρε απο την κυρια Μ. και μου τα φοραει στο κεφαλι"Παντα ονειρευομουν να σε δω ετσι!:P"(Με θεωρει γλυκουλα σαν ελαφακι και σαν σκιουρακι.:P)
Εγω"Ο_Ο"
Α.Μ"εε,στολισμενη εννοω.:P"
χαχαχ xD
Αδερφη μου"Κυρια ελατε να παρετε τα κερατα σας.:P"
*γελιααα*
Κυρια Μ."Παρτα εσυ Α.Μ. Ετσι και αλλιως ολες μας καποια στιγμη...xD"
χαχ xD
Τελικα η κυρια εβαλε κοκκινο σκουφακι.

Προσπαθουσαμε ακομα να αναλυσουμε ποσο μεγαλα κερατα εχουν τα αρσενικα ελαφια και ποσο τα θηλυκα.:P

Μετα γελαγαμε για κατι που λεγαμε για τα γλυφυτζουρια.:P Καταλαβενετε...η συζητηση ειχε ξεφυγει.:P

Αδερφη μου"Κυρια ελατε να βγουμε και μαζι μια φωτο που δεν βγηκαμε!"
Κυρια Μ"Δεν βγηκαμε μαζι?Ο_Ο Τσ. βγαλε μας μια εδω με τα διδυμακια μου που τα αγαπω.:D"
*μας βγαζει*
Κυρια Μ"Αχουτα μωρε!Τα αγαπημενα μου ειστε :)!"λεει και αγκαλιαζει την αδερφη μου.
"Και εσεις ειστε η αγαπημενη μας <3 :)"της λεω και δεχομαι μια μεγαλη αγκαλια και εγω απο μερους της.:D

Κυρια Μ."Για να δω τις φωτο.αααα,πως ειμαι ετσι σ'αυτη?:P Σβησε την Τσ.:P"
"Δεν φταιω εγω που βγηκε ετσι. Ο Ν. φταει.:P"απανταει.
"Εγω τι εκανα?Το δεντρο φταει!:P"απανταει ο Ν.
Τελικα κατηγορησαν το δεντρο για τις ασχημες φοτο.xD

Επισης ο Ν. και ο Μ. καταφεραν να κολησουν σε ωραιο σημειο το "ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ":D.
*ακολουθησε χειροκτημα*

Υστερα ειχαμε μαζευτει και συζηταγαμε για τα ζωα.Γατες,σκυλους κλ.Περισσοτερο ομως για την γατα της κυριας Μ. την Μπουλιτσα που ειναι πολυ γουτσου.:P
Και τωρα εχει καθιερωθει οτι,οτι θεωρειται <γλυκο> να θεωρειται <Μπουλιτσα>.:P
Επομενως ειμαστε ολα <Μπουλιτσακια> οπως υποστιριζει η κυρια Μ. :D

"Μου αρεσει που στολισαμε ολοκληρο δεντρο για να καθεστε γυρω απο τον καταψυκτη!:P"παρατηρησε η Τσ.xD

Πωω...ριξαμε πολυ γελιο.xD
Αμα θυμηθω τιποτε αλλο θα πατησω εντιτ και θα το προσθεσω.:P

Υστερα απο αυτα ειχαμε παει ολοι στο γραφειο και συζηταγαμε.:P Οι αποπειρες δυστηχως της κυριας Μ. να σβησει τις φωτο που δεν της αρεσαν απετυχαν.:P

Ο Ν. και ο Μ. συνεχισαν να λενε ατακες.xD Μιλησαμε ακομα για τα μπουζουκια που θα παμε,για κατι καλλιντικα,για τα διαγωνισματα που δεν πρεπει να τα χωριζουμε μεταξυ τους(xD)και για το μαθημα του Σαββατου στο οποιο η Τσ. εισβαλε μεσα στο μαθημα και ρωτησε τι εννοει η κυρια με την εννοια οτι γεννουνται φυσικα τα παιδια.:P
Ναι,αφου μπηκε η Τσ. στην ταξη το μαθημα ξεφυγε.xD

"Ειμαστε ολοι ψυχοπαθεις.:P Το πιστευω.:P"κατεληξε η κυρια Μ.:P



Μετα οταν γυρησαμε στο σπιτι μυριζε παντου κουραμπιδες και μελομακαρουνα<33
Το δεντρο του σπιτιου το στολισε ο μπαμπας.Αν και το δεντρο του σπιτιου το στολιζα παντα εγω με την αδερφη μου,δεν με πειραξε πολυ.:P Εξαλλου επρεπε και να διαβασω.:P

Το ωραιοτερο πραγμα στο χριστουγεννιατικο δεντρο μας ειναι ενας αφρολεξ Αι-Βασιλης που απο πισω του αναγραφονται ημερομηνιες απο το 1960 μεχρι τωρα το 2010.
Γραφουμε καθε χρονια απο πισω του το νεος ετος.:D
Ειναι υπεροχος γιατι διπλα σε καποιες ημερομηνιες αναφερονται και γεννησεις.




Λοιπον αυτα για σημερα με μια χριστουγεννιατικη δοση.:D

Ευχομαι να σας μετεδοσα λιγο απο το χριστουγεννιατικο πνευμα μας.:P

Οταν στολιζεις το δεντρο με παρεα ειναι το καλυτερο.;)


Καληνυχτουδια σ'ολους.:*




Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

And then?

Και μετά?
Και μετά?



Αυτη η έκφραση μου έχει κολήσει απο:τους Singles :P και την αδερφη μου απο ενα περιστατικο που μου περιεγραψε που εγινε στην ταξη της,το οποιο ειχε πολυ γελιο και στο οποιο επαναλαμβαναν τα παιδια την φραση"Και μετα,και μετα?".:P

Απο τους τελευταιους δυο μηνες δεν ειχα κανενα παραπονο.
Περα απο το πολυ διαβασμα ηταν δυο πολυ ωραιοι μηνες.:)
Ηρεμια γενικοτερα.:)


Και μετά?
Και μετά?




Και ο Νοεμβρης θα ελεγα ενα πολυ ομορφος μηνας.:D
Τι να πρωτοθυμηθω? χιχ.:)


Και μετά?
Και μετά?




Αλλα η τελευταια εβδομαδα ηταν λες και το συμπαν αποφασισε να χαλασει αυτη την γλυκα ολου του μηνα.xD


Και μετά?
Και μετά?




Μετα?...
Μετα βλεπω την μαμα μου.
Φευγει για να παει στο γιατρο.Γυρναει και δεν εχει τοσο καλα νεα. -.-


Και μετά?
Και μετά?




Μετα βλεπω τα παιδια στο σχολειο.Κοιταω το προγραμμα της πενθημερης εκδρομης στα Γιαννενα.Αναχωρηση:1/12.Θα παω? Δεν θα παω? Αναρωτιεμαι...


Και μετά?
Και μετά?




