Παραμονή Χριστουγέννων :)

Παραμονή Χριστουγέννων με μια πολύ γλυκιά παρέα.

Έχω φίλες.Και αρκετές μάλιστα που αγαπώ.Αλλά η μεγαλύτερη παρέα που είχα ποτέ ήταν μέχρι 7-8 άτομα.

Την Παραμονή των Χριστουγέννων μαζευτήκαμε 11!:D

Μελομακάρονα.Κουραμπιέδες.Φερρέρο ροσέ.Ποπ κορν.Κουλουράκια.Πατατάκια.
Ανταλλαγή δώρων.

Χαμόγελα.Αγκαλιές.Πειράγματα.Γέλια.

Βάλαμε την ταινία να παίξει.Φυσικά και δεν μπορέσαμε να την δούμε όλη.Μιλάγαμε υπερβολικά πολύ μεταξύ μας.:P
Κουνιόμασταν μαζί στον ρυθμό του sountrack.

Ένα μεγάλο τραπέζι.Όλοι γύρω γύρω.Ζεστά βλέμματα.
"Χρόνια πολλά!"
"Καλά Χριστούγεννα!"
"To the boy who lived!"χαχχα

Φωτογραφίες.

Ζεστές σοκολάτες.
Συζητήσεις.
Γέλια.
Πάλι αγκαλιές.

Νομίζω αλήθεια πως ήταν η καλύτερη παραμονή Χριστουγέννων που έχω περάσει.;)
Και νομίζω πως είμαστε η ΤΡΑΝΤΑΧΤΗ απόδειξη πως ο Χάρι Πότερ σε συνδιασμό με το internet ενώνουν τους ανθρώπους.:P
Γιατί όταν λέμε σε κάποιους πως έχουμε φτιάξει αληθινές φιλίες μέσω ένος φόρουμ μας περνάνε για τρελούς -.-?
Και όμως γίνεται!

Σημασία δεν έχει που γνωρίζεις τον άλλον.Σημασία έχει αν επικοινωνείς και περνάς όμορφα μαζί του.

Και πάνω απ'όλα "Σημασία δεν έχει τι ζεις.Αλλά πως το ζεις."Παρά 5,επισόδειο 46.

"Hogwarts will always be there to welcome you home."





Dan_Liza"Γενικά, ευχαριστώ πολύ παιδιά για αυτή την καταπληκτική μέρα."

Cassandra Black"Για μένα, ήταν η μοναδική φορά που ένιωσα πως είναι πραγματικά Χριστούγεννα."

Imperio"Σας ευχαριστω που ηρθατε!Απλα σας ευχαριστω."

Hecate"Ήταν τόσο οικογενειακή και ζεστή ατμόσφαιρα!"

Amelia Blackfoot"Εντυπώσεις από τα παιδιά,δεν μπορώ πλέον να γράφω,σας νιώθω όλους φίλους μου πλέον, και όχι απλές γνωριμίες."

Minerva McGonagall"Θα θελα να έχω την πιο μεγάλη αγκαλιά του κόσμου για να σας χωράει μέσα όλους.Σας ευχαριστώ για το υπέροχο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι και όλη τη μέρα."

elliza"Ήταν πραγματικά το πιο οικογενειακό μίτινγκ που έγινε ποτέ!
Μετά από δύο χρόνια στο φόρουμ πιστεύω πραγματικά πως ισχύει ότι και για το Χόγκουαρτς,το ΗW θα είναι πάντα εκεί να μας καλωσορίζει σπίτι"

Berenice"Ήταν πολύ homey και δεν πιστεύω πως έχει πραγματοποιηθεί τέτοια συνάντηση σε οποιοδήποτε άλλο φόρουμ.Ήταν τέλεια και όμορφα και σας ευχαριστώ για όλα."

