Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

How long will i want you?

"... Όμως, το ίδιο γίνεται με κάθε ζωή. Φαντάσου να διαγραφεί απ'αυτή μια επιλεγμένη μέρα και σκέψου πόσο διαφορετική θα ήταν η πορεία της. Στάσου,εσύ που διαβάζεις, και σκέψου λίγο τη μακριά αλυσίδα από σίδερο ή από χρυσάφι,από αγκάθια ή από άνθη,που δεν θα σε είχε δέσει ποτέ,αν δεν σχηματιζόταν εκείνος ο πρώτος κρίκος, εκείνη την αλησμόνητη μέρα." Τσαρλς Ντίκενς


Τρίτη 15 Απριλίου 2014
Εγώ να καταβαίνω τις κυλιόμενες στο μετρό, εσύ ακριβώς δίπλα μου να τις ανεβαίνεις. Εσύ είσαι. Ψηλός. Μελαχρινός,με μαύρα γυαλιά και υπέροχο χαμόγελο. Εσύ είσαι. Που σ'είχα βρει με της Ρ. και σε είχα κάνει αντ στο facebook γιατί με τράβηξε το χαμόγελό σου. Εσύ είσαι.
Λίγα λεπτά πιο μετά και δεν θα σε είδα δει.
Δεν θα είχαμε γνωριστεί.


Τρίτη 22 Απριλίου 2014
Του αρέσω όντως; Αρέσω εγώ σ'αυτόν τον ομορφούλη και γλυκούλη;
Πριν αποχωριστούμε σου έδωσα ένα πεταχτό φιλί. Ξάπλωσα μ'ένα τεράστιο χαμόγελο. Ήμουν τόσο χαρούμενη.


Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014
Σε φίλησα πολλές πολλές ίσως και άπειρες φορές. Ένιωσα πως η καρδιά μου βρήκε ένα κομμάτι της. Μου είπες ότι με λατρεύεις. Ήμουν ευτυχισμένη.

kiss, love, and couple εικόνα

Τρίτη 24 Ιουνίου 2014
Φεύγεις πάλι φεύγεις. Νιώθω να κομματιάζομαι. Μένω μισή. Νιώθω τον εαυτό μου τόσο μισό. Γιατί πρέπει πάλι να φύγεις; Και όχι σε άλλη πόλη ή χώρα,αλλά σε άλλη ήπειρο μακρία μου.
Δίνω όμως μια ολόκληρη ζωή για να σε ξανά δω και να σε ξανά φιλήσω.


Τετάρτη 30 Ιουλίου 2014.
Άνδρος. Μαζί σου. Μια τέτοια γεύση πρέπει να έχει η ευτυχία. Γεύση ενός καλοκαιρινού φιλιού.


Κυριακή 3 Αυγούστου 2014.
Πρέπει να χωρίσουμε. Εσύ Αγγλία, εγώ Ελλάδα. Δεν μπορείς την απόσταση. Δεν θέλω να σε χάσω. Δεν γίνεται να σε χάσω σαν άτομο από την ζωή μου. Είμαστε και οι δύο  νέοι μικροί 21... Θες να ζήσεις και άλλες εμπειρίες σίγουρα.
Και εκείνη την μέρα μου υπόσχομαι πως δεν θα κλάψω. Γιατί εγώ το ξέρω. Μια μέρα θα σε ξανά έχω. Μια μέρα θα καταλάβεις πως συμβαίνει κάτι στις ψυχές μας, και όχι απλά στα σώματά μας. Μια μέρα θα καταλάβεις πως η τρομακτική οικειότητα που έχουμε μεταξύ μας είναι η απόδειξη πως εμείς πρέπει να είμαστε μαζί.

love, distance, and world εικόνα

Παρασκευή 8 Αυγούστου 2014.
Βγαίνουμε για έναν τελευταίο καφέ. Σου ζητάω ένα τελευταίο φιλί. Δεν ξέρω εάν θα σε ξανά φιλήσω ποτέ στην ζωή μου. Θέλω όμως αυτό. Ένα τελευταίο φιλί.


Σεπτέμβριος 2014 με Ιούνιο 2015
Όλο αυτό το διάστημα δεν σε έβγαλα από μέσα μου. Ήσουν ένα άτομο που είχα στην καρδιά μου. Για 6 μήνες μετά τον χωρισμό μας εγώ ξάπλωνα και έλεγα μέσα μου για να με παρηγορώ: Μια μέρα θα γυρίσεις. Μια μέρα θα σε ξανά δω. Θα γυρίσεις και το ξέρω. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο όλο αυτό. Εμείς οι δύο πρέπει να είμαστε μαζί. Ομορφούλη μου...Μάτια μου...πόσο μου λείπεις.
Γράφω για εσένα κείμενα. Γράφω ποιήματα. Γίνεσαι η ελπίδα μου. Αναπνέω για εσένα. Αναπνέω για εκείνη την μέρα που θα γυρίσεις σ'εμένα. Γιατί θα γυρίσεις και το ξέρω.

Πιστεύω όμως πως δεν τελειώσαμε.
Αλήθεια έτσι νιώθω.
Κάτι μου λέει,πως η ζωή δεν μας ένωσε έτσι απλά μόνο για τόσο λίγο. Δεν μπορεί να ήταν τυχαία όλα αυτά. Δεν μπορεί.

Έτσι έγραφα τότε εδώ στο μπλογκ μου. Με πείσμα. Με υπομονή. Ήμουν σίγουρη πως θα σε ξανά είχα. Έβαζα και το χέρι μου στην φωτιά. Αυτό που έπρεπε μόνο να κάνω ήταν υπομονή. Υπομονή να σε κάνω να το δεις μόνος σου χωρίς να σε πιέσω. Να καταλάβεις μόνος σου όλη αυτή την ανεξήγητη σύνδεση μεταξύ μας.

love, distance, and miss εικόνα


Δευτέρα 27 Ιουλίου 2015
Και βγαίνουμε για καφέ. Έχω να σε δω έναν χρόνο και όμως νομίζω πως σε ξανά είδα εχτές. Έχεις άλλη κοπέλα. Μου λες λίγο για αυτή. Δεν πειράζει λέω από μέσα μου. Εάν είναι αληθινό θα κρατήσει. Μόνο τα αληθινά κρατάνε σε αυτή την ζωή εξάλλου.
"Μπορώ να σε κάνω μια αγκαλιά;" σε ρωτάω.
"Ναι" μου είχες πει γλυκά με το υπέροχο χαμογελό σου. Και σε είχα αγκαλιάσει.

Υπάρχουν οι άνθρωποι που είναι μόνο γκόμενοι μεταξύ τους. Αυτό ήμουν με τον Σ.  Και υπάρχουν και οι άνθρωποι που είναι και γκόμενοι όμως πρώτα είναι πάρα πολύ καλοί φίλοι. Εμείς σίγουρα με τον Γ. ήμασταν το 2ο.


Νοέμβριος 2015
Έχω νεύρα με τον Σ. Είμαι απογοητευμένη που δεν με θέλει για κάτι σοβαρό. Θέλω να μου θυμίσω τι αξίζω. Ότι αξίζω κάτι σαν τον Γ.  Μόνο με εκείνον είχα νιώσει κάτι αιώνιο. Σαν να μην πετύχει καμία σχέση μας. Γιατί εγώ πρέπει να είμαι για τον Γ. και εκείνος να πρέπει να είναι για εμένα.
Του στέλνω ένα μήνυμα στο σκάιπ. Μιλάμε λίγο. Χαμογελάω. Δεν με νοιάζει τίποτα πια. Μόνο εκείνος που με έκανε πάλι καλά.


Φεβρουάριος 2016
Τον βλέπω στο όνειρό μου. Ακούω σχεδόν καθαρά την φωνή του. Λίγες μετά βλέπω μου έχει στείλει μήνυμα στο σκαιπ.
Κανονίζουμε να μιλήσουμε.
Μιλάμε ασταμάτησα για 2 ώρες. Όπως παλιά. Δεν καταλαβαίνω πως περνάει η ώρα μαζί του.
Λέμε για τα πάντα. Ξέρει ότι έχω σχέση. Με ρωτάει να μάθει. Εάν είναι καλό παιδί, τι δουλειά κάνει,πόσο καιρό είμαστε μαζί.
Κάνουμε πλάκες για ταξίδια.
Με προσκαλεί στο Μπράιτον. Κάνω πως το προσπερνώ και δεν το σχολιάζω ιδιαίτερα.
"Χάρηκα που μιλήσαμε." μου λες
"Και εγώ." χαμογελάω.

Δεν λέω ποτέ στον Σ. για αυτές τις δύο ώρες.

love, anime, and couple εικόνα

Απρίλιος 2016
Ο Γ, χωρίς να το ξέρει γίνεται αφορμή για καυγά αναμεσά σ'εμένα και τον Σ.
"Έχεις ερωτευτεί ποτέ;" η ερώτηση του επειλητική. Θυμωμένη. Κρύβει έντονη ζήλια.
"Ναι." λέω ενώ αυτόματα μου έρχεται στο μυαλό ο Γ.
"Τότε αυτός δεν είμαι εγώ."

Δεν ξέρω πως να τα μπαλώσω. Αρχίζω να αναρωτιέμαι και εγώ. Είμαι ερωτευμένη με τον Σ; Ή είμαι απλά χαρούμενη;


Ιούλιος 2016
Σου στέλνω χρόνια πολλά για τα γενεθλιά σου. Μου απαντάς, με ρωτάς τι κάνω. Σε ρωτάω και εσύ τι κάνεις. Δεν μου απαντάς ποτέ. Δεν θυμώνω όμως.


Σεπτέμβριος 2016
Ο Σ. με κατηγορεί πως δεν τον αγαπώ. Δεν τον φροντίζω. Μα εγώ δεν είμαι τέτοιο άτομο. Εγώ ξέρω να αγαπώ.
Βλέπω ο Γ. πήρε πτυχίο, και τον δέχτηκαν σε μεταπτυχιακό. Χαμογελάω κάπου μόνη μου. Ίσως και να φωνάζω λίγο από χαρά. Χωρίς ο ίδιος φυσικά να το ξέρει. Λογικά αυτό είναι κάποιο είδος αγάπης έτσι; Καθαρής, ανιδιοτελούς αγάπης.


Φεβρουάριος 2017
Τον βλέπω στο όνειρό μου. Έχουμε να μιλήσουμε έναν χρόνο. Αισθάνομαι πως έχει φύγει πια από μέσα μου. Στο όνειρό μου όμως είναι με άλλη. Θυμώνω.
Ξυπνάω και γελάω. Άτιμο απωθημένο.

4 Απριλίου 2017
Είμαι σκατά. Τόσο σκατά από τον χωρισμό μου με τον Σ. Τόσο σκατά που έδωσα πράγματα που δεν εκτιμήθηκαν ποτέ. Που με πέταξε σαν σκουπίδι. Που μου φέρθηκε τόσο άσχημα. Που ως συνήθως μου μίλησε άσχημα.
Ένα πράγμα θα με κάνει καλά.

"Τι κάνεις;" στέλνω στο Γ. και έτσι αρχίζουμε και ξανά μιλάμε πάλι.

love, distance, and cry εικόνα

~~~~~~~~~~~

Ξανά μιλάμε λοιπόν.
Ώρες ατελείωτες. Λες και δεν πέρασε ποτέ ούτε μια μέρα. Αναλύουμε τα πάντα. Γελάμε ο ένας με τον άλλον. Αισθάνομαι ασφάλεια. Μια τρομακτική οικειότητα.

Στις αρχές μιλάμε ανά 3 με 4 μέρες. Λέμε για εμάς. Για όσα έγιναν. Για το τι αισθανόμασταν.
Στην συνέχεια κάθε μέρα.

Δεν ξέρει πόσο πληγωμένη είμαι από τον Σ.

Όλο αυτό αρχίζει και ξανά γεννιέται. Δεν βαριόμαστε να μιλάμε. Θέλουμε να κάνουμε πράγματα μαζί. Να κάνουμε ότι δεν κάναμε τότε.

Εγώ φοβάμαι. Κάνω πίσω. Διστάζω. Δεν θέλω να γίνει ότι έγινε την πρώτη φορά. Δεν θα αντέξω να τον χάσω και δεύτερη φορά.

Μου λέει ότι δεν θα γίνει.. Ότι τώρα είναι πιο ώριμος. Ότι θέλει κάτι σταθερό. Ότι θέλει να το προσπαθήσει. Ότι να ξεκαθαρίσουμε τις προθέσεις μας. Να μην κάνουμε κάτι παραπάνω μεταξύ μας εάν δεν είμαστε σίγουροι ότι θέλουμε να το προσπαθήσουμε.

Εάν δυο χρόνια πριν μου έλεγε κάποιος ότι ο Γ. θα με ξανά διεκδηκούσε έτσι πρώτα θα γέλαγα,και μετά θα μου έλεγα ότι είχα δίκιο. Ότι το ήξερα. Από πάντα το ήξερα.

love, couple, and distance εικόνα

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τετάρτη 31 Μαίου 2017

[2 χρόνια μετά από την τελευταία φορά που σε είδα...]

"Θα μου ανοίξεις;" ρωτάω μπροστά από το θυροτηλέφωνο.
"Μμμ όχι εγώ λέω να μείνεις εκεί." λες γλυκά.
"Ιιι μόνη μου;"
"χαχαχ στον 3ο έλα."
"Αχά θυμάμαι."
 Μπαίνω μέσα στην πολυκατοικία. Θυμόμουν ακόμα και το ανσασερ. Που κάποτε με είχες φιλήσει εκεί και μου είχες πει ότι έχω πολύ ωραίο χαμόγελο.

Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά. Είχα προβάρει στο μυαλό μου αυτή την στιγμή άπειρες φορές όταν χωρίσαμε. Ήξερα πως μια μέρα θα σε ξανά φιλούσα. Και όμως όσες φορές και αν την είχα προβάρει πάλι χτύπαγε δυνατά η καρδιά μου.

distance εικόνα

Και ήσουν εκεί. Μπροστά στην πόρτα. Με περίμενες με ανοιχτά τα χέρια,όπως έκανες πάντα άλλωστε. Ψηλός. (1.83 για την ακρίβεια.) Πολύ μελαχρινός με μουσάκι, ζεστό χαμόγελο, σοκολά μεγάλα μάτια και μαύρα γυαλιά.
"Που είσαιιι; Μαρίααα,επιτέλουυυς" μου είπες μόλις έβγαινα από το ανσασερ.
Έτρεξα και έπεσα πάνω σου με θέρμη.
"Ξέρεις τι θέλω." μου είπες με ύφος.
Και σε φίλησα, Ξανά φίλησα τα χείλι σου. Και εσύ πίεσες τα δικά σου δυνατά πάνω στα δικά μου. Μετά από 3 χρόνια. Θεέ μου πόσο μου είχε λείψει το φιλί σου. Τι υπέροχο φιλί που είχες.
Σε αγκάλιασα σφιχτά.
"Μαρία επιτέλους,δεν άντεχα άλλο από το βάιμπερ." μου λες.
"Πω ούτε εγώ." σου λέω ενώ με σηκώσες λίγο στο αέρα και με έσφιξες πάλι πάνω σου..

Και εκείνη την στιγμή έπαψα να νιώθω πληγωμένη. Ένιωσα ότι ενώθηκαν όλα τα σπασμένα κομμάτια που είχα μέσα μου. Ενώθηκαν τα πάντα. Δεν ήμουν πια σπασμένη. Δεν ήμουν πληγωμένη, ούτε θυμωμένη. Μόνο ήρεμη. Ένα κομμάτι της καρδιάς μου γύρισε πίσω στην θέση της.

love, hug, and couple εικόνα

Σε ξανά έσφιξα και ένιωσα πως η καρδιά μου μπήκε στην θέση της. Ένα κομμάτι της που έλειπε για καιρό γύρισε πίσω.

Ύστερα κοιταχτήκαμε αμήχανα.
"Πω...έχω τόσο καιρό να σε δω."
Όντως ήταν τόσο παράξενο. Έβλεπα επιτέλους τα μάτια του από κοντά. Άγγιζα τα μελαχρινά του μαλλιά.
"Μου έλειψε πολύ να σε δω." μου είπες ενώ καθίσαμε στον καναπέ.
Χαμογέλασα.
Μιλήσαμε για λίγο. Αλλά τι άλλο να πούμε ; Ήξερε ο ένας για τον άλλον σχεδόν τα πάντα.

Μου έδωσες δώρο τρεις σοκολάτες που πήρες από την Σκωτία. Μια δική μου, μια για την αδερφή μου, και μια για την μαμά μου.

"Θέλω να νιώθεις σαν το σπίτι σου." μου είπες και εγώ γέλασα. "Βασικά το θυμάσαι ;" με ρώτησες ενώ με τράβαγες από το χέρι να μου το δείξεις όλο.
Η αλήθεια είναι πως θυμόμουν μόνο το δώματιό σου.
"Κοίτα αυτό είναι το κράνος που μου είχαν δώσει στην έρημο στο Τουμπάι."
"Αχ δεν θυμόμουν ότι σου είχαν δώσει κράνος." είπα και γέλασα ενώ μου το φόραγες στο κεφάλι. Θεέ μου τι είχαμε τραβήξει τότε με εκείνο το Τουμπάι.
Με πήγες μπροστά από έναν καθρέφτη. Είχα πολύ πλάκα. Με αγκάλιασες από πίσω.
"Πω σε περνάω ένα κεφάλι ε;"
"χαχα ναι."
Μας κοίταξα μπροστά στον καθρέφτη. Τι ταιριαστοί που ήμασταν.

"Θες να πάμε να ξαπλώσουμε; είμαι ξύπνιος από τις 5μιση" μου είπες κάποια στιγμή.
"Ναι ναι εννοείται πάμε." σου απάντησα.

Μου έδωσες ένα σορτσάκι και μια μπλούζα σου. Είχα πολύ πλάκα.

Στην συνέχεια...Χαχ...στην συνέχεια προφανώς και δεν κοιμηθήκαμε αμέσως.

couple, gif, and love εικόνα


Και ένιωθα λίγο πως όλα ήταν όπως στις ταινίες. Ήμουν ο εαυτός μου. Σε φίλαγα και ένιωθα τόσο ο εαυτός μου. Ένιωθα τόσο ακομπλεξάριστη. Δεν ένιωθα κανένα άγχος. Καμία ντροπή. Ήμουν ξεκάθαρα εγώ.
Ποτέ δεν το είχα νιώσει αυτό με τον Σ. Ποτέ.

Και ήσουν τόσο γλυκός. Τόσο καλός. Μα φυσικά...αυτό σου έλεγα πάντα. Μην είσαι τόσο καλός.

Ξαπλώσαμε να κοιμηθούμε. Η ώρα ήταν 3 το πρωί. Με τράβηξες και με φίλησες γλυκά. Μου έκανες τα μαλλιά πίσω και με χαίδεψες.

"Ήταν πολύ βολικό τελικά σήμερα όλο αυτό." μου είπες
"Έχεις δίκιο. Ήταν πολύ φυσικό. Λες και ήταν κάτι που κάναμε κάθε μέρα. Όπως όταν μιλάμε που αισθανόμαστε σαν να γνωριζόμαστε από πάντα." σου είπα. Και όντως το εννοούσα. Η χημεία μας είναι απίστευτη στα πάντα.

Ύστερα βολεύτηκα δίπλα σου. Πριν δυο μήνες ακριβώς ένιωθα τόσο πληγωμένη από τον Σ. Ένιωθα τόσο μόνη στον ύπνο. Τόσο μόνη μου.
Δεν φανταζόμουν ότι θα ξανά κούμπωνα τόσο γρήγορα και εύκολα σε μια αγκαλιά. Αλλά αυτή δεν ήταν μια οποιαδήποτε αγκαλιά. Ήταν η αγκαλιά του Γ. Μια αγκαλιά που ξέρω καιρό.

"Να πούμε καληνύχτα;" με ρώτησες.
"Νομίζω πρέπει." σου απάντησα.
"Καληνύχτα." μου είπες και με φίλησες στον λαιμό. Αυτό ο Σ. δεν το είχε κάνει ποτέ.
"Αχ αυτό ήταν πολύ γλυκό." σου είπα.
Σε ένιωσα να με σφίγγεις.

Μέσα στον ύπνο μου σε αγκάλιαζα συνέχεια. Το καταλάβαινες...έψαχνες το χέρι μου με το δικό σου και μου το κράταγες σφιχτά.
Δεν κοιμήθηκα η αλήθεια είναι καλά. Είχα μια τεράστια υπερένταση. Δεν μπορούσα να πιστέψω όλο αυτό. Δεν μπορούσα να πιστέψω πως κάτι που είχα σαν απωθημένο έβγαινε πραγματικότητα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κοιμόμουν μαζί με τον Γ.

Το πρωί το ξυπνητήρι χτύπησε στις 9. Έπρεπε να σηκωθούμε γιατί ο Γ. είχε να πάει σε κάτι γιατρούς.

"Πω πω είσαι όντως πολύ μελαχρινός" σου είπα ενώ χαίδευα τα μαλλιά σου. Σε κοίταζα και χαμογέλαγα.
"Χαχ..το χαμόγελο." είπες γλυκά.
Σε φίλησα. Πάλι και πάλι.
"Δεν σε χορταίνω" σου είπα.

Αναστέναξα καθώς σε κοίταζα. Αύριο θα έφευγες για τις διακοπές σου στην Κύπρο. Θα ξανά γύρναγες στις 18.
Αχ μην φύγεις ομορφούλη μου. Έλεγα από μέσα μου. Κάτσε εδώ μαζί μου. Μείνει μαζί μου να σε αγκαλιάζω συνέχεια. Να αισθάνομαι ασφάλεια. Μείνε μαζί μου να μου διώξεις κάθε κακή ανάμνηση που έχω από τον Σ. Κάθε απειλή που αισθάνομαι όταν τον σκέφτομαι.

Σηκωθήκαμε και ετοιμαστήκαμε σχετικά γρήγορα.
Κατεβήκαμε κάτω στην πιλοτή.
"Να σου δώσω εδώ ένα αποχαιρετιστήριο φιλί" με φιλάς γλυκά.
"Πέρασα πάρα πολύ όμορφα εχθές." σου λέω ενώ συνεχίζεις να με φιλάς και προσπαθώ να μιλήσω." Και θα περιμένω να γυρίσεις από την Κύπρο να κάνουμε και άλλα πράγματα."
"Και εγώ θέλω πολύ." μου απάντάς."Τι φάτσα είναι αυτή;"
"Χαχ είναι η φάτσα του δεν θέλω να φύγεις."
"Α ρε Μαρία μην μου τα κάνεις αυτά. Γιατί δεν ερχόσουν Κύπρο;"
"Σου είπα ήταν και οικονομικό το θέμα."
"Καλά" μου είπες και αποχωριστήκαμε.

love, kiss, and the notebook εικόνα

Και σ'άφησα πάλι να φύγεις. Όμως το έχω συνηθίσει. Είσαι κάποιος που πάντα θα φεύγει.

Όμως δεν με ένοιαζε.
Ξέρετε υπάχρουν κάποιες στιγμές που είσαι έτοιμος να πέσεις από τον γκρεμό. Και εκείνη την στιγμή ... κάποιος θα σου απλώσει το χέρι λίγα δευτερόλεπτα πριν πέσεις.
Ο Γ. με έσωσε.

Μου έδειξε τι αξίζω. Μου έσωσε την αυτοεκτίμησή μου. Την αυτοπεποίθησή μου. Μου θύμισε τι πάει να πει να φιλάω κάποιον από την ψυχή μου. Να δίνω πράγματα από μέσα μου χωρίς να περιμένω αντάλλαγμα.
Τι πάει να πει κάποιος να σε προσέχει αληθινά. Να βάζει πρώτα το δικό σου καλό και μετά το δικό του.  Να σε κάνει να μην φοβάσαι...να είσαι ο εαυτός σου.

Είσαι η αιώνια άνοιξή μου. Και το ήξερα από πάντα ότι θα σε ξανά δω.
Έφερες λοιπόν την άνοιξή μου πίσω.

Και το ήξερα από πάντα. Από πάντα. Το χαμόγελό μου σου ανήκει. Πάντα σ'εσένα άνηκε. Το δάνεισα κάποιες φορές αλλά μόνο σ'εσένα το χάρισα.

Κάπως έτσι εκείνο το πρωινό ένιωσα πως δεν μπορεί πια να με πειράξει τίποτα ξανά. Πως μπορώ να καταφέρω τα πάντα.

art, love, and couple εικόνα

5 μέρες που δεν έχω κλάψει. 5 ολόκληρες ημέρες ύστερα από 2μιση μήνες.  5 μέρες που νιώθω επιτέλους ήρεμη.
2 μέρες που κατάφερα να διαβάσω.

Αξίζω. Αξίζω πολλά. Ο Σ, με έκανε να νιώσω πως ήμουν απλά ένα αντικείμενο...πως με αντικατέστησε τόσο εύκολα.

Και όμως αξίζω. Και υπάρχουν άτομα που ξέρουν να με εκτιμήσουν.

Εκείνο το πρωινό δεν με ένοιαζε πραγματικά με ποια είναι τελικά ο Σ. Ένιωσα πως με τον χωρισμό μας που προσέφερε τελικά ένα τεράστιο δώρο.  Πως με λύτρωσες από την τοξικότητά του. Και μου χάρισε κάτι πολύτιμο.
Να ξανά νιώσω ο εαυτός μου. Μετά από 1,5 χρόνο σχέσης μαζί του είχα χάσει εμένα.

Και με ξανά βρήκα.
Ξανά βρήκα την Μαρία.

girl, summer, and sea εικόνα

Και θυμήθηκα πως ναι έτσι πρέπει να είναι ο έρωτας. Όπως με τον Γ. Να νιώθεις με τον άλλον ο εαυτός σου. Γιατί το οφείλεις σ'εσένα.


 ΥΓ1: Για περίπου 6 μήνες μετά τον αποχωρισμό μας εγώ έπεφτα στο κρεβάτι το βράδυ και μου έλεγα: Θα γυρίσεις. Μια μέρα θα γυρίσεις πίσω σ'έμενα. Το νιώθω.
Και μετά έλεγα φέρτον πίσω παλιό ζωή. Φέρε τον πίσω. Ώσπου να κουραστώ. Ώσπου να δω ότι οι ευχές δεν πιάνου. 6 μήνες. Κάθε βράδυ.

Οι ευχές πιάνουν. Το ήξερα. Αρκεί να τις πιστεύεις με την ψυχή σου.

Και η ζωή ξέρει. Η ζωή πάντα ξέρει. Και ξέρει πολύ καλά πότε και ποιον θα σου εμφανίσει ξανά στην ζωή σου.

love, kiss, and kissing εικόνα

Σ'εσένα. Που έχεις το πιο καθαρό βλέμμα και χαμόγελο που έχω δει σ'άνθρωπο. Που πρώτα σε νιώθω σαν το πιο καλό μου φίλο και μετά σαν έναν εραστή. Σ'εσένα που πάντα με εκτιμούσες και σ'εκτιμούσα. Σ'εσένα που με έκανες να ξανά πιστέψω στον εαυτό μου. Που πάντα μου έκανες καλό χωρίς να το ξέρεις. Που πάντα ήσουν η φωτεινή μου ελπίδα. Και που πάντα σε είχα στο μυαλό μου σαν πρότυπο. Χαχ...ένας 21 χρονος τρελός που πάει στο Τουμπάι για μόνο 400 ευρώ.
Είσαι το άτομο που με εμπνέει να γράψω κείμενα, στίχους, ποιήματα για τον έρωτα. Με εμπνέεις. Μου δίνεις ανάσα.
Σ'εσένα ομορφούλη μου. Σίγουρα το θυμάσαι το τραγούδι μας.

Κάποτε το έλεγα και το εννοούσα. Και ίσως να το εννοώ για πάντα όπως σου είχα γράψει και πριν φύγεις για το Τουμπάι. As long as the stars are above you!





We're all traveling through time together
Every day of our lives
All we can do is do our best
To relish this remarkable ride



Και αυτό σ'εμένα. Που είμαι ελεύθερη. Που μπορώ μόνη μου να καταφέρω τα πάντα. Θα το πάρω το πτυχίο. Μου το υπόσχομαι πως μέχρι το τέλος του χρόνου θα το έχω.
Για εμένα.




quote, free, and vintage εικόνα


ΥΓ2: Eχθές μου είπες ότι με σκέφτεσαι. Ότι πέρασες πολύ ωραία μαζί μου. Φοβάμαι πως δεν θα αντέξω να σε χάσω 2η φορά. Αλλά μετά σκέφτομαι πως χαζομάρες. Εσένα δεν σε χάνω. Ούτε θα σε χάσω και ποτέ. Ούτε θα χαθούμε. Το έχουμε ήδη αποδείξει.

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Προδοσία.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την Κυριακή 21/5.

Πάω Σαλαμίνα μαζί με την αδερφή μου για τα γενέθλια του μικρού μας αδερφού. Από το Σάββατο δεν ήθελα να πάω. Ξέρω πως θα είναι εκεί οι γονείς του  Σ. και έχω μια μεγάλη άρνηση στο να πάω.
Όμως πήγα με βαριά καρδιά.

Στο γυρισμό η ώρα είναι 9:30. Συνήθως είναι μια κλασσική ώρα που φεύγουν οι γονείς του Σ. από την Σαλαμίνα. Μπαίνουμε στο καραβάκι και κοιτάζω τα αμάξια.
"Άμα δεις κανένα τογίοτα αβένσις αυτοί θα είναι." λέω στην αδερφή μου.
Το καραβάκι φτάνει στο Πέραμα και εγώ συνεχίζω σαν την χαζή να κοιτάζω τα αμάξια. Λες και θα τους δω όντως κάπου.
"Άντε τι κοιτάς" μου λέει η αδερφή μου.
Βγαίνουμε από το καραβάκι. Περιμένω να περάσουν όλα τα αμάξια. Όλα ένα ένα. Να σιγουρευτώ ότι το ενστικτό μου κάνει λάθος. Ένα ένα.
Πουθενά. Μάλλον κάνω λάθος.

70's, cars, and rio de janeiro εικόνα

Προσπαθούμε με την αδερφή μου να περάσουμε έναν δρόμο. Δεν μας αφήνει ούτε ένα αμάξι. Επιτέλους κάποιο μας αφήνει. Περνάω τον δρόμο.
¨"Μαρίαααα." ακούω από πίσω μου.

Όχι ρε πούστη λέω. Δεν μπορεί όντως. Γυρνάω και βλέπω ένα ασημένιο τογιότα. Μέσα η μαμά του Σ. η κυρία Μαίρη και ο μπαμπάς του ο κύριος Κώστας. Ωστόσο χάρηκα τόσο μα τόσο πολύ όταν τους είδα. Πριν κάτι εβδομάδες είχα ευχηθεί να ξανά έβλεπα την κυρία Μαίρη. Και τελικά όντως έγινε.
Χάρηκα τόσο πολύ που τους είδα.
"Τι κάνεις;" Με ρώτησε ο μπαμπάς του.
"Έλα να σε φιλήσω" μου είπε η γλυκούλα η κ.Μαίρη και έσκυψα και την φίλησα.  Η Μπελλίτσα το μικρό γιορσάικ που έχουν με έγλυφε.
Βλέπω ξαφνικά και το κεφάλι της Λούσις να χώνεται στο παράθυρο. "Λουσιιιιιιι,Λουσιιιι πόσο μου λείπεις" αρχίζω να φωνάζω ενώ εκείνη με γλύφει.
"Είχατε πάει στον μπαμπά;" με ρωτάει η κ. Μαίρη.
"Ναι ναι" της λέω. "Κ. Κώστα χρόνια πολλά να χαίρεστε το όνομά σας." Με ευχαριστεί.
"Τώρα θα σας πέρναμε αλλά έχουμε τα σκυλιά." λέει η κ. Μαίρη. Σκέφτομαι από μέσα μου πως δεν θέλω με τίποτα.
"Όχι όχι μην ανησυχείτε. Ο Σ, τι κάνει καλά είναι;" ρωτάω από αληθινό ενδιαφέρον.
"Ναι ναι καλά είναι. Σπίτι. " μου λέει η μαμά του.
"Να'στε καλά κορίτσια" μας λέει ο μπαμπάς του. Αυτό το νά'στε καλά με σκότωσε λίγο μέσα μου.
"Αχ κυρία Μαίρη μου λείπετε πολύ." της λέω πριν φύγει το αμάξι και της χαιδεύω το χέρι. Με κοιτάζει και μου χαμογελάει γλυκά.

Το αμάξι φεύγει... Φεύγει...Φεύγει ένα κομμάτι από το παρελθόν μου. Ένα μεγάλο κομμάτι μου. Δεν είμαι μέλος πια αυτής της οικογένειας. Είμαι ένας απέξω. Δεν τους είμαι τίποτα πια. Δεν θα με πάρουν μαζί του να με πάνε στο σπίτι. Δεν θα κάτσω να παίξω με την Λούσι. Δεν είναι πια μια συνηθισμένη Κυριακή που θα είμαι με τον Σ. θα γυρίσουν οι γονείς του από Σαλαμίνα και θα δούμε με τον Σ. κάποιο επισόδειο. Την Δευτέρα το πρωί θα ξυπνήσω και ο Σ, θα είναι στην δουλειά. Θα πιω καφέ με την κυρία Μαίρη και θα μιλήσουμε.
Όχι τα πράγματα δεν θα είναι πια έτσι.
Βάζω πάλι τα κλάματα. Πάνω που ήμουν καλύτερα τις τελευταίες μέρες.
" Πόσο μου λείπουν. Πόσο πολύ μου λείπουν." λέω σε κλάματα.

quote, drugs, and cigarette εικόνα