Μετα βλεπω το φροντηστηριο.Την κυρια της Εκθεσης μου που με το που μπαινω στην ταξη,με βλεπει για ενα δευτερολεπτο και ρωταει τι εχω.Με ξερει πολυ καλα και με καταλαβαινει αμεσως.Συζηταμε στο διαλειμα...τα μαυρα της ματια με κοιτουν γλυκα.Με καθησυχαζει...με ηρεμει...με αγκαλιαζει δυνατα και στοργικα για να νιωσω καλυτερα.:)Με ψαχνει μετα το διαλειμα και μου ξανα ανοιγει διαπλατα τα χερια σε μια πολυ ομορφη αγκαλια.<33 Την αγαπω. ^_^ "Ευχαριστω...<3 :)"ψυθιριζω.

Και μετά?
Και μετά?




Μετα ειναι η Κων.:P<3 Που εχει ΤΙΣ ατακες που και ο καθε πικραμενος δεν θα μπορουσε να μην γελασει.:P "Natura...τι αφαιρετικη ειναι αυτη?" *Θυμαται περσινο σκινικο* "Αφαιρετικη του περιβαλλοντος.:D* χαχαχ xD(οσοι ξερουν απο θεωριτικη θα καταλαβουν.:P)

Και μετά?
Και μετά?




Μετα ενα τηλεφωνο απο την κολλητη.Οτι θελουμε λεει να την παρουμε αμεσως τηλεφωνο.<3

Και μετά?
Και μετά?




Μετα ειναι αυτος ο αξενος χωρος.Νοσοκομειο...Σιγουρευει μεσα σου την σκεψη οτι ΠΟΤΕ και με ΤΙΠΟΤΑ δεν θα δηλωσεις νοσηλευτικη ή οτιδηποτε αλλο απο παραιατρικα.:P
Ειναι ενας διαδρομος...νουμερα...βηματα...δωματια...
Χα!Εδω ειμαστε!


Και μετά?
Και μετά?




Μετα κοιτας περιεργα την μαμα.Την γιαγια που σου χαμογελα σαν να λεει"Ειδατε που ολα καλα πηγαν?";)
Θεεοι...θεειες...κοσμος:).
Εμενα να χανομαι και να μπερδευομαι με αυτο το συγχρονο αλλα ακαταλαβιστικο ανσασερ.:P

Και μετά?
Και μετά?




Γυρνας στο σπιτι.Η αισθηση της ησυχιας δεν ειναι τοσο ομορφη οσο αλλες φορες.
Ειναι παραξενη ησυχια.:/
Λειπουν και οι δυο...:

Και μετά?
Και μετά?




Στιγμαια αποφαση να μην πας να γραψεις αυριο Ιστορια.Εξαλλου δεν εχεις προλαβει να διαβασεις σχεδον τιποτα.:P Αναβαλεται για Δευτερα...


Και μετά?
Και μετά?




Μετα...ή μαλλον αυριο θα εχει φαι στην θεια.Βαρδυνο στην κολλητη.Και μαλλον θα παμε να πουλησουμε επιτελους αυτους τους λαγχνους.Αν ξεκουνηθω δηλαδη,γιατι θελω να διαβασω Ιστορια.:P xD


Και μετά?
Και μετά?




Μετα ισως πας παλι σ'αυτο το αξενο μερος.Θα δειξει...

Και μετά?
Και μετά?




Μετα...Μετα πραγματικα δεν ξερω.:P Θα δειξει...αναλογα με πολλους παραγοντες.
Βλεπω παλι το προγραμμα τις Εκδρομης.Θα παω? Δεν θα παω?


Και μετά?
Και μετά?





Δεν υπαρχει και μετα.^_^
Εως εκει φτανει η ιστορια.
Την συνεχεια δεν την ξερουμε ακομα.:P
Το τελος παντως προβλεπεται καλο.:P
Νομιζω...





Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010

Είδωλα


Θεωρείες της Ράνιας:107. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι σαν το κυνηγητό. Κυνηγιόμαστε όλοι γύρω-γύρω. Κάποιον πιάνουμε, μετά μας ξεφεύγει, μετά μας πιάνει κάποιος άλλος εκεί που δεν το περιμένουμε κτλ. Κι εκεί που νομίζουμε ότι όλα έχουν τελειώσει, ξαφνικά ακούγεται μια φωνή που λέει φτου ξελευθερία και ξαναρχίζει το κυνηγητό απʼ την αρχή. Πότε τελειώνει το παιχνίδι; Κανείς δεν μπορεί να πει.


Εισαι σ'ενα αδειο δωματιο.
Κοιτας απεναντι σου και βλεπεις ενα καθρεφτη.
Το ειδωλο στον καθρεφτη δεν ειναι δικο σου ομως.Σου μοιαζει ελαχιστα...αλλα ανηκει σ'αλλον.

Το ειδωλο στον καθρεφτη σε χαιραιτα.
Το χαιραιτας και εσυ.

Ζηταει την βοηθεια σου να βγει απο εκει μεσα.
Το κοιτας με βλεμμα κενο.

Σου λεει οτι εισαι απα τα σημαντικοτερα πραγματα που εχει.
Το κοιτας αμφισβητοντας.

Το ειδωλο αρχιζει και κλαιει.
Συμπονας μας δεν κανεις τιποτα.

Το ειδωλο λυγιζει μπροστα σου.
Τοτε ακουμπας το χερι σου πανω στο τζαμι του καθρεφτη.Παγος.Ψυχρα.Δεν μπορεις να ζεστανεις αυτο το γυαλι.Δεν μπορεις να διαπερασεις και να μπεις μεσα.

Το ειδωλο σε παρακαλαει.
Υπακους.Εξαλλου ενδιαφερεσαι για τον αν το ειδωλο ειναι καλα.Παρολ'αυτα η επαφη σου με το τζαμι σου αφηνει ακομα την ιδια αισθηση.Κρυο.Ψυχρα.Παγος.

Το ειδωλο κανει προσπαθεια να σε αγκαλιασει.
Απομακρινεσαι ενστικτωδως χωρις να το πληγωσεις ομως.

Το ειδωλο κανει προσπαθεια να σ'ακουμπησει.
Δεχεσαι το αγγιγμα μα αποτραβιεσαι γρηγορα.

Το ειδωλο σε κοιταει.
Χαμογελας σαν να μην συμβαινει τιποτα.

Το ειδωλο χαμογελαει και εκεινο.
Στρεφεις το βλεμμα σου αλλου και πας να φυγεις.

Θα επρεπε να υπαρχει μια ζεστη αγαπη η οποια θα σε αναγκαζε να σπασεις το τζαμι και να βγαλεις απο μεσα το ειδωλο.Παρολ'αυτα αφηνεις το ψυχρο τζαμι να σας διαχωριζει.Το τζαμι ομως δεν το τοποθετησεις εσυ.Αλλα εκεινο.

Κοιτας πισω καθως φευγεις.Κριμα που δημιουργησε αυτο το ψυχρο τζαμι.Τωρα εσυ δεν μπορεις παρα να νιωθεις ψυχρα οταν το ακουμπας.Παρολ'αυτα θα κανεις προσπαθεια να το σπασεις.Αν σπαει...




Ξαφνικα βλεπεις αλλον καθρεφτη.Αλλο τζαμι.