Amycus"Θα πω μόνο πως οταν με ρωτήσουν για τα πιό ωραία Χριστούγεννα να είστε σίγουροι πως δεν θα χρειαστεί να ψάξω πολύ στις αναμνήσεις μου.Θα είστε εκεί,πάνω-πάνω"

Όπως είπε και η Μάρσυ"Έχουμε μαγεία μέσα μας!"

loveee yaaaa!:* :* :*

Απλά πατήστε play και κινηθείτε μαζί μας στον μαγικό μας κόσμο.Εκεί που υπάρχουν μόνοι αληθινοί μάγοι και μάγισσες:

ΥΓ:Και ναι,είναι η πρώτη φορά που σας αφιερώνω ολόκληρη ανάρτηση.:P Να είστε περήφανοι!B) χαχαχ Σας αγαπώ!

Λίγα λόγια για την όμορφη Θεσσαλονίκη! :)

Λοιπόν γεγονός είναι πως στης 24 με 29 Νοεμβρίου βρέθηκα στην όμορφη Θεσσαλονίκη.
Ως πόλη είναι πραγματικά πανέμορφη.

Ήταν τόσο υπέροχο συναίσθημα να ξυπνάς 5 το πρωί,να παίρνεις μια βαλιτσούλα και να πηγαίνεις επιτέλους να ζήσεις λίγες στιγμές γέλιου με τις φίλες σου,λίγες στιγμές τρέλας,και λίγες ηρεμίας.




Μέσα στο τρένο ρίξαμε πολύ γέλιο.Ένα θα σας πω:Αθήνα-Θεσσαλονίκη με το γρήγορο τρένο μόνο 18 ευρώ.B) Γιατί πετύχαμε προσφορά στο νετ!:D

Πετύχαμε ελενκτές και μας έγραψαν στο λεοφωρείο γιατί είχαμε περάσει το όριο για ένα τέταρτο.Την ίδια εβδομάδα ξανά είχα πετύχει ελεκτές στην Αθήνας άλλες 2 φορές.Τους τραβάω,πραγματικά!

Η Ε. μου,μας πήγε στο περιβόητο λολ και παίξαμε,μα τι άλλο,τίτσου!Το ίδιο βράδυ το ρίξαμε έξω στο λεγόμενο στέκι της minibar.Γυρήσαμε 6 το πρωί στο σπίτι.Μα τι ΥΠΕΡΟΧΗ βραδιά.Με πολύ χορό και μετά μια νόστιμη μπουγάτσα στους δρόμους της πρωινής Θεσσαλονίκης.(σημείωσα για πρώτη φορά 26 ώρες άυπνη :P )




Ψαάκι σε ευχαριστώ για την βόλτα εκείνη την Παρασκευή.Και την ζεστή σοκολάτα,και τα ποπ κορν.^_^




Μα τι ΓΛΥΚΟ κρασί που ήπιαμε εκείνο το βράδυ της Παρασκευής.Κάναμε και μία μικρή επιδρομή στα λαδάδικα σ'ένα μαγαζί που είχε ντίσκο ναιτ,και ύστερα πήγαμε σ'ένα άλλο στο μαρκιζ.:P Εντάξει,εκείνο το βράδυ νύσταζα ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.Αφού με το που μπήκαμε στο λεοφωρείο κατά της 5 μιση με πήρε ο ύπνος.Πάλι καλά που είχε μείνει ξύπνια η Κ. αλλιώς δεν ξέρω που θα είχαμε βρεθεί.:P




Χαλαρό ξύπνημα κατά της 3 το μεσημέρι το Σάββατο.Πρωινό και ύστερα στο υπέροχο Χαρις Σποτ για τίτσου!Είχα τόσο ΤΕΛΕΙΟ φύλλο εκείνη την φορά που ένας τυπάς στο δίπλα τραπέζι είχε πάθει σοκ και μου φώναζε να πω τίτσου.Τελικά ο τυπάς ήρθε μετά και με βοήθαγε τι να παίξω,μας συστήθηκε(φοιτητής και αυτός!) και την επόμενη κανονήσαμε ραντεβού για τιτσου.
Ύστερα βόλτα στο Λευκό Πύργο και πίτσα!Στην επιστροφή είχα πραγματικά ΔΑΚΡΥΣΕΙ από τα γέλια.Να είσαι καλά τρελιάρα Κ. μου!Βέβαια ξέχασα να σας πω,αρρώστησα -.-.Ναι, και έτσι έμεινα μέσα στο Σάββατο το βράδυ παρέα με το λαπτοπ της φίλης μου.:P




