Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Λίγα λόγια για την όμορφη Θεσσαλονίκη! :)

Λοιπόν γεγονός είναι πως στης 24 με 29 Νοεμβρίου βρέθηκα στην όμορφη Θεσσαλονίκη.
Ως πόλη είναι πραγματικά πανέμορφη.

Ήταν τόσο υπέροχο συναίσθημα να ξυπνάς 5 το πρωί,να παίρνεις μια βαλιτσούλα και να πηγαίνεις επιτέλους να ζήσεις λίγες στιγμές γέλιου με τις φίλες σου,λίγες στιγμές τρέλας,και λίγες ηρεμίας.




Μέσα στο τρένο ρίξαμε πολύ γέλιο.Ένα θα σας πω:Αθήνα-Θεσσαλονίκη με το γρήγορο τρένο μόνο 18 ευρώ.B) Γιατί πετύχαμε προσφορά στο νετ!:D

Πετύχαμε ελενκτές και μας έγραψαν στο λεοφωρείο γιατί είχαμε περάσει το όριο για ένα τέταρτο.Την ίδια εβδομάδα ξανά είχα πετύχει ελεκτές στην Αθήνας άλλες 2 φορές.Τους τραβάω,πραγματικά!

Η Ε. μου,μας πήγε στο περιβόητο λολ και παίξαμε,μα τι άλλο,τίτσου!Το ίδιο βράδυ το ρίξαμε έξω στο λεγόμενο στέκι της minibar.Γυρήσαμε 6 το πρωί στο σπίτι.Μα τι ΥΠΕΡΟΧΗ βραδιά.Με πολύ χορό και μετά μια νόστιμη μπουγάτσα στους δρόμους της πρωινής Θεσσαλονίκης.(σημείωσα για πρώτη φορά 26 ώρες άυπνη :P )




Ψαάκι σε ευχαριστώ για την βόλτα εκείνη την Παρασκευή.Και την ζεστή σοκολάτα,και τα ποπ κορν.^_^




Μα τι ΓΛΥΚΟ κρασί που ήπιαμε εκείνο το βράδυ της Παρασκευής.Κάναμε και μία μικρή επιδρομή στα λαδάδικα σ'ένα μαγαζί που είχε ντίσκο ναιτ,και ύστερα πήγαμε σ'ένα άλλο στο μαρκιζ.:P Εντάξει,εκείνο το βράδυ νύσταζα ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.Αφού με το που μπήκαμε στο λεοφωρείο κατά της 5 μιση με πήρε ο ύπνος.Πάλι καλά που είχε μείνει ξύπνια η Κ. αλλιώς δεν ξέρω που θα είχαμε βρεθεί.:P




Χαλαρό ξύπνημα κατά της 3 το μεσημέρι το Σάββατο.Πρωινό και ύστερα στο υπέροχο Χαρις Σποτ για τίτσου!Είχα τόσο ΤΕΛΕΙΟ φύλλο εκείνη την φορά που ένας τυπάς στο δίπλα τραπέζι είχε πάθει σοκ και μου φώναζε να πω τίτσου.Τελικά ο τυπάς ήρθε μετά και με βοήθαγε τι να παίξω,μας συστήθηκε(φοιτητής και αυτός!) και την επόμενη κανονήσαμε ραντεβού για τιτσου.
Ύστερα βόλτα στο Λευκό Πύργο και πίτσα!Στην επιστροφή είχα πραγματικά ΔΑΚΡΥΣΕΙ από τα γέλια.Να είσαι καλά τρελιάρα Κ. μου!Βέβαια ξέχασα να σας πω,αρρώστησα -.-.Ναι, και έτσι έμεινα μέσα στο Σάββατο το βράδυ παρέα με το λαπτοπ της φίλης μου.:P




Με πήρε ο ύπνος κατά της 3 και στης 7 το πρωί της Κυριακής βρήκα της δύο φίλες μου και την αδερφή μου να έχουν λιώσει στα γέλια έχοντας τελειώσει έναν γύρο μονόπολης τον οποίο ξεκίνησαν 5 το πρωί!O_O :P Γέλαγαν τόσο πολύ που αρχικά τις ρώτησα τι είπιαν-ήταν νηφάλιες-και μετά άρχισα να πιστεύω ότι με έχουν ζωγραφίσει στο πρόσωπο.Τελικά πήγα στο μπάνιο και κοιτάχτηκα αλλά δεν είχα τίποτα.:P Με τα χίλια ζόρια είπια 2 χαπάκια για το κρυωλόγημα και ξανά έπεσα για ύπνο.