Κοιτα στον καθρεφτη.Δεν εισαι εσυ.Ειναι αλλος.
Το ειδωλο σ'αυτον τον καθρεφτη ειναι τελειως διαφορετικο.Δεν σου μοιαζει καθολου.Δεν το ξερεις τοσο καλα οσο θα ηθελες.Ωστοσο χαιρεσαι βλεποντας το.

Το ειδωλο στο καθρεφτη σου χαμογελα.
Του ανταποδιδεις το χαμογελο μεγαλυτερο.

Το ειδωλο σε ρωταει πως εισαι.
Δινεις βαση στις λεξεις που χρησιμοποιει και ακους την δικια του απαντηση σαν κατι το πολυ σημαντικο.

Το ειδωλο ξαφνικα κλαει...
Δεν το αντεχεις αυτο.Νιωθεις να πεθαινει κατι μεσα σου.

Το ειδωλο σε κοιτα γλυκα.
Πρεπει να το αγκαλιασεις για να του δειξεις οτι εισαι κοντα του.

Πας κοντα στον καθρεφτη και τον ακουμπας.Το αγγιγμα σου ειναι ζεστο.Κανει το τζαμι να λιωνει...




Δεν υπαρχει πια κανενα ειδωλο.Μονο ενας ανθρωπος που σε κοιταζει γλυκα.Τον αγκαλιαζεις.Εκεινος ανταποκρινεται θερμα.
Το τζαμι σ'αυτη την περιπτωση τοποθετηθηκε αυτοματα.
Αλλα μετα απο λιγο εσπασε.
Πανευκολα.
Δεν προκειται να ξαναδημιουργηθει ποτε.
Υπηρξε μονο μια φορα εξαλλου και αυτο δεν ηταν ουτε φταιξιμο δικο σου ουτε του ειδωλου.Αλλα των περιστασεων.

Ο ανθρωπος σ'ευχαριστει και σου χαμογελα.
Υπαρχει μεγαλυτερη χαρα απο το να κανεις καποιον ευτυχισμενο με μια πραξη σου (: ?
Νιωθετε ψυχικα δεμενοι...

Φευγεις νιωθοντας ευτυχισμενη.
Αλλα γιατι στο πρωτο ειδωλο φερθηκες ετσι ενω στο δευτερο αλλιως?

Ενα ερωτημα μου μενει ακομα αναπαντιτο.Ισως να ξερεις την απαντηση.Αλλα δεν τολμας να την πεις.

Συνεχιζεις να περπατας.Ας αφησει καλυτερα τα πραγματα ετσι οπως ειναι.

Δυο ειδωλα.
Το ενα μεσα στο καθρεφτη μακρια σου.
Το ενα εξω απο τον καθρεφτη κοντα σου.




Το συγκεκριμενο κειμενο ειναι επειδη ειχα φιλοσοφικη-εμπνευση το πρωι.xD
Ασχετα αν τωρα που το δημοσιευω ειναι βραδυ...πρωι το εγραψα.:P

Και ενα τραγουδακι <3
Για τους ανθρωπους που ειναι αξω απο τον καθρεφτη,κοντα μου και εγω κοντα τους.^_^
Και για αυτους που προσπαθουν να κανουν τα ατομα που αγαπανε καθε στιγη χαρουμενα...απο την πιο μικρη μεχρι την πιο μεγαλη πραξη τους.^_^ Η κινηση ειναι που μετραει.;)



Όταν έχω εσένα
μπορώ να ονειρεύομαι ξανά
ανοίγω μες στη θάλασσα πανιά
και πιάνω μες στα χέρια μου
τον κόσμο να τον φτιάξω

Όταν έχω εσένα
μπορώ να μη βυθίζομαι αργά
τα βράδια που πληγώνεται η καρδιά
και πιάνω το μαχαίρι
το σκοτάδι να χαράξω

Κάνε ένα βήμα
να κάνω το επόμενο
αίμα μου και σχήμα
λόγος και ψυχή στο συμφραζόμενο

Όταν έχω εσένα
κοιμάμαι σαν παιδί, έχω έναν άνθρωπο
δεν φοβού κανένα
Εγώ κι εσύ στον κόσμο
τον απάνθρωπο

Εσύ κι εγώ
Όταν έχω εσένα
μπορώ να βάψω με ασήμι τη σκουριά
μπορώ να κοιμηθώ με σιγουριά
να πιάσω με τα χέρια μου
τους δράκους να σκοτώσω

Όταν έχω εσένα
αντέχω, πάω δίπλα στον γκρεμό
το ξέρω, έχω ένα χέρι να πιαστώ
κοντά μου έναν άνθρωπο
τα χρόνια μου να ενώσω



ΥΓ Αλλαξα και την playlist.<3
Νομιζω οτι παλι εβαλα πολλα και ασυνδετα τραγουδια μεταξυ τους αλλα δεν πειραζει.:P

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

Ένα κωμικοτραγικό 20λέπτο. :|

Καλησπερα σας!:)

Και ναι το σημερινό ήταν ένα πραγματικά κωμικοτραγικό 20λεπτο.:|

Ας τα παρω απο την αρχη τα πραγματα.:P

Ημουν στο φροντιστηριο και καναμε μαθημα.Η κυρια μας,μας ελεγε την παρακατω μεταφραση εξηγωντας παραλληλα.:P

-Προσπάθεια αποτροπής του γεγονότος 1
Καποια στιγμη ενιωσα καπως.:|Δεν μπορω να σας εξηγησω αλλα καπως.Κατι σαν κακο προαισθημα...κατι που θα γινοταν αλλα δεν θα μου αρεσε.:P
Τελικα βγηκε αληθες,οσο χαζο και αν ακουγεται αυτο.:P
Εξαλλου και εγω εκεινη την στιγμη ειπα στον ευατο μου"Χαζομαρες Μαρια.Παντα οταν νομιζεις οτι θα συμβει κατι δεν συμβαινει.":P

Πληρως πεπεισμενη οτι δεν θα γινοταν τιποτα,πηρα τα πανω μου,καθως βρηκα και την απαντηση σε δυο ερωτησεις που δεν πηγαινε το μυαλο των αλλων.:P Μετα ειχα σκασει και στα γελια με την Κων. με μια αστεια φραση που λεμε μεταξυ μας(*Ενταξει φτανει*xD)οποτε ολα ηταν οκ.:P

Εγω τελειωσα το μαθημα 8 αλλα η αδερφη μου τελειωνε 9.Ετσι μου ειπε αν γινοταν να γυρησω με λεωφορειο για να ερθουν να παρουν εκεινη οι γονεις μας,ωστε να μην τους βαζουμε σε κοπο να ερχοντε δυο φορες.;)
Της ειπα οτι θα παρω τηλεφωνο να δουμε τι θα μου πουν και μετα βλεπουμε.:P

-Προσπάθεια αποτροπής του γεγονότος 2
Μολις κατεβηκα μαζι με την Κων. κατω δεν ειδα πουθενα αυτοκινητο,οποτε πηρα τηλ για να ερθουν να με παρουν.Η μαμα μου,μου ειπε να γυρησω με λεωφορειο ή εαν θελω μπορω να περιμενω κανενα 20λεπτο τον μπαμπα μου να ερθει.Εκνευρισμενη προτιμησα αντι να περιμενω,να γυρησω με το λεωφορειο καθως ηθελα να επιστρεψω γρηγορα να διαβασω.
Βεβαια δεν μου αρεσε η ιδεα να γυρησω βραδυ μονη,παρολο που αλλες φορες το λατρευω.

Πηγα λοιπον στην σταση.Εκει περιμενα τουλαχιστον ενα τεταρτο το λεωφορειο.:|
"Επρεπε τελικα να περιμενω τον μπαμπα μου"σκεφτηκα.
Καποια στιγμη επιτελους ηρθε το 315,το οποιο και ειναι απο τα αγαπημενα μου καθως ειναι μικρο και καθαρο.:P

-Προσπάθεια αποτροπής του γεγονότος 3
Οταν μπηκα εβγαλα το εισητηριο μου να το χτυπησω.Το εβαλα στο μηχανημα αλλα δεν ακουσα κανενα χαρακτηριστικο"Τακ".Το πιεσα αλλα τιποτα."Μηπως να παω στο αλλο?"αναρωτηθηκα."Μπααα..."σκεφτηκα βαριεστημενα.:P

Στην προτελευταια σταση λοιπον μπαινει μια ξανθια μεγαλη κυρια και ενα ψηλος,γυρω στα 30,μουσατος κυριος.
"Τι θελει να πει στον οδηγο αυτη?"αναρωτηθηκα.
Και αμεσως μετα πηρα την απαντηση."Παρακαλω τα εισητηρια σας.Οι πορτες να παραμεινουν κλειστες"ειπε η ξανθια.

Ελενχει τους πρωτους και οταν φτανει σ'εμενα της λεω με τρεμαμενη φωνη"Το εβγαλα να το χτυπησω αλλα μαλλον δεν εχει μελανι.Παντως δεν χτυπησε."
Κοιταει το εισητηριο μου που της δειχνω και λεει"Ενα προστημο 30 ευρω συναδελφε εδω στην κοπελια."
"Μα το χτυπησα!Αλλα δεν εγινε κατι..."πφφ...σπουδαιο το επιχειρημα μου.Ποιος θα με πιστεψει?:P
"Θελεις τωρα να δοκιμασουμε?"
"Θελετε?Αμα θελετε δειτε."την προκαλω εγω.
"Παρακαλω ανοιξτε το μπροστα μηχανημα."Βαζει ενα δικο της εισητηριο μεσα και δεν γινεται τιποτα.Ωραια,σκεφτηκα!
Το ξαναβαζει μετα και χτυπαει.Την εβαψα,σκεφτηκα.:P
Ειχα μεινει με μια εκφραση wtf? και δεν μπορουσα να πιστεψω αυτο που εβλεπα.
Τι επιχειρημα ειχα τωρα?:P

"Μααα..."ψελισσα αλλα αυτη με κοιταζε μ'ενα υφος.:| Ηταν πολυ bicth.:|
"Ταυτοτητα εχεις?"
"Οχι"απανταω.
"30 ευρω εχεις?"
"Οχι"ξαναλεω.
"Ωραια,παρε ενα τηλεφωνο την μαμα σου."
Την περνω και της εξηγω με τρεμαμενη φωνη πως εχει η κατασταση.
Εντωμεταξυ ειχαμε περασει την σταση που επρεπε να κατεβω και το λεοφωρειο συνεχιζε.
"Τα στοιχεια της κορης σας πειτε μου.Οχι κυρια μου αφου δεν ειναι κατω απο 12 ετων οφειλει να εχει εισητηριο...Δεν το ειχε κυρωσει ομως.Ναι ωραια καντε οτι νομιζεται.Ναι για να μην την παμε ομως στο αστυνομικο τμημα πειτε μου τα στοιχεια της."
Μετα δεν ακουσα ακριβως τι ελεγαν γιατι της ειπα πανικοβλητη οτι επρεπε να εχω κατεβει εδω και δυο στασεις.Οποτε κατεβηκαμε στην επομενη εγω αυτη,και ο αλλος ο μουσατος κυριος.

Καθισα στο παγκακι της στασης και περιμενα.:P
Ξαφνικα η ξανθια ανεβασε παρα πολυ τον τονο της φωνης της"Οπως σας μιλαω να μου μιλατε σας παρακαλω.Μην μου υψωνεται εμενα τον τονο της φωνης σας!Τι θα γινει?Ωραια για ελατε εδω να καλεσουμε την αστυνομια!"
Μου εδωσε συγχισμενη το κινητο.Ακουω απο την αλλη γραμμη εναν μπαμπα να φωναζει να του πω που ειμαι.Του εξηγησα σε ποια σταση και υστερα μου το εκλεισε.
"Συνναδελφισα μην φωναζεται.Ηρεμηστε"ειπε ο κυριος.
"Δεν μπορω συνναδελφε.Τωρα θα παρω την αστυνομια!"Περνει...Εξηγει πως εχουν τα πραγματα λεγωντας"Ελατε τωρα γιατι ο πατερας της μας απειλησε μεσω του τηλεφωνου και ειπε οτια θα γινει της Π....Ναι ελατε να τους παμε στο αστυνομικο τμημα."


Αφου το κλινει αρχιζει αυτη να φωναζει σ'εμενα. o.O
"Εγω ειχα σκοπο να στο χαρισω,αλλα με αυτη την συμπεριφορα του πατερα σου δεν γινεται τιποτα!ΛΥΠΑΜΑΙ!Λυπαμαι παρα πολυ!Δεν ειχα σκοπο να κανω κατι τετοιο!Αλλα δεν γινεται!"
Εγω κουναγα απλα το κεφαλι.:P"Ναι...μονο που αυτα μην τα λετε σ'εμενα,σ'εκεινον πειτε τα."της λεω.:P
"Εσεις εισταστε παρα πολυ ηρεμη αλλα εκεινος δεν ηταν!Συγνωμη ποσο ειστε?"
"17."απανταω.
"Μα καλα δεν ξερεις οτι πρεπει να εχεις εισητηριο?"
"Το ξερω.3 εχω μεσα στην τσαντα μου,αμα θελετε να δειτε.Απλα δεν χτυπηθηκε."
"Τι να πω!Τωρα θα ερθει η αστυνομια να δουμε!"

Εντωμεταξυ ολα αυτα τα ελεγε τσιριζοντας και εγω ως γνωστων δεν μπορω να μου φωναζουν.:|
Οποτε ηθελα να υπερασπιστω τον ευατο μου,αλλα ενας κομπος ειχε δεθει στον λαιμο μου."Δεν θα τους κανω την χαρη να κλαψω μπροστα τους.Ελα Μαρια...σκεψου κατι χαρουμενο:D!Σκεψου τους φιλους σου.Την Κων. που γελαγατε πριν λιγη ωρα μαζι.Την καθηγητριες που σπατε πλακα.Παντως σκεψου κατι αλλο!Πφφφ...μακαρι να ηταν εδω η αδερφη μου και η φιλη μου η Φ. Αρκει να μην ημουν μονη.:("αυτα σκεφτομουνα καθως περιμεναμε τον μπαμπα μου.

Και εκει που νομιζα πως θα αργουσε,εμαφανιζεται απο το πουθενα με τεραστια ταχυτητα το μικρο μας ασπρο αυτοκινητο.Απο μεσα πεταγεται ενας εξοργισμενος μπαμπας λεγοντας"Εσεις κρατατε το παιδι μου?Μα καλα κρατατε ανιληκο?*Ακολουθει βρισια*."
Αφου ειπε αυτα πηγε να ορμηξει στην ξανθια.:P
Αυτη ετρεξε γρηγορα πισω απο το παγκακι της στασης και ο κυριος ο μουσσατος μπηκε αναμεσα xD.
Αν δεν ηταν αυτος,η ξανθια τωρα δεν ξερω αν θα ηταν καλα στην υγεια της.:P
Πρωτη φορα παντως ειδα τοσο θυμωμενο τον μπαμπα μου.:P
"Εχουμε καλεσει την αστυνομια!"φωναξε αυτη.:P
"Δεν μπα να καλεσετε και την πυροσβεστικη!Καντε οτι θελετε!"απανταει ο μπαμπας μου με αγριο τονο,ενω ειναι ετοιμος να αρπαχτει με τον κυριο.:P
"Μπαμπα ηρεμησε"ψελισσα.Αλλα που να με ακουσουν στις φωνες?:P
"Ελα Μαρακι!"φωναζει,σπρωχνει τον κυριο για να ερθει κοντα μου,με τραβαει στην κυριολεξια ομως απο το μπρατσο,και με σπρωχνει με δυναμη μεσα στο αυτοκινητο.:P

Μετα απο αυτο φωναξε και αλλο στον μουσατο κυριο.Ειχαν ερθει μουρη με μουρη σαν δυο γατες που ειναι ετοιμες να ριχτουν η μια στην αλλη.Εντωμεταξυ περναγε κοσμος διπλα και κοιταγε.:P Ρεζιλι γιναμε παλι.xD

Παντως μεσα σε 5 δευτερολεπτα ο μπαμπας μου βρεθηκε διπλα μου και εβαλε μπρος το αυτοκινητο.
"Πηραμε τις πινακιδες!"τσιριζε η ξανθια.:P



Μολις εβαλε μπρος ο μπαμπας μου δεν μπορουσα να κρατηθω αλλο και ξεσπασα σε κλαμματα του στυλ"Εγω φταιω.Αν το ειχα χτυπησει στο αλλο μηχανημα δεν θα ειχε γινει τιποτα."
(Τς τς...ψυχικη οδηνη.:P)

Μετα απο λιγο ομως ηρεμησα,καθω η ωρα ειχε παει 9 παρα,οποτε πηγαμε στο φροντιστηριο να παρουμε την αδερφη μου και την φιλη μου.Οταν με ειδαν μεσα στο αυτοκινητο ξαφνιαστικαν αλλα τους εξηγησα τι ειχε γινει.:P Βεβαια γελασαν xD.Γιατι οντως απο την μια το σκηνικο ηταν τοσο μα τοσο τραγικο αλλα απο την αλλη τοσο κωμικο.:P

Οταν γυρησα σπιτι η μαμα μου με ρωτησε"Δεν πεταχτηκε κανεις μεσα απο το λεωφορειο να πει οτι πραγματι σε ειδε να προσπαθεις να το χτυπησεις?"
"Χαχ...μαμα ξερεις κανεναν που θα υπερασπιζοταν μια αγνωστη?xD"

Τωρα τι θα γινει απο εδω και περα δεν ξερω.:P

Παντως αυτο που ξερω ειναι οτι μολις ειδα τον μπαμπα μου ενιωσα ανακουφηση.Μου ειπε αργοτερα αμα μου ξανατυχει τιποτα τετοιο να περνω τον θειο μου που δουλευει στα λεωφορεια να το κανονιζει εκεινος το θεμα.:P

Οποτε εχουμε τα εξης συμπερασματα και διδαγματα
1.Αλλη φορα θα ακουω το ενστικτο μου.:P
2.Αμα δεν χτυπιεται το εισητηριο θα πηγαινω Σ'ΟΟΟΣΑ μηχανιματα και αν εχει το λεωφορειο.
3.Ο μπαμπας μου με αγαπαει πολυ μωρε!Και ειναι ειλικρινα απο τους πιο ηρεμους ανθρωπους.Φυσικα η συμπεριφορα του εκεινη την στιγμη και τα λογια του δεν ηταν τα καλυτερα αλλα δεν πειραζει.Εξαλλου ουτε αυτη η ξανθια ειχε την καλυτερη συμπεριφορα προς εμενα.:P




Μεχρι τον Σεπτεμβριο ειχα την εντυπωση πως οι "ελεγκτες" ειναι απλα μυθος γιατι δεν ειχα πετυχει ποτε κανενα,ενα χρονο που πηγαινοερχομουν με λεωφορειο στο φροντιστηριο.Ωστοσο πετυχα εναν τελη Σεπτεμβρη.:P Μετα απο το σημερινο πειστικα οτι υπαρχουν.:P

Βεβαια με ενοχλησε το γεγονος που δεν με πιστεψε πως προσπαθησα να το χτυπησω.Αλλα για πιο λογο εξαλλου να με πιστεψει?

Ουφ...τα θυμηθηκα και συγχηστηκα.:P
Ας μην χαλαω το καρμα μου.:P
Χαρουμενη σκεψη?
ΑΑΑΑΑ,σε 7 ημερες βγαινει ο Χαρι.:D <33



Ενα τραδουδακι που μου εχει κολλησει^ <3

Οταν η απουσία γίνει τρόπος ζωής
Όταν ο πόνος γίνει δρόμος διαφυγής
Όταν στα πρόσωπα του κόσμου βλέπω το προσωπό σου
Όταν το δάκρυ μου στο χάρισα και έγινε δικό σου
Όταν το εγώ μου είναι μισό και το αστέρι μου θολό
Όταν ξέρω πως υπάρχω μα δεν γίνεται να ζω
Όταν μέσα μου κοιτώ βλέπω ένα απύθμενο κενό
γιατί δεν έπαψα στιγμή να σ'αγαπώ.


Σε μερικα σημεια εχω γραψει απο πανω"Προσπαθεια αποτροπης γεγονοτος".Γιατι πραγματι ηταν σαν να προσπαθησα ασυναισθητα να αποτρεψω το τραγικο αυτο 20λεπτο.Αλλα παρολ'αυτα αυτο δεν ανατραπηκε.Ειναι περιεργο μερικες φορες πως τα φερνει η ζωη.Λες και ηταν γραφτο.Αλλα παρολ'αυτα αν προσπαθησω τωρα να ερμηνευσω αν πραγματι υπαρχει μοιρα ή οχι δεν θα καταληξω πουθενα.