Με πήρε ο ύπνος κατά της 3 και στης 7 το πρωί της Κυριακής βρήκα της δύο φίλες μου και την αδερφή μου να έχουν λιώσει στα γέλια έχοντας τελειώσει έναν γύρο μονόπολης τον οποίο ξεκίνησαν 5 το πρωί!O_O :P Γέλαγαν τόσο πολύ που αρχικά τις ρώτησα τι είπιαν-ήταν νηφάλιες-και μετά άρχισα να πιστεύω ότι με έχουν ζωγραφίσει στο πρόσωπο.Τελικά πήγα στο μπάνιο και κοιτάχτηκα αλλά δεν είχα τίποτα.:P Με τα χίλια ζόρια είπια 2 χαπάκια για το κρυωλόγημα και ξανά έπεσα για ύπνο.

Ξυπνήσαμε κατά της 1(φυσικά εγώ πρώτη.:P)Λοιπόν εκείνη την Κυριακή ξύπνησα τόσο στραβά λόγω του κρυολογήματος μου και ενός ονείρου.Το απόγευμα συναντηθήκαμε και με τον φοιτητή για τίτσου.Φόραγα 2 μαύρες κοντομάνικες μπλούζες,1 πουλόβερ,1 φούτερ,και 1 μπουφάν και κρύωνα.Δεν συμμετείχα στο παιχνίδι και το χειρότερο κανείς δεν καταλάβαινε την καημένη την άρρωστη την Μαρία.:( :P Πάλι καλά μετά είχε μύτινγκ με τα παιδιά από το φόρουμ που μένουν Σαλλόνικα και η ώρα 9μιση με 11μιση πέρασε τόσο γρήγορα και όμορφα!:D




Σπίτι στήσαμε πάλι τιτσάκι.:P Κατά της 3 με πήρε πάλι ο ύπνος εμένα,ενώ οι άλλες έβγαζαν ένα βίντεο μέχρι της 5 χαζογελώντας.:P

Δευτέρα πρωί σηκωθήκαμε κατά της 8 για να πάμε στο ΑΤΕΙ της φίλης μας.Τι ζεστά που ήταν μέσα οι αίθουσες!Τι όμορφα που ήταν με γύρω γύρω πράσινο!Τι γέλιο ρίξαμε μέσα στο μάθημα με την Κ.(Αρχίσαμε να μιλάμε γαλλικά xD)

Ύστερα όταν πήγαμε κέντρο κάναμε βόλτα στον Λευκό πύργο.Και μετά στο Χάρις Σποτ για τίτσου.Ύστερα βόλτα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης για να βρούμε τρίγωνα πανοράματος και τέλος στο μαγαζί κοράλι για λίγη χαλάρωση.12 το βράδυ ήμασταν σπίτι μετά από μια λαχταριστή κρέπα.Παίξαμε μονόπολη πίνοντας μαλαματίνα.Μας είχε πιάσει τέτοιο γέλιο...:D




Αφού κοιμηθήκαμε 4 ξυπνήσαμε 2 για να φάμε παστίτσιο και να ετοιμάσουμε βαλίτσες.5μιση ήμασταν στο σταθμό για να πούμε το αντίο στην όμορφη Θεσσαλονίκη.Η Ε. συνειδητοποίησε ότι μας έκλεισε κουπέ!O_O Τρελαθήκαμε από την χαρά μας,είχε πολύ πλάκα.:P Στο γυρισμό είχαμε σβήσει και τα φώτα,είχαμε κλείσει και την κουρτινούλα και ήμασταν τέλεια.χαχ


Γενικότερες εντυπώσεις:Τι ΤΕΛΕΙΟ που είναι να έχει μηχάνημα μέσα στο λεοφωρείο για να βγάλεις εισητήριο.Να λέει τις στάσεις.Να λέει σε πίνακα σε πόσα λεπτά θα έρθει το επόμενο!