~~~~~~~~~~

14/2/17
Έχω τσακωθεί πολύ άσχημα με τον Σ,  Είμαι μέσα στο σαλόνι και κλαίω. Ο Σ. στο δωμάτιο. Τον παίρνει τηλ. ένας φίλος του.
Μιλάει χαλάρα. Λες και δεν τσακωθήκαμε ποτέ. Εξοργίζομαι.
"Τελικά έκανες κάτι με αυτή;" τον ακούω να ρωτάει τον φίλο του. Μιλάει. Κάτι θα πρέπει να ρωτάει τον Σ.
"Ναι είναι εδώ η Μαρία. Στο σαλόνι." τι τον νοιάζει που είμαι ο φίλος του. Η χροιά της φωνής του συνομωτική. Από αυτές που ξέρεις ότι κάτι κρύβουν. Αρχίζει και ψυθιρίζει. Τι κρύβει από εμένα ; Ο Σ. ποτέ δεν είχε μυστικά από εμένα.
"Άστο φίλεεε έχει ξεφύγεειιι το πράγμα" λέει γελώντας. Είναι έκφραση του Σ. όταν του αρέσει κάτι πολύ. Μου μπαίνουν ιδέες. Του την πέφτει άλλη.

lies, quote, and truth εικόνα

17/2/17
Του αναφέρω τι άκουσα στο τηλέφωνο.
"Σίγουρα αφού τον ρώτησες εάν έχει κάνει κάτι με άλλη μετά σε ρώτησε εκείνος."
"Μα τι λες."
"Και τότε τι λέγατε;"
"Δεν μπορώ να έχω μυστικά με του φίλους μου;"
"Μυστικά που δεν ξέρω εγώ; "
"Όλοι έχουμε ακόμα και εσύ" επιμένει. "Και τέλος πάντων εάν ρωτάς εάν υπάρχει άλλη,όχι δεν υπάρχει άλλη."
"Λες αλήθεια;"
"Ξέρεις ότι δεν λέω ψέμματα."
"Η αλήθεια είναι πως έτσι ξέρω"

Όμως με έχει πιάσει κάτι. Θέλω να ψάξω το κινητό του. Τις επόμενες μέρες τον ρωτάω εάν του την πέφτει κάποια στο κομμωτήριο. Τον ρωτάω ποιος του στέλνει μήνυμα στο βάιμπερ στις 11 την νύχτα. Ο Αλέξανδρος μου λέει.

7/3/17
Είμαστε στο σαλόνι. Κάποιος τον παίρνει τηλέφωνο.
"Έλα.." λέει ήρεμα και πάει προς την τραπεζαρία να μιλήσει. Είναι ένα γλυκό έλα. Ένα έλα που το λέει μόνο σ'εμένα συνήθως. Πάντως δεν είναι έλα που θα πει σε φίλο ή ξάδερφο.
"Ναι στο σαλόνι. Σπίτι...Ε ναιι." απαντάει τελειώς μονολεκτικά και το κλείνει. Δεν μου λέει ποιος πήρε.
Πάμε πάνω και κοιμόμαστε παρέα αγκαλιά όπως συνήθως.

love, lies, and quote εικόνα

21/3/17 Μου λέει ότι θέλει να μείνει μόνος του αλλά να μην στεναχωρηθώ και πως θέλει να με δει αύριο.

22/3/17 Ανεβαίνω στο δωμάτιό του και βλέπω ένα καινούργιο κουτί προφυλακτικά.
"Μπα...πως και πήρες;"
"Αφού δεν είχαμε."
Πως ένας άνθρωπος που λέει ότι θέλει να μείνει μόνος παίρνει ένα καινούργιο κουτί προφυλακτικών;

27/3/17 μου έχει πει ότι θέλει να μείνει μόνος. Δεν μου σηκώνει το τηλ. Μου γράφει μόνο μηνύματα.
"Παίζει κάτι με άλλη;" δεν μου απαντάει σε αυτό.

2/4/17
" Τι θες ρε Μαρία; Να είμαι μαζί σου αναγκαστικά και να μιλάω με άλλες;"
"'Οχι απλά δεν μπορώ να καταλάβω τι έπαθες ξαφνικά."

Με διώχνει από το σπίτι του.
"Βγαίνω με αλλη." μου λέει.
"Τι,που την γνώρισες;;"
"Στο κομμωτήριο" μου λέει.
"Να δω μηνύματα." λέω και το απαιτώ.
"Δεν είμαι υποχρεωμένος να σου δείξω,"
"Πραγματικά τι λες,όντως;;"
"Απλά σου λέω κάτι για να θυμώσεις και να φύγεις." μου λεει
"Την αλήθεια." απαιτώ.
"Δεν συμβαίνει κάτι φύγε."
Φεύγω.

lies, quote, and text εικόνα

16/4/17
Έχουμε χωρίσει εδώ και δυο εβδομάδες.Βγαίνει την Ανάσταση και βλέπω να ανεβάζει στο facebook μια φωτογραφία με μια κοπέλα και άλλον έναν. Η κοπέλα είναι κομμώτρια στο κομμωτήριο του. Η περιοχή Παγκράτι. Τι κάνει ο Σ. στο Παγκράτι; Εκείνος δεν ξεκουνιέται από το Αιγάλεω. Πως και δεν είναι με τα ξαδέρφια του; Πως γίνεται;

17/4/17
Βλέπω στο προφιλ του ξαδέρφου ένα τσεκ ιν σ'ένα κλαμπ στην Σαλαμίνα. Στο τσεκ ιν είναι και αυτή η κοπέλα και η ξαδέρφη του Σ, Όχι όμως ο Σ. Τι κάνει αυτή στην Σαλαμίνα; Τι κάνει στην παρέα του Σ; Είδα πως έγινε φίλη στο fb και με τον ξάδερφό του. Πως γίνεται αυτό; Από που και ως που.
Μου μπαίνουν υποψίες. Τα έχει μαζί της. Σίγουρα τα έχουν.

22/4/17
Μιλάω με τον Σ, στο τηλ.
"Δεν έγινε κάτι κακό για να μην μιλάμε. Δεν είναι ότι βρήκα άλλη ή ότι σε απάτησα. Μακάρι να γινόταν κάτι τέτοιο,θα στο έλεγα,θα έλεγες δεν πα να γαμηθεί ο μαλάκας δεν άξιζε,και θα προχώραγες πιο εύκολα. Δεν έγινε κάτι τέτοιο όμως. Όμως τώρα το ξέρω γιατί νιώθεις ότι άξιζε. Διέγραψε με από το fb αλλά μόλις νιώσεις έτοιμη περιμένω να αναιρέσεις την απόφασή σου. Ότι θες θα είμαι δίπλα σου."
Με καθυσηχάζουν τα λόγια του. Με ηρεμούν. Ηρεμώ κάπως.

broken, believe, and quote εικόνα


23/5/17 (ένα μήνα μετά.)
Τυχαίνει και μου βγάζει το fb μια φωτογραφία που είχα ανεβάσει σαν πέρυσι. Από κάτω ο Σ. μου έχει σχολιάσει "Κοριτσάρα μου..." Χαμογελάω με το πόσο χαρούμενη ήμουν πέρσι. Μπαίνω στο προφίλ του,γιατί έτσι,παρόλο που τον έχω διαγράψει,
Και τότε βλέπω εκεί αριστερά. Σε σχέση με αυτήν. Αυτήν που είχαν βγει μαζί την Ανάσταση και την υποψιαζόμουν. Της είχε κάνει like και σε φωτογραφία της τον Φεβρουάριο τρομάρα του.
Μπαίνω στο προφίλ της. Λέει σε σχέση μαζί με τον Σ. από τον Απρίλιο. Από κάτω φίλοι και γνωστοί του Σ. έχουν ενθουσιαστεί.

Δεν μπορεί όντως. Κλαίω. Κλαίω με λυγμούς. Με παράπονο. Με πόνο για την κοροιδία που έφαγα. Τι ψεύτης. Τι μεγάλος ψεύτης Θέε μου. Κορόιδεψε εμένα. ΕΜΕΝΑ. Που είμαι από τα καλύτερα άτομα του κόσμου. Είπε ψέμματα σε ΕΜΕΝΑ. Δύο μήνες μέσα στα ψέμματα.

Ο άνθρωπος που ισχυριζόταν ότι δεν λέει ποτέ του ψέμματα. Ο άνθρωπος που έλεγε ότι είναι τέρμα ειλικρινής και τον ενοχλεί να λένε οι άλλοι ότι λέει ψέμματα. Ο άνθρωπος που μου έλεγε ότι μόλις χωρίσει είναι από τους ανθρώπους που αργεί να κάνει κάτι γιατί θέλει πρώτα να ξεχάσει. Ο άνθρωπος που κορόιδευε τον ξάδερφό του γιατί απάτησε την κοπέλα του. Ο άνθρωπος που κορόιδευε φίλη του από το κομμωτήριο που χώρισε και αμέσως μπήκε σε σχέση με άλλον,και της έλεγε ότι δεν του αρέσει καθόλου ο χαρακτήρας της. Ο άνθρωπος που μέχρι και για την ίδια μου την αδερφή είχε πει ότι δεν του άρεσε που μετά από μία σχέση μπήκε σε άλλη. Ο άνθρωπος που μοιράστηκε μαζί μου 1,5 χρόνο. Που κοιμήθηκε στο πλευρό μου πάνω από 200 βράδια. Αυτός ο άνθρωπος μου είπε ψέμματα. Μου είπε ψέμματα. Σ'εμένα που ακόμα και ο πιο άκυρος να μου την έπεφτε του το έλεγα. Σ'εμένα που είχε θυμώσει μαι φορά επειδή και καλά μίλαγα λίγο πιο ευγενικά σε κάποιον που μου την έπεφτε.
Κανένα ενδιαφέρον για εμένα. Μόνο εγωισμός.

Ψεύτης,εγωιστής,οξύθυμος και άνανδρος. Αυτό ήταν τελικά.

quote and lies εικόνα

Δεν το πιστεύω ότι έκανα μια τόσο λάθος επιλογή. Ότι ερωτεύτηκα ένα τόσο λάθος άτομο. Εγώ που πάντα ξέρω να διαλέγω σωστά τα άτομα της ζωής μου. Μου είχε δειξεί πολλές φορές κάποια σημάδια. Όμως εγώ εθελοτυφλούσα. Τον έβλεπα καλό παρόλα τα αρνητικά που έβλεπα ότι έχει. Πίστευα ότι κοιτάζει την εξωτερική εμφάνιση και τελικά αυτό κάνει. Αν την δείτε αυτή χωρίς πλάκα,είναι τσουλάκι. Η φωτογραφίες της έχουν 250 Like μόνο από άντρες. Η φωτογραφία εξωφύλλου της,είναι με μαγιό που φαίνονται σχεδόν τα πάντα. Μοιάζει και λίγο μεγαλύτερη πλάκα πλάκα. Αναρωτιέμαι πως θα τον αντέξει. Ένα άτομο σαν τον Σ. που είναι τρομερά ανώριμος.

Το γεγονός αυτό μου το επιβεβαίωση και η κοπέλα ενός κολλητού του που ήμουν πολύ φίλη μαζί της. Μου λέει βγήκαν όλοι μαζί για καφέ. Μου είπε ότι αυτή έχει ένα πολύ φανταχτερό περιτίλυγμα που δεν είχα εγώ. Φόραγε και ψηλά παππούτσια τρομάρα της.
Αυτό που με ενοχλεί πιο πολύ από όλα είναι που αισθάνομαι σαν να μου έκλεψε κάποιος την ζωή. Με πειράζει ρε γαμωτό που θα κοιμάται με τον άνθρωπο που κοιμόμουν εγώ. Που θα βγαίνει με την παρέα του που αγαπούσα. Που θα κοιμάται στην θέση στο κρεβάτι που ήταν δική μου τόσο καιρό.