Ξεχασα να αναφερω οτι μπροστα απο εμενα υπηρχαν και αλλοι δυο αντρες που δεν ειχαν εισητηριο αλλα επρεπε να κατεβουν.Οποτε αυτη ή θα κατεβαινε μαζι τους να παρει τα στοιχεια εκεινων,ή θα εμενε μεσα να γραψει εμενα.Προτιμησε το δευτερο.Αν αυτο τωρα δεν ειναι αδικο,τοτε τι ειναι?:P

Αυταααααα.:D

Και αλλη φορα:Χτυπαμε ολοι το εισητηριο μας!:P(αν δεν χτυπιεται παμε σ'οοοολα τα μηχανηματα του λεωφορειου.:P"

Καληνυχτουδια λοιπον απο μια κουρασμενη Fleur.^_^

Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010

The sound now turns to silence.

Σσσσσσσσσσσ!!

Μην μιλας...ακου!

Τι ακους?

Τιποτα.

Επικρατει μια ομορφη ησυχια.<3
Ειναι η υσηχια που υπαρχει το βραδυ.
Μια μαγευτικη ησυχια η οποια σε κανει να αντιστεκεσαι στο ζεστο κρεβατι.

Απλα οι ωρες το βραδυ ειναι οι πιο ομορφες.:) <3

Ολοι κοιμουνται.(ευτυχως xD)

Το δωματιο ειναι ιδιο οπως παντα.Το φωτακι στο γραφειο μου ειναι ανοιχτο.Η τηλεοραση παιζει καποια εκπομπη πιθανοτατα.Η αδερφη μου κοιμαται.
Η πορτα ειναι κλειστη.Οι γονεις κοιμουνται.

Απεξω κανεις δεν ταραζει την ησυχια.

Εκτος απο το λαμπακι το δωματιο φωτιζεται και απο την οθονη του υπολογιστη.

Μονο ενα πραγμα μου χαλαει ολη αυτη την ηρεμια.:@ Ο ηχος που κανει ο υπολογιστης -.-
Αλλα το παραβλεπω.:P

Αν ανοιξω τωρα το παραθυρο ειμαι σιγουρη πως θα ξεπαγιασω.
Κρυωνω ευκολα.Για κανενα λογο εξαλλου δεν θελω να σηκωθω απο την καρεκλα εκτος απο το να παω για υπνο.:P

Το καλοκαιρι σηκωνομουν και για να κλεισω το παραθυρο,καθως το αφηνα μεχρι αργα ανοιχτο.Ακουγα και κουκουβαγιες.:| και νυχτεριδες.:| :P

Ωστοσο τετοιες στιγμες ειναι που αφηνω διαφορες σκεψεις να κυλησουν στο μυαλο μου.
Κυριως σκεφτομαι τα μαθηματα,και την σχεση μου με καποια ατομα.^_^
Ορισμενες φορες μαλιστα νιωθω τυχερη που εχω ατομα που με αγαπουν.^_^ Ωστοσο,παντα και καποια στιγμη καποιος μου λειπει.:P xD




Δεν ειναι επικυνδινα ομορφη η ησυχια το βραδυ?
Νιωθεις πως τιποτα δεν μπορει να σε πειραξει.:D
Και νιωθεις πως δεν θες να πας για υπνο.Θελεις να απολαυσεις λιγο ακομα την ομορφη ηρεμια,παρολο που ξερεις οτι πρεπει να κοιμηθεις γιατι αυριο εχεις σχολειο.:P

Τωρα ξερετε πως ειναι το κλιμα γυρω μου οταν καθομαι βραδυ στον υπολογιστη.χιχ.^_^

Αυτη την στιγμη δυο πραγματα εχω στο μυαλο μου
-Να πω αυριο μαθημα στην Ιστορια.:P Του το χρωσταω απο την προηγουμενη φορα που μου ειπε να πω αλλα δεν ηθελα.:P
-Να κανουμε καποια εκπληξη στην Ε. που μεθαυριο εχει γενελθια.:D Μια τουρτα...ενα κατι τελοσπαντων.^_^

Τα χερια μου οπως καθε φορα που πληκρολογω ειναι παγωμενα.:P

Ωστοσο υπαρχουν στιγμες που σταματαω να πληκτρολογω.
Ησυχια.<3

Χμ...πηγε 12:45.

Μαλλον πρεπει να παω να σβησω το φωτακι μου.
Τα κλεισω την τηλεοραση και τον υπολογιστη.
Να χωθω κατω απο τα ζεστα παπλωματακια <3 να απολαυσω λιγο ακομα την υσηχια...να διαπερασουν το μυαλο μου μερικες ακομα σκεψεις...και υστερα να κλεισω τα ματια και να κοιμηθω.

Αν ειμαι τυχερη να δω και κανενα ονειρο.:P(σημερα ειδα τον Χαρι Ποτερ παλι.:P)





Σσσσ...

Μην μιλας...

Δες απο το παραθυρο...

Τα αστερια τρεμοσβηνουν.

Τα φυλλα κουνιουνται απο ενα απαλο αερακι χωρις ομως να δημιουργουν ιδιαιτερο ηχο.

Τιποτα δεν θυμιζει το θορυβοδες απογευμα.

Ολα ειναι ακινητα δισταζοντας να χαλασουν αυτη την μεγαλοπρεπη ησυχια.

The sound now turns to silence.


Καλο μηνα.:)

Σας παραθετω και ενα κομματι που εχω κολλησει μαζι του



Παλιά φωτογραφία
στην άδεια παραλία
σιωπή

κοιτάζω απ'το μπαλκόνι
το δρόμο που θολώνει
η βροχή.

Λένε πως στη χώρα που ναυάγησες
βασιλεύουν οι μάγισσες
βουλιάζουνε στο βυθό και σε βγάζουνε
στον αφρό.

Λένε πως μας άφηνες στα κύματα
φυλαχτά και μηνύματα
τα βρήκανε τα παιδιά και χαθήκανε
ξαφνικά.

Η πόλη σαν καράβι
τα φώτα της ανάβει
γιορτή.

Θυμάμαι που γελούσες
να μείνω μου ζητούσες
παιδί.

Λένε πως στη χώρα που ναυάγησες
βασιλεύουν οι μάγισσες
βουλιάζουνε στο βυθό και σε βγάζουνε
στον αφρό



ΥΓ1:Μια συμμαθητρια μου,μου εφερε να βαλω κατω απο το μαξιλαρι κουφετα για να δω ποιον θα παντρευτω.xD
ΥΓ2:Αυτη ηταν μια εντελως αυθορμητη αναρτηση στιγμης.:D

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Άκυρα xD


Ουφ.
έχω πολλές μέρες να κάνω μια καινούργια ανάρτηση.

Η συγκεκριμένη είναι λίγο ανώφελη.:P
Απλά θα αναφέρω συμβάντα και άκυρα των προηγούμενων εβδομάδων.:P

-Άλλαξα την εμφάνιση του μπλογκ μου με την βοήθεια της Μάρσυς.:D <3 Ναι...γιατι αμα περιμενω απο εμενα σωθηκα.Εκτος απο τα βασικα δεν ξέρω τιποτε αλλο.xD

-Την προηγούμενη εβδομάδα αρρώστησα και ημουν δυο ημερες σπιτακι μου.χιχ.Αλλα τι ιωση κυκλοφορει πια? :O Αρρωστησαν και πολλα παιδια απο το σχολειο και το φροντ.:P

-Καναμε πανω απο 20 συνελευσεις για να αποφασισουμε που θα παμε 5ημερη.Αρχικα ειπαμε Σμυρνη αλλα δεν μαυζευονταν τα παιδια εξαιτιας του ποσου.Μετα ειπαμε Πραγα ή Ιταλια.Τελικα καταληξαμε ολοι μαζι ομοφωνα στα Γιαννενα.:P Γιατι προκειμενου να μην παμε πουθενα,ωραια ειναι και τα Γιαννενα.:D Εχει και λιμνη απ'οτι ακουσα.<3
Βεβαια τωρα θα κανουμε αλλες τοσσες συνελευσεις για να αποφασισουμε το ξενοδοχειο(-.-) αλλα τελος παντων.

-Αυτη η εβδομαδα ηταν εξαντλητικη και το ιδιο προβλεπονται και οι υπολοιπες.Ευτυχως μπηκα σ'ενα προγραμμα το οποιο αρχισα να συνηθιζω και μου αρεσει.^_^ Αλλα γενικα διαβαζω παρα πολυ.:/ Τριτη γραφαμε Λογοτεχνια στο φροντ. και Πεμπτη γραφαμε εξτρα γνωστο.Αφιστε που στην αχρη μου εδωσε η γραμματεας αλλο διαγωνισμα και αντι για μια μεταφραση εκανα δυο.:P Δεν πειραζει...εξασκηση.:P.Στην Ιστορια παλι που τα ειχα μαθει τελεια δεν μας ρωτησε.:P Οποτε δεν τα θυμαμαι καλα ρωταει -.- Βεβαια αυτη η ιστορικου μας κοιταει μ'ενα βλεμμα...:| που η Κων. τολμησε να της πει"Σιγα κυρια!Σε λιγο θα μας βαλετε στον τοιχο και θα αρχισετε να μας πυροβολατε" χαχα...Καλα της ειπε.xD.Και παραπονιοταν και η κυρια στο αγνωστο που δεν πηγα να γραψω και αλλο επιπλεον τεστ.Δεν προλαβαινα ομως...:/ Θα παω να το γραψω αυριο.:P Βεβαια δεν ξερω κατα ποσο θα προλαβω 50 τυπους μεσα σε μια ωρα αλλα τεσπα.:P Βεβαια παρολο που παραπονιεμαι για το πολυ διαβασμα καλα παω ευτηχως.:D Εκτος λιγο απο τα Λατινικα που νομιζω πως καπου το εχω χασει.:| Θα δειξει...

-Με μελαγχολει παρα πολυ η βροχη.Ωραια ειναι η μελαγχολια δεν λεω...αλλα εγω οπως παντα προτιμω τον ηλιο και τον γαλαζιο ουρανο.:) Εκτος απο αυτο φουντωνει το μαλλι μου λογω υγρασιας.:P Βεβαια βρηκα εναν αποτελεσματικο τροπο για να μην φαινεται το φουντωμα.:P Να βαζω την αδερφη μου παντα να μου ποιανει πλεξιδακακια τα μπροστινα τσουλουφια και υστερα να μου τα ποιανει πισω.Οσοι με ειδαν ετσι μου ειπαν οτι μου πανε.:D

-Τελικα εμπιστευομαι πολυ το γουστο της αδερφης μου.^_^ Μου πηρε κατι ομορφα μαυρα μποτακια<3 και ενα ισιωτικο<3 και γοβες χιχιι.:P Ειχα καιρο να παρω καινουργια παππουτσια.:D

-Την Πεμπτη παμε εκδρομουλα με το σχολειο.:D Θα δουμε μια ταινια που δεν την ξερουμε.xD Ευχομαι να ειναι ωραια!Και μετα θα μας αφησουν για βολτα διπλα στην θαλασσα!wiiiiiii!!

-Ανυπομωνω να βγει η 7η ταινια του Χαρι Ποτερ.:D Παρα πολυ ομως!<3 Βεβαια ακομα δεν ξερω με ποιον θα παω να την δω γιατι εχω υποσχεθει σε πολλους,αλλα κατι εχω υποψην μου.Βεβαια μακαρι να μου εδινε ο μπαμπακας λεφτα και να ειχα και χρονο για να παω με ολους οσους θελω.

-Εχασα δυο γατακια μου.:( Την Κλεοπατρα και το Κερασμα.:( Βεβαια εχουμε αλλα 4 :P,αλλα η Κλεοπατρα ηταν πολυ ομορφη.<3 :( Να θυμηθω να ημερευσω και αυτο το καταμαυρο που δεν του εχουμε βρει ακομα ονομα.^_^

-Κοιμαμαι απο τις 11 και χορταινω υπνο ευτηχως.:D Λογικο βεβαια αφου μετα απο πολυ διαβασμα στις 11 ειμαι πτωμα.:P

-ΔΕΝ μου αρεσει το σπανακοριζο και δεν προκειτε να φαω.οκ? -.-

-Αγαπαω τις χαζομαρες που κανουμε στο φροντηστηριο.:P Οπως τον να με σηκωνουν στον αερα τα κοριτσια,κανοντας με να νιωθω πουπουλο.xD Το μπαλακι του πινγκ πονγκ που πηγαινει πανω κατω συνεχεια και ειναι θαυμα πως δεν εχει πεσει ακομα απο το μπαλκονι.xD Το παραπανω 20λεπτο που καθομαστε μετα το μαθημα γιατι ξεχνιομαστε συζητοντας.xD Οι εισβολες μας σε αλλα τμηματα,και κυριως στο μαθημα την Λογοτεχνιας της αλλης θεωριτικης,προκειμενου να χασουμε λιγη ωρα απο Ιστορια.B)Οι ομαδικες αγκαλιες.:D Τα παραπανω λεπτα μετα το μαθημα συζητωντας με τον κυριο της Λογοτεχνιας ή την κυρια της Εκθεσης.:P Τα παραπανω λεπτα που επισης μας κραταει η κυρια στα Λατινικα για να πουμε αρχικους χρονους με αποτελεσμα εμεις να λεμε τοσο γρηγορα το do-dedi-datum-dare που να μην καταλαβαινει η κυρια τι λεμε.xD

-χμ...σημερα ηπια ντεπον,σιδηρο,και τονοτιλ.Ποσα πια να παρω για να μην ζαλιζομαι? xD :P

-Μια κουκουβαγια τωρα ταξιδευει μαλλον...τραλαλαλ.:D

-Θελω καμια καινουργια μπλουζιτσα.:P

-Το καινουργιο αυτοκινητο τριζει.:| Και σχεδον παντα οταν καθομαι πισω ξεχνιεμαι νομιζωντας πως υπαρχει πορτα δεξια μου,αλλα μετα καταλαβαινω πως για να βγω πρεπει να κηκωθει ο συνοδηγος.:P

-Πολυ βαρετες οι πρωινες ωρες κατευθυνσης στο σχολειο.Νυσταζουμε ολοι.:P
ααα...και επσης μας επρηξε ο Πρωταγορας με την αρετη του.:P Οκ...αρα η αρετη διδασκεται,το καταλαβαμε.:P

-Να θυμηθω να παω την Πεμπτη στο παλιο φροντηστηριο των αγγλικων μου για να δω την κυρια μου.Εχω να την δω απο τον Ιουλιο τοτε που ειχαμε βγει για καφε.:|


Αυτααααααααα.:D
Απλα τα νεα μου.^_^

Ευχαριστω οσοι διαβασατε και δεν βαρεθηκατε...:P

Τωρα πρεπει να παω να διαβασω Ιστορια.:P

ββ σ'ολους.:)

Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010

Αγκαλίτσα? :D

Αυτη η αναρτηση ειναι αφιερωμενη στην κυρια Connie που με εμπνευσαι να γραψω για μια φραση που ειπα και σταθηκε σ'αυτην.:P
Για μια σκεψη μου μαλλον.