Στην Θεσσαλονίκη δεν φοβόμουν.Ένιωθα πιο ασφάλεια από την Αθήνα.Έβλεπα ΠΟΛΛΟΥΣ φοιτητές,κόσμο να κυκλοφορεί,να διασκεδάζει κλ.Γνωρήσαμε συνολικά μαζί με τους φίλους της φίλης μου σίγουρα στα 15 άτομα μέσα σε 5 μόνος μέρες!Έπιανες τόσο εύκολα κουβέντα με κάποιον άγνωστο.




Δεν ξέρετε τι τέλειο που ήταν να μην βλέπω για 5 μέρες τους γονείς μου.Να μην ακούω την γκρίνια τους.Να μην βλέπω την απαισιοδοξία τους και τα θλιμμένα προσωπά τους.Να φεύγω χωρίς να ακούω το"αα,βγαίνεις?".Να μην ψυχοπλακώνομαι για χάρη τους.Αυτές της 5 μέρες ήμουν τόσο ξέγνοιαστη που δεν θα πάψω να ευχαριστώ γι'αυτό την Ε. που μας φιλοξένησε! ;) Επίσης 5 μέρες χωρίς μαθήματα και άγχος.

Όσο και αν αγαπώ τις φίλες μου δεν θα μπορούσα να ζήσω καθημερινά στο ίδιο σπίτι μαζί τους πάνω από 5 μέρες.:P Τους αρέσει πολύ να με πειράζουν.Αλλά άμα κάποιος μου κάνει πλάκα συνέχεια εκνευρίζομαι και στεναχωριέμαι.:P Επίσης η Ε. είναι ακατάστατη.:P Εγώ τα θέλω όλα συμμαζεμένα!:P

Μου άρεσε τόσο πολύ που θέλω να πάω και εγώ στην Θεσσαλονίκη φοιτήτρια αλλά δεν το βλέπω.Τι τυχεροί οι φοιτητες που ζουν εκεί!
Απλά αγαπώ Θεσσαλονίκη!

~~~~~~~~~~~~~~~
Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου,γύρω στις 10 και δέκα το βράδυ.

Τελειώνοντας το μάθημα της Λογοτεχνίας.

"Μαρία,δεν σε έχω ρωτήσει,αλήθεια σου λείπουν οι παλιοί σου καθηγητές?"
Η κυρία της Λογοτεχνίας με κοιτάει με τα μεγάλα καστανά της μάτια.
"Ναι...Πολύ."




"Μα ναι,το πιστεύω.Και από την στιγμή μάλιστα που ήσουν τόσο ευχαριστημένη το θεωρώ παρακινδυνευμένο που άλλαξες φροντ."
"Μα σας είπα,δεν άλλαξα.Έκλεισε."της απαντάω.
"Αχ,ναι."
"Ναι αφού να φανταστείτε στα τελευταία μαθήματα κλαίγαμε.Και δεν ήταν μόνο αυτό.Ήταν ότι τους είχα δύο χρόνια,ήμουν πού δεμένη μαζί τους."
"Μα φυσικά το φαντάζομαι.Περνούσες σίγουρα και περισσότερη ώρα μαζί τους."
"Ναι.Και βέβαια άλλο είναι να είσαι απόφοιτος και άλλο τελειόφοιτος.Σαν τελειόφοιτη θα έδινα πρώτη φορά,ήταν αλλιώς το κλίμα...το γεγονός ότι κάτι τελειώνει...Ένω τώρα...Και χωρίς να το θέλω σας συγκρίνω καμιά φορά με τους παλιούς μου"της λέω.
"Μα ναι εννοείται.Το βρίσκω τελείως φυσιολογικό."μου λέει και χαμογελάει.



Και για όσους αναρωτιούνται θα σας πω κάτι.Είμαστε δυο δίδυμα σε διαφορετική κατεύθυνση η κάθε μια.Άλλα μόρια έβγαλε η μια,άλλα η άλλη(όχι βέβαια αρκετά γι'αυτό που μας αρέσει στην Αθήνα.)Και συνειδητοποιούμε ότι Ο ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ ΜΑΣ ΞΕΧΑΣΕ.Ναι αγαπητοί μου αναγνώστες,το ένα παιδί δεν τραβάει το άλλο.Πρέπει να έχουν διαφορά έναν χρόνο.Και αν εγώ πήγαινα πχ Καλαμάτα και η αδερφή μου Πάτρα ΒΡΕΣ ΜΑΣ ΕΣΥ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΝΑ ΤΡΙΧΟΤΟΜΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ.-.- Γι'αυτό και ξανά δίνουμε.Προσπαθήσαμε να διασταυρώσουμε σχολές.Δεν πέτυχε.Να υπολογίσουμε πόσο θα πέσουν οι βάσεις.Δύσκολο.ΠΦ,αυτά για να μην αναρωτιέστε γιατί ξανά δίνω.:P

~~~~~~~~~
Τα οικονομικά πάνε από το κακό στο χειρότερο.Οι τσακωμοί τους επίσης.Τις τελευταίες μέρες λέω τόσο συχνά"Θέλω να φύγω από αυτό το σπίτι!"



~~~~~~~~

Άνοιξα ευχάριστα,έκλεισα δυσάρεστα.
Αυτά έχεις όμως η ζωή.
Όλα ένας κύκλος είναι.;)




Ώ! όμορφη Θεσσαλονίκη
ώ! τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ

Είσαι το καμάρι της καρδιάς μου
Θεσσαλονίκη όμορφη γλυκειά
κι' αν ζω στην ξελογιάστρα την Αθήνα
για σένα τραγουδώ κάθε βραδιά

Ώ! όμορφη Θεσσαλονίκη
ώ! τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ

Μέσα στα στενά σου τα σοκάκια
έζησα τις πιο γλυκές στιγμές
καντάδες χίλιες νύχτες έχω κάνει
για όλες τις μποέμικες καρδιές

Ώ! όμορφη Θεσσαλονίκη
ώ! τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ

Πάντα με κρατάς στην αγκαλιά σου
πάντα σε θυμάμαι και πονώ
κι αν είμαι τώρα λίγο μακριά σου
με τον καιρό κοντά σου θα βρεθώ

Ώ! όμορφη Θεσσαλονίκη
ώ! τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ

Και αυτό το τραγούδι:


Μην ρωτάς πως περνάω
ούτε ξέρω που πάω στους δρόμους περπατάω

Τώρα ρωτάς πως περνάω
τώρα που πάω από το καλό στο καλύτερο

^Και όχι ΔΕΝ μου αρέσει καθόλου το συγκεκριμένο.Απλά τώρα χωρίς να το θέλω μου θυμίζει θεσσαλονίκη και τις φίλες μου.:P


Και τέλος αυτό:



Στο τηλέφωνο φοβάμαι να σε πάρω να σου πω
πόσο μόνη νιώθω
στους διαδρόμους του μυαλού μου τώρα σε αναζητώ
με μεγάλο πόθο

Δεν τη βρίσκω την άκρη
πουθενά και πες μου τι να κάνω
έχω γεμίσει ασφυχτικά
με καπνό το δωμάτιο ως απάνω
και ο χρόνος μού γελάει σαν μωρό

Πού να γείρω το κορμί μου
όταν γυρνάω απ’ τα μπαρ
κι απ’ τα ξενύχτια

Πού να βρω ένα φιλαράκι
να μου πει πως μ’ αγαπάει στ’ αλήθεια
αφού κι εσύ έχεις εξαφανιστεί

Μοιάζει η νύχτα μακριά σου να ’ναι ερεθιστική
σαν την αμαρτία
μα η μορφή σου δραπετεύει από κρυψώνα μυστική
με χτυπά με βία

Δεν τη βρίσκω την άκρη...

Ούτε εσύ έχεις τη λύση να μου δώσεις που γυρεύω
τη λύση που ζητάω
μπλοκαρισμένος από χρόνια στα δικά σου τα γρανάζια
που για μέρες τραγουδάω

Δεν τη βρίσκω την άκρη..

Aφού κι εσύ έχεις εξαφανιστεί...
Χρόνια πολλά μπαμπά.Να τα εκατοστήσεις.Μου λείπει ο παλιός σου εαυτός πιο πολύ από ποτέ...:/


Αυτά από μια Fleur που τις λείψατε όλοι πολύ.:P :*
:) :)

Μια φλόγα ζωντάνιας :)

Πέμπτη βράδυ γύρω στης 9.

Ώρες πριν προσπαθούσα να θυμηθώ πως ακριβώς ένιωθα όταν ήμουν πέρυσι γεμάτη.Να ξανά θυμηθώ εκείνη την ελαφρά φλόγα που ένιωθα και με γέμιζε ζωντάνια.
Όταν...

Μ"Με πήρες εσύ τηλέφωνο?"
Κ"Όχι γιατί?"
Μ"αα,τίποτα.Είδα ότι με πήρε ένας αριθμός και έλεγα μήπως ήσουν εσύ."
Κ"αα.Που είστε?"
Μ"Εδώ μωρέ κοντά στην στάση του 421...Πάμε προς τα Hondo Cender."
K"Τι??Ποια στάση του 421?Στην πλατεία?"
Μ"Ναι!Γιατί εσείς που είστε?"
Κ"Έξω από τα Hondo!"
Μ"αα!!Μείνετε εκεί!Ερχόμαστε."

Πότε βροχή, πότε αέρας, μια προσευχή, λόγια μητέρας
Φωνές που ακούγαμε παιδιά. Για μια στιγμή θέλω...



Πιάνω αγκαζέ την αδερφή μου και μια φίλη μου και αρχίζουμε να περπατάμε.Όσο πλησιάζουμε τόσο πιο πολύ ανυπομονώ.
Μ"Που είστε?"
Κ"Μέσα στα berska"

Ψάχνω με το βλέμμα μου μέσα το μαγαζί.Ψάχνω για δυο κοπέλες με όμορφες μπούκλες.

Είναι νωρίς, ζωή χαράζει, σαν μολυβιά στ' όνειρο στάζει
Ο αέρας παίρνει τα μαλλιά. Για μια στιγμή θέλω να...

Επιτέλους!
Χαμογελάω βλέποντας τα καστανοπράσινα μάτια της Κατ. και τις μπούκλες της.Μου χαμογελάει.Τρέχω.Τρέχει.Την αγκαλιάζω σφιχτά.

Σε κοιτώ να γελάς και να φεύγεις πάλι μπροστά




Από πίσω μου με ακολουθεί η αδερφή μου η οποία αγκαλιάζει και εκείνη την Κατ.
Μετά από ένα δευτερόλεπτο εμφανίζεται και η Κ. μου!
"Κατ. μου τι κάνεις?"την ρωτάω
"Καλααα!:D Εσείς πως είστε?Ήρθαμε εδώ να χαζέψουμε,έχει κάτι ωραία μποτάκια εκεί."
"αα,ναι όντως είναι ωραία!"απαντάω.

μια ζαριά η ζωή για ν' αρχίσει πάλι και να

"Γουτσούνι μου!"φωνάζει η Κ.
Χαζογελάω πονηρά.
"Καλά θα δεις.Μαζί δεν θα είμαστε 5 μέρες Θεσσαλονίκη?"
"Ωχ,ναι!χαχα"απαντάω.

την κοιτάς να γελά και να φεύγει πάλι μπροστά

"Πες μου,πως περνάς στην Καλαμάτα?Πως πάει η σχολή?"ρωτάω την Κατ.
"Μια χαρά όλα!Εσάς πως πάνε τα μαθήματα?"
"Καλά,πήρα στην Ιστορία 18.1"της λέω.
"Αχ,μου έλειψε το φροντ.Εσας δεν σας έλειψε?"ρωτάει η Κατ.
"ΩΩ,ναι."λέει η αδερφή μου παραπονιάρικα και συμφωνώ.
"Και να θέλουμε να πάμε να πούμε ένα γεια έκλεισαν -.- Λέμε γεια στους τοίχους."παραπονιέται η Κατ.

μια ζαριά η ζωή για να σβήσει πάλι

"Κατ. τα Χριστούγεννα λέγαμε να πάμε μπουζούκια όπως πέρυσι"λέω και γελάω.
"Αααχ,ναι εγώ θέλω!"
"Ωραία!"
Ξαφνικά η αδελφή μου ξανά αγκαλιάζει την Κατ."Να κάνουμε αγκαλίτσα την Κααααατ!"φωνάζει.
