Εγώ θα σ'αγαπώ!

Καλό μήνα σας είπα;;
Δεν σας είπα!
Καλό Μήνα! Ο Μάιος είναι από τους αγαπημένους μου μήνες.Είναι λίγο πριν το καλοκαίρι,και έχει μια μεγάλη δόση άνοιξης.Είναι επίσης και τα γενέλθια εμένα και της αδερφής μου σε 3 μέρες!
Βέβαια είναι και ο τέλειος καιρός για να κρυώσεις.
Μια ζέστη την άλλη κρύο.Έτσι κρύωσα και εγώ σήμερα,και ενώ θα έβγαινα βόλτα,είμαι σπίτι με πονόλαιμο.

Στην προηγούμενη αναρτησή μου σας έλεγα κάτι για ανατροπές και απρόοπτα.
Πως η ζωή μου έχει πάψει τα τελευταία χρόνια να είναι βαρετή.

Εχθές ήτανε μια από αυτές τις μέρες.
Αρχικά εγώ,η Ν. και η Κ. συναντηθήκαμε Σύνταγμα για να πάρουμε ένα δώρο στην φίλη μας την Μ. που είχε την Δευτέρα γενέλθια και είχαμε κόψει τούρτα σπίτι της.Ωραία μέρα!
Της πήραμε τελικά ένα καλοκαιρινό ροδακινί πουκαμισάκι.

Όταν της το πήγαμε αμέσως μετά σπίτι της, και της δώσαμε χάρηκε πάρα πολύ.Της άρεσε πολύ και η καρτούλα που της γράψαμε.Το δοκίμασε κιόλας και της πήγαινε πάρα πολύ!

Κάπου σ'εκείνη την στιγμή η Ν. με κοίταξε μ'ένα βλέμμα που δεν με είχε ξανά κοιτάξει ποτέ ξανά,και μου είπε ότι θέλει να μου πει κάτι.Την ίδια Δευτέρα την είχα δει λίγο κάπως πάλι στο σπίτι της Μ. όταν κόβαμε την τούρτα.Την είχα ρωτήσει αν έχει κάτι.Μου είπε ότι όχι είναι καλά.Αλλά το έβλεπα ότι κάτι είχε.Βέβαια σκέφτηκα αν ήταν κάτι πολύ σοβαρό θα μου το έλεγε αμέσως,οπότε δεν ανησύχησα.
Το μόνο που με είχε ρωτήσει την Δευτέρα ήταν πως αν μάθαινα κάτι για ένα άτομο,κάτι διαφορετικό,πως θα αντιδρούσα.Νόμιζα ότι μου ζητάει συμβουλή για την σχέση της με κάποια φίλη της και της είπα ότι αν οκ αυτό το διαφορετικό δεν ήταν τελείως έξω από τα νερά της,δεν θα μου φαινόταν περίεργο.Αν από την άλλη ήταν κάτι πχ που δεν το υποστήριζε ποτέ της ενώ ξαφνικά άλλαξε γνώμη,τότε θα μου ξένιζε,και θα μου φαινόταν κάπως.Φάνηκε πως ίσως η απαντησή μου δεν την ικανοποιήεισε.Και εγώ δεν κατάλαβα ποτέ ότι η ερώτηση πήγαινε για εμένα.Και πως το όλο θέμα αναφερόταν σ'εκείνη.

"Θυμάσαι την συζήτηση που σου έκανα την Δευτέρα;;"
"Ναι..."
Ξαφνικά την είδα τόσο αγχωμένη."Θα αλλάξεις σχολή? Άρχισες το κάπνισμα?Θα μετακομίσεις σ'αλλη χώρα,τόπο? Έχεις θέμα υγείας?" "Όχι όχι"
"Εντάξει αφού δεν είναι κάτι από αυτά νομίζω μπορώ να αντέξω τα πάντα.:P " Προσπάθησα να ελαφρύνω το κλίμα,αλλά φαινόταν ότι δυσκολευόταν να μου μιλήσει.
Πρώτη φορά ήτανε έτσι μ'εμένα.Έτσι και εγώ αγχώθηκα.Άρχισα να κουνάω το πόδι μου νευρικά,και να της λέω"Τι βρε Ν. μου,πες μου τι?"