Ξυπνήσαμε κατά της 1(φυσικά εγώ πρώτη.:P)Λοιπόν εκείνη την Κυριακή ξύπνησα τόσο στραβά λόγω του κρυολογήματος μου και ενός ονείρου.Το απόγευμα συναντηθήκαμε και με τον φοιτητή για τίτσου.Φόραγα 2 μαύρες κοντομάνικες μπλούζες,1 πουλόβερ,1 φούτερ,και 1 μπουφάν και κρύωνα.Δεν συμμετείχα στο παιχνίδι και το χειρότερο κανείς δεν καταλάβαινε την καημένη την άρρωστη την Μαρία.:( :P Πάλι καλά μετά είχε μύτινγκ με τα παιδιά από το φόρουμ που μένουν Σαλλόνικα και η ώρα 9μιση με 11μιση πέρασε τόσο γρήγορα και όμορφα!:D




Σπίτι στήσαμε πάλι τιτσάκι.:P Κατά της 3 με πήρε πάλι ο ύπνος εμένα,ενώ οι άλλες έβγαζαν ένα βίντεο μέχρι της 5 χαζογελώντας.:P

Δευτέρα πρωί σηκωθήκαμε κατά της 8 για να πάμε στο ΑΤΕΙ της φίλης μας.Τι ζεστά που ήταν μέσα οι αίθουσες!Τι όμορφα που ήταν με γύρω γύρω πράσινο!Τι γέλιο ρίξαμε μέσα στο μάθημα με την Κ.(Αρχίσαμε να μιλάμε γαλλικά xD)

Ύστερα όταν πήγαμε κέντρο κάναμε βόλτα στον Λευκό πύργο.Και μετά στο Χάρις Σποτ για τίτσου.Ύστερα βόλτα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης για να βρούμε τρίγωνα πανοράματος και τέλος στο μαγαζί κοράλι για λίγη χαλάρωση.12 το βράδυ ήμασταν σπίτι μετά από μια λαχταριστή κρέπα.Παίξαμε μονόπολη πίνοντας μαλαματίνα.Μας είχε πιάσει τέτοιο γέλιο...:D




Αφού κοιμηθήκαμε 4 ξυπνήσαμε 2 για να φάμε παστίτσιο και να ετοιμάσουμε βαλίτσες.5μιση ήμασταν στο σταθμό για να πούμε το αντίο στην όμορφη Θεσσαλονίκη.Η Ε. συνειδητοποίησε ότι μας έκλεισε κουπέ!O_O Τρελαθήκαμε από την χαρά μας,είχε πολύ πλάκα.:P Στο γυρισμό είχαμε σβήσει και τα φώτα,είχαμε κλείσει και την κουρτινούλα και ήμασταν τέλεια.χαχ


Γενικότερες εντυπώσεις:Τι ΤΕΛΕΙΟ που είναι να έχει μηχάνημα μέσα στο λεοφωρείο για να βγάλεις εισητήριο.Να λέει τις στάσεις.Να λέει σε πίνακα σε πόσα λεπτά θα έρθει το επόμενο!

Στην Θεσσαλονίκη δεν φοβόμουν.Ένιωθα πιο ασφάλεια από την Αθήνα.Έβλεπα ΠΟΛΛΟΥΣ φοιτητές,κόσμο να κυκλοφορεί,να διασκεδάζει κλ.Γνωρήσαμε συνολικά μαζί με τους φίλους της φίλης μου σίγουρα στα 15 άτομα μέσα σε 5 μόνος μέρες!Έπιανες τόσο εύκολα κουβέντα με κάποιον άγνωστο.




Δεν ξέρετε τι τέλειο που ήταν να μην βλέπω για 5 μέρες τους γονείς μου.Να μην ακούω την γκρίνια τους.Να μην βλέπω την απαισιοδοξία τους και τα θλιμμένα προσωπά τους.Να φεύγω χωρίς να ακούω το"αα,βγαίνεις?".Να μην ψυχοπλακώνομαι για χάρη τους.Αυτές της 5 μέρες ήμουν τόσο ξέγνοιαστη που δεν θα πάψω να ευχαριστώ γι'αυτό την Ε. που μας φιλοξένησε! ;) Επίσης 5 μέρες χωρίς μαθήματα και άγχος.