Πως γίνεται να με αντικατέστησε έτσι απλα; Τόσο εύκολα; Δεν πρόσφερα τίποτα; Ένιωσα ξαφνικά σαν ένα κινητό που χάλασε,το πέταξαν και πήραν ένα καινούργιο πιο φανταχτερό και ωραίο.
Έκανε κάτι τέτοιο σε εμένα. Σε εμένα που έχω περάσει τόσα πολλά. Που έχω τόσες πληγές μέσα μου. Που ήμουν τόσο γεναιόδωρη, τόσο υπομονετική και τόσο καλή μαζί του. Τόλμισε και κορ'οιδεψε εμενα ρε γαμώτο. Εμένα που τον φρόντιζα και τον αγάπαγα. Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω με τι καρδιά έκανε κάτι τέτοιο. Ακόμα δεν μπορώ να κατάλαβω πως μπήκε έτσι εύκολα ξαφνικά σε κάτι καινούργιο. Ο άνθρωπος που εμπιστεύτηκα πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο. Και που μου πρόσφερε την μεγαλύτερη συναισθηματική ασφάλεια από τον καθένα. Μου πούλαγε και έρωτα.
Έρωτας είναι αυτός; Που κρατά μόνο 1,5 χρόνο και αντικαθιστάς τον άλλον τόσο εύκολα. Δεν με αγάπαγε ρε γαμώτο. Δεν ήταν ούτε λίγο ερωτευμένος μαζί μου.

Του έστειλα ένα μήνυμα και τον έβρισα. Εγώ. Ποια εγώ. Που δεν έχω βρίσει ποτέ μου ούτε ένα άτομο στην ζωή μου. Του είπα πόσο μαλάκας ήταν. Πόσο ψεύτικος. Πόσο δεν του άξιζα. Πως λυπάμαι που ξόδεψα τόσο χρόνο και ενέργεια σ'ένα άτομο που με πέταξε έτσι απλά. Πως μου έλεγε όλο πίπες ότι θέλει να μείνει μόνος. Πως είναι ο μεγαλύτερος ψεύτης που ξέρω.και δεν είναι άντρας. Πως δεν είχε τα αρχίδια να μου πει την αλήθεια. Πως κατ'άλλα κορόιδευε αυτούς που χωρίζουν και μπαίνουν αμέσως σε μια σχέση. Και τελικά έγινε τα σκατά που κορόιδευε. Του έγραψα πως κατάλαβα για την Σαλαμίνα. Πως δεν με σεβάστηκε και ανέβασε φώτο μαζί της μόλις χωρίσαμε. Ότι είναι ανώριμος. Ότι τελικά θέλει δίπλα του ένα τσουλάκι να τον αγαπά. Ότι δεν μπορώ να καταλάβω πως υπήρξε τόσο διπρόσωπος. Ότι όμως έτσι οξύθυμος,εγωιστής, μη πιστός και τελικά τόσο ψεύτης να είναι καλά η κοπέλα που τον έχει και να τον χαίρεται. Πως εγώ φταίω που του έδειξα τι πάει να πει να έχεις εμπιστοσύνη σε μια σχέση και με την πρώτη ευκαιρία κοίταξε άλλη. Του ευχήθηκα να του κάνει κάποια στιγμή κάποια ακριβώς το ίδιο που μου έκανε. Να του πουλήσει έρωτα και μετά να πάει να πηδηχτεί πανεύκολα με άλλον. Ότι και καλά έλεγε πως όταν χωρίσει θέλει να περάσει καιρός για να ξεχάσει και δεν είναι από τους τύπους που κάνει κάτι αμέσως. Δεν το διανοούμαι ότι κορόιδευε μια φίλη του από την δουλειά που χώρισε και τα έφτιαξε με άλλον. Του είπα ότι λυπάμαι για τον χαρακτήρα του,και λυπάμαι που ξόδεψα τόσο χρόνο σε μια ψυχή που δεν φάνηκε να είχε τίποτα μέσα. Και το χειρότερο απ'ολα; Δεν μου είπε ποτέ ούτε ένα γαμημένο συγνώμη. Ένα συγνώμη για όλη αυτή την συμπεριφορά που δεν άξιζα.
Φυσικά και δεν απάντησε τίποτα. Τι ακριβώς να απάνταγε;

Μόνο τα μπράτσα του και το αμάξι του αγάπαει στ'αλήθεια. Είναι τόσο εγωιστής που αμφιβάλλω εάν θα αγαπήσει ποτέ άλλο άτομο πιο πολύ από εκείνον. Ο Σ. είναι τόσο ανασφαλής που πραγματικά μου φάνηκε περίεργο όταν είπε ότι θέλει να μείνει μόνος. Λόγο της ανασφάλειάς του δεν θα με έδιωχνε εάν δεν είχε βρει κάτι άλλο. Θέε μου εύχομαι τόσο να τον απατήσει κάποια στιγμή η άλλη.

Η αλήθεια είναι πως είχα σκεφτεί πολλές φορές πως λυπάμαι την επόμενη κοπέλα. Και όντως την λυπάμαι. Εάν δεν άντεξα εγώ με τον χαρακτήρα του που είμαι τοοοοοσοοο υπομονετικό άτομο δεν πιστεύω ότι θα αντέξει καμία άλλη. Και μόνο ότι δεν έχει λύσει τα θέματα με τον εαυτό του,δεν νομίζω να μπορέσει να βρει ποτέ στην ζωή του κάτι σταθερό. Πλας η συγκεκριμένη κοπέλα μοιάζει κοπέλα με πολλές κατακτήσεις και εμπειρίες (τρομάρα της) και δεν νομίζω να αντέξει ο Σ. αυτή την ανασφάλεια,ούτε αυτή να αφήσει κάποιον που θα φέρεται πολύ καλύτερα σε σχέση με τον Σ.

sad, disney, and quote εικόνα

Απλά δεν διανοούμαι ότι 1,5 χρόνο κοιμόμουν με ένα άτομο που με πούλησε τόσο εύκολα. Πως ήμουν στην αγκαλιά κάποιου που με άφησε και με πέταξε έτσι απλά. Δεν διανοούμαι ότι έκανα μια τόσο λάθος επιλογή. Δεν το χωράει το μυαλό μου. Δεν μου επιτρέπω να ξανά να πω στον εαυτό μου ότι μου λείπει. Τι να μου λείπει; Ένα τόσο ψεύτικο άτομο; Τόσο διπρόσωπο; Που περίμενε να μάθω την νέα του σχεσούλα από το facebook: Απαράδεκτος, ψεύτης και μαλάκας. Και αυτή ένα τσουλάκι που χώθηκε σε μια σχέση. Εγώ εάν μου μίλαγες άλλος που είχε σχέση θα έλεγα μα καλά πόσο ηλίθιος είναι. Αλλά τελικά σε αυτή την ζωή όλοι τον κώλο τους κοιτάζουν.

Δεν μιλάω ωραία και το ξέρω. Όμως όλη αυτή η κατάσταση με εξοργίζει. Πρώτη φορά που φέρεται έτσι άτομο. Πρώτη φορά βιώνω τέτοια απογήτευση από άτομο. Δεν το χωράει το μυαλό μου. Είμαι σε άρνηση. Δεν το πιστεύω ότι πρόδωσε εμένα. ΕΜΕΝΑ. Που ήμουν τόσο καλή, τόσο υπομονετική, τον φρόντιζα, δεν τον πίεζα, τον άκουγα, του έκανα όλα τα χατίρια. Αλλά έτσι είναι τελικά...τους καλούς τους εκμεταλεύονται.
Μια τρελή σαν την πρώην του του αξίζει. Να τον ελέγχει συνέχεια και να μην τον αφήνει να βγαίνει. Τέτοια πράγματα θέλει.

Με πειράζει τόσο που η ζωή που είχα εγώ την έχει μια άλλη τώρα. Με πειράζει τόσο πολύ. Διέγραψα τις συνομιλίες μαζί του. Διέγραψα τους φίλους του από το φβ μου. Τον μπλόκαρα κιόλας και εκείνον και εκείνη. Τον μπλόκαρα και από το skype. Διέγραψα και τα μηνύματα στο κινητό. Θέλω να κάνω σαν να μην υπήρξε ποτέ.
Μου αρέσει που περίμενε τρομάρα του κάποια στιγμή να τον ξανά κάνω φίλο στο fb. Τον παρακάλεσα να σβήσει και τις φωτογραφίες μας να μην βλέπει ο κόσμος πόσο κορόιδο υπήρξα μαζί του. Είδα τις έσβησε.

Όλα αυτά κάποτε θα μου φαίνονταν χαζά. Όμως αντίθετα προσπαθώ να προστατεύσω τον εαυτό μου. Πονάω να βλέπω ακόμα και γραμμένο το όνομά του. Πονάω πολύ.
Θέλω να περάσει ο καιρός. Να περάσει και όλα αυτά κάποτε να είναι τόσο χαζά και ανούσια. Θέλω να σπρώξω τον χρόνο τόοοοσο μπροστά.
Μα τόσο μπροστά που να μην με νοιάζει πια το όνομα του Σ. Να μην με πονάει πια με ποια θα είναι. Να μην με νοιάζει καθόλου. Μα το παιδί ψάχνει να παντρευτεί...και κάπου εδώ γελάμε....Εδώ εγώ δεν μπορούσα να φανταστώ όλη μου την ζωή μ'ένα τόσο οξύθυμο άτομο. Πλας τώρα είναι υγιές που αυτοί οι δύο θα βλέπονται 10 ώρες κάθε μέρα,6 φορές την εβδομάδα;
Τους δίνω το πολύ μέχρι το τέλος του χρόνου.

Αχ δεν πίστευα ποτέ ότι η πρώτη μου μεγάλη σχέση θα κατέληγε έτσι.

Σκέφτομαι όλες τις χαρούμενες στιγμές μας,όλα μας τα βράδια και ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πως με αντικατέστησε τόσο εύκολα. Καρδιά δεν έχει; Ψυχή;
Με πειράζει τελικά που πουλάει τόσο πολύ η εικόνα μας. Και όχι ο χαρακτήρα μας. Βλέπετε εγώ δεν φτάχνω τα νύχια μου. Δεν φοράω ψηλά παππούτσια,ούτε βάφομαι έντονα όπως αυτή. Ούτε εχω τα γυμνασμένα πόδια να βγάζω φώτο με μαγιό. Ούτε χορεύω σε κλάμπ.

quote, strong, and woman εικόνα

Ο Σ. ήξερα από την πρώτη στιγμή ότι είναι διαφορετικός από εμένα. Ίσως να πίστεψα πως μπορούσα να τον αλλάξω, αλλά έκανα μεγάλο λάθος. Είχαμε τσακωθεί πολλές φορές για την εμφανισή μου. Μου έκανε πλάκα για την κυταρίτιδα που έχω. Για το μαγιό μου που δεν είναι μπραζίλ. Για τα ρούχα μου που δεν είναι πολύ σέξυ. Για τα ψηλά που δεν φοράω. Και εγώ κάθε φορά κατέβαζα μούτρα. Έλα έλα μου έλεγε μετά κάθε φορά με παράπονο και με έπιανε αγκαλιά. Και όλα μου έφευγαν. Όμως όσο προσέχει εκείνος την εικόνα του άλλο τόσο την πρόσεχε τελικά και στην άλλη.

Δεν άξιζα ρε γαμώτο σε τέτοιο άτομο. Πόσο πολύ με είχε τυφλώσει ο έρωτας μαζί του. Πόσο πολύ προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου πως όντως νοιάζεται για εμένα.
Ποιος λογικός άνθρωπος τον ένα μήνα σου παίρνει δώρο κινητό και τον επόμενο έχει βρει άλλη; Από εκεί να καταλάβετε θέματα που είχε.

Και δεν νοιάζει τόσο για αυτή. Ας υποθέσουμε ότι ερωτεύτηκε (βέβαια κάπου εδώ γελάμε, ο Σ. δεν μπορεί να ερωτευτεί αληθινά, εγωισμό νιώθει και επιβεβαίωση όταν κατακτήσει κάτι). Αλλά έστω ας το υποθέσουμε. Δεν είχε τα κότσια ρε γαμώτο να μου πει σαν άντρας ναι Μαρία είδα ερωτικά άλλη. Σκέφτομαι άλλη. Όχι.
Προτίμησε να με φλομώσει στο ψέμα δυο μήνες. Παλιο ψεύτης και υποκριτής.

Ήξερα ότι δεν ήταν το για πάντα. Το ήξερα πολύ καλά. Ίσως τράφηκα για λίγο με ψεύτικες ελπίδες. Όσο σκέφτομαι τι κόπο έχω κάνει για εκείνον, το ταξίδι με τα μέσα μεταφοράς,πόσο κλάμα έχω ρίξει,πόση προσπάθεια να διατηρήσω μια σχέση...και ξαφνικά η άλλη χωρίς να κάνει τίποτα πήρε την θέση μου...ΕΞΟΡΓΙΖΟΜΑΙ. Και δεν ξέρω τι άλλο ακόμα μπορεί να είχε γίνει πίσω από την πλάτη μου που δεν το ξέρω.
Πραγματικά όσο σκέφτομαι την τελευταία μας συζήτηση θυμώνω τόσο πολύ. Πω πω τον διπρόσωπο που μου έλεγε πως ότι και αν θέλω θα είναι δίπλα μου, ότι θέλω να του στείλω, πως δεν με απάτησε ή βρήκε άλλη. ΨΕΥΤΗΣ. Σιγά μην ζητήσω ποτέ βοήθεια από ένα άτομο που μου φέρθηκε τόσο διπρόσωπα.

heart, you, and me εικόνα

Στα γενέθλιά μου θυμάμαι είχε έρθει και αυτός ο φίλος του που μιλάγανε στο τηλ. Αυτός τότε τα είχε με μία φίλη του Σ. Έλεγε στον Σ. ότι του την πέφτει και μια άλλη.
"Γιατί δεν κάνεις κάτι και με αυτή;" τον είχε ρωτήσει. Εκείνος είχε απαντήσει ότι δεν του αρέσει. Και εγώ μέσα μου είχα αναρωτηθεί τόσο εύκολο το θεωρεί; Τον είχα κοιτάξει με μια δυσπιστία. Είδα πως τον κοίταζα και μου έδωσε ένα φιλί στο μάγουλο.

Εντάξει έχω θυμό αυτή την στιγμή.
Το χειρότερό απ'όλα είναι το πρωινό ξύπνημα. 3 συνεχόμενες μέρες τους έχω δει και τους δυο στο ονειρό μου και λέει με κοροιδεύουν και γελάνε εις βάρος μου.
Δεν μπορώ να καταλάβω πως αυτό το άτομο που γνώριζα 1,5 χρόνο μου φέρθηκε έτσι. Απορώ. Δεν το χωνεύει το μυαλό μου. Πως γίνεται να πέταξε τόσο απλά όλα αυτά;;

Δεν αξίζει να γράψω για εκείνον ποιήματα ή κείμενα πόνου όπως κάνω κάθε φορά όταν μου λείπει κάτι. Δεν με εμπνέει καθόλου πραγματικά.

Όσοι διαβάζετε χρόνια το μπλογκ μου θα ξέρετε τι άτομο είμαι. Θα ξέρετε πόση αγάπη έχω μέσα μου. Πόσο συναισθηματική είμαι. Θα ξέρετε τι έχω περάσει. Πόσες πληγές έχω. Πόσα πράγματα έχω τραβήξει. Θα τα ξέρετε όλα αυτά. Πόσο καλή είμαι. Πόσο ήρεμη.
Πιστεύετε μου άξιζε κάτι τέτοιο;
Γιατί ο Θεός μας στέλνει όλο δυσκολίες; Ξέρω ότι κάποτε ο εαυτός μου θα χαίρεται που γλύτωσα από ένα τέτοιο άτομο... Όμως προς στο παρόν με πονάνε όλες οι αναμνήσεις. Όλη αυτή η κοροιδία. Ότι εγώ κλαίω και αυτοί βρίσκονται κάπου και κάνουν πιθανότατα σεξ. Τι σεξ θα κάνουν μετά να μου πεις... Ο Σ, συνέχεια κοιμόταν από την κούραση.


Νιώθω μια συνεχόμενη απειλή μέσα μου. Θέλω να περάσουν οι μήνες. Δεν έχω ησυχάσει καθόλου το τελευταίο δίμηνο από όλα αυτά με τον Σ. Νιώθω μέσα μου μια απειλή. Ότι με απειλούν οι αναμνήσεις. Θέλω να ξεθωριάσουν. Δεν αντέχω...θέλω να ξεθωριάσουν μέσα μου. Θέλω να σβήσουν τόσο πολύ.

Την Τρίτη που έμαθα αυτό βγήκα βόλτα. Γενικά αυτές τις μέρες βγαίνω και μόνη μου να με φυσάει αέρας να καθαρίζει το μυαλό μου.
Όταν γύρναγα είχε σκοτάδι. Δεν είδα μια λακούβα και σκόνταψα. Ξαφνικά βρέθηκα στο έδαφος. Στραμπούληξα το πόδι μου, χτύπησα το χέρι μου. Ένιωσα εκείνη την στιγμή σαν κάτι πρωταγωνίστριες σε ταινίες. Που της έχει απατήσει ο άντρας τους και ξαφνικά τρακάρουν ή τις πιάνει μια μπόρα. Έτσι ακριβώς ένιωσα. Λες και όντως έφτασα τον πάτο.

stitch, sad, and rain εικόνα

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Μέσα σε όλα αυτά το μόνο πράγμα που με κάνει να νιώθω καλύτερα είναι ο Γ.
Ο γλυκός μου ο Γ.
Ένα άτομο που ποτέ δεν μου απόδειξε ότι είναι κακό. Ένα άτομο όπως το θυμάμαι από το 2014. Με καθαρό βλέμμα. Καθαρή ψυχή,και καθαρά μάτια. Αφοσιωμένος στους στόχους του και τις σπουδές του. Δυναμικός μα ταυτόχρονα φοβερά γλυκούλης.
Με ένα συνεχόμενο χαμόγελο πάντα στα χείλη του.

Στις αρχές του Απριλίου μιλάγαμε ανά 4 με 5 μέρες. Τι τελευταίες 3 εβδομάδες μιλάμε κάθε μέρα περίπου 3 ώρες. Σαν να έχουμε σχέση.  Νιώθω ο εαυτός μου όταν είμαι μαζί του. Νιώθω σαν να τον ξέρω αιώνες. Νιώθω κάτι αγνό μαζί του. Κάτι αιώνιο. Δεν ξέρω πως να το εξηγήσω με λόγια.

Μου πρότεινε να πάω μαζί του διακοπές 5 μέρες στην Κύπρο. Εκείνος θα πάει έτσι και αλλιώς στον κολλητό του. Την σκεφτόμουν 4 μέρες αυτή την πρόταση. Ενώ ο Γ. είναι ένα υπέροχο άτομο ξαφνικά ένιωσα μια πίεση. Έναν φόβο. Ένα άγχος. Δεν μπορούσα να το κάνω. Δεν μπορούσα να παρατήσω έτσι τα πάντα και να πάω. Το είχα ήδη κάνει μαι φορά μαζί του. Δεν μπορούσα και 2η.
Όμως ο Γ. είναι ένα τελείως διαφορετικό άτομο από το '14. Προσπαθούσε να με πείσει ότι η ιστορία μας δεν θα έχει την ίδια έκβαση με τότε. Να πάρω το ρίσκο και να πάω μαζί του. Πως να το κάνω αυτό; Εδώ ξυπνάω και κλαίω για τον Σ. Πως θα έκανα κάτι τέτοιο; Εάν με έπιανε και εκεί κάποια τέτοια κρίση; Ήταν πολύ παρορμητικό ένα τέτοιο βήμα.

Κάποτε η κυρία Μ. μας είχε διαβάσει μια έκφραση. Έλεγε "Και έρχεται κάποιες φορές στην ζωή μας που πρέπει να πεις το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι."

Και είπα όχι τελικά. Αρνήθηκα εγώ στον Γ.  Εγώ. Που για τον Γ. έχω γράψει ποιήματα,έχω κάνει αναρτήσεις,που ένα χρόνο και μετά τον χωρισμό μας εγώ το σκεφτόμουν. Που μάλιστα ο ίδιος χωρίς να το ξέρει είχε γίνει αφορμή μια φορά σε καυγά για εμένα και τον Σ.
Δεν γίνεται πάντα εγώ να προσαρμόζομαι στο πρόγραμμα των άλλων. Ας προσαρμοστεί κάποια στιγμή κάποιος και στο δικό μου.

quote εικόνα

Μόλις του το είπα μούτρωσε. Ήθελα να τον κάνω αγκαλιά. Άρχισα να του λέω ότι θα ήθελα να ξανά προσπαθήσω μαζί του αλλά με τον τρόπο που θα ήθελα όχι με το να πιέζουμε κάποια κατάσταση.
Αφήστε που ο ίδιος δεν έχει ιδέα πόσο πληγωμένη νιώθω από τον Σ.

"Τι νιώθεις για εμένα;" με ρώτησε ήρεμα.
"Είσαι ένας πάρα πολύ καλός άνθρωπος. Μου βγάζεις μια εμπιστοσύνη που δεν έχω ξανά νιώσει. Είσαι το μόνο αγόρι που έχω μιλήσει ποτέ μαζί του τόσες ώρες. Και μου αρέσει πολύ το χαμόγελό σου. Εσύ για εμένα;"
"Και εμένα μου αρέσεις εμφανισιακά. Μου αρέσει που είσαι καλή,είναι καλός ο χαρακτήρας σου. Γενικά είσαι γλυκούλα. Και μου βγάζει κάτι για το οποίο νιώθω πως αξίζει να προσπαθήσω."

Χαμογέλασα. Κάποτε έλεγα πως οι ευχές οι δικές μου πιάνουν. Αρκεί να πιστέψω πως θα γίνουν. Θα ακουστεί πολύ χαζό αλλά περίπου για 5 μήνες αφού είχα χωρίσει με τον Γ. ξάπλωνα στο κρεβάτι και έλεγα ας μου τον φέρει πίσω η ζωή. Ας μου τον φέρει πίσω. Δεν γίνεται να μην τον ξανά δω. Δεν γίνεται να μην ξανά είμαστε μαζί. Μα το χρωστάει η ζωή και το σύμπαν. Όταν τον σκεφτόμουν ένιωθα μια γλύκα. Μια σιγουριά πως αυτός είναι. Αυτός είναι και θα είναι.
Και δεν έκανα λάθος. Το ενστικτό μας πότε δεν κάνει λάθος.

Κανονίσαμε να βρεθούμε στις 31 το βράδυ. Έρχεται για 1 μέρα και μετά θα πετάξει για κάποιες  εβδομάδες Κύπρο στον κολλητό του.
Δεν ξέρω που θα με οδηγήσει όλο αυτό μαζί του. Φοβάμαι πολύ. Και ειδικά τώρα που είμαι σε μια τόσο ευαίσθητη περίοδο.
Όμως το ξέρετε πως είμαι άτομο που ότι το αισθάνεται το κυνηγά. Και αφού τον σκέφτομαι, έστω και κάποιες στιγμές πιο πολύ από τον Σ. πάει να πει ότι κάτι αισθάνομαι όντως ακόμα για εκείνον.

Είναι απωθημένο;
Είναι έρωτας ;
Είναι κάτι που πρέπει να κάνει κύκλο;
Είναι κάτι που ήρθε σε αυτή την φάση για να με κάνει καλα;

Δεν ξέρω. Πάντως θέλω να το μάθω. Πρέπει να το μάθω.

love, arctic monkeys, and couple εικόνα

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~`~

Αυτό αφιερωμένο στον Σ. Πραγματικά του αξίζει.



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Αυτό στον Γ.



It's okay
I know someday I'm gonna be with you
It's okay
I know someday I'm gonna be with you




ΥΓ: Δεν θέλω να ξημερώσει. Θέλω να έχουμε πάντα νύχτα. Δεν αντέχω τα πρωινά. Δεν αντέχω που κοιμάμαι τα ξεχνάω όλα,και μετά μου έρχεται κατακέφαλα όλη αυτή η κοροιδία.
Δεν αντέχω άλλο κλάμα.
2 μήνες που κλαίω κάθε μέρα.
Δεν μπορώ άλλο ρε γαμώτο.
Θέλω ηρεμία επιτέλους.
Και το χειρότερο απ'όλα; Δεν μπορώ να διαβάσω. Το μόνο που θέλω είναι να με φυσά καθαρός αέρας.

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Θέλω να περάσει...

Θέλω να περάσει ο καιρός. Να περάσουν οι μήνες. Να σπρώξω μπροστά τον χρόνο.

Θέλω να περάσει και να μην σε θυμίζει τίποτα πια. Όλα να είναι μια παλιά ξεθωριασμένη και όμορφη ανάμνηση.

Θέλω να περάσει ο χρόνος και να χαλάσουν αυτά τα μαύρα παππούτσια που φοράω, να ξεφτίσουν και να μην θυμάμαι που είχες πει "ωραία παππούτσια, μου αρέσουν μωρό μου."

Θέλω να περάσει ο χρόνος να χαλάσει και αυτό το μαγιό που μου πήρες. Να ξεθωριάσει το χρώμα του,να ξεσκιστεί,να μην φοριέται πια. Αυτό το μαγιό που μου πήρες μια μέρα πριν την Μήλο,και γελάγαμε παρέα που μαζί πήραμε και πετσέτες καινούργιες και παντόφλες και έλεγες ότι κάνουμε σαν να μην έχουμε ξανά πάει θάλασσα. Και την επόμενη στην Μήλο σου είχα πει γεμάτη χαρά να βάλουμε να καινούργια μας μαγιό να πάμε για μπάνιο.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να τελειώσει και αυτό το κραγιόν. Να λιγοστέψει το χρώμα του. Αυτό το ωραίο το μπορντώ. Να το πετάξω. Να μην μου θυμίζει ότι μου το πήρες δώρο στην γιορτή μου. Να μην μου θυμίζει που κάθε φορά το φόραγα και σε φίλαγα.

Θέλω να περάσουν τα χρόνια και να χαλάσει και το κινητό που έχω. Να κολλήσει,να μην μπορεί να ανάψει πια,να του σπάσει η οθόνη,να εξαφανιστούν μηνύματα και συνομιλιές. Να μην θυμάμαι πια ότι μου το πήρες ένα βράδυ που ήμουν χάλια και πόναγε το σώμα μου. Και μόλις το είδα άρχισα να κλαίω από την χαρά μου.

quote εικόνα

Θέλω να περάσει ο καιρός και τα αλλαχτούν όλα μου τα ρούχα στην ντουλάπα. Όλα.Να μην θυμάμαι τι φόραγα σε κάθε βόλτα μας. Να ξεσκιστεί και αυτό το κολάν που φόραγα το βράδυ όταν κοιμόμουν μαζί σου. Να πετάξω και αυτά τα μαύρα πουλόβερ που  φόραγα όταν χουχουλιάζαμε στο υπόγειο.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να μην θυμάμαι καν τι φόραγα στο πρώτο ραντεβού μαζί σου. Όμως έχω τόσο καλή μνήμη που πάντα θα θυμάμαι και τι φόραγα εγώ και τι φόραγες εσύ.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να έχω ξεχάσει πως είναι να βλέπεις μια ταινία. Ώστε να μπορέσω μετά από περιέργια να ξανά δω πάλι. Έβλεπα τουλάχιστον 3 ταινίες μαζί σου την εβδομάδα.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να πάρω το πτυχίο μου. Και να μην θυμάμαι πια ότι όταν σε γνώρισα ήμουν μια φοιτήτρια. Θέλω να φυλαχτούν και τα βιβλία μου. Να γεμίσουν σκόνη και βρώμα. Και να μην θυμάμαι πια ότι καμία φορά τα έπαιρνα μαζί μου και διάβαζα κάτω στο υπόγειο μας (μας; δεν ειναι μας. Είναι υπόγειό σου. Πάντα ήταν. Εγώ φιλοξενούμενη ήμουν εκεί.) Να μην θυμάμαι ότι μου έλεγες " φέρε και τα μαθηματάκια σου μωράκι μου να διαβάσεις,θέλω να κάνουμε πράγματα παρέα.." Να μην σε θυμάμαι εκεί απέναντι με το τάμπλετ και εκείνο το σοβαρό σου ύφος. Αυτό το ύφος που μου καθήλωνε κάθε αίσθηση και προσπαθούσα να καταλάβω τι σκέφτεσαι.

Θέλω να περάσει ο καιρός και αν γίνεται να εξαφανιστούν όλα τα ροτβάιλερ της γης. Ώστε να μην θυμάμαι πια ότι κάποτε είχες και εσύ ένα ροτβάιλερ. Την Λούσι. Να μην θυμάμαι ότι την πηγαίναμε βόλτα παρέα. Ότι την χαιδεύαμε παρέα. Ότι η Λούσι κάποια πρωινά μας ξύπναγε μπαίνοντας στο δωμάτιο και μας έγλυφε. Να μην θυμάμαι πια εκείνη την φορά που με είχες κουκουλώσει με τα σκεπάσματα και σαν μικρό παιδί μου είχες πει να κρυφτούμε μην μας δει. Γέλαγες σαν μικρο παιδί και τα μάτια σου έλαμπαν από έξαψη. Όμως η Λούσι μας βρήκε και έχωσε την μούρη της κάτω από τα σκεπάσματα. "Κοπεεελααα μου" της έλεγες και μετά μου έλεγες ότι αγαπάς πολύ αυτό το σκυλί και αναρωτιόμουν αν με αγαπάς και εμένα. Δεν θέλω να θυμάμαι πως την Λούσι την έμαθα από κουτάβι και την είδα να μεγαλώνει μέχρι να γίνει ένα όμορφο σκυλί. Ούτε να θυμάμαι πως την είχαμε πάρει μαζί μας στην Σαλαμίνα. Και έλεγες ότι μπροστά κάθεται ένα ωραίο μωρό και πίσω άλλο ένα. Να μην θυμάμαι και εκείνες τις φωτογραφίες που βγάλαμε με την Λούσι, χαρούμενοι παρέα και οι τρεις.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να μην σημαίνει τίποτα για εμένα το όνομά σου. Να μην θυμάμαι καν πότε γιορτάζεις.

Dream, quote, and sad εικόνα

Θέλω να περάσει ο καιρός και ότι σειρά είδαμε παρέα να ξεχαστεί στο παρελθόν. Να μην βγαίνουν πια καινούργια επισόδεια από τις σειρές που βλέπαμε αγκαλιά, Οι πρωταγωνιστές να μεγαλώσουν και να ξεχαστούν.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να μην χτυπάει πια δυνατά η καρδιά μου όταν ακούω την λέξη "Αιγάλεω" και "Περιστέρι". Εχω αποφασίσει να μην ξανά πατήσω σε αυτά τα μέρη για τον επόμενο έναν χρόνο.

