Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2012

Tomorrow...I will smile.

Απαραίτητη η μουσική συνοδεία :) :



Παχιά η σκόνη της θλίψης.
Σκουριασμένη η αυριανή μέρα.
Ξεχασμένη η ιδέα της χαράς.



Μυρίζουν όμορφα λουλούδια.
Χαιδεύει το απαλό αεράκι.
Οι μέρες.Οι μέρες μας.Οι μέρες σου.Οι μέρες μου.

Λαμπερές οι ακτίνες του ήλιου.Κρύες οι σταγόνες της βροχής.
Το αύριο.Το αύριο μας.Το αύριο σου.Το αύριο μου.

Ήρθε η κατρακύλα.Ήρθε η κατηφόρα.Μια χρονιά.Ανάποδα.

Προσπαθείς.Προσπαθούμε.Προσπαθώ.
Κράτα γερά τα χέρια μου.
Κράτα ζεστή την καρδιά σου.



Πόσο εύκολο να λυγίσεις?
Πόσο εύκολο να αντέξεις?

Δεν είναι που κλαις.Είναι που δεν ήθελες να ξανά κλάψεις.
Δεν είναι που τρόμαξες.Είναι που αυτό το ξαφνικά σε τσακίζει.

Και αν ποτέ κοιτάξεις πίσω,κοίταξε προσεχτικά.
Κοίταξε εσένα.Κοίταξε εμένα.

Κρίση σε όμορφες καρδιές.
Χωρισμός σε δύσκολη εποχή.
Αρρώστια σε ανύποπτες μορφές.
Θάνατος σε ξέγνοιαστη στιγμή.



Είναι που ήρθαν μαζεμένα.Είναι που σου γέλασε γλυκά το ψέμα.Που σε κορόιδεψε παιχνιδιάρικα το κλάμα.Που σου έκλεισε πονηρά το μάτι η μελαγχολία.

Σημάδια αντοχής στο πρόσωπό σου.
Υποσχέθηκα.Σ'εμένα.Σ'εσένα.Για εμένα.Για εσένα.

Γλυκές μελωδίες που ακούγονται στην ερημιά της νύχτας.
Ένα πιάνο που συνεχίζει να παίζει.
Ένα ακλόνητο εγώ.

Σώπασαν όλα.Ηρέμησαν όλα.
Δεν μπορεί να γκρεμιστεί η γιαλάδα του νερού.
Δεν μπορεί να σβήσει η φλόγα του κεριού.



Αγκάλιασε με να ξανά νιώσω ζωντανή.
Κοίτα με πάλι να πάρω ενέργεια.
Βαθιές ανάσες.
Κοιτάς απροσδόκητα μέσα σου.

Μια χαοτική πόλη.
Κάτι πάνω από εσένα.
Αγάπες που χάλασαν και ξανά χτίστηκαν.
Γέλια που ξανά ακούστηκαν.
Όμορφα χείλι που ξανά χαμογέλασαν.

Μια κοπέλα ψάχνει.Να σωθεί από στιγμές.
Ψάχνει.Και ξανά βρίσκει το εγώ της.Το όμορφο και πεταμένο εγώ της.



Αγκάθια σε ανίκητα πάθη.Μέρες που σε προκαλούν να ζήσεις.
Μάτια.Βλέμματα.Μάτια καστανά,γαλάζια,πράσινα,καστανοπράσινα,σκούρα καστανά.Μάτια που σε κοιτούν γλυκά.

Πάμε να διασκεδάσουμε σε γλυκές νύχτες.Χορτάσαμε θλίψη.Καιρός να ξανά γευτούμε την ευτυχία.

Ξανά εσύ.Ξανά ο εαυτός σου.
Ξανά με ζωντάνια.
Ξανά με ελπίδα.Ακόμα και αν σε μια χρονιά έφτασες στον πάτο.

Τώρα το αύριο μοιάζει πιο ελκυστικό από ποτέ.
Και το πρόσωπό σου πιο όμορφο από ποτέ.
Επειδή ξανά χαμογελάς.



Και αυτό γιατί το έχω αγαπήσει:

Blue jeans, White shirt

Walked into the room you know you made my eyes burn
It was like James Dean, for sure
You so fresh to death & sick as ca-cancer
You were sorta punk rock, I grew up on hip hop
But you fit me better than my favorite sweater, and I know
That love is mean, and love hurts
But I still remember that day we met in December, oh baby!