Λοιπον...παντα μου αρεσαν οι αγκαλιες.Ειναι ομορφες.:)Μεσα σε μια αγκαλια ενος φιλικου προσωπου νιωθεις προστατευμενα.:) Πως τιποτα δεν μπορει να σε πειραξει.:D

Θα ηθελες πολλα να πεις σε καποιο φιλικο σου προσωπο.

Αλλα ειναι καλυτερα μερικες φορες να μην λεμε κατι.
Τα λογια ειναι πολλα.
Η πραξη ομως μετραει πιο πολυ :).

Η αγκαλια βγαινει αυθορμητη για να δειξεις αυτο που νιωθεις.
Ειναι καλυτερο απο το να το λες.
Και ισως μεσα απο αυτη την αγκαλια να μην καταλαβει ο αλλος ολα οσο θα ηθελες να του πεις με λογια.

Αλλα δεν πειραζει:).


Θα ηθελες να πεις στο αλλον πολλα.Να του αναλυσεις πολλα.Να του εξηγησεις πολλα.
Τον κοιταζεις και χαμογελας.
Τα λογια δεν σου βγαινουν.

Τα πολλα λογια ειναι φτωχα,λενε εξαλλου.
Μονο μια αγκαλια.
Εσυ καταλαβαινεις.
Ο αλλος μπορει ναι αλλα μπορει και οχι.

Δεν εχει σημασια ομως...χαμογελας ξεροντας πως η αγκαλια σου τον εκανε και εκεινον να χαμογελασει. (:

Και θελεις τοσα να πεις,μα το μονο που σου βγαινει ειναι μια αυθορμητη αγκαλια. (:





ΥΓ1.Πραγματικα ομως δεν ξερω τι γινεται στην περιπτωση που ο αλλος δεν θελει ουτε την αγκαλια σου.:|Φανταζομαι πρεπει να ψαξεις για αλλα μεσα.:/
ΥΓ2.Αγκαλιτσα κανεις? :P

Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

Η αμφιβολία δηλητηριάζει τα πάντα,χωρίς να σκοτώνει τίποτα


Η αμφιβολία δηλητηριάζει τα πάντα, χωρίς να σκοτώνει τίποτα.

Ειναι αληθεια αυτο.
Αμφιβολιες.

Τι ειδους?
Πολλων ειδων.
Αλλα κυριως αμφιβολιες για την σχεση σου με καποια ατομα.
Ποιος σου εγγυαται οτι θα θελουν να ειναι παντα κοντα σου?
Οτι θα σ'αγαπανε παντα?
Οτι θα σε αποζητανε οπως και εσυ εκεινα?
Κανεις.

Το μονο που μπορεις να κανεις ειναι να αμφιβαλλεις.Να ζεις μεσα στην αγωνια.
Να σκεφτεσαι αν το μελλον θα ειναι ιδιο με τωρα.
Εσυ θες ενα ιδιο μελλον,και ακομα καλυτερο.
Οι περιστασεις ομως...τα ιδια τα προσωπα...θα βοηθησουν στο να επιτευχθει κατι τετοιο?
Μελαγχολεις.
Θα ηθελες μερικα πραγματα να κρατανε για παντα.
Ομως αν κραταγαν θα γινονταν βαρετα.
Αναμνησεις μενουν οι πιο γλυκες στιγμες εξαλλου.;)

Δεν αντεχεις να ζεις μεσα στην αβεβαιοτητα.
Θελεις να σου πουνε τα ιδια τα ατομα οτι θα ειναι παντα εκει για εσενα.
Μερικα ομως πραγματα δεν χρειαζεται να τα λεμε.Τα δειχνουν οι πραξεις μας...
Ουτε μπορουμε να προβλεψουμε το μελλον.
Εσυ θες απλα μια εγγυηση οτι θα ειναι παντα εκει.Οτι θα ειναι παντα ετσι.Κοιτας τα προσωπα τους και τα θες για παντα κοντα σου.
Κατι τετοιο ειναι εγωιστικο.;)

Το βιβλιο εξαλλου της "μιας θετικης σκεψης για καθε μερα" λεει το εξης.:Πιστευεται οτι χρειαζεστε μια εγγυηση οτι ολα θα πανε καλα?Ναι?Ωραια λοιπον,ιδου:Σας εγγυωμαι οτι ολα θα πανε καλα.Ευχαριστημενοι?Οχι?Τοτε ισως το προβλημα ειναι οτι πιστευεται οτι χρειαζεστε εγγυηση."

Χμ...
Και φυσικα ανυσηχεις για το μελλον.

Και εχει και το εξης πολυ σωστο"Αν πιστευεις οτι μπορεις να σταματησεις κατι ανησυχωντας γι'αυτο,πλανασαι και καταδικαζεις τον ευατο σου σε μια ζωη γεματη αγχος"
Εδω τι ακριβως ειναι αυτο που θες να σταματησες?
Α ναι...Την αμφιβολια.

Κοιτάς τα πρόσωπα που αγαπας.Χαμογελας:).Μερικα πραγματα τα ξερεις μονο εσυ.


Αλλα πρεπει να καταλαβουμε κατι.
Ας ζησουμε και ας χαρουμε το τωρα οσο καλυτερα μπορουμε.
Αν ανυσηχουμε για το μελλον και για το αν τα προσωπα που θελουμε θα ειναι μαζι μας στο μελλον,κινδυνευουμε να χασουμε την αισθηση του τωρα.
Και το τωρα ειναι πολυ πιο συμαντικο απο το μελλον.
Γιατι το τωρα το ζουμε τωρα.
Το νιωθουμε τωρα.
Ας απολαυσουμε λοιπον το τωρα γιατι δεν προκειτε να ξαναερθει.
Ας απολαυσουμε οσο μας το επιτρεπουν οι περιστασεις την παρεα των αγαπημενων μας προσωπων.
Το μελλον ειναι παντα απροβλεπτο εξαλλου.


Ας ζησουμε,ας αγαπησουμε,και ας νιωσουμε μαζι με τα αγαπημενα μας προσωπα το τωρα.
Ισως αργοτερα η απωλεια(δεν ειναι σιγουρο ομως πως θα υπαρξει απωλεια)πονεσει.
Αλλα αξιζει πιο πολυ να ζησεις κατι και μετα να πονεσεις.
Παρα να μην το ζησεις για να μην πονεσεις ποτε.

Η αμφιβολιες δεν οδηγουν πουθενα.

Γι'αυτο ας τις αποβαλουμε.:D

Στο χερι μας ειναι.:D