Θέλω να περάσει ο καιρός να φιλήσω άλλα χείλη και να βρεθώ και με άλλα σώματα. Να μην θυμάμαι την δική σου γεύση και μυρωδιά πια. Να έρθει κάτι άλλο να την σκεπάσει. Να την κουκουλώσει.  Να μην θυμάμαι πια το κορμί σου. Την υφή του. Εκείνη την μεγάλη ελιά που είχες στην πλάτη σου. Τα μπράτσα σου που τα έπιανα και τα χαιρόμουνα και γέλαγες. Να μην θυμάμαι πια ούτε το χρώμα των μαλλιών σου ούτε των ματιών σου. Να προσπαθώ να θυμηθώ εάν είχες τελικά καφέ, μελί ή πράσινα μάτια.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να μην θυμάμαι τα ρούχα σου. Την ντουλάπα σου. Το σπίτι σου. Το μπάνιο σου. Το πάπλωμά σου. Να μην θυμάμαι την κάθε λεπτομέρεια τόσο καλά.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να μην θυμάμαι πια τα ψαλίδια σου. Να μην νιώθω μια απειλή πια όταν ακούω ότι κάποιος είναι κομμωτής, Να μην ξέρω πια τι πάει να πει ωραίο σβήσιμο. Να ξεθωριάσει μέσα μου ακόμα και ο ήχος της ξυριστικής σου μηχανής. Τον ακούω τόσο καθαρά στα αυτιά μου. Θέλω να τον ξεχάσω.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να μην παίζουν στο ραδιόφωνο πια τα τραγούδια που ακούγαμε παρέα. Να γίνουν παλιά τραγούδια. Να μην τα θυμάται πια κανείς. Να μεγαλώσουν και οι τραγουδιστές του. Και κάποτε όλοι να λένε..."ααα ναι θυμάσαι εκείνο το τραγούδι;"

Θέλω να περάσει ο καιρός να μην έχουμε πια 2017. Να μην θυμάμαι πως την πρώτη νύχτα του '17 κοιμήθηκα μαζί σου,όταν μου έκανες έκπληξη και ήρθες να με πάρεις. Τότε που έκαιγες από πυρετό και εγώ συνέχεια σε χαίδευα.

quote, hate, and letting go εικόνα

Θέλω να περάσει ο καιρός και να μην θυμάμαι πια ούτε την φωνή σου. Να κάνω προσπάθεια για να θυμάμω την χροιά σου.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να αντέξω να ξανά δω μια φωτογραφία σου. Όχι για να σε θυμηθώ αλλά για να μου επιβεβαιώσω ότι δεν πονάει πια. Ότι δεν αισθάνομαι πια καμία απειλή στην θέα του προσώπου σου.

Θέλω να περάσει ο καιρός να μην θυμάμαι τους δυο υπέροχες χειμώνες που πέρασα μαζί σου. Να προχωρήσει ο χρόνος και οι χειμώνες να μην έχουν πια την θύμησή σου. Να πάρω άλλο παλτό, να μην φοράω πια εκείνο όταν σε συναντούσα. Να πάρω άλλα μποτάκια να μην θυμάμαι ότι όταν τα φόραγα σε έφτανα σε ύψος και σε πείραζα πως είσαι κοντός.

Θέλω να περάσει ο χρόνος και να μπορώ να ξανά πάω δυνατή στην Σαλαμίνα στον μπαμπά μου. Να μην θυμάμαι τις τόσες φορές που πήγαμε παρέα με το αμάξι. Να μην θυμάμαι το προηγούμενο καλοκαίρι που κάθε σαββατοκύριακο ήμασταν εκεί. Να μην θυμάμαι εκείνο το υπέροχο χουχουλιάρικο δωμάτιο στο σπίτι σου. Που ανάβαμε αιρ κοντίσιον και κοιμόμασταν τόσο ήρεμοι. Θέλω να ξεχάσω ότι έχεις και εσύ εξοχικό εκεί. Θα ήθελα εάν γινόταν να εξαφανιστεί και το νησί ολόκληρο. Να βουλιάξει. Να μην υπάρχει καν στο χάρτι η Σαλαμίνα. Όπως και η Μήλος. Θέε μου τι υπέροχα που ήταν στην Μήλο. Σαν όνειρο ήταν όλα. Και θέλω να μην θυμάμαι ότι αργότερα μετά από μήνες ανοίγαμε το gps και βλέπαμε ότι είχε μείνει στην Μήλο, και λέγαμε ας το αφήσουμε εκεί να μείνει,και τελικά δεν το χρησιμοποιούσαμε.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να μην σε βλέπω κάθε βράδυ στο όνειρό μου. Να ξεχαστούν τα όνειρα με εσένα. Να θαφτούν κάπου. Να πάψουν να ζωντανεύουν στο κεφάλι μου.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να μην χτυπάει δυνατά η καρδιά μου κάθε φορά που βλέπω ένα Σιρόκο να διασχίζει τον δρόμο. Και να μην κοιτάζω πια τις πινακίδες που να ψάχνω τον αριθμό 3235. Θέλω εάν γίνει να πάψει να πουλιέται και αυτό το αμάξι στην αγορά. Να περάσουν τόσα χρόνια που κανείς δεν θα θέλει πια ένα τέτοιο μοντέλο. Δεν θα κυκλοφορούν πια Σιρόκο της Φοξβαγιεν. Θα κυκλοφορούν άλλα μοντέλα. Πιο καινούργια.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να τελειώσει και εκείνο το άρωμα με τα λουλούδια. Να αδιάσει στο μπουκαλάκι του. Να στραγγιστεί και η τελευταία του σταγόνα. Και να το πετάξω το μπουκαλάκι. Να μην θυμάμαι καν πως είχα τέτοιο άρωμα κάποτε. Να μην θυμάμαι ότι αυτό το άρωμα το αγόρασα μαζί σου στην έκθεση αισθητικής που είχαμε πάει παρέα.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να ξανά ερωτευτώ. Να είμαι δυνατή και να μην θυμάμαι πια πως είναι να πονάς. Να θέλω να εξερευνήσω πάλι τον έρωτα. Την γεύση του...

Θέλω να περάσει ο καιρός και να μην θυμάμαι καν την μαμά σου. Να ξεχάσω τελειώς το πρόσωπό της... Την αγαπούσα πολύ την μαμά σου. Θέλω να την ξεχάσω. Και τα φαγητά που μας έφτιαχνε. Και να έρθει κάποτε η μέρα που δεν θα θυμάμαι τελικά τι φαγητά μας έφτιαχνε. Θα προσπαθώ να θυμηθώ την γεύση τους και θα αδυνατώ να την θυμηθώ.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να μην θυμάμαι τίποτα από τα λόγια σου. Να ξεχάσω τις εκφράσεις σου. Τον τρόπο που χαμογέλαγες,που νύσταζες,που σηκωνόσουν,που χαιρόσουν,που θύμωνες. Να ξεθωριάσουν όλα και μια μέρα να λέω πως δεν θυμάμαι πως ήσουν όταν κοιμόσουν. Δεν θυμάμαι καν την αναπνοή σου. Δεν θυμάμαι καν τα μάτια σου κλειστά.

Θέλω να περάσει ο καιρός και να ξανά νιώσω πως είμαι δυνατή μόνη μου. Πως είμαι μόνη μου ένα ολοκληρωμένο άτομο και όχι κάτι μισό που ψάχνω ένα άλλο μισό.

broken, sad, and quote εικόνα

Θέλω να περάσει ο καιρός και να μην πονάνε πια τα σωθικά μου. Να μην τυλίγω γύρω μου τα χέρια μου νιώθοντας πως κάτι με τρώει μέσα μου. Πως κάτι σαπίζει. Σαπίζει ναι...Σαπίζει η αγάπη που σου είχα. Λιώνει. Γίνεται κομμάτια. Και τρώει όλα μου τα τοιχώματα. Διαπερνά κάθε μου αίσθηση. Και θέλω να λιώσει τόσο ώστε να εξαφανιστεί. Να μην απειλεί πια το μέσα μου και την καρδιά μου.

Και θέλω κάποτε να περάσει ο καιρός και να σε ξανά δω. Να σε ξανά δω για να σε κοιτάξω στα μάτια με δύναμη. Και να ξέρω ότι μου έχει τελειώσει. Ότι έφυγε κάθε πόνος,κάθε έρωτας. Και να σου πω μέσα από την καρδιά μου να'σαι καλά. Και να περνάς καλά. Να στο πω και να το εννοώ με κάθε έννοια. Να περνάς καλά χωρίς εμένα. Χωρίς εμένα. Να γελάς χωρίς εμένα. Και να μην με πειράζει που θα το κάνεις χωρίς εμένα.

Θέλω να περάσει ο καιρός και κάποτε να τα θυμάμαι όλα αυτά και να τα διαβάζω χωρίς πόνο. Και να γελάω και να λέω τι χαζή που ήμουν τελικά...Όλα πήρα τον δρόμο τους. Όλα είναι καλά.

Θέλω να περάσει τόσο ώστε κανείς να μην θυμάται πως υπήρχα κάποτε μαζί σου. Να λένε "αα που τον θυμήθηκες αυτόν;"

Ας περάσει. Πρέπει να περάσει.

Θέλω να περάσει. Ας περάσει. Πρέπει να περάσει. Κάντε το να περάσει... Πονάει πολύ.

Πονάει πολύ.

Πονάει...

Σ'αγαπώ...

Σ'αγαπώ πολύ...

love, quote, and I Love You εικόνα





I still remember the look on your face
Lit through the darkness at 1:58
The words that you whispered
For just us to know
You told me you loved me
So why did you go away?
Away

I do recall now the smell of the rain
Fresh on the pavement
I ran off the plane
That July 9th
The beat of your heart
It jumps through your shirt
I can still feel your arms

But now I'll go sit on the floor
Wearing your clothes
All that I know is
I don't know how to be something you miss
I never thought we'd have a last kiss
Never imagined we'd end like this
Your name, forever the name on my lips

I do remember the swing of your step
The life of the party, you're showing off again
And I roll my eyes and then
You pull me in
I'm not much for dancing
But for you I did

Because I love your handshake, meeting my father
I love how you walk with your hands in your pockets
How you kissed me when I was in the middle of saying something
There's not a day I don't miss those rude interruptions

And I'll go sit on the floor
Wearing your clothes
All that I know is
I don't know how to be something you miss
Never thought we'd have a last kiss
Never imagined we'd end like this
Your name, forever the name on my lips

So I'll watch your life in pictures like I used to watch you sleep
And I feel you forget me like I used to feel you breathe
And I keep up with our old friends just to ask them how you are
Hope it's nice where you are

And I hope the sun shines
And it's a beautiful day
And something reminds you
You wish you had stayed
You can plan for a change in weather and time
But I never planned on you changing your mind

So I'll go sit on the floor
Wearing your clothes
All that I know is
I don't know how to be something you miss
Never thought we'd have a last kiss
Never imagined we'd end like this
Your name, forever the name on my lips

Just like our last kiss
Forever the name on my lips
Forever the name on my lips

Just like our last...




 ΥΓ1: Πονάω πάρα πολύ. Νιώθω απελπισμένη. Αβοήθητη. Νιώθω χαμένη στο παρελθόν και ότι έζησα μαζί του. Νιώθω να θέλω να μείνω εκεί μέσα. Στην ασφάλεια που ένιωθα. Πάνε σχεδόν δύο μήνες από την τελευταία φορά που κοιμηθήκαμε παρέα και εγώ συνεχίζω να κλαίω κάθε μέρα. Τον βλέπω κάθε βράδυ στον ύπνο μου. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι ένας χωρισμός θα πόναγε τόσο πολύ. Θέλω να τον δω και ταυτόχρονα δεν θέλω να τον ξανά δω στην ζωή μου. Πονάει τόσο που νιώθω ότι όλα γύρω μου είναι μαύρα... Χωρίς ουσία. Χωρίς νόημα να προσπαθήσω να τα αλλάξω. Βουλιάζω στον πάτο και δεν ξέρω τι να κάνω. Για πρώτη φορά στην ζωή μου φοβάμαι πάρα μα πάρα πολύ...

ΥΓ2: Την Παρασκευή έγινα 24. Δεν μου έστειλες μήνυμα. Λογικά το ξέχασες. Όπως ξέχναγες πάντα τις ημερομηνίες. Πόσο στεναχωρημένη ήμουν. Ήθελα να κλαίω όλη μέρα. Μπήκα στην διαδικασία και απάντησε σε χρόνια πολλά της αδερφής σου,του ξαδέρφου σου,του κολλητού σου,της κοπέλας του κολητού,της κοπέλας του ξαδέρφου...και όμως...πουθενά κανένα δικό σου μήνυμα.... Θυμόμουν πέρσι που είχαμε βγει. Είχαμε πάει για κρασί. Ένιωθα τέτοια ευγνωμοσύνη που ήμουν χαρούμενη. Είχα βάλει το μαύρο μου φόρεμα. Είχαμε ακόμα το Aygo και όχι το Sirocco... Με φίλισες. Σου είπα να μην πάμε αύριο για δουλειά. Να μείνουμε εκεί όλη νύχτα πίνοντας μοσχάτο ντάστι. Μου άρεσε τόσο πολύ αυτό το κρασί. (Μου είχες πάρει έναν τέτοιο ίδιο κρασί και στις 14 Φεβρουαρίου φέτος...το θυμόσουν.) Είχαμε κοιμηθεί κάτω στο αγαπημένο μου διπλό κρεβάτι. Εμένα η θέση μου αριστερά εσένα δεξιά. Πόσο τρόμαζα στην μέρα που θα ερχόταν που δεν θα λέγαμε καληνύχτα μεταξύ μας. Πόσο πονάω Θέε μου.


Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Πόνος.

Πόνος.
Δεν ξέρω με τι άλλη λέξη να χαρακτηρίσω τον μήνα αυτό. Πόνος. Πόνος και δάκρυα. Δεν κατάλαβα πως έγιναν όλα έτσι ξαφνικά. Γιατί έγιναν.
Μου λείπει ο Σ. Κάθε μέρα. Κάθε πρωί και βράδυ. Τον βλέπω στα ονειρά μου, ξυπνάω απότομα.
Πήρα έναν αρκούδι να κοιμάμαι μαζί του τα βράδια. Σαν υποκατάστατο. Ακόμα δεν μπορώ να δεχθώ πως κοιμάμαι χωρίς την αγκαλιά του.
Ακόμα δεν μπορώ να δεχτώ πως με ένα άτομο που μίλαγα μαζί του κάθε μέρα από τον Οκτώβριο του '15 τώρα δεν μιλάμε.
Είναι αρκετός καιρός ρε γαμώτο.

Το καλοκαίρι η Μ. και Ν. με είχαν βάλει κάτω και μου έλεγαν για τον Σ. Μου έλεγαν, μου έλεγαν. Όμως εγώ δεν άκουγα κανέναν. Αφήστε με να το ζήσω μέχρι όσο κρατήσει. Και ακόμα θεωρώ πως είμαι κερδισμένη.

Ωστόσο ακόμα θυμάμαι την πρώτη ανάρτηση που είχα κάνει για εκείνον. Έλεγα πως πρέπει να επιλέξω τι θέλω,και να το σκεφτώ καλά γιατί είμαι συναισθηματική. Και πως ίσως είμαι έτοιμη να φάω να μούτρα μου.Αλλά εάν τώρα μου έλεγες να είχα αποφύγει τον πόνο και να μην ζούσα ότι έζησα όχι θα σου έλεγα.
Έζησα έναν πολύ όμορφο 1,5 χρόνο μαζί του. Μέχρι και οι τσακωμοί μας μου λείπουν. Ήταν για την ακρίβεια από τις καλύτερες εμπειρίες μου. Γιατί πρώτη φορά βίωσα όντως μια κανονική σχέση. Έμαθα πως να φέρομαι σε μια σχέση,πως είναι να κοιμάσαι με τον άλλον,πως είναι να κάνετε παρέα σχέδια,να γελάτε παρέα,να τσακώνεστε και μετά να τα ξανά βρίσκετε. Έμαθα πάρα πολλά.
Το Ναύπλιο, η Μήλος, η Σαλαμίνα.

beautiful, boyfriend, and friendship εικόνα

Περίμενα ότι κάποια στιγμή θα συμβεί. Αλλά όχι τώρα. Το ήξερα και το είχα γράψει και εδώ πως ο έρωτας μας είναι καταδικασμένος κάποια στιγμή να τελειώσει. Δεν φτιαχτήκαμε για να είμαστε μαζί. Δεν πληρούσε ακριβώς όσα θα ήθελα.
Και καλώς ή κακώς κάποια στιγμή ο έρωτας τελειώνει. Και μένει η αγάπη και ο χαρακτήρας που έχει δίπλα σου. Και ο Σ. ήταν ένας πάρα πολύ δύσκολος χαρακτήρας που,το ξέρω είναι άσχημο που το λέω,αλλά δεν θα είχα την υπομονή να τον κοντρολάρω για χρόνια. Ήδη στον 1,5 χρόνο ήταν πολύ δύσκολο.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ωστόσο γράφω αυτή την ανάρτηση για να επικεντρωθώ και σ'ένα άλλο δυσάρεστο γεγονός. Οι συμφορές έρχονται πάντα όλες μαζί έτσι;

Το Σάββατο 22/4 μας έστειλε μήνυμα η Ε. ότι ο μπαμπάς της δεν είναι καλά. Η Ε. για όσους δεν θυμούνται είναι η κολλητή μου από τα 12. Και η κοπέλα που πριν 3 χρόνια είχε χάσει την μαμά της και έχω κάνει πάλι εδώ ανάλογη ανάρτηση.
Έκανες εμετούς μας είπε ο μπαμπάς της εκείνη την μέρα και ζαλιζόταν. Της είπα ότι θέλει να με πάρει τηλέφωνο.
Εγώ όλη μέρα κλαίω για τον Σ. και πόσο μου λείπει.

Κανονίζω να βγω βόλτα στο κέντρο. Παίρνω το λεοφωρείο.

19:35 Κλήση από την Ε.
"Μαρία μπορείς να έρθεις από εδώ; Ο μπαμπάς δεν ξυπνάει."
"Τι εννοείς αναπνέει;"
"Ναι αναπνέει αλλά δεν ξυπνάει."
"Οκ είμαι δύο στάσεις πριν το σπίτι σου κατεβαίνω."

Έτυχε και ήμουν δύο στάσεις πριν.

Μπαίνω στο σπίτι και τον βλέπω ξαπλωμένο στο κρεβάτι, να αναπνέει αλλά να μην ξυπνάει.
" Ρε Ε. έχει ασπρίσει. Ασθενοφόρο πήρες;"
"Ναι και μου είπαν ότι δεν έχει διαθέσιμο. Και τους ξανά πήρα. Έχει ζάχαρο 500 και του έκανα μια ένεση ινσουλίνης."
"Πω...η πιεσή του;"
"Είναι πιο χαμηλή από το κανονικό είναι 12."

Βγάζει η Ε. ρούχα για να τον ντύσουμε όταν θα έρθει το εκαβ. Η Ε. ξανά παίρνει τηλέφωνο,εγώ πάω να τον ελένξω. Μου φαίνεται ότι αναπνέει με δυσκολία αλλά δεν ήμουν σίγουρη.
Έρχεται η Ε. Τον κοιτάζει.
"Δυσκολεύεται να αναπνεύεσει." Τρέχει να πάρει το πιεσόμετρο. Η πίεση 9. "Του πέφτει η πίεση" λέει πανικόβλητη,"πάρε πάλι τηλέφωνο το εκάβ."

black and dark εικόνα


19:50 Παίρνω πάλι τηλέφωνο. Η κυρία που μου μιλάει εκνευρίστηκε λίγο που την πήραμε 4η φορά. Έρχεται μου είπε.

Ακούω την Ε. από μέσα να φωνάζει." Δεν έχει πίεση. Όχι,όχι,μπαμπάααα. Δεν σου επιτρέπω να πεθάνεις και εσύ. Μην με αφήνεις και εσύ. Μαρία πήγαινε κάτω να δεις εάν έχει έρθει το εκάβ." Η φωνή της κραυγή μέσα σε κλάμα.

Αρχίζω και κλαίω. Τρέμω. Είμαι σε πανικό. Τρέχω κάτω ανοίγω πόρτες,εξώπορτες. Ξανά τρέχω πάνω.
Η Ε. του κάνει συνέχεια μαλάξεις ενώ κλαίει και εκείνη. "Όχι όχι..." φωνάζει. "Μαρία έλα να του κάνεις και εσύ,"
"Ναι τι πρέπει να κάνω."
"Εδώ στο στήθος βαράς."

Βαράω και εγώ με τρεμάμενα χέρια πάνω στο στήθος του κυρίου Πασχάλη αλλά τίποτα. Απομακρύνομαι. Η Ε. κλαίει. Την τραβάω από κοντά του, να κλάψει πάνω μου. "Άρχισε να παγώνει "μου λέει. Όντως κιτρίνισε σε δευτερόλεπτα.
Παίρνω τηλέφωνο την αδερφή μου. Παίρνω και την Α.
"Πέθανε" τους λέω με λυγμούς. Καμία από τις δυο δεν μπορούσε να το πιστέψει. Με ρώτησαν αρκετές φορές εάν είναι σίγουρο.

Ήρθε το Εκαβ. Επιβεβαίωσε τον θάνατο. "Πηγαίνετε για λίγο μέσα" μας είπαν.
"Λες και δεν το έχω ξανά ζήσει" είπε η Ε. με παράπονο.

Πάμε στο δωμάτιο. Κλαίει πάλι. Την πιάνω αγκαλιά.
"Μην ανησυχείς. Και εγώ μόνη μου αισθάνομαι αυτή την περίοδο. Μην ανησυχείς. Μαζί θα είμαστε. Ο μπαμπάς σου την έζησε την ζωή του."
"Ότι την έζησε την έζησε...απλά δεν περίμενα τώρα."
"Όλα ξαφνικά έρχονται. Όπως εμένα με τον Σ. Όλα ξαφνικά .έρχονται σ'αυτή την ζωή,το ξέρω."

Το εκαβ φώναξε την αστυνομία. Ήρθαν τρεις αστυνομικοί. Η κοπέλα μικρή,και άλλη δυο πιο μεγάλοι. Ο κύριος Πασχάλης,εκεί ακούνητος στο έδαφος που τον έβαλε το εκαβ.
"Τι είναι ο άνθρωπος. Ένα τίποτα. Σαν ζώο σε άφησαν.¨" λέει η Ε. και του βάζει ένα μαξιλάρι στο κεφάλι. Ύστερα παίρνει το χέρι του και το κρατά για λίγο στο δικό της.

Εγώ έτρεχα να μιλήσω στο τηλ σε συγγενείς και θείους. Να βρω γραφείο κηδειών,ενώ παράλληλα η Ε. μίλαγε  με κλάματα στους αστυνομικούς και έλεγε τι συνέβη. Επειδή ήταν θάνατος στο σπίτι,και επειδή δεν είχε κάποιο γιατρό να τον κουράρει έπρεπε να πάμε να δώσουμε και κατάθεση μετά στην αστυνομία.
"Όχι δεν φέρει τραύματα." λέει η κοπέλα στο τηλ.
"Πάλι καλά που ήμουν μαζί σου μην λένε ότι τον σκώτωσες κιόλας." λέω στην Ε. για να ελαφρύνω το κλίμα και χαμογελάει ελαφριά.

Οι αστυνομικοί φεύγουν. Έρχεται ένας δόκιμος να φυλάει τον πεθαμένο. Μένουμε εγώ και η Ε.
"Α ρε Μαρία τι τράβηξες και εσύ." λέει πνηχτά
"Τι τραβήξαμε μαζί."
Έρχεται η Α. και η αδερφή μου.
"Τι περιμένουμε τώρα;" Ρωτάνε.
"Το γραφείο κηδειών και μετά πρέπει να πάμε στο αστυνομικό τμήμα για κατάθεση."

Ήρθε και το γραφείο κηδειών.

girl, aesthetic, and korean εικόνα

10:30 εγώ, η Ε., η αδερφή μου,και η Α. στο τμήμα. Μέχρι της 12:30 ήμασταν εκεί για να δώσουμε κατάθεση.
Γυρίσαμε σπίτι. Στην αρχη κοιμήθηκα στο ίδιο κρεβάτι με την αδερφή μου,αλλα ένιωθα τόσο φοβισμένη και μόνη. Της ζήτησα να με πάρει αγκαλιά και άρχισε τις γκρίνιες ότι δεν μπορεί να κοιμηθεί έτσι.
Αλλάξαμε δωμάτια. Εγώ μαζί με την Α. να με πάρει αγκαλιά και η Ε. μαζί με την Δ.

Φυσικά δεν κοιμήθηκα καλά. Συνέχεια στριφογύρναγα.

23/4
Ξύπνησα γύρω στις 11.
Ένα πράγμα θα ήθελα. Να μίλαγα στον Σ. και να ήμουν στην αγκαλιά του. Ήθελα να φύγω από αυτό το σπίτι. Ήθελα να πάω στο δικό μου.

Γυρίσαμε με την αδερφή μου σπίτι.
"Θα στείλω ένα μήνυμα στον Σ." της είπα
"Γιατί θα σου απαντήσει;"
"Ναι...ενταξεί,είπαμε άνθρωπος είναι."

voice, miss, and quote εικόνα


Του στέλνω πως δεν είμαι καλά και πως είναι το μόνο άτομο που θέλω να μιλήσω. Τι έγινε μου απαντάει. Του στέλνω να με πάρει τηλ εάν θέλει.
"Έλα τι έγινε..." ξανά ακούω την φωνή του. Σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα.
"Αχ ήταν άσχημο ήταν πολύ άσχημο αυτό που πέρασα." Του εξηγώ τι έγινε.
"Ίσως βέβαια να είναι για καλό. Θυμάμαι είχε θέματα με τον πατέρα της."
"Ναι είχε πολλά αλλά όσο να'ναι πατέρας της ήταν..."
"Ναι..."
"Τέλος πάντων,ευχαριστώ που ανταποκρίθηκες τόσο άμεσα."
"Δεν χρειάζεται να μου λες ευχαριστώ,δεν έγινε κάτι κακό για να μην μιλάμε."
"Πω ήταν άσχημη η τελευταία φορά που βρεθήκαμε. Δεν μας άξιζε κάτι τέτοιο."
"Ναι,κοίτα ξέρω πως δεν μίλησα ωραία,αλλά νομίζω ήμουν σωστός δεν έπρεπε να έρθεις από το σπίτι."
"Δεν ξέρω,πάντως σίγουρα δεν μου άξιζε κάτι τέτοιο." του λέω. "Πως ήσουν αυτό το καιρό;"
"Εντάξει σε σκεφτόμουν,και σκεφτόμουν ότι δεν σου μίλησα όμορφα. Ήθελα να σου στείλω να δω τι κάνεις,αλλά δεν το έκανα για να μην σου δώσω ελπίδες όπως μου είχες πει."
"Ναι ναι καλύτερα που δεν μου έστειλες. Δεν ήθελα. Ήθελα να σου μιλήσω όταν θέλω εγώ. Βασικά μήπως θέλει να βρεθούμε να τα πούμε από κοντά;" προτείνω.
"Θέλω αλλά δεν πιστεύω ότι είναι ακόμα στιγμή."
"Οκ...απλά ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω τι έγινε. Με είχες στην αναμονή,και έπρεπε να ξέρω να βάλω μια τελεία μέσα μου ή όχι."
"Κοίτα προσπάθησα να μπω στην θέση σου. Και είναι πολύ δύσκολο, είναι πάρα πολύ δύσκολο. Γιατί δεν έγινε κάτι. Μακάρι να σε είχα απατήσει ή να είχα βρει άλλη και να στο έλεγα. Θα έλεγες δεν πα να γαμηθεί αυτός,δεν άξιζε. Όμως τώρα ξέρεις ότι άξιζε. Και σου μένει το γιατί."
"Πραγματικά θα ήταν όντως τέλειο εάν μου έλεγες κάτι τέτοιο. Απλά βρε Σ. ήμουν πάρα πολύ μέσα στην ζωή σου..."του λέω.
"Ναι πολύ μέσα στην ζωή μου,το ξέρω."
"Δεν ξέρω εάν έχεις νιώσει ποτέ πως κάποιος σου φτιάχνει έναν κόσμο και μετά στον γκριμίζει. Δηλαδή δεν αισθάνθηκα ότι έχασα μόνο εσένα. Αισθάνθηκα ότι έχασα μια ολόκληρη ζωή. Μου λείπουν τα πάντα. Οι γονείς σου. Ακόμα και το κρεβάτι,το μαξιλάρι, η θέση μου εκεί. Την επόμενη κοπέλα μην την βάλεις τόσο μέσα στην ζωή σου..." Δεν μίλαγε. "Δεν ξέρω πως σου ακούγονται αυτά που σου λέω;"

Φωτογραφία της Maria-Thekla Apostolopoulou.

"Δεν μου αρέσει να τα ακούω είναι η αλήθεια. Και δεν ξέρω εάν σου κάνει κάνει καλό και εσένα."
"Αμ..εμένα μου κάνει πολύ καλό,αισθάνομαι καλύτερα όταν τα βγάζω από μέσα μου.. Ξέρεις κάτι; Προσπάθησα να προστατέψω τον εαυτό μου από μια τέτοια κατάληξη. Αλήθεια. Προσπάθησα. Θυμάσαι; Δεν σου έλεγα εγώ να βγούμε, δεν έπαιρνα πρωτοβουλίες,μέχρι που μαλώσαμε γιατί έλεγες ότι δεν αισθάνομαι κάτι έντονο. Και πολλές φορές μου έλεγε μείνε σπίτι να κοιμηθείς και σηκωνόμουν και σου έλεγα θα έρθω μαζί σου. Δεν ήθελα να είμαι τόσο μέσα στην ζωή σου. Όμως μου είχες δημιουργήσει μια τέλεια ασφάλεια. Πάρα πολύ όμορφη ασφάλεια."
"Και την έχεις ακόμα αυτή την ασφάλεια..." μου λέει ήρεμα.
"Τι εννοείς;"
"Εννοώ πως ότι χρειαστείς θα είμαι δίπλα σου."
"Όμορφο αυτό που λες... Ξέρεις πιο πιθανό θεωρούσα να χωρίσουμε το καλοκαίρι που τσακωνόμασταν συχνά παρά τώρα"
"Ναι το ξέρω,αλλά οκ ο τσακωμός δείχνει μια ένταση."
"Ε μα είχαμε τσακωθεί πάλι και Φεβρουάριο. Είχα σκεφτεί το μακροπρόθεσμα και σαφώς δεν περίμενα ότι θα ήμασταν μαζί για πάντα. Το ξέρω πως δεν ήσουν το για πάντα.Απλά δεν περίμενα να τελειώσει τώρα,όχι έτσι." του λέω και σπάει για λίγο η φωνή μου.
"Ναι το ξερώ. Θέλω να είσαι χαρούμενη. Απλά στην παρούσα φάση δεν ξέρω εάν βοηθάει να είμαι καλός μαζί σου." μου λέει πάλι ήρεμα.
"Μμμ...καλός...κακός...να είσαι ο εαυτός σου. Ήθελα να σου πω να πεις ευχαριστώ στους γονείς σου για ότι έκαναν και για εμένα."
"Όχι Μαρία δεν μπορώ να τους βάλω σε τόσο δύσκολη θέση."
"Τους συμπαθούσα πολύ." λέω με παράπονο
"Και εκείνοι το ίδιο."
"Δεν ρώτησαν που είμαι;"
"Ρώτησαν. Αλλά από την στιγμή που τους είπα τέλος είναι τέλος."
"Αχά...ήθελα να σου πω,πως θέλω να σε διαγράψω και από το fb. Δεν αντέχω να βλέπω φωτογραφίες και νέα σου."
"Εντάξει οι φωτογραφίες είναι απλά στιγμιότυπα δεν είναι όλη σου η ζωή."
"Το ξέρω αλλά μου είναι δύσκολο. Δεν μπορώ να βλέπω ότι χαμογελάς χωρίς εμένα ή ότι κάπου εκεί στην ζωή σου δεν υπάρχω εγώ."
"Κοίτα εάν σε κάνει να νιώσεις καλύτερα κάντο. Αλλά όταν αισθανθείς έτοιμη θα περιμένω να αναιρέσεις την απόφασή σου."
"Εντάξει."
manga and love εικόνα

"Απλά αυτή την στιγμή που μιλάμε νομίζω αναιρείς κάθε προσπάθεια σου να με ξεχάσεις." Σε αυτό το σημείο ήθελα να τον ρωτήσω γιατί εσύ τόσο εύκολα με ξέχασες.
"Όχι αλήθεια αισθάνομαι καλύτερα όταν μιλάω. Θέλω να με βοηθήσεις να το ξεπεράσω. Θέλω το τέλος που μου αξίζει. Θέλω να μου πεις ένα προχώρα."
"Όχι έτσι απλά προχώρα δεν μπορώ να σου πω" μου λέει."Θα είναι σαν να μην σε αγάπησα ποτέ."
"Δεν το λέω με την κακή έννοια,με την καλή το λέω. Γενικά θέλω να μου πεις και τι συνέβη μέσα σου γιατί τόση ώρα σου λέω μόνο την δική μου πλευρά."
Δεν απάντησε.
"Δεν θέλω να σε πιέσω. Αλλά όταν αισθανθείς θέλω να μου πεις...Και γενικά να ξέρεις είμαι άτομο που δεν θα μπει στην διαδικασία να βρίσει να τσακωθεί. Δεν κρατάω κακίες....Μακάρι βέβαια να μην είχε συμβεί τίποτα από όλα αυτά και να ήταν μια συνηθισμένη και όμορφη που θα ήμασταν μαζί."
"Γενικά πως περνάς; Τι κάνεις;" Του είπα λίγο τα νέα μου αλλά χωρίς ιδιαίτερη όρεξη. Μου είπε πως το Πάσχα είχε πάει Σαλαμίνα. Πως οι γονείς του ήταν χωριό.
"Έκοψα και την πρωτείνη." μου λέει.
"Γιατί;"
"Γιατί δεν ξέρω,ήμουν πολύ άσχημα ψυχολογικά,κάποιοι έλεγαν ότι φταίει αυτό, άλλοι όχι."
Σε αυτό το σημείο ήθελα να του πω πως δεν έφταιγε καμία πρωτείνη. Και εκείνος επιρεάστηκε από τον χωρισμό μας.
Μου είπε ότι τελευταία κάνει πιο πολύ παρέα με ένα παιδί από την δουλειά.
"Είναι ήρεμο και καλό παιδί. Και γενικά επειδή είμαι άτομο με κυκλοθυμία και εντάσεις χρειάζομαι ήρεμα άτομα δίπλα μου."
"Χαχ δεν μου θυμίζει τίποτα αυτό που λες. Είχε μια γοητεία πάντως όλο αυτό. Να προσπαθήσω να καταλάβω τι σκέφτεσαι...να μαντέψω,να προσπαθήσω να σε κοντρολάρω..."γελάω ειρωνικά
"Είναι γενικά η άλλη να βρει τα κουμπιά μου. Μετά όλα μου φεύγουν."
"Νομίζω τα είχα βρει αυτά τα κουμπιά" λέω.
"Ναι και εγώ έτσι νομίζω... Θα σε αφήσω να φάω.
"Σ. να ξέρεις σε έχω πολύ ψηλά σαν άτομο."
"Ναι και εγώ σε έχω. Ότι θέλεις στείλε μου."
"Δεν θέλω να σου στείλω να σε πρήζω. Εάν θες στείλε εσύ. Μην θυμώσεις εάν σε διαγράψω."
"Δεν θα θυμώσω αλλά θα περιμένω να το αναιρέσεις."
"Εντάξει...Μου λείπεις,καλημέρα."
"Καλημέρα."

love, sleep, and quote εικόνα

Μου λέει και το κλείνουμε. Πως γίνεται αυτό; Πως διαχειρίζεσαι έναν χωρισμό; Δεν μου έχει ξανά τύχει. Δεν ξέρω πως γίνεται.
Όσο σκέφτομαι ότι με αυτό το άτομο μιλάω κάθε μέρα από τον Οκτώβριο του '15 και σταματήσαμε να μιλάμε Απρίλιο του '17 μου φαίνεται πολύς καιρός. Δυο φθινόπωρα,και δυο χειμώνες παρέα. Ένα καλοκαίρι μαζί και μια άνοιξη.

Σκέφτομαι συνέχεια τι κάναμε πέρσι τέτοια εποχή. Και συνέχεια θέλω να γυρίσω απελπιστικά πολύ τον χρόνο πίσω. Να μου πω να ζήσω πιο έντονα την κάθε στιγμή. Πέρσι τέτοια εποχή ήμουν τόσο ευτυχισμένη. Ήμασταν μαζί στην Σαλαμίνα και ήταν όλα τόσο ήρεμα. Του είχα πει ότι αισθάνομαι χαρούμενη που τον έχω και μου είχε πει και εκείνος το ίδιο.
Μου λείπει πάρα πολύ ρε γαμώτο. Πάρα μα πάρα πολύ. Τόσες αναμνήσεις τόσες στιγμές.
Πόσο θα ήθελα να είμαστε μαζί,να τρώμε παρέα γιαούρτι κεφιρ όπως κάναμε πέρσι τέτοια εποχή,και να λιώνουμε μαζί στα επισόδεια του Prizon Break...

Την μια τα αποδέχομαι όλα αυτά που έγιναν. Την άλλη δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν μιλάμε. Τουλάχιστον ένιωσα πολύ καλύτερα μετά από αυτή την συζήτηση.

Σήμερα μετά από 12 μέρες,είναι η πρώτη μέρα που δεν έκλαψα. Δεν θέλω να κλαίω. Αφήστε που είναι λίγο σαν ναρκωτικό το δικό μου κλάμα. Άμα με πιάσει,θα κρατήσει για 2-3 μέρες. Οπότε με πιέζω να μην κλαίω.

broken, heartbroken, and everything εικόνα

~~~~~~~~~~~

Η κηδεία έγινε στις 25/4. Από έμφραγμα πέθανε μας είπε ο ιατροδικαστής.
Προσπάθησαν στο νεκροταφείο να τους βάλουν κοντά κοντά.
Πλέον δεν μου φαίνεται σχεδόν τίποτα το να πάω σε μια κηδεία. Σαν να έχει γίνει παράδοση. Πάω κάθε χρόνο.

Τι να πω στην Ε. για να την παρηγορήσω; Τι λόγια; Θεέ μου δώσε της δύναμη.

~~~~~~~~~

Μέσα σ'όλα μου στέλνει ο Γ. Με ρωτάει τι κάνω πως είμαι. Εγώ είχα απομακρυνθεί λίγο αυτές τις μέρες. Δεν του έστελνα ιδιαίτερα.
Όμως μου είπε να μιλήσουμε σκάιπ.
Φυσικά και ήθελα. Ο Γ. είναι ένα μικρό φάρμακο για εμένα.
Έχει τόσο καθαρό βλέμμα. Τόσο γλυκό χαμόγελο.

Σε κάποια φάση εχθές κάτι λέγαμε και γελάγαμε. Είναι και εκείνος μόνος αυτή την περίοδο.
"Τι πιστεύεις ότι θα γίνει εάν βρεθούμε από κοντά;"
Την ερώτηση αυτή δεν την περίμενα. Πάντως σίγουρα δεν τον βλέπω φιλικά. Και σίγουρα μου έχει μείνει σαν απωθημένο.
"Χμμ...δεν ξέρω εσύ τι πιστεύεις;"
"Γενικά δεν θέλω να κάνουμε κάποια κίνηση και βιαστούμε και μετά το μετανιώσουμε. Βασικά μου αρέσει πολύ που σου μιλάω. Και περνάμε ωραία,δεν ξέρω δεν θέλω να χαλάσει αυτό."
"Κοίτα το ξέρω. Απλά δεν ξέρω πως να στο εξηγήσω,αλλά μας έχω εμπιστοσύνη. Εμείς δεν χανόμαστε. Δεν είμαστε από τα άτομα που θα κομπλάρουμε να μιλήσουμε μετά από καιρό. Εδώ είχαμε να μιλήσουμε σχεδόν ένα χρόνο,και μόλις μιλήσαμε ήταν λες και ήμασταν και εχθές παρέα."
"Ναι ισχύει αυτό,έχουμε περάσει από παρόμοια φάση. Δεν ξέρω μερικοί λένε ότι μπορεί να πετύχει η σχέση από απόσταση...Εγώ δεν ξέρω,πιστεύω πρέπει να υπάρχει μια συχνή επαφή."
"Συμφωνώ μαζί σου." του είπα." Δεν ξέρω,όταν μου το έλεγες παλιά δεν το καταλάβαινα,απλά τώρα ξέρω πως είναι όντως να έχεις κάποιον δίπλα σου. Και είμαι πλήρως συνειδητοποιημένη αυτή την φορά. Είσαι εκεί που είσαι,του χρόνο δεν ξέρω που θα είσαι,πάντως ξέρω ότι για τα επόμενα 3 χρόνια η Ελλάδα δεν είναι στο μυαλό σου."
"Ναι ούτε εγώ δεν ξέρω που θα είμαι του χρόνου. Με έχει χαλάσει αυτό με την απόσταση. Θέλω να κάνω κάτι μόνιμο και δεν μπορώ."
"Το ξέρω,λογικό. Πάντως δεν μας φοβάμαι ότι και εάν γίνει. Εδώ πέρσι είχα και εγώ αγόρι και εσύ κοπέλα και δεν είχα θέμα να μιλήσουμε."
"Αρά τι είμαστε φίλοι;"
"Αλήθεια δεν ξέρω τι είμαστε."
"Απλά σίγουρα δεν θέλω να κάνω κάτι και να σε στεναχωρήσω." Λέει ο Γ. Ποτέ δεν ήθελα είναι η αλήθεια. Μου το είχε ξανά πει αυτό.

quote, lovers, and words εικόνα


"Εάν σου έλεγε ο άλλος να τα ξανά βρείτε; Θα γύρναγες;"
"Όχι. Ξεκάθαρο όχι." του είπα και όντως το εννοούσα." Ξέρεις μέχρι που μπορεί να πάει μια κατάσταση. Ήξερα ότι κάποια στιγμή θα τελειώνε. Και άντε τα ξανά βρίσκουμε,για πόσο θα είμαστε μαζί; Τα προβλήματα που υπάρχουν στον ένα χρόνο,θα είναι ακόμα πιο έντονα μετά αφού ο χαρακτήρας δεν αλλάζει. Γιατί να μένεις σε κάτι τελεσίδικο;"
"Έχεις δίκιο."


Όντως ούτε εγώ ξέρω τι θα γίνει όταν θα γυρίσει ο Γ. και θα βγούμε. Μαζί του δεν έζησα ποτέ το ολόκληρο. Ποτέ δεν φθάρθηκε τίποτα.
Ποτέ δεν κλείσαμε τον κύκλο μαζί.

Εάν σ'αυτή την ζωή είναι όλα γραμμένα...Ξέρω μέσα μου τι στα αλήθεια είναι το δικό μου καλό.

Και ξέρω πως κάτι πρέπει να κάνει κύκλο. Αλλιώς μένει μισό. Και το μισό πάντα σε καίει. Πάντα μα πάντα

love, couple, and grunge εικόνα


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Αυτό γιατί μου θυμίζει εμένα και τον Σ, χαρούμενους μέσα στο Σιρόκο να τραγουδάμε. Πηγαίνοντας Σαλαμίνα...μια ξέγνοιαστη και γλυκιά Κυριακή του Οκτωβρίου.
:(



22/4/14 Είμαι μια ευτυχισμένη Μαρία. Μια χαρούμενη Μαρία που βγαίνει για πρώτη φορά με τον Γ. Μια Μαρία μ'ένα τεράστιο μα τεράστιο χαμόγελο. Που δεν μπορεί να πιστέψει αυτή την χαρά. Που συναντά πρώτη φορά την γλύκα του έρωτα.

22/4/15 Πάω σχολή. Πρέπει να είμαι με τις φίλες μου σήμερα. Να περάσω όμορφα. Να είμαι εγώ καλά σαν Μαρία.

22/4/16 Πέφτουμε αγκαλιά στο κρεβάτι μαζί με τον Σ. Τον φιλάω παντού. Τον σφίγγω κοντά μου. Μου χαμογελάει. Είμαι ήρεμη. Σκέφτομαι πόσο διαφορετικά ήταν τα πράγματα πριν δυο χρόνια. Είμαι ήρεμη.

22/4/17 Πανικός. Ο απόλυτος πανικός. Ένας άνθρωπος πεθαίνει. Και νιώθω μόνη. Μόνη που δεν έχω ποια αυτή την αγκαλιά. Σοκαρισμένη που όλα τα άσχημα έρχονται μαζί. Σαββατόβραδο στο αστυνομικό τμήμα. Τι γαμάτα. Εγώ τα Σάββατα ήμουν πάντα μέσα σε μια αγκαλιά. Πως έγιναν έτσι τα πράγματα; Πως;



ΥΓ: Δεν μπορώ να καταλάβω πως στις 5 Μαρτίου ήμουν μια ευτυχισμένη Μαρία,ζώντας ήρεμα την ρουτίνα της,και ξαφνικά σ'ένα μήνα όλα άλλαξαν.