Όσο και αν αγαπώ τις φίλες μου δεν θα μπορούσα να ζήσω καθημερινά στο ίδιο σπίτι μαζί τους πάνω από 5 μέρες.:P Τους αρέσει πολύ να με πειράζουν.Αλλά άμα κάποιος μου κάνει πλάκα συνέχεια εκνευρίζομαι και στεναχωριέμαι.:P Επίσης η Ε. είναι ακατάστατη.:P Εγώ τα θέλω όλα συμμαζεμένα!:P

Μου άρεσε τόσο πολύ που θέλω να πάω και εγώ στην Θεσσαλονίκη φοιτήτρια αλλά δεν το βλέπω.Τι τυχεροί οι φοιτητες που ζουν εκεί!
Απλά αγαπώ Θεσσαλονίκη!

~~~~~~~~~~~~~~~
Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου,γύρω στις 10 και δέκα το βράδυ.

Τελειώνοντας το μάθημα της Λογοτεχνίας.

"Μαρία,δεν σε έχω ρωτήσει,αλήθεια σου λείπουν οι παλιοί σου καθηγητές?"
Η κυρία της Λογοτεχνίας με κοιτάει με τα μεγάλα καστανά της μάτια.
"Ναι...Πολύ."




"Μα ναι,το πιστεύω.Και από την στιγμή μάλιστα που ήσουν τόσο ευχαριστημένη το θεωρώ παρακινδυνευμένο που άλλαξες φροντ."
"Μα σας είπα,δεν άλλαξα.Έκλεισε."της απαντάω.
"Αχ,ναι."
"Ναι αφού να φανταστείτε στα τελευταία μαθήματα κλαίγαμε.Και δεν ήταν μόνο αυτό.Ήταν ότι τους είχα δύο χρόνια,ήμουν πού δεμένη μαζί τους."
"Μα φυσικά το φαντάζομαι.Περνούσες σίγουρα και περισσότερη ώρα μαζί τους."
"Ναι.Και βέβαια άλλο είναι να είσαι απόφοιτος και άλλο τελειόφοιτος.Σαν τελειόφοιτη θα έδινα πρώτη φορά,ήταν αλλιώς το κλίμα...το γεγονός ότι κάτι τελειώνει...Ένω τώρα...Και χωρίς να το θέλω σας συγκρίνω καμιά φορά με τους παλιούς μου"της λέω.
"Μα ναι εννοείται.Το βρίσκω τελείως φυσιολογικό."μου λέει και χαμογελάει.



Και για όσους αναρωτιούνται θα σας πω κάτι.Είμαστε δυο δίδυμα σε διαφορετική κατεύθυνση η κάθε μια.Άλλα μόρια έβγαλε η μια,άλλα η άλλη(όχι βέβαια αρκετά γι'αυτό που μας αρέσει στην Αθήνα.)Και συνειδητοποιούμε ότι Ο ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ ΜΑΣ ΞΕΧΑΣΕ.Ναι αγαπητοί μου αναγνώστες,το ένα παιδί δεν τραβάει το άλλο.Πρέπει να έχουν διαφορά έναν χρόνο.Και αν εγώ πήγαινα πχ Καλαμάτα και η αδερφή μου Πάτρα ΒΡΕΣ ΜΑΣ ΕΣΥ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΝΑ ΤΡΙΧΟΤΟΜΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ.-.- Γι'αυτό και ξανά δίνουμε.Προσπαθήσαμε να διασταυρώσουμε σχολές.Δεν πέτυχε.Να υπολογίσουμε πόσο θα πέσουν οι βάσεις.Δύσκολο.ΠΦ,αυτά για να μην αναρωτιέστε γιατί ξανά δίνω.:P

~~~~~~~~~
Τα οικονομικά πάνε από το κακό στο χειρότερο.Οι τσακωμοί τους επίσης.Τις τελευταίες μέρες λέω τόσο συχνά"Θέλω να φύγω από αυτό το σπίτι!"



~~~~~~~~

Άνοιξα ευχάριστα,έκλεισα δυσάρεστα.
Αυτά έχεις όμως η ζωή.
Όλα ένας κύκλος είναι.;)




Ώ! όμορφη Θεσσαλονίκη
ώ! τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ

Είσαι το καμάρι της καρδιάς μου
Θεσσαλονίκη όμορφη γλυκειά
κι' αν ζω στην ξελογιάστρα την Αθήνα
για σένα τραγουδώ κάθε βραδιά


Ώ! όμορφη Θεσσαλονίκη
ώ! τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ

Μέσα στα στενά σου τα σοκάκια
έζησα τις πιο γλυκές στιγμές

καντάδες χίλιες νύχτες έχω κάνει
για όλες τις μποέμικες καρδιές

Ώ! όμορφη Θεσσαλονίκη
ώ! τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ

Πάντα με κρατάς στην αγκαλιά σου
πάντα σε θυμάμαι και πονώ
κι αν είμαι τώρα λίγο μακριά σου
με τον καιρό κοντά σου θα βρεθώ


Ώ! όμορφη Θεσσαλονίκη
ώ! τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ


Και αυτό το τραγούδι:


Μην ρωτάς πως περνάω
ούτε ξέρω που πάω στους δρόμους περπατάω

Τώρα ρωτάς πως περνάω
τώρα που πάω από το καλό στο καλύτερο


^Και όχι ΔΕΝ μου αρέσει καθόλου το συγκεκριμένο.Απλά τώρα χωρίς να το θέλω μου θυμίζει θεσσαλονίκη και τις φίλες μου.:P


Και τέλος αυτό:



Στο τηλέφωνο φοβάμαι να σε πάρω να σου πω
πόσο μόνη νιώθω
στους διαδρόμους του μυαλού μου τώρα σε αναζητώ
με μεγάλο πόθο

Δεν τη βρίσκω την άκρη
πουθενά και πες μου τι να κάνω

έχω γεμίσει ασφυχτικά
με καπνό το δωμάτιο ως απάνω
και ο χρόνος μού γελάει σαν μωρό

Πού να γείρω το κορμί μου
όταν γυρνάω απ’ τα μπαρ
κι απ’ τα ξενύχτια

Πού να βρω ένα φιλαράκι
να μου πει πως μ’ αγαπάει στ’ αλήθεια
αφού κι εσύ έχεις εξαφανιστεί

Μοιάζει η νύχτα μακριά σου να ’ναι ερεθιστική
σαν την αμαρτία
μα η μορφή σου δραπετεύει από κρυψώνα μυστική
με χτυπά με βία

Δεν τη βρίσκω την άκρη...

Ούτε εσύ έχεις τη λύση να μου δώσεις που γυρεύω
τη λύση που ζητάω
μπλοκαρισμένος από χρόνια στα δικά σου τα γρανάζια
που για μέρες τραγουδάω

Δεν τη βρίσκω την άκρη..


Aφού κι εσύ έχεις εξαφανιστεί...
Χρόνια πολλά μπαμπά.Να τα εκατοστήσεις.Μου λείπει ο παλιός σου εαυτός πιο πολύ από ποτέ...:/


Αυτά από μια Fleur που τις λείψατε όλοι πολύ.:P :*
:) :)

5 σχόλια:

Amaranth είπε...

Πολύ χαίρομαι που πέρασες τόσο όμορφα γλυκό μου :* Εύχομαι να ζήσεις πολλές στιγμές παρόμοιες ακόμα! Μην ανησυχείς για τις πανελλήνιες, πιστεύω ότι θα περάσεις εκεί που θες :) Όσο για τους καυγάδες, τα έχω περάσει.. Άστα να περνάνε έτσι, μην αφήνεις να σε απογοητεύουν. Να σκέφτεσαι τη Θεσσαλονίκη και να χαίρεσαι :) :)
Φιλιά πολλά όμορφο κοριτσάκι :* :*

Fleur είπε...

Amaranth μου,τι καλή που είσαι.:D
Και εγώ μου το εύχομαι,και επίσης και εσύ ότι ποθείς.:D
Το παλεύω το θέμα με τις πανελλήνιες.;)
Προσπαθώ να μην με επιρεάζουν οι καυγάγες αλλά δεν είναι εύκολο.:/

Φιλάκια πολλά!!:* :)

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ -ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ!!
OΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ.ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΟΥ ΚΑΙ ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ.
ΜΗΠΩΣ ΕΧΕΙΣ FACE;

Fleur είπε...

Καλά χριστούγεννα και σ'εσένα σκρουτζάκο!:) :D
Έχω και σ'έχω κάνει αντ και με έχεις κάνει και αξεπτ μάλιστα χαχα.:P

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

OK NA EIΣΑΙ ΚΑΛΑ :)))