My stranges and beautiful days.

Πάρτυ.

Πάρτυ που χορεύεις.Χορεύεις πολύ.

Πάρτυ που γνωρίζεις κόσμο.Αρκετό κόσμο.

Πάρτυ που γελάς.Γελάς με την καρδιά σου.

Πάρτυ που κλαίς.Κλαις με την ψυχή σου.

Πάρτυ που πίνεις.Πίνεις μέχρι να μην αντέχεις άλλο.

Πάρτυ που δεν σε νοιάζει τίποτα.Καμία κακή σκέψη.

Πάρτυ που πιστεύεις πως θα διαρκέσουν για πάντα.Ύπουλη λέξη το για πάντα.

Πάρτυ που ψάχνεις για έναν έρωτα.Για ένα αληθινό έρωτα.

Πάρτυ που θρηνείς για έναν έρωτα.Για έναν πραγματικό έρωτα.

Πάρτυ που έχεις να θυμάσαι.Να θυμάσαι όταν θα μεγαλώσεις.

Πάρτυ.Φοιτητικά πάρτυ.

Πολύ διαφορετικά πάρτυ από αυτά του Δημοτικού.Από αυτά του Γυμνασίου.Και από αυτά του Λυκείου.

Τα φοιτητικά πάρτυ ξεχιλείζουν απο ζωντάνια,από έρωτες,από μεθύσια,και από φιλόδοξους νέους που πιστεύουν πως θα είναι για πάντα νέοι.

~~~~~~~~~~~~~~~~

Και ας πούμε πως έτσι έχω και μια έντονη φοιτητική καθημερινή ζωή.

Θα πάω στην σχολή το πρωί.Σχεδόν κάθε πρωί.Γιατί μερικές μέρες κάνω και εγώ τις απουσίες μου.

Θα κάνω μάθημα.Παρέα πάντα με τις αγαπημένες μου πλέον φίλες Ν.,Κ. και Μ.

Θα γελάσουμε και μετά θα φάμε στο εστιατόριο.(Απαιτώ πίσω τους λουκουμάδες με την ζάχαρη σε αντικατάσταση του ραβανί)

Θα μπούμε στα γνωστά μας λεοφωρεία 220,221 και 235 και θα γελάσουμε.Θα στριμωχτούμε λίγάκι στο μετρό.Θα πάμε καμία βόλτα.

Και μετά σπιτάκια μας.

Διάβασμα για την εξεταστική που πλησιάζει.Μάλλον δεν θα βρω για τον υπόλοιπο χρόνο καθόλου ηρεμία από άποψη σχολής.Διάβαζα τον Ιανουάριο για την εξεταστική του "Σεπτεμβρίου".(Έδωσα 3 και πέρασα 1 :P ) Γενικά χρωστάω 6,και προσπαθώ να μην ξεφύγουν πολύ γιατί μάλλον θα αφήσω και ένα μάθημα από αυτό το εξάμηνο.

Θα δω και λίγη τηλεόραση ή θα χαζέψω και εγώ στο facebook.

Θα μιλήσω με το διδυμό μου.Θα πούμε πως περάσε η καθεμία στην σχολή της και τα νέα μας.

Με καμία φίλη στο τηλέφωνο.

Θα βγω τις Παρασκευές ή τα Σάββατα για βόλτα.Αν μην ξεχάσουμε και το σούπερ μάρκετ.

Και οι βόλτες θα είναι όμορφες.Χαλαρές.Ή θα είναι κάποιο όμορφο πάρτυ.Φοιτητικό όπως προανέφερα. ;)

Θα γκρινιάξω λίγο και για τα οικονομικά.Αλλά σίγουρα ξέρω ότι υπάρχουν και πιο σοβαρά πράγματα.Υπομονή κάνω.Κάθε μέρα υπομονή και σπρώχνω τους μήνες προς το καλοκαίρι.Το ψυγείο να είναι γεμάτο και μετά δεν με νοιάζει τίποτε άλλο.

Για έρωτες μην με ρωτάτε.Ή εγώ τους έθαψα όλους ή εκείνοι δεν μπορούν να με βρούνε.

Και έτσι παιρνούν οι μέρες μου.

Ούτε που κατάλαβα πότε από Ιανουάριο πήγε Μάρτιος.(Δεν έφτιαξα μαρτάκι ααααα.)

Το μόνο σίγουρο είναι ότι νιώσαμε αρκετό κρύο.Άντε να μπει ο Απρίλιος,να νιώσουμε λίγο άνοιξη,να φύγει και το βάρος της εξεταστικής από πάνω μου.

Αυτά από μια ήρεμη Fleur :).

Δύο αγγλικά τραγουδάγια για σήμερα:

In a very unusual way

One time I needed you
In a very unusual way
You were my friend
Maybe it lasted a day
Maybe it lasted an hour
But somehow it will never end

In a very unusual way
I think I'm in love with you
In a very unusual way
I want to cry
Something inside me goes weak
Something inside me surrenders
And you're the reason why, you're the reason why 
You don't know what you do to me
You don't have a clue
You can't tell what it's like to be me looking at you
It scares me so that I can hardly speak

In a very unusual way
I owe what I am to you
Though at times it appears I won't stay, I'LL NEVER GO.
Special to me in my life
Since the first day that I met you
How could I ever forget you
Once you had touched my soul

In a very unusual way
You made me whole

Blue
Strange colour blue
Sixteen tons on the moon
Hey little mister driver man
Keep your head up
We are nearly there
I am racing
Outside and below myself
Nearly forgot myself there
Nearly there, yeah
Oh, everybody's sleeping now
An industrial silence singing
And the rain will keep hammering down from overhead
Now there's a blue, blue, strange colour blue
Let me dream of me and you
Oh, how the rain keeps coming down
Pour, oh, running down the window
Like a vein on my arm
Oh, running down the window
Like a vein on my arm, yeah

This is how we do it



ΥΓ:Aναρωτιέμαι αν με διαβάζει ακόμα κανείς.Ή κανένας παλιός αναγνώστης από αυτούς που χαιρόμουν να βλέπω σχόλιο τους.Όπως και να έχει για μια ακόμα φορά γράφω αποκλειστικά για εμένα,γιατί μου αρέσει.:)
Καληνύχτα σ'όλους.:* 

Night all my lights are on,this useless helpless feeling

Γειά σας!
Ο τίτλος είναι από το πολυαγαπημένο μου τραγούδι honey bee.Δεν ξέρω γιατί αλλά θεώρησα ότι ταιριάζει σήμερα.


Ειδικά τώρα που άρχισα να το ξανά ακούω πάλι και πάλι,γιατί το άκουσα σε μια σειρά.Στο ιατρικό απόρρητο.Ω ναι,ωραία σειρά.Την πέτυχα μια φορά το βράδυ,κατά της 2μιση,και αμέσως μου τράβηξε το ενδιαφέρον.Μάλλον βέβαια τότε την είχανε κόψει γιατί απ'ότι είδα στο web tv έχει μόνο 21 επισόδεια.Αλλά εγώ την έχω αγαπήσει.Βάζω κάθε βράδυ ένα επισόδειο και βλέπω.Γενικά ίσως να είμαι από τα ελάχιστα άτομα που ξέρω πολλές ελληνικές σειρές,ξέρω ποιος έχει ξανά παίξει και που,τις έχω δει είτε επειδή μου αρέσουν είτε από περιέργεια,σε σχέση με τις αγγλικές σειρές.Πχ ακόμα και φιλαράκια ζήτημα να έχω δει 6 επισόδεια.Όχι ότι δεν είναι καλά...κάθε άλλο.Απλά ίσως να κολλάω περισσότερο με τις ελληνικές,γιατί ταυτίζομαι περισσότερο.Η Αθήνα,τα μέρη,ο τρόπος σκέψης μας...Ελπίζω να καταλαβαίνεται τι εννοώ.χαχχα τέλος πάντων.
Αυτή είναι μια μικρή αρχή για να πω,πως οι τελευταίες μέρες ήτανε πραγματικά όμορφες!

Στις τελευταίες αναρτήσεις λεω μονάχα τα νέα μου.Δεν έχω αλλάξει καθόλου το μοτίβο των αναρτησεών μου και δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.Μου έχει φύγει λιγάκι η εμπνευσή μου,αλλά θα ξανά έρθει που θα πάει. :P

Να πω λοιπόν πως ο Νοέμβριος έκλεισε όμορφα.
Στις 29 είχαμε μάζωξη με τα τρόφιμα από την σχολή της αδερφής μου.Ψήσαμε λουκάνικα,μπιφτέκια,και καλαμάκια στο σπίτι του Μ.
Μετά παίζαμε τίτσου.Εγώ και ο Α. λέγαμε χαζομάρες και φτιάξαμε ζεστό τσαγάκι.(βλέπετε είχε επακολουθήσει μια εβδομάδα με πυρετό,με συνάχι για εμένα)
Στο τέλος είδαμε και ένα θριλερ που εμένα δεν μου άρεσε,γιατί γενικά δεν μου αρέσουν τα θρίλερ αλλά είχε πλάκα.:P

Στις 30 είχε ένα μικρό παρτάκι η Α. η φίλης,της φίλης μου της Ν. από την σχολή και πήγα.Είχα να δω τις φίλες μου από την σχολή τουλάχιστον 1 μήνα,και είχα χαρεί πολύ.Και ειδικά στο τέλος που κάναμε ησυχία επειδή κοιμότανε η μαμά της κ απλά ψυθιρίζαμε είχε πολύ πλάκα.:P Βέβαια δεν παρέλειψα να κάνω και την χαζομάρα μου.Το 856 το λεοφωρείο που πήρα νόμιζα ότι με αφήνει έξω από τoν σταθμό του Αιγάλαιω,αλλά τελικά άφηνε πιο πάνω.Και δεν το θυμόμουν.Το συνειδητοποίησα μετά από ώρα ότι ο δρόμος μου θυμίζει καθώς πηγαίνουμε για Νίκαια.Τελικά πήγα Πειραιά και πήρα από εκεί ηλεκρικό,μετά μετρό,και μετά λεοφωρείο.:P

Στις 1 στολίσαμε!Το δεντράκι μας έγινε πολύ όμορφο!Και βάλαμε και τα χαλιά,και το σαλόνι μοιάζει πολύ ζεστό τώρα.

Στις 3 βγήκα πάλι με τα κορίτσια από την σχολή μου.Πήγαμε playce!Καιρό είχα να πάω και να ξεχαστώ με επιτραπέζια. :D Το ίδιο απόγευμα βγήκα με την Στ. και την παλιά μου παιδική φίλη Μ.,και αργότερα ήρθε και η Α.Μ.Ωραία περάσαμε και δώσαμε ραντεβού για την επόμενη το βράδυ σ'ένα μπαράκι κοντά μας,με ελληνική έντεχνη και ελαφρα ροκ μουσική.Με ρακόμελλα και τέτοια!Πω...τι κρύο είχε εκείνη την ημέρα.Περπάτησα το μισό φούρεσι μέχρι την πλατεία του Γέρακα,και μετά νόμιζα πως δεν ένιωθα το προσωπό μου και τα χέρια μου.
Και η επιστροφή είχε πολύ πλάκα.Καθώς η Στ. δεν παρέλειψε να μας κάνει να γελάσουμε με τις τσιρίριδες της,και την φίλη της την Ν. να της λέει"Στ. κατέβα από το αυτοκίνητο τώρα."" Όχι χαχαχ καλά ειμαι χαχαχαχα,να να σταματάω χαχχαχχα."
Το ίδιο βράδυ με φιλοξένησε η Α.Μ στο υπογειάκι.Όμορφα κοιμήθηκα αλλά η Α.Μ όλο στριφογύρναγε.:P  Και είχε και πλάκα οι βλακείες που λέγαμε πριν κοιμηθούμε.:P
Την Πέμπτη 6,μας ξύπνησε η μαμά της κατά την 1.Πήγαμε στο Χαλάνδρι να αλλάξει μερικά δώρα.Πολύ αναποφάσιστη ήτανε,χαχ,αλλά κατέληξε σε κάτι!

Στις 7 πήγα σε μια συναυλία που είχε η φίλη μου η Μ. από στο Αττικό Ωδείο στο κέντρο.Δεν ξέρω...μόλις την άκουσα να τραγουδάει,έτσι με μικρόφωνο,με πιάνο,τόσο επαγγελματικά,ένιωσα συγκίνηση,που την ήξερα!Περιφάνια!Γενικά η φωνή της με μάγεψε,και όταν της λέγαμε πως ήτανε η καλύτερη (στην ίδια μικρή συναυλιούλα τραγούδαγαν μαζί της και δυο γυναικες ηθοποιοί,η μια σχετικά γνωστή) μας απάνταγα"αααχ ρε παιδιά όντως? ευχαριστω!" και απλά γέλαγε.Είναι τόσο μετριόφρονων!

Στις 9 πήγαμε μαζί με την Κ. και την Α.Μ να δούμε την Στ. στον Βασιλόπουλο που ξεκίνησε δουλεία.Προωθούσε δωρεάν γευστική δοκιμή κρασιού.Πολύ πλάκα είχε.1 ώρα τρυγιρνάγαμε στο σουπερ μάρκετ.αααχ,και εκείνη η πίκρα που φάγαμε.Στην στάση του λεοφωρείο,ένα παιδί βρήκε ένα ολόκληρο 20ρικο.Και ήτανε ακριβως δίπλα στα πόδια της Κ.Και δεν το είχε δει καμία μας,ουφ τι κρίμα.:P

Στις 10 είχαμε και εμείς συνέντευξη με την Α.Μ από την ίδια ακριβώς προωθητική που πήρανε την Σ.Όλα πήγανε καλά,και πήρανε και εμάς!

Στις 12 είχα μια ευχάριστη βόλτα στα εξάρχεια με την Ελ. και τον Λ. που ήρθε από Θεσσαλονίκη.
Και στις 13,είχα την ενημέρωση από την προωθητική.
Έτσι το ΣΚ που μας πέρασε δούλεψα.Σίγουρα δεν είναι και η καλύτερη δουλειά στον κόσμο,αλλά χάρηκα που επιτέλους θα βοηθήσω όπως μπορώ στο σπίτι.Και αν με βάλουνε σε κανένα πρόγραμμα με 8ωρο θα είναι ακόμα πιο καλά!

Στις 14 είδα και της φίλες μου Ειρ. και Α. που μου είχανε λείψει.Πράγμα παράξενο,μόλις πήγανε μερικά πράγματα καλά σ'εμένα,σε εκείνες ήρθαν ψιλο άσχημα νέα.Και μερικά πράγματα τους πήγανε ανάποδα...Τι να πω...:( Ίσως να είναι βέβαια και οι μόνες που καταλαβαίνουν 100% τι παιρνάμε με τα οικονομικά.Όμως τον τελευταίο καιρό αυτό πραγματικά το ξέχασα.Ότι είναι να γίνει θα γίνει.Και τώρα που θα δουλεύω και εγώ όλα θα πάνε τέλεια!Και η γιαγιά βοήθησε πολύ αυτό τον μήνα!
Kαι χαζοχαίρομαι που έρχονται και γιορτές!



Ίσως να βοήθησαν πολύ τελικά και τα ομοιοπαθητικά μου γιατί έχω τουλάχιστον 3 εβδομάδες να νιώσω άγχος.Και συνεχίζω να τα βλέπω όλα θετικά.Ακόμα και αν δεν έχω κάρτα στο κινητο,χάλασε ο αποκωδικοποιητής,οι λάμπες των γραφείων μας,το κινητό της αδερφής μου.Και ακόμα να πάρουμε το χαλί μας από το καθαριστήριο γιατί δεν έχουμε λεφτά.Μας κόψανε και το τηλέφωνο.Θέμα χρόνου είναι να κοπεί και το νετ,γι'αυτό πάλι καλά που προλαβαίνω να κάνω αυτή την ανάρτηση!Αλλά δεν πειράζει,ας