...και με κοίταξες με μάτια που λάμπουν και ήξερα ότι χαιρόσουν και εσύ.
...και ήρθες κοντά μου πιανοντάς μου το χέρι και κοιτώντας με γλυκά κάνοντας με να νιώσω όμορφα,όπως πάντα άλλωστε.
...και με αγκαλιάσατε και οι δύο σας σφιχτά ενώ η μουσική συνέχιζε να παίζει.
...και κινηθήκαμε στον ρυθμό.
...και ανταλαξαμε πάλι αστραφτερά χαμόγελα μεταξύ μας.
...και είμασταν όλοι μαζί γελώντας.
...και ακούμπησα το κεφάλι μου πάνω στον ώμο σου,έκλεισα τα μάτια,αναστέναξα γλυκά,κοίταξα γύρω μου.Έβαλες και έσυ το κεφάλι σου πάνω στο δικό μου και χαμογέλασες.
...και ένιωθα χαρούμενη.Ευτυχισμένη.Δεν ήθελα τίποτε άλλο.Γιατί η παρέα σας με γέμιζε. (:
Εγώ κι εσύ μαζί. Όταν η τύχη σου θα 'ναι φευγάτη, και συ μακρυά απ' το ζεστό σου κρεβάτι, Τότε θυμήσου τη χρυσή συμβουλή. Εγώ κι εσύ μαζί, Εγώ κι εσύ μαζί.
Εγώ κι εσύ μαζί. Εγώ κι εσύ μαζί. Τα βασανά σου είναι και δικά μου, και για τους δυό μας χτυπάει η καρδιά μου, Δυο φιλαράκια με μια ψυχή, Εγώ κι εσύ μαζί, Εγώ κι εσύ μαζί.
Μπορείς αν θες να βρεις πιο έξυπνους φίλους, Να 'ναι μεγάλοι και πιο δυνατοί. Μπορείς!!! Αλλά να ξέρεις τη δικιά μου αγάπη, δεν θα στη δώσει φιλαράκο κανείς.
Κι όσο περνάνε και φεύγουν τα χρόνια, και η φιλία μας θα μένει αιώνια, Είναι γραπτό μας μοίρα κοινή... Εγώ κι εσύ μαζί! Εγώ κι εσύ μαζί! Εγώ κι εσύ μαζί...!
Εγώ και ΕΣΕΙΣ μαζί.;)
ΥΓ:Στην φώτο είμαστε εγώ,3 φίλες μου,(μια αγνοφαίνεται πίσω :P)και η αγαπημενη φίλη κυρια Μ. ;) Το ωραιο είναι που αυτή η φοτό που βγήκε τελείως αυθόρμητη.:)
Αυριο(ή μηπως πρεπει να πω σημερα?)αλλαζει η χρονια.
Σκεφτηκα ομως οτι θα ηταν πολυ ωραιο να θυμηθω μερικα απο τα καλυτερα αυτης της χρονιας που περασε.Πραγματικα για εμενα αυτη η χρονια ηταν πολυ ομορφη.:)
Οχι πως δεν ειχε και τα ασχημα της...φυσικα και τα ειχε.Αλλα κραταω τα καλα.;)
Χμ...μου ερχονται ανακατες πολλες αναμνησεις.
Για δες...πρωτη μου ερχεται στο μυαλο η εικονα εκεινης της βολτας του Ιανουαριου.Ηταν απλα μια ηρεμη βολτα που γελασαμε και φαγαμε κινεζικο.Μια μερα που επιτελους βγηκαμε να ξεσκασουμε και να φαμε κατι πραγματικα καλο.:P
Αμεσως μετα στο μυαλο μου,ερχεται η εικονα μου.Εγω να χοροπηδαω πανω στο κρεβατι φωναζοντας"ΤΟ ΠΗΗΗΡΑΑΑΑ":P...το lower.;) Ειχα χαρει υπερβολικα πολυ γιατι την πρωτη φορα ειχα αποτυχει.Ακομα θυμαμαι και τα λογια της κυριας μου απο το τηλεφωνο "Μαρακι βγηκαν τα αποτολεσμαστα".
"Ωχ...και?"
"ΤΟ ΠΗΡΑΜΕΕ!"
"ΝΑΙΙΙΙΙ!!"
Μετα βεβαια δεν αφησα παραπονεμενους τους αλλους χωρους,και ετσι χωροπηδαγα σ'ολο το σπιτι.:P
"Δεν μπορει Μαρακι...ολα καλα θα πανε;)"μου ειχε πει πριν τα αποτελεσματα.
Χμ...ειναι εκεινες οι γλυκες Τεταρτες.Αχ να ξαναερχονταν τετοιες Τεταρτες.Ειχα δυο ωρες σχεδιο καθε Τεταρτη και υστερα το μεσημερι Εκθεση.Στο σχεδιο απολαμβανα να ζωγραφιζω δυο ολοκληρες ωρες με την ησυχια μου και τα γλυκα που μας εφερνε η πολυ καλη κυρια μας να τρωμε!Στην Εκθεση το μικρο μου τμημα(μονο 3 κοριτσια ημασταν!) και οι πολυωρες συζητησεις που ποιαναμε.:P xD Καθε Τεταρτη που ξημερωνε με γεμιζε με ορεξη.:D
ΑΑ...εκεινο το ομορφο απογευμα που ειχαμε παει για πατιναζ μαζι με τις φιλες μου.<3 Αν εξαιρεσουμε τ'οτι επεσα και χτυπησα ηταν πολυ ομορφο να κυλας πανω στο παγο.<3
Εκεινη η ομορφη εκδρομη στο Θησειο.<3 Δεν ειχε γινει κατι συγκεκριμενο απλα ειχα περασει καλα.:) Ειχε ζεστη,γελαγα χαζοχαρουμενα,καναμε βολτα.κλ
Πασχα:Ενα τρελο απογευμα με τις φιλες γυρηζοντας σ'ολη την γειτονια.Μια ωραια συναντηση για καφε με την κυρια των αγγλικων μου.:)Ενα ομορφο δυημερο στην πολυαγαπημενη Κορινθο στον παππου και στην γιαγια.Αχ,τα αγαπαω ολα στην Κορινθο.Το σπιτι,την θαλασσα...την ατμοσφαιρα,τον παππου μου.<3 Εξαλλου δεν ειναι τοσο γλυκο να σε περνει ο υπνος στο καναπε και να ερχεται να σε σκεπαζει με το σακακι του?:)
Αχ...Θεσσαλονικη<3.Η πρωτη μας τετραημερη.Τον Απριλιο.Δεν μας ειχαν ξαναπαει και ετσι ημασταν ολοι πολυ ενθουσιασμενοι.Θεσσαλονικη.<3 Τεσσερις πολυ ομορφες μερες.:)Γεματες διασκεδαση,γελιο,ΠΟΛΥ φαγητο(ναι ετρωγα παρα πολυ στην εκδρομη.O_O) και αρκετη νυστα παρολο που κοιμομουν νωρις.:P
Σ'αυτο τον κοσμο που μονος μου ζω
δεν υπαρχουν κανονες,παρα μονο εξαιρεσεις.
Τοσα δίνω πόσα θες
στα Λαδάδικα πουλανε αυτό που θες,
κάθε γάμα αλλά κελί
με βαρυά παλικαρίσια πνοή.
Έξω φυσάει αέρας
Κι όμως μέσα μου
μέσα σ' αυτό το σπίτι
πριγκιπέσα μου,
το φως σου και το φως
χορεύουν γύρω μας
απίστευτος ο κόσμος
κι ο χαρακτήρας μας.
Αυτοι οι στιχοι ακουγονταν συνεχεια απο τα στοματα μας^.<3
Μαιος...γενελθια!ΤΟ γελιο.Μιλαγα και ποναγε η κοιλια μου απο το γελιο.Γελαγα και ποναγε ο λαιμος μου.Ειχα περασει τοσο τελεια.<3
Χαχ...ειχαμε και την ευκαιρια να θυμηθουμε τα παιδικα μας χρονια καθως παιξαμε κρυφτο μεσα στο σπιτι.xD Και ναι,καταφερα να πω "φτου ξελευτερια γι'ολους" καθως η κρυψωνα μου ηταν πολυ θειικη.:D :P.
Καλοκαιρακι<3
Πρωι φροντιστηριο,απογευμα βολτες,Σαββατοκυριακα θαλασσα.Αυτο το καλοκαιρι περασε κατι παραπανω απο γρηγορα.Τα πρωινα μαθηματα ειχα τοση πλακα.:P Βολτες το απογευμα πιο συχνα...με ποιον αλλον? Την αγαπημενη μου φιλη Ε. ;) Η φιλη αυτη που εχω συνδιασει με καλοκαιρι.Και φυσικα οποτε βρισκομασταν καναμε αυτα που συνηθιζουμε να κανουμε τα τελευταια 5 καλοκαιρια.UNO,σκακι,θαλασσα,σουβλακι,παγωτα,μουσικουλα στην ταρατσα,να δουμε παρεα τα πεφταστερια του Αυγουστου,βολτες στην γειτονια,τεννις,γελιο στο μπαλκονι,...Ομορφες στιγμες.;)
Τεσσερις ομορφες μερες στην Κορινθο.Απλες...ηρεμες.:)
Αν και φυσικα ειχε και τα ασχημα του αυτο το καλοκαιρι,οπως να αρρωστησω και μια εβδομαδα να ειμαι κλεισμενη σπιτι.:P Για να μην βαριεμαι διαβαζα αρχαια και ζωγραφιζα.:P
ΑΑ,για δειτεεε!!Δειτε τι ηρθε στο μυαλο μου-Το Θησειο!!
Εκει δεν εχουν γινει σχεδον ολα μας τα meeting? :D Και εκει ειστε εσεις...οι φιλοι απο το harryworld!Οι φωνες μας,τα γελια μας,οι αγκαλιες μας,τα καψιματα μας,οι μεγαλες βολτες μας κατω απο την ακροπολη.:P Εσεις...που οταν δεν ειμαι καλα ανοιγει ενα παραθυρακι απο το μσν και με τον δικο σας τροπο ο καθενας με κανετε να γελαω και να περναω καλα!Τι να πρωτοθυμηθω? :D Love yου guys :*.
Χμ...Σεμπτεμβρης.Τα σχολεια ξαναρχιζουν.Το διαβασμα πολυ περισσοτερο.Μα ξαναρχιζει κατι γλυκο:Το φροντιστηριο.:D Οσο και αν ακουγεται παραξενο σε μερικους αγαπω το φροντιστηριο μου!Μαλλον γιατι αγαπαω πολυ τα ατομα που πρωτοσυναντησα εκει και που συνεχιζω να βλεπω σ'αυτο τον χωρο.;)Εκει βρισκονται φιλες μου αγαπημενες...Τα γελια μας μεσα στην ταξη ταραζουν αλλα τμηματα.
Το ωραιο βασικα ειναι οτι ειμαστε ολοι σαν μια μεγαλη οικογενεια.Ολοι εχουμε πολυ καλες σχεσεις μεταξυ μας,κανουμε παρεα και επικοινωνουμε απολυτα.Φτανει μονο μια ματια ή μια λεξη μερικες φορες για να αρχισουμε να γελαμε.
Πινγκ πονγκ,κυνηγιτο με το μπαλακι για να πετυχουμε ο ενας τον αλλον,εμενα πανω στην Ε. να με πηγαινει βολτα σ'ολο το φροντ.,οι ατακες της Κων.,ολες εμεις οι<μπουλιτσες>:D,τα κουτσομπολια μας xD...Οι αγκαλιες και οι συζητησεις με την πολυαγαπημενη μου κυρια της Εκθεσης..."Ναι,με την Μαρια το εχουμε σαν ταμα να αγκαλιαζομαστε καθε φορα.:P"<3 Απλα αυτη η γυναικα εχει γινει μια αγαπημενη φιλη.<3:).Καρδραρε και το σχεδιο μου στο δωματιο της που της χαρισα *σνιφ* τι συγκηνηση...τι καληη!Της εχω και μου εχει τρελη αδυναμια.:D
Χμ,σχολειο!Επιτελους φυγαμε απο εκεινη την παγωμενη περσινη αιθουσα.Τωρα ειμαστε σε μια αιθουσα που μπαινει ηλιος.:D Τριτη Λυκειου...Εχουμε δεθει πιο πολυ μεταξυ μας καθως ξερουμε οτι αυτη ειναι η τελευταια μας χρονια.Μεταξυ μας δεν υπαρχουν κικλες πολλες παλι καλα.
Halloween!
Στο σπιτι της φιλη μας Ε. με σκαλισμενες κολοκυθες και πολλα γλυκα!μιαμ!
ΑΑ,Γιαννενα.Πενθημερη.Δεκεμβρης.:D
Η κρυσταλενια λιμνη εχερται στο μυαλο μου,οι ομορφες γεφυρες ξεπροβαλλουν στα ματια μου,ο ηχος απο τα ποταμια αντιχουν στα αυτια μου.Τοσα μερη...νησακι,Ζαγοχωρια,κεντρο.κλ Τι εμπερεια!Τρεξιμο στον διαδρομο του ξενοδοχειου,7-8 ατομα καθε απογευμα στο δωματιο μας,γελιο καθε μερα στο βραδυνο...Τα βραδια βεβαια δεν περασα και τοσο καλα καθως νυσταζα πολυ οταν βγαιναμε.:P Μπορει και να ημουν η μονη που μολις γυρναγαμε απο την βραδυνη εξοδο να κοιμομουν αμεσως.:$
Κι έμεινα εδώ να μη σου λείψει τίποτα
Έμεινα εδώ να μη φοβηθείς
Να μη μείνεις μόνη σου και 'γω στο τίποτα
Έμεινα εδώ να μη μαραθείς
Και μετά δεν μιλάμε πολύ
γιατί το όνειρο ζει στη σιωπή
Με το βλέμμα στους περαστικούς
να ‘χα χίλιες σιωπές να ακούς...
...τραγουδαγαμε σ'αυτη την εκδρομη^.
Χμ...εκεινη την ομορφη μερα που χιονιζε και την επομενη που στολιζαμε τις εχω αναφερει σ'αλλη αναρτηση.Και φυσικα την ομορφη αναδρομη μου στα παιδικα χρονια.Παρολ'αυτα οφειλω να πω παλι οτι ηταν πολυ ωραιες αυτες οι στιγμες.;)
Και φυσικα το μονο που τριγυρναει στο μυαλο μου αυτη την χρονια ηταν:Αρχαια,Λατινικα,Ιστορια,Εκθεση,Λογοτεχνια,Βιολογια.Καποια περιοδο,γυρω στον Οκτωβριο ειχα ΤΟΣΟ αγχος που ελεγα στον υπνο μου Ιστορια.Ολοι ειχαν καταλαβει οτι ειχα αγχος εκεινη την περιοδο και μου ελεγαν να ειμαι ηρεμη.Ακομα βεβαια ξυπναω με το αγχος του τυπου"Πρεπει να διαβασω!".Και διαβαζω...Το μονο που μου ευχομαι ειναι να αποδωσω.Γιατι μερικες φορες με πιανει τετοια απελπισια και αναρωτιεμαι τι θα κανω αν δεν γραψω καλα στις Πανελληνιες.Οι σχολες που μου αρεσουν εχουν υψηλη βαση.Οικονομικη δυνατοτητα να παω σ'αλλη πολη εκτος της Αθηνας δεν εχω.πφφ...Μερικες φορες πεταγομαι στον υπνο μου και λεω"Το ορισμο του κληριγκ τον θυμαμαι?""Ιδιομορφια στην ακολουθια χρονων,συγχρονισμος κυριας και δευτερευουσας""αισθανομαι,ησθανομην,αισθησομαι κλ"
Μακαρι να τα καταφερω.:/(Πωω πω...η περιοδος Σεμπτεμβρης-Δεκεμβρης περασε ΠΑΡΑ πολυ γρηγορα.Σαν να ετρεχε ο χρονος...)
Αυτο ειναι το μονο που θελω να μου ευχυθητε για το 2011^.;)
ΑΑ,και να πανε ολα καλα με την μαμα μου.;) Παλι τρεχει σε γιατρους...δεν καταλαβα ακριβως τι εχει,αλλα καθησυχαστικα λογια ακουσε απο τους γιατρους.
Οπως ειπα και στην αρχη σιγουρα υπηρχαν και ασχημες στιγμες στο 2010.Κλαμα αρκετο...αλλα κραταμε ειπαμε μονο τα καλα αφου ετσι και αλλιως ολα τα ασχημα εχουν μεινει πισω και τα εχουμε ξεπερασει.:D :D
Εξαλλου σημασια εχει να περνας ομορφες στιγμες με αυτους που αγαπας και σ'αγαπανε.:)
Και ευτυχως για εμενα ειχα πολλες τετοιες στιγμες το 2010.
Χμ...πολυ μου αρεσε αυτη η χρονια τελικα!Δεν θελω να φυγει...:/ Αλλα θα φυγει...και πρεπει να καλοδεχτουμε τον νεο χρονο.:D
Καλη χρονια ευχομαι σ'οοοοοοολους!!
Να σας φερει ο νεος χρονος οτι επιθυμητε και να ειστε παντα καλα με πολλα χαμογελα και γλυκες στιγμες.:*
Καταρχην:ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Σ'ΟΛΟΥΣ.:) Με υγεια,χαρα και οτι αλλο επιθυμειτε!!<3
Αυτη η αναρτηση δεν εχει καμια σχεση με τα Χριστουγεννα,παρολο που μου ηρθε να την κανω τωρα.:P Βασικα εδω και μια εβδομαδα ελεγα οτι θα κανω αυτη την αναρτηση αλλα η νυστα με νικαγε,επεφτα νωρις για υπνο και δεν ειχα αλλο χρονο.
Το προηγουνο Σαββατο ηταν μια υπεροχη ημερα. Απο το τρελο γελιο που ριξαμε το πρωι στην Εκθεση <3 μεχρι το γελιο που εριξα το βραδυ μπροστα στην οθονη του υπολογιστη καθως μιλαγα με δυο φιλες μου απο το φροντ.
Αλλα θα επικεντρωθω σ'ενα αλλο γεγονος. Το απογευμα εγω και η αδερφη μου,συναντηθηκαμε με μια παιδικη μας φιλη. Αυτη την φιλη ειχα να την δω πανω απο χρονο. Χαρηκα πολυ οταν την ειδα.:D Αυτο που μου αρεσει περισσοτερο ειναι να την ακουω...η φωνη της εχει μεινει ΟΛΟΙΔΙΑ απο τοτε που ημασταν μικρες.<3
Θυμηθηκαμε λοιπον τα παλια. Γελασαμε,συζητησαμε. Μετα απο ενα ζεστο καφε προτεινα εγω να μπουμε μεσα στα στενακια της περιοχης. Να παμε εκει που μεναμε παλια! Να παμε στο παλιο μας σχολειο! Στην παιδικη χαρα που παιζαμε...
Ενθουσιαστηκαμε στην ιδεα και αφου ποιαστηκαμε αγκαζε περπατησαμε με γοργο βημα προς την παλια μας γειτονια.
Ο δρομος προς την παιδικη χαρα μου ηταν τοσο γνωριμος. Τοσο οικειος. Ειχα βεβαια να περπατησω αυτη την διαδρομη χρονια.Ηταν και νυχτα και δεν μπορουσα να διακρινω οσες λεπτομερειες θα ηθελα. Ωστοσο οταν ειδα απο μακρια τα ψηλα πευκα της ρεματιας ενθουσιαστηκα! Απεναντι απο την ρεματια βρισκοταν το εκλησσακι και ακριβως διπλα η παιδικη χαρα. Το βημα μας εγινε ξαφνικα πιο αργο. Μμμμ...μυριζει πευκο.<3 "Ουαου!! Το θυμαστε αυτο?"ρωτησε η αδερφη μου δειχνοντας μια ταμπελα που ελεγε οτι απαγορευονται τα ζωα στον προαυλιο χωρο της μικρης εκλησσιας. "Ποσα χρονια βρισκεται αυτη η ταμπελα εδω?:P"αναρωτηθηκα.
Υστερα βηματισα προς τις κουνιες.Τι συγκηνηση. Αγγιξα το παγωμενο σιδερο να δω πως πραγματι ειναι αληθινες. Σ'αυτες τις κουνιες εχω περασει ατελειωτες ωρες παιζοντας. Εδω μεγαλωσα... 7 χρονια... 7 ολοκληρα χρονια ειχα να βρεθω εκει...
Γυρναω το κεφαλι μου αλλο και βλεπω μια βρυσουλα!"Ουαου!!Αυτη την βρυση την ειχα ξεχασει"λεω. Κοιταω γυρω.Η τσουληθρα,τα χαλικια,η καμπανα,το μονοζικο...Δεν ειχαν αλλαξει ουτε ενα παιχνιδι τοσο χρονια. Ολα ηταν ιδια.
"Δεν παμε σιγα σιγα...?Ειναι λιγο αργρειευτικα εδω...ειναι διπλα και η ρεματια."ειπε η φιλη μου. Ειχε οντως δικιο.:P Τρια κοριτσια βραδυ στις κουνιες-εκλησσια μονα τους,δεν ηταν και το καλυτερο.:P
Αρχισαμε παλι να περπαταμε αγκαζε στο δρομο που οδηγουσε στο παλιο μας σχολειο. "Εδω μενει ο ταδε..." "Και εδω ο ταδε!" Λεγαμε καθως περπαταγαμε.Χμ...ενα στενο πιο κατω ηταν και το παλιο μας σπιτι.<3
"ΑΑ,το σχολειο μας!"αναφωνησε η αδερφη μου. Βηματισαμε παλι πιο αργα. Το προαυλιο...<3
Ολες ξαφνικα οι αναμνησεις απο τα παιδικα μας χρονια βρεθηκαν μπροστα μας.Ολες μας ολες. Τα γελια μας,το κυνηγιτο μας,οι πλακες μας,τα παιχνιδια μας,τα τραγουδια μας,οι χοροι μας,οι φωνες μας...
Η φιλη μου ετρεξε τρεχοντας απο την ανοιχτη πορτα στο προαυλιο και υστερα εσπρωξε δυνατα την πρωτη πορτα του σχολειου,η οποια ομως δεν ανοιξε. "Τι κανεις? Που πας?:P"της ειπα πανικοβλητη,καθως εγω ντρεπομουν να εμφανιστω ξαφνικα μπροστα σε γονεις και μικρα παιδια που διασκεδαζαν. "Τι με νοιαζει?Σχολειο μου ηταν!"μου απαντησε η φιλη μου. Την ακολουθησαμε στην δευτερη πορτα την οποια εσπρωξε με ακομα μεγαλυτερη δυναμη. Αυτη την φορα ανοιξε.
Αλλα δεν ανοιξε απλως μια πορτα. Ανοιξε την πορτα του παρελθοντος μας. Για αλλη μια φορα οι αναμνησεις μας περιεβαλλαν. Το μικρο συρταρακι του μυαλου μας το οποιο τις ειχε φυλαγμενες,ανοιχτικε και τι αφησε να κατακλεισουν το μυαλο μας. 7 χρονια... 7 ολοκληρα χρονια ειχα να πατησω σ'ενα μερος που καποτε βρισκομουν καθημερινα. Τι συγκηνηση.
Αριστερα μας βρισκονταν οι τουαλετες.Δεξια μας παιδακια και γονεις οι οποιος ομως ουτε καν μας προσεξαν.Ευθεια μπροστα μας οι σκαλες που οδηγουσαν στις ταξεις. Χωρις να το πολυσκεφτουμε τρεξαμε ταυτοχρονα και μηχανικα και οι τρεις προς τα πανω αναιβενοντας τις σκαλες. Καθως ανεβαιναμε παρατηρησαμε τον ζωγραφισμενο με λουλουδια τοιχο.Και αυτο το ειχα ξεχασει... Παρατηρησαμε επισης και ενα καρδρο που μεσα ειχε ζωγραφισμενα ανθρωπακια.Και αυτο το ειχα ξεχασει...Ποσα χρονια βρισκοταν αυτο το καρδρο εκει?
"Δειτεεε!!Οι ταξεις μας!!"ειπε η φιλη μου! "Αχχχ...ναιιι!Να εκει καναμε μαθημα στην τριτη δημοτικου,και εκει στην τεταρτη."ειπα εγω. "Εμεις καναμε εκει κατακορυφο!"ειπε η φιλη μου."Παμε και στις πιο πανω!"παρολο που ηταν σκοτεινα περπατησαμε τις σκαλες να παμε προς τα πανω. Μας σταματησε ομως μια πολυ γλυκια καθαριστρια λεγοντας μας οτι ειχε σφουγγαρισει πανω και καλυτερα να μην παμε. Ενω εγω γυρησα για να φυγω η αδερφη μου και η φιλη μου παρεμειναν κοιτωντας την καθαριστρια.Τελικα αποδειχθηκε οτι ηταν η μαμα ενος παλιου μας συμμαθητη. Αφου τις ειπαμε τα βασικα νεα μας και μας ειπε οτι αλλαξαμε πολυ, της ειπαμε να δωσει χαιρετισματα στον Δ. και κατεβηκαμε στο μεγαλο διαδρομο. "ααα,εδω καναμε μουσικηη"ειπε η φιλη μου. "ααα,και εδω ηταν τα γραφεια των καθηγητων."
Κατεβηκαμε απο την αλλη πλευρα και βρεθηκαμε μπροστα σ'ενα φωτογραφο που εβγαζε φωτογραφιες τα παιδακια με τα χριστουγεννιατικα σκουφακια.
"αχ...εδω καποτε τρεχαμε προσπαθωντας να βγαλει ο ενας το χριστουγεννιατικο σκουφι του αλλου."σκεφτηκα καθως τα ειδα.
"ααα,εκει ηταν το κιληκιο ε?"παρατηρησε η αδερφη μου.
Περασαμε μπροστα απο γονεις και παιδακια που χορευαν και βγηκαμε στην πισω εισοδο. Εκει συναντησαμε και μια αλλη κυρια,μαμα μιας κοπελα που ξεραμε.
Υστερα καναμε βολτα γυρω γυρω ολο το σχολειο.
"Εδω πεταγαμε στον αερα τα τσαντακια μας.xD" "Εδω παιζαμε <παππουλη>" "Εδω παιζαμε <πατιτο>" "Το θυμαστε αυτο το δεντρο?" "Πωω...οι βρυσες!<3" "αα,σ'εκεινα τα παγκακια ειχαμε γραψει καποτε κατι για τα αγορια και ειχαν θυμωσει και τον ειχαν πει στον διευθυντη" "Εδω παιζαμε βολευ!" "Θυμαστε που εκει καναμε πως ειχαμε μυστικο φρουριο?" "ααα,το σκαμα!" "ααα,οι κυκλοι που γυρω τους παιζαμε αλατι χοντρο,αλατι ψιλο!" "Θυμαστε που εδω παιζαμε γερακια και πουλια?" "ααα,και το <μαντιλακι>?" "Εδω παιζαμε στρουμφακια!" "Μα ποτε κοντιναν τοσο πολυ οι κερκιδες?""Πιστεψε με...δεν κοντιναν αυτες.Εσυ ψηλωσες."
Ολο κατι τετοια λεγαμε.:)
"Θυμαστε που σ'αυτον τον κυκλο χορευαμε για τις γυμναστικες επιδειξεις?" "ααα,ναι και τραγουδαγαμε εκεινο το τραγουδι...<3"
Μολις ξεστομισαμε αυτα τα λογια αρχισαμε να τραγουδαμε στο αδειο σκοτεινο προαυλιο και φωναζοντας ταυτοχρονα"Αν ολα τα παιδια της γης ποιανανε γερα τα χερια,κοριτσια αγορια στην σειρα και στεινανε χωρο.Ο κυκλος θα γινοτανε ακομα πιο μεγαλος και ολοκληρη την γη θα αγκαλιαζε θαρρω!"
Υστερα απο αυτα φυγαμε περπατωντας και συνεχιζοντας να λεμε"Εκει εμενα ο ταδε".
Σκεφτηκαμε να χτυπησουμε το κουδουνι κανενος παλιου μας συμμαθητη αλλα υποθεσαμε οτι θα ειχαν βγει και εκεινοι καμια βολτα.
Ποσο τυχερες παιζει να ημασταν που το σχολειο ηταν ανοιχτο την ιδια ημερα και ωρα που διαλεξαμε να περασουμε απο εκει? :D
Δεν μπορω δυστηχως να σας εξηγησω ακριβως το αισθημα που ενιωθα. Ηταν λες και βιωνα ξανα κατι "γλυκο".
Τα παιδικα μου χρονια βρισκονται εκει. Οι παιδικες μου αναμνησεις φυλαγμενες μεσα σ'εκεινο το σχολειο.Τις κουνιες.Τους δρομους. Ενιωθα λες και γυριζα στο "τοτε". Λες και ολα αυτα ηταν μοναχα ενα ονειρο που ομως εκεινο το βραδυ μου δοθηκε η ευκαιρια να το ξαναζησω.
Ειναι αλλιως να βλεπεις κατι με τα παιδικα σου ματια και αλλιως με τα εφηβικα.
Καλα Χριστουγεννα και παλι σ'ολους.:) Οτι επιθυμειτε.:)
Σας παραθετω και εδω το τραγουδι των παιδικων μου χρονων<3:
Χαχ...το ειχαμε χορεψει και στις εκδηλωσεις της πρωτης δημοτικου και της τριτης.<3
ΥΓ. Στην πρωτο φωτογραφια μπορειτε να διακρινεται το εκλησσακι.Σ'αυτο το εκλησσακι βαφτιστηκα κιολας.^_^ Επισης φαινονται τα πευκα,η βρυσουλα και καπου στο βαθος αριστερα η τσουληθρα. Στην δευρετη φωτογραφια βλεπεται αριστερα το σχολειο και μπροστα ενα μερος του προαυλιου.<3