"Ναιιιι!"λέω και εγώ και τρέχω να την ξανά αγκαλιάσω.
"Ελάτε να κάνουμε όλοι μια ομαδική αγκαλιά"προτείνει η αδερφή μου.
Αγκαλιαζόμαστε όλες γελώντας.

Είναι αργά, λόγια δεν βρίσκω, όση ομορφιά κι αν σου χαρίσω

"Λοιπόν πάμε τώρα εμείς.Να φάμε κανένα σουβλάκι και θα τα πούμε"λέει η Κατ.
"Αχ,μωρέ δεν έχω συνηθίσει να τις βλέπω για λίγο"απαντάει η Κ.
"Χαχα,μην ανησυχείς.Θα με χορτάσεις στην Θεσσαλονίκη."απαντάω χαμογελαστά.

πίσω απ' τα φώτα της ζωής. Για μια στιγμή θέλω να...




Σε κοιτώ να γελάς και να φεύγεις πάλι μπροστά
μια ζαριά η ζωή για ν' αρχίσει πάλι και να

Τις χαιρετάμε και μετά φεύγουν.
Και ξαφνικά συνειδητοποίησα.
Πριν λίγα μόλις δευτερόλεπτα ένιωθα γεμάτη.Χαμογέλαγα με την καρδιά μου.Αγκάλιασα με την ψυχή μου.Μίλαγα με μια φλόγα ζωντάνιας...;)

την κοιτάς να γελά και να φεύγει πάλι μπροστά
μια ζαριά η ζωή για να σβήσει πάλι

Ξέρετε κάτι?
Όταν βρείτε τέτοιους φίλους,που σας κάνουν να νιώθετε ζωντανοί μην τους αφήσετε να φύγουν.Και αν δεν έχετε βρει ακόμα τέτοιους φίλους,αλήθεια μην βιαστείτε.Θα έρθουν εκείνοι από μόνοι τους.Και όταν θα είστε μαζί τους θα πλυμμηρίζεται από ζωντάνια.
Θα νιώθετε γεμάτοι.;)





Πότε βροχή, πότε αέρας, μια προσευχή, λόγια μητέρας
Φωνές που ακούγαμε παιδιά. Για μια στιγμή θέλω...

Είναι νωρίς, ζωή χαράζει, σαν μολυβιά στ' όνειρο στάζει
Ο αέρας παίρνει τα μαλλιά. Για μια στιγμή θέλω να...

Σε κοιτώ να γελάς και να φεύγεις πάλι μπροστά
μια ζαριά η ζωή για ν' αρχίσει πάλι και να
την κοιτάς να γελά και να φεύγει πάλι μπροστά
μια ζαριά η ζωή για να σβήσει πάλι

Είναι αργά, λόγια δεν βρίσκω, όση ομορφιά κι αν σου χαρίσω
πίσω απ' τα φώτα της ζωής. Για μια στιγμή θέλω να...

Σε κοιτώ να γελάς και να φεύγεις πάλι μπροστά
μια ζαριά η ζωή για ν' αρχίσει πάλι και να
την κοιτάς να γελά και να φεύγει πάλι μπροστά
μια ζαριά η ζωή για να σβήσει πάλι

Μια ζαριά είναι η ζωή.Και θες να βλέπεις αυτούς που αγαπάς να χαμογελούν.Μια ζαριά είναι η ζωή.Και αν σου κάτσει? ;) :P

ΥΓ:Έχω βρει τα πρόσωπα τα οποία άμα τα σκεφτόμουν ο προστάτης μου θα έβγαινε τόσο δυνατός που θα έδιωχνε όλους τους Παράφρονες!:D
ΥΓ2:Ναι,πάμε για 5 μέρες στην Θεσσαλονίκη στην Ε.!
ΥΓ3:Μου λείπει ο περσινός Νοέμβριος.
ΥΓ4:Αγαπώ τα ρακόμελα!

Καληνύχτα!:)