Η Μ. από δίπλα είχε φέρει πιο κοντά την καρέκλα και ήτανε ψύχραιμη.Γιατί τα ήξερε όλα από την Δευτέρα.Η Κ. δε τα ήξερε όλα από τον Δεκέμβριο.
"Πες της μην την αγχώνεις άλλο.Δες πως την έκανες."
"Ναι Ν. πες μου,τι είναι."

Μετά από αυτό τα μάτια της Ν. άρχισα να βουρκώνουν.Και μετά να κλάει.
"Έλα η Μαρία είναι,δεν πρόκειται να σου πει κάτι,φίλη σου είναι."της έλεγε η Κ χαμογελαστά.
"Θυμάσαι την συζήτηση που σου έκανα την Δευτέρα;"
"Ναι...Χμμμμ..."
"Μαρία μ'αγαπάς;;;"
Νομίζω δεν χρειαζόταν να μου πει άλλα.Ήξερα τι θέλει να μου πει πριν καν το πει.Σπάραζε η ψυχή μου να την βλέπω να κλαίει.
"Ελα εδώ."της είπα και την αγκάλιασα."Σ'αγαπάω Ν. μου,σε παρακαλώ σταμάτα να κλαις.Σ'αγαπώ,ότι και αν γίνει.Ότι και αν κάνεις.Ότι και αν θες.Όπου και αν είσαι.Σ'αγαπώ γι'αυτό που είσαι."της είπα ενώ παράλληλα βούρκωσαν και τα δικά μου μάτια.

Μου εξήγησε φυσικά.Μιλάγαμε για τουλάχιστον μια ώρα με την Κ. να προσπαθεί να ελαφρύνει το κλίμα και με την Μ. να συμμετέχει και αυτή χαλαρά στην συζήτηση.Υπήρχαν στιγμές που απλά δεν μίλαγε καμία μας.Και με άφηναν να σκεφτώ.Να σκεφτώ προσεχτικά την επόμενη ερωτησή μου.Να μου δώσουν χρόνο να καταλάβω .

To κατάλαβα που ήτανε δύσκολο να μου πει τι είχει συμβεί.Μου ξενίζουν ακόμα πολύ αυτά που μου είπε.Αλλά της το ξανά είπα και στο τέλος.Θα την αγαπώ ότι και να γίνει.Είναι μια από τις καλύτερες φίλες μου έχω.Είναι από τους πιο ζεστούς ανθρώπους που ξέρω.Είναι τόσο καλόκαρδη.Τόσο καλή φίλη.Τόσο φιλάνθρωπη.Με τόση ενέργεια και ψυχραιμια πάντα.Και μερικές φορές πιστεύω και στην μοίρα.Και πιστεύω πως εκείνη την μέρα δεν συναντηθήκαμε τυχαία στο λεοφωρείο για την σχολή.
Ίσως γι'αυτό να σπάραξε η ψυχή μου που την είδα έτσι.Την είχα συνηθίσει να είναι βράχος πάντα.Σ'ολα,σε ότι και αν συμβεί.2 Χρόνια τώρα που την ξέρω δεν την είχα δει ποτέ έτσι.

                               

Δεν με πείραξε βέβαια που μου έκρυβε όλα αυτά εδώ και μισό χρόνο σχεδόν.Που νόμιζα ότι τα ήξερα όλα για εκείνη και τελικά όχι.Δεν με πείραξε που μου απέκρυπτε ένα μέρος της αλήθειας.Βασικά δεν με πείραξε τίποτα.Πρώτη φορά καταλαβαίνω κάποιον τόσο πολύ.Και εγώ αν ήμουν στην θέση της θα ένιωθα έτσι.Αλλά σίγουρα εγώ την Ν. θα την εμπιστευόμουν και με κλειστά μάτια.Βέβαια ίσως να μιλάω αυτή την στιγμή και εκ του ασφαλούς.Mόνο απλά θα ήθελα να έχει πιστέψει λίγο παραπάνω στην αγάπη που της έχω.
Αλλά και πάλι δεν με πειράζει.
Ήξερε ότι θα φρικάρω,και όντως αν και δεν το έδειξα πολύ,ψιλοφρίκαρα.
"Εγώ πίστευα ότι θα γουρλώσει τα μάτια της και θα πει όντως? χαχχα" είπε η Μ.
"Είπα όντως?"ρώτησα.
"Ναι το είπες χαχχα" μου είπε η Ν.

Σκεφτόμουν αυτά που μου είπε εχθές το βράδυ.Τα σκεφτόμουν και σήμερα.Θα τα σκέφτομαι συνέχεια μέχρι να χωνέψω αυτά που μου είπε.

"Ήθελα να στα πω την Δευτέρα,αλλά σ'έβλεπα τόσο γλυκούλα και έλεγα πως μπορώ να της πω κάτι τέτοιο?" μου είπε σε κάποια φάση.
"Πάντως εσύ και η Μ. καλά ήσασταν στην κοσμάρα σας.Ρωτήστε και εμένα τι τράβηξα που την έχω ζήσει όλη την ιστορία :P" είπε η Κ.
"Εσύ πότε τα έμαθες?"την ρώτησα.
"Στο πάρτι της Α. οταν ήμασταν στο δωμάτιο.Αλλά ήμουν τελείως χαλαρή,μόνο ααα οκκ ωραία της είπα."
"Πω καλά και εγώ και η Μαρία μέσα λέγαμε για άλλα και ήμασταν στην κοσμάρα μας."είπε η Μ.

Τώρα όλα συνδέονται.Όλο το παζλ συνδέεται.

Ποτέ βέβαια δεν θα την έκρινα για τίποτα.Είναι δύσκολο βέβαια να χωνέψεις μερικά πράγματα,αλλά δεν θα την έκρινα.
Είμαι νομίζω καλή φίλη.Αλλά σίγουρα όχι τόσο καλή όχι εκείνη.Γι'αυτό θα την αγαπώ.

Μετά από αυτά πήγαμε στην κουζίνα να φάμε.Εγώ έφτιαξα 2 αυγά μάτια με φετούλα και ψωμί.Η Κ. και η Μ. έφαγαν τοστ.Και μετά φάγαμες όλες μαζί μωσαικό.Το οποίο ήτανε υπέροχο και έφαγα δύο κομμάτια.Κάναμε και άλλη κουλή συζήτηση.Η οποία στο τέλος είχε ξεφύγει,και εγώ απλά είχα δακρύσει από τα γέλια.Δεν μπορούσα να σταματήσω.
"Μαρία ηρέμησε,ανάσες χαχαχ" μου έλεγε η Μ. ενώ προσπαθούσα να φάω την τελευταία μπουκιά από το αυγό μου.
"Πρώτη φορά σε βλέπω έτσι" μου είπε η Ν.
Όντως δεν σκάω τόσο εύκολα στα γέλια,αν και χαμογελάω συνέχεια.
"Αμάν βρε Ν.,την μια με κάνεις να κλαίω από συγκήνιση την άλλη από τα γέλια,θα με πεθάνεις σήμερα χαχχαχα"

Στην συνέχεια πήγαμε στο σαλόνι και παίξαμε ένα επιτραπέζιο που θύμιζει τις ιστορίες του Πεκίνου.Εγώ και η Κ. ήμασταν τέλειες ντεντέκτβ και βρήκαμε τον ένοχο σε σχέση με την Μ. και την Ν.
Μετά από αυτό βάλαμε το ράδιο τέρμα και χορέψαμε.Αφού έφυγε η Κ.,η Μ. μας έπαιξε στο πιάνο της μερικά κομμάτια,και εγώ παρέα με την Ν. τραγουδάγαμε.
Τέλος ήρθε και η κολλητή της Μ. και κάτσαμε στο καναπέ χαλαρά και λέγαμε βλακείες.

Ήταν μια παράξενη μέρα πραγματικά.Μου άλλαξε πολλά δεδομένα και με έκανε να σκεφτώ.

Εκεί όμως που θέλω να καταλήξω είναι στο:να αγαπάτε τους φίλους σας.Το έχουν ανάγκη.Και μόνο στις δύσκολες καταστάσεις θα φανεί αν μπορείτε να τους αγαπήσετε στα αλήθεια.
Να τους αγαπάτε γι'αυτό που είναι.
Για ότι και αν πιστεύουν.
Ότι και αν κάνουν.
Όπως και αν είναι.
Έχετε δικαίωμα να τους πείτε την αποψή σας,αλλά όχι να τους επικρίνεται.Η επίκριση δεν χωράει στην φιλική αγάπη.
Γιατί έτσι είναι η σωστή φιλική αγάπη.

Ελεύθερη.Ανιδιοτελής.Ξεκάθαρη.Δυνατή.Παντοτινή.


                                   

Και αυτό το τραγούδι γιατί πραγματικά ταιριάζει πάρα πολύ:

Των φίλων τα σπίτια

τις δύσκολες ώρες

γνωστά καταφύγια

φωλιά για δραπέτες

σε ονείρων κυνήγια

Των φίλων τα σπίτια

τις κρίσιμες ώρες

φωλιά για σπουργίτια

που θέλουν ξενύχτια

τις ζόρικες νύχτες

τις άγριες τις μπόρες

Τι θα `μασταν πες μου

χωρίς τα τραγούδια

που παίρνουν τον πόνο

στων φίλων τα σπίτια

Κι αν σου έχω κάνει κάτι τελευταία να το πεις

πολλές φορές σ’ έχω πληγώσει άθελά μου

Μονάχα ένα πράγμα απόψε μη μου αρνηθείς

να μείνω σπίτι σου κι εσύ εδώ κοντά μου

Να μοιραστούμε ως το πρωί τα βάσανά μου

Πού αλλού μπορώ να εμπιστευτώ την μοναξιά μου;

Των φίλων τα σπίτια

και μέρες και νύχτες

κρυψώνα για λόγια

σκληρά και επιστήθια

του φόβου δραπέτες

Τι θα `μασταν πες μου

χωρίς τους καθρέφτες

που δείχνουν τον δρόμο

και διεύθυνση δίνουν

στων φίλων τα σπίτια

Κι αν σου έχω κάνει κάτι τελευταία να το πεις

πολλές φορές σ’ έχω πληγώσει άθελά μου

Μονάχα ένα πράγμα απόψε μη μου αρνηθείς

να μείνω σπίτι σου, να μείνεις αγκαλιά μου

Να μοιραστούμε ως το πρωί τα βάσανά μου

Πού αλλού μπορώ να εμπιστευτώ την μοναξιά μου;

Strangers in the night, two lonely people

Ο Απρίλιος πραγματικά νομίζω ότι πέρασε υπερβολικά γρήγορα.Ήτανε ένας πραγματικά γεμάτος μήνας.
Παλιά όταν ήμουν πίο μικρή,μέχρι την 2α Λυκείου,θεωρούσα πως η ζωή μου σε γενικές γραμμές είναι λίγο βαρετή.Δεν υπήρχε καμία ανατροπή,παρά μια καθημερινή ρουτίνα.Και τελικά αυτό ήτανε τέλειο,άσχετα μ'εμένα που ήθελα ανατροπές. :P
Όμως από το 2011 και μετά πραγματικά η ζωή μου δεν είναι καθόλου μα καθόλου σταθερή.Μάλλον θα το έχετε παρατηρήσει και εσείς από τις αναρτήσεις μου.Μερικές φορές προκύπτουν όμορφα απρόοπτα συμβάντα.Και άλλες δυσάρεστα.Όλα μέσα στην ζωή είναι όπως έχω ξανά πει.

Φαινομενικά ο Απρίλιος έμοιαζε ότι θα είναι βαρετός,και ανούσιος.
Αμ δε.
Όμορφα απρόοπτα γεγονότα!

Αρχικά θα ξεκινήσω με την εξεταστική που άρχισε 3 Απριλίου.Ήτανε να δώσω 7 μαθήματα,αλλά έδωσα 5.Από το προηγούμενο εξάμηνο χρωστάω 3 αλλά πραγματικά δεν γινότανε να τα δώσω.Η εξεταστική αυτή έγινε μόλις σε 10 ημέρες.Και για να καταφέρω να βγάλω αυτή την άπειρη ύλη διάβαζα από αρχές Μαρτίου.

Είχα πολύ άγχος ειδικά στο 1ο μάθημα-Κοινωνική Ψυχολογία.Για εμένα πήγα μια χαρά.Η καθηγήτρια ήταν η πιο καλή και συνεργάσιμη αυτού του εξαμήνου αν και λίγο βαρετή.Την παρακολουθούσαμε απ'ολόκληρο το ΦΠΨ μόνο 20 άτομα.Εμένα μου άρεσε πάντως.:P

Μετά δώσαμε Σάββατο Φιλοσοφία-Προσωκρατικούς Φιλόσοφους.Αυτό ήτανε προφορικά.Αν και η καθηγήτρια πολύ μάλαμα κατ'εμε τελικά ρώτησε και μερικά περίεργα πράγματα.Είχα και εκεί λίγο άχγος αλλά οκ μετά αφού μπήκαμε στο γραφείο της μου έφυγε.Είδα ότι στην αρχή μου είχε βάλει 7.Αλλά ένιωθα αδικημένη γιατί είχα διαβάσει πολύ για μόνο 7,και έτσι όταν είδα ότι μια απο τις διπλανές μου δεν απάνταγε(δεν το ήξερε καθόλου),σήκωσα χέρι,το είπα και μετά είδα ότι στο έσβησε και μου το έκανε 8. :D

Το επόμενο ήτανε Μορφολογία της Γλωσσας και Σύνταξη.Εκεί σίγουρα θα μπορούσα να έχω πάει πολύ καλύτερα,αλλά έκανα μερικές βλακειούλες.Έχω περάσει,για βαθμό θα δούμε.:P

Και τέλος τα δυο πιο βαρβάτα μαθήματα.Ψυχοκοινωνικά Προβλήματα στην Σχολική και Εφηβική Ηλικία,και Ψυχολογία της Προσωπικότητας.
Στο 1ο είχα πάρει και προσθετική εργασία οπότε τι στο καλό πιστεύω τα έχω πάει μια χαρά.Μου βγήκε το χέρι βέβαια,6 σελίδες έγραψα στην εξέταση.Στην εργασία ήτανε η 1η φορά που μίλαγα μπροστά σε αμφιθέατρο,έτρεμε λιγάκι η φωνή μου,αλλά οκ ξεθάρεψα καθώς στο 1ο έδρανο καθόταν μια φίλη μου και με εμψύχωνε.:P
Και στην Ψυχολογία Προσωπικότητας κατ'εμέ έχω πάει άριστα.Και εκεί μου βγήκε το χέρι.Σ'όλους μας δηλαδή.Αλλά την έχει φοβηθεί το μάτι μου την καθηγήτρια.Το χρωστάνε και οι καλύτεροι φοιτητές αυτό το μάθημα.Είναι και το βιβλίο από μόνο τους τόμος,και το μάθημα ως μάθημα καθ'αυτό δύσκολο.Αλλά είναι και θέμα βαθμολόγισης.Είναι πάρα πολύ περίεργη στην βαθμολόγηση λένε.Δεν ξέρω....Πάντως αν κοπώ θα πάω να ζητήσω το γραπτό μου.Είχα γράψει 5 σελίδες σχεδόν κατά γράμμα ότι έλεγε και το βιβλίο.

Το Πάσχα ήτανε όμορφο.Επειδή ήμουν κλεισμένη 3 εβδομάδες και το μόνο που έβλεπα ήτανε σπίτι,σχολή,σπίτι,σχολή έβγαινα ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.Πήγα για καφέ,ποτό,βόλτα,περπάτημα,χωρό...Γενικά είδα πολλούς φίλους και πέρασα πολύ όμορφα!Και σήμερα δηλαδή πάλι δεν θα κάτσω μέσα θα βγω.Και αύριο το ίδιο.:P Θέλω επίσης να μην ξανα δω βιβλίο για τον επόμενο μήνα.Αλλά πολύ φοβάμαι πως θα ξανά δω.:P

Η Ανάσταση και ο Επιτάφιος εδώ στην καινούργια περιοχή ήτανε πολύ όμορφα.Ειδικά στο επιτάφιο περπατάγαμε μια ώρα,έκανε πολύ μεγάλο κύκλο.Η μαμά βέβαια έφυγε γιατί νύσταζε αλλά εγώ και η αδερφή μου κάτσαμε.Και εκεί που ήμασταν με φουλάρια και παλτά στον επιτάφιο,και μας έσβηναν συνέχεια τα κεράκια,προχθες ήμασταν με τα κοντομάνικα και σκάγαμε.
Περίεργος καιρός.


~~~~~~~~

 Και μετά την Μεγάλη Τρίτη (15 Απριλίου) ξαφνικά από το πουθενά ήρθες εσύ.

Σε κοίταξα τυχαία.Με κοίταξες τυχαία.

Και έτσι άρχισαν όλα.

Τα γέλια,οι πλάκες μας,οι συζητήσεις μας,τα φιλιά,το άγχος.

Ναι ειδικά το άγχος...."Έγιναν μερικά πράγματα λίγο γρήγορα."

Μόνο γρήγορα...Όλο αυτό ξαφνικά με τρόμαξε.

Να μάθω να διαχειρίζομαι όλο αυτό.Και εγώ έχω μάθει να είμαι μόνη μου.Να μην νοιάζομαι για κανέναν.Να μην δίνω λογαριασμό σε κανέναν.Να είμαι τελείως ελεύθερη.Και για έμενα το ωραιότερο πράγμα είναι να νιώθω ελεύθερη.

"Θα μου λείψεις"

"Τς μην είσαι τόσο καλός"

Δεν μπορεί να είσαι όντως τόσο καλός.

Περίεργο πράγμα ζωή.

Μόλις σε βρήκα.

Σε ξανά έχασα.

Και το χειρότερο είναι πως δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό.

Σ’έχω βρει και σε χάνω 

δανεική παρουσία 

έχω τόσα να κάνω 

και δεν έχουν ουσία 

όπου είσαι πηγαίνω 

δίχως λόγο να πάω 

με τους φίλους σου βγαίνω 

επαφή να κρατάω 

Κάποιες μέρες ακούω 

στη σιωπή τη φωνή σου 

πάνε μέρες που λείπεις 

κι είμαι ακόμα μαζί σου 

σε ρωτάω τι έχεις 

και σου λέω καλημέρα

σ’αγαπάω μην τρέχεις

είσ’ακόμα εδώ πέρα

Προσπαθώ να ξεχάσω

όμως κάτι συμβαίνει

ό,τι όμορφο πιάσω

να το δεις περιμένει

Σ’ έχω βρει και σε χάνω

Σ’έχω βρει...

Και σε χάνω...

Σ’έχω βρει και σε χάνω

σταθερή μου αξία

η ζωή μου σε τάξη

κι η καρδιά σ’αταξία

Έχεις γίνει συνήθεια

και το μόνιμο θέμα

σου δανείζω αλήθεια

να πληρώνεις το ψέμα

Κάποιες νύχτες στους δρόμους 

σε τρακάρω τυχαία

είν’αμάξια οι μόνοι

και οι σχέσεις τροχαία

στα παλιά μας τα στέκια

όπως πάντα συχνάζω 

είχα πει πως θ’αλλάξω 

κι όσο αλλάζω σου μοιάζω

Σ’έχω βρει και σε χάνω

Σ’έχω βρει...

Και σε χάνω...

Σ’έχω βρει και σε χάνω

My stranges and beautiful days.

Πάρτυ.

Πάρτυ που χορεύεις.Χορεύεις πολύ.

Πάρτυ που γνωρίζεις κόσμο.Αρκετό κόσμο.

Πάρτυ που γελάς.Γελάς με την καρδιά σου.

Πάρτυ που κλαίς.Κλαις με την ψυχή σου.

Πάρτυ που πίνεις.Πίνεις μέχρι να μην αντέχεις άλλο.

Πάρτυ που δεν σε νοιάζει τίποτα.Καμία κακή σκέψη.

Πάρτυ που πιστεύεις πως θα διαρκέσουν για πάντα.Ύπουλη λέξη το για πάντα.

Πάρτυ που ψάχνεις για έναν έρωτα.Για ένα αληθινό έρωτα.

Πάρτυ που θρηνείς για έναν έρωτα.Για έναν πραγματικό έρωτα.

Πάρτυ που έχεις να θυμάσαι.Να θυμάσαι όταν θα μεγαλώσεις.

Πάρτυ.Φοιτητικά πάρτυ.

Πολύ διαφορετικά πάρτυ από αυτά του Δημοτικού.Από αυτά του Γυμνασίου.Και από αυτά του Λυκείου.

Τα φοιτητικά πάρτυ ξεχιλείζουν απο ζωντάνια,από έρωτες,από μεθύσια,και από φιλόδοξους νέους που πιστεύουν πως θα είναι για πάντα νέοι.

~~~~~~~~~~~~~~~~

Και ας πούμε πως έτσι έχω και μια έντονη φοιτητική καθημερινή ζωή.

Θα πάω στην σχολή το πρωί.Σχεδόν κάθε πρωί.Γιατί μερικές μέρες κάνω και εγώ τις απουσίες μου.

Θα κάνω μάθημα.Παρέα πάντα με τις αγαπημένες μου πλέον φίλες Ν.,Κ. και Μ.

Θα γελάσουμε και μετά θα φάμε στο εστιατόριο.(Απαιτώ πίσω τους λουκουμάδες με την ζάχαρη σε αντικατάσταση του ραβανί)

Θα μπούμε στα γνωστά μας λεοφωρεία 220,221 και 235 και θα γελάσουμε.Θα στριμωχτούμε λίγάκι στο μετρό.Θα πάμε καμία βόλτα.

Και μετά σπιτάκια μας.

Διάβασμα για την εξεταστική που πλησιάζει.Μάλλον δεν θα βρω για τον υπόλοιπο χρόνο καθόλου ηρεμία από άποψη σχολής.Διάβαζα τον Ιανουάριο για την εξεταστική του "Σεπτεμβρίου".(Έδωσα 3 και πέρασα 1 :P ) Γενικά χρωστάω 6,και προσπαθώ να μην ξεφύγουν πολύ γιατί μάλλον θα αφήσω και ένα μάθημα από αυτό το εξάμηνο.

Θα δω και λίγη τηλεόραση ή θα χαζέψω και εγώ στο facebook.

Θα μιλήσω με το διδυμό μου.Θα πούμε πως περάσε η καθεμία στην σχολή της και τα νέα μας.

Με καμία φίλη στο τηλέφωνο.

Θα βγω τις Παρασκευές ή τα Σάββατα για βόλτα.Αν μην ξεχάσουμε και το σούπερ μάρκετ.

Και οι βόλτες θα είναι όμορφες.Χαλαρές.Ή θα είναι κάποιο όμορφο πάρτυ.Φοιτητικό όπως προανέφερα. ;)

Θα γκρινιάξω λίγο και για τα οικονομικά.Αλλά σίγουρα ξέρω ότι υπάρχουν και πιο σοβαρά πράγματα.Υπομονή κάνω.Κάθε μέρα υπομονή και σπρώχνω τους μήνες προς το καλοκαίρι.Το ψυγείο να είναι γεμάτο και μετά δεν με νοιάζει τίποτε άλλο.

Για έρωτες μην με ρωτάτε.Ή εγώ τους έθαψα όλους ή εκείνοι δεν μπορούν να με βρούνε.

Και έτσι παιρνούν οι μέρες μου.

Ούτε που κατάλαβα πότε από Ιανουάριο πήγε Μάρτιος.(Δεν έφτιαξα μαρτάκι ααααα.)

Το μόνο σίγουρο είναι ότι νιώσαμε αρκετό κρύο.Άντε να μπει ο Απρίλιος,να νιώσουμε λίγο άνοιξη,να φύγει και το βάρος της εξεταστικής από πάνω μου.

Αυτά από μια ήρεμη Fleur :).

Δύο αγγλικά τραγουδάγια για σήμερα:

In a very unusual way

One time I needed you
In a very unusual way
You were my friend
Maybe it lasted a day
Maybe it lasted an hour
But somehow it will never end

In a very unusual way
I think I'm in love with you
In a very unusual way
I want to cry
Something inside me goes weak
Something inside me surrenders
And you're the reason why, you're the reason why 
You don't know what you do to me
You don't have a clue
You can't tell what it's like to be me looking at you
It scares me so that I can hardly speak

In a very unusual way
I owe what I am to you
Though at times it appears I won't stay, I'LL NEVER GO.
Special to me in my life
Since the first day that I met you
How could I ever forget you
Once you had touched my soul

In a very unusual way
You made me whole

Blue
Strange colour blue
Sixteen tons on the moon
Hey little mister driver man
Keep your head up
We are nearly there
I am racing
Outside and below myself
Nearly forgot myself there
Nearly there, yeah
Oh, everybody's sleeping now
An industrial silence singing
And the rain will keep hammering down from overhead
Now there's a blue, blue, strange colour blue
Let me dream of me and you
Oh, how the rain keeps coming down
Pour, oh, running down the window
Like a vein on my arm
Oh, running down the window
Like a vein on my arm, yeah

This is how we do it



ΥΓ:Aναρωτιέμαι αν με διαβάζει ακόμα κανείς.Ή κανένας παλιός αναγνώστης από αυτούς που χαιρόμουν να βλέπω σχόλιο τους.Όπως και να έχει για μια ακόμα φορά γράφω αποκλειστικά για εμένα,γιατί μου αρέσει.:)
Καληνύχτα σ'όλους.:*