I will love you till the end of time
I would wait a million years
Promise you'll remember that you're mine
Baby can you see through the tears?
Love you more
Than those bitches before
Say you'll remember, oh baby, say you'll remember
I will love you till the end of time

Big dreams, gangster
Said you had to leave to start your life over
I was like: "no please, stay here,"
We don't need no money we can make it all work
But he headed out on Sunday, said he'd come home Monday
I stayed up waitin', anticipatin' and pacin' but he was
Chasing paper
"Caught up in the game" that was the last I heard

I will love you till the end of time
I would wait a million years
Promise you'll remember that you're mine
Baby can you see through the tears?
Love you more
Than those bitches before
Say you'll remember, oh baby, say you'll remember
I will love you till the end of time

You went out every night
And baby that's alright
I told you that no matter what you did I'd be by your side
Cause Ima ride or die
Whether you fail or fly
Well shit, at least you tried.
But when you walked out that door, a piece of me died
I told you I wanted more-but that not what I had in mind
I just want it like before
We were dancin' all night
Then they took you away- stole you out of my life
You just need to remember...


Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2012

Safe...:)


Και μετά βρίσκεσαι να κάνεις βόλτα στα στολισμένα μαγαζιά.
Και μετά σε φυσάει ο κρύος αέρας.
Και μετά χαμογελάς με χαμόγελα.
Και μετά βλέπεις δικά σου πρόσωπα.
Και μετά σε περιποιούνται.
Και μετά σου χαρίζουν μια ζωγραφιά.
Και μετά σε αγκαλιάζουν τρυφερά.
Και μετά σου κρατάνε το χέρι σφιχτά.



And then...you feel safe.




Τους ανθρώπους της ζωής μου
κάθισα να μετρήσω
τους παρόντες,τους απόντες
κάνα δυο περαστικούς.
Όσους ήρθαν για να μείνουν
όσους έφυγαν πριν γίνουν,
τους κοινόχρηστους,τους ξένους,
τους πολύ προσωπικούς.

Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι
ή μου βγαίνουνε πολλοί
κι είναι η μοναξιά που επείγει
ό,τι με μελαγχολεί.
Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι
ή μου βγαίνουνε πολλοί
σ'ένα μέτρημα που ανοίγει
την παλιά μου την πληγή.

Τους ανθρώπους της ζωή μου
θα'θελα να τους κρατήσω...
Τα αγρίμια,τους αγγέλους
και τους πιο κανονικούς.
Όσους άφησαν σημάδι
όσους πήρε το σκοτάδι,
τους εκείνους,τους τυχαίους
τους πολύ προσωπικούς

Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι
ή μου βγαίνουνε πολλοί
κι είναι η μοναξιά που επείγει
ό,τι με μελαγχολεί.
Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι
ή μου βγαίνουνε πολλοί
σ'ένα μέτρημα που ανοίγει
την παλιά μου την πληγή.

Άνθρωποι μόνοι που άφησαν σκόνη
φιλίες και αγάπες που πήραν οι δρόμοι
κλεμμένοι,κρυμμένοι,κρυφά δανεισμένοι
τυχαίοι,γενναίοι,δειλοί,φοβισμένοι
δικοί μου και ξένοι,λαμπροί και θλιμμένοι
σε σχέσεις,σε σπίτια καλά κλειδωμένοι.
Χαρούμενοι,άσχετοι,συνεπιβάτες
Μποεμ καλλιτέχνες,παιδιά με γραβάτες
Εχθροί μου και φίλοι,μικροί και μεγάλοι
που δίνουν με μέτρο,που κάνουν σπατάλη.
Αγάπες που έμοιαζαν να'χουν αξία
και άλλες που ξέμειναν στην χειραψία
Φτωχοί συγγενείς που σερβίρουν τα έτοιμα
οι λογικοί κι όσοι ζουν με το αίσθημα.
Οι λογικοί κι όσο ζουν με το αίσθημα.
Οι λογικοί κι όσοι ζουν με το αίσθημα...
Όσοι ζουν με το αίσθημα...
Φοβάμαι πως χάνω το μάτρημα



ΥΓ:Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη  σ'αυτή την όμορφη Παρασκευή που μας πέρασε.;)

Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2012

Κάπως έτσι...

Ο Σεπτέμβριος ήτανε ήρεμος σαν μήνας.
Βόλτες με την Ειρ. και την Α.Τους μάθαμε και τίτσου να παίζουμε,οπότε πέρναγαν ευχάριστα οι μέρες.

16 Σεπτεμβρίου μας είχε καλέσει η θεία σπίτι για φαγητό.Και είδαμε και την γιαγιά.Είχαμε εκτυπώσει και μερικές φωτογραφίες από το καλοκαίρι και της τις πήγαμε.Της άρεσαν πολύ.Είχα περάσει πολύ όμορφα εκείνη την μέρα.Νιώθω πως χρειάζομαι κάποιον μεγαλύτερο να με φροντίζει,όπως η θεία.Και ας έχω μεγαλώσει,και ας είμαι 19.Το βράδυ είχε έρθει και η άλλη ξαδέρφη.Όμορφη μέρα και πέρασε πάρα πολύ γρήγορα.

Κάπου στα μέσα Σεπτεμβρίου νομίζω ήτανε που μια φίλη μας ,μας κάλεσε στο σπίτι της και μας μαγείρεψε.Είχα ομολογουμένως σκάσει στα γλυκά.Παγωτό,σοκολατόπιτα,σοκολατάκια και κορμός.

24 γιόρταζα το δεύτερο όνομα μου,το Θέκλα.:)

Επίσης κάπου μέσα Σεπτεμβρίου πρέπει να ήτανε που βγήκαμε και περάσαμε όμορφα με την Κατ. και την δίδυμη αδερφή της από το παλιό φροντ.



Τέλη Σεπτεμβρίου συναντήθηκα και με τα κορίτσια του φετινού φροντ.Πήραμε σοκαλατάκια και τα πήγαμε στο φροντ.Η κυρία της Λογοτεχνίας,μας κοίταξε χαρούμενη με αυτά τα μεγάλα καστανά της μάτια,και μας είπε ότι ήταν πολύ περήφανη για εμάς που περάσαμε εκεί που θέλαμε!:)

29 Σεπτεμβρίου πήγαμε ξανά Κόρινθο για τα 40ημερα του παππού.Φύγαμε νωρίς το πρωί του Σαββάτου.Δεν μπορούσα να μην είμαι μελαγχολική.Όλα στην Κόρινθο μου θυμίζουν τον παππού.Την Κυριακή το πρωί είχανε έρθει πάρα πολλοί συγγενείς όπως και στην κηδεία.Δυστυχώς μαζί με την μικρούλα Δ.(στης 29 είχε και γενέλθια το γλυκούλι μου) δεν μπορούσαμε να συγκρατήσουμε τα δακρυά μας.Είχε γίνει και μια βλακεία με τα κόλλυβα και τα κεκάκια που τα είχαμε φτιάξει εμείς,και οι πιο κοντινοί συγγενείς δεν φάγαμε.-.- Εκείνη την μέρα τρέχαμε συνέχεια πάνω κάτω,καθώς κρατήσαμε τους συγγενείς για φαγητό.Και να σου να πηγαίνουμε τα φαγητά στην αυλή,και εμείς οι 4 ξαδέρφες να πηγαινοφέρνουμε ποτήρια,πίτες,μαχαιροπίρουνα καρέκλες κλ.Παρόλο που ήτανε τέλη Σεπτεμβρίου είχαμε σκάσει και ήμασταν με τα σορτσάκια.Και τα μαύρα που φοράγαμε τράβαγαν την ζέστη!



Σκηνές που μου έμειναν:
-Η αδερφή μου να μου κλείνει το μάτι με νόημα για να πάμε στο μεγάλο δωμάτιο να δώσουμε στην μικρή Δ. το δώρο της!
-"Πολύ ωραίο το δώρο που πήρατε στην Δ.Χάρηκε πολύ!"μου είπε η θεία αργά το βράδυ του Σαββάτου.
"Ναι το σκεφτόμασταν αρκετή ώρα πιο να της πάρουμε και τελικά καταλήξαμε σ'ένα που έχουμε διαβάσει και εμείς και είναι πολύ ωραίο"
"Δεν έπρεπε όμως,χαλάσατε και το χαρτζιλίκι σας"
"Μπα,σιγά δεν ήτανε ακριβό.Εσείς τόσα κάνατε για εμάς το καλοκαίρι."
"Άλλο αυτό,εγώ είμαι θεία :)"
"Και εμάς είναι ξαδέρφη μας.:)Καληνύχτα"
-Το μεσημέρι της Κυριακής  που μας πήρε σχεδόν τους μισούς στο μεγάλο υπνοδωμάτιο εκεί που συζητάγαμε.Εγώ,η θεία,και ο μικρός Γ. στο μεγάλο κρεβάτι,η μικρή Δ. στο πάνω κρεβάτι της κουκέτας,και η θεία Α. με την Κ. στο κάτω κρεβάτι.χαχχα οικογενειακές στιγμές βρε παιδί μου!
-Η ώρα που ήταν να αποχωριστούμε και με είχε πιάσει μια μελαγχολία.Αγκάλιασα την θεία,την άφησα,αλλά ύστερα την ξανά αγκάλιασα.Αναστέναξα βαθιά."Όλα καλά θα πάνε,ναι?"μου είπε με βουρκωμένα μάτια."Ναι"κατένευσα.
"Να προσέχετε..."μας είπε η γιαγιά."Και εσύ να προσέχεις..."της απάντησα.



Και κάπως έτσι πέρασε ο Σεπτέμβριος.

Αρχές Οκτωβρίου πήγαμε σινεμά!Είχα να πάω από τον Απρίλιο!Πέρασα πολύ όμορφα και φάγαμε μαζί με την αδερφή μου και μια ωραία κρέπα!

Η αδερφή μου 1 Οκτωβρίου άρχισε σχολή.Και ήτανε αγχωμένη πως θα της φανεί,αν θα γνωρίσει καλά άτομα.Τελικά όλα καλά πήγαν όπως της τα έλεγα.Έχει μια παρέα γύρω στα 12 άτομα και είναι όλοι φοβερά παιδιά.Τους έχω κατασυμπαθήσει και εγώ και έχω βγει μαζί τους!Και η σχολή της,της αρέσει πολύ!

4 Οκτωβρίου και αρρώστησα.Αλίμονο,κάθε φορά που αλλάζει ο καιρός από ζέστη σε κρύο αρρωσταίνω.Μέχρι 38 νομίζω έκανα.Την επόμενη πήγα στην θεία μαζί με την αδερφή μου!Μου αρέσει που κάθε φορά μας ταίζει και μας περιποιείται!:)

8 Οκτωβρίου κατέβηκα κέντρο να καταθέσω τα χαρτιά μου για την σίτηση.2 ώρες όρθια ήμουνα,ενώ είχα χλαπακιάσει όλες τις χαλς και έτρεχε η μύτη μου

.

Λίγες μέρες μετά κόλλησα και την αδερφή μου.Την καημένη.Με αμυγδαλίτιδα και αυτή,και λίγο πιο μετά και η ξαδερφούλα μας η Δ. έπαθε αμυγδαλίτιδα.Όλοι άρρωστοι ημασταν πια.xD

14 Πήγα playce Πανόρμου μαζί με την Ελ. και την Ν.Ωραία ήτανε ^_^ Την επόμενη 15 άρχισα και εγώ σχολή.Οι εντυπώσεις μου μέχρι στιγμή είναι ανάμεικτες.Μου αρέσουν τα περισσότερα μαθήματα,αλλά 2-3 καθηγητές τους βαριέμαι παααρα πολύ.Η αγαπημένη μου είναι η Πέμπτη με την Ψυχολογία και την Εισαγωγή στην αρχαία Ελληνική γραμματεία.Προς το παρόν έχω γνωρίσει μόνο 2 κοπέλες που νιώθω ότι κολλάω μαζί τους.Ομολογουμένως έχουμε πολλά φυτά στην σχολή που αδυνατώ να επικοινωνήσω μεταξύ τους.Ίσως δεν μου έχει δοθεί και η ευκαιρία να γνωρίσω πολλά άτομα,γιατί την μια απεργούν οι καθηγητές,την άλλη τα ΜΜΜ,την άλλη είμαι άρρωστη(βλέπε σήμερα),την άλλη είναι γιορτές.Ωστόσο την Δευτέρα γνώρισα επιτέλους άλλα 2-3 κορίτσια που τα συμπάθησα πολύ και ένιωσα πως ταιριάζω μαζί τους!Παίζαμε και χαρτιά και είχε πολύ πλάκα!Μακάρι να κάνουμε και στην συνέχεια παρέα.Πήρα και τα περισσότερα βιβλία μου.Βέβαια ακοοοομα να πάρω την κάρτα σιτησής μου.-.-



Γύρω στις 20 νομίζω πήγαμε στο σπίτι μια φίλης μου,και ευχαριστήθηκα γέλιο,γλυκό,και πίτσααα!

Στις 26 ήρθε ο Λ. από Θεσσαλονίκη!Τι ωραία που ήτανε εκείνη η Παρασκευή!Είχα επισκεφτεί και το Γεωπονικό της αδερφής μου!Και τι ωραίο εξίσου και το Σάββατο.Πρώτα ήμουν Θησείο με τα παιδιά,μετά Πειραιά σε μια συμφοιτήτρια της αδερφής μου,και μετά Ψυρρή πάλι με τα παιδιά για ρακόμελλα.Από τα αγαπημένα μου ΣΚ!

Και κάπως έτσι πέρασε και ο Οκτώβριος.

Ο Νοέμβριος μπήκε όμορφα καθώς στης 4 μας κάλεσε η θεία σπίτι,που είχε έρθει και η γιαγιά.Best of:το σοκολατένιο γλυκό της θεία να συναγωνίζεται το ριζόγαλο του θείου,και η προπόνηση μπάσκετ της μικρούλας Δ. που παρακολουθήσαμε.:P

10 Νοεμβρίου είπαμε να το ξενυχτήσουμε.Ρίξαμε πολύ χορό,και ήμασταν μια ευχάριστη παρέα.:) 8 το πρωί κοιμηθήκαμε,3μιση το μεσημέρι ξύπνησα την επόμενη χαχα.


Κατ'άλλα ήρεμα...Τα οικονομικά μας πιέζουν ως συνήθως αλλά κάπως τα καταφέρνουμε.

Και κάπως έτσι κύλησε και ο Νοέμβριος.Και θα μπει ο Δεκέμβριος και ούτε που θα το έχω καταλάβει.O_o

Σήμερα γιορτάζω.;) Πείτε μου χρόνια πολλά,χαχχα.:P
Χάρηκα,με θυμήθηκαν αρκετοί!:)

Με έχει πιάσει μια μικρή μελαγχολία.Λίγος ο καιρός που συνέχεια βρέχει,λίγο που την Κυριακή είναι τα τρίμηνα του παππού...
Θα μου αλλάξει σύντομα όμως η διάθεση,είμαι σίγουρη!
Έτσι αμφιταλαντεύομαι συνέχεια.Την μια καλά την άλλη έτσι και έτσι.

Αυτά από εμένα.
Εύχομαι να είστε όλοι καλά.
Φιλούδια σ'όλους.:)

Και μην ξεχνάτε να χαμογελάτε,για να νιώθετε και οι ίδιοι καλά και οι άλλοι που αντικρίζουν το πρόσωπό σας.

Αυτό γιατί είναι μαγευτικό:


Και αυτό:


Εκεί στο Νότο
που τρίζει ο θάνατος κι η αγάπη κάνει κρότο
σαν άδειο κάθισμα ταξίδεψα για χρόνια
ψάχνοντας να βρω το κατάλληλο κορμί

Εκεί στα φώτα
εύρισκε η νύχτα τα σημάδια της τα πρώτα
είχα ξεμείνει από τσιγάρα και συμπόνια
και συ με κέρασες καπνό μ' ένα φιλί

Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
σωπαίνεις, θυμάσαι
και μεθυσμένη μες τον ύπνο σου γελάς
Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα

Εκεί στο Νότο
εκεί μου κλήρωσε ο έρωτας στο Λόττο
κουλουριασμένος σαν τη σαύρα στη σκιά του
σαν νόμισμα έπεφτα στο μαύρο σου βυθό

Χλωμά καντήλια
άναβε η φτώχεια σου τα τάιζε με ζήλεια
μα συλλαβίζαν σ' αγαπώ τα βογγητά σου
σαν ένα άρρωστο στην κούνια του μωρό

Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
σωπαίνεις, θυμάσαι
και μεθυσμένη μες τον ύπνο σου γελάς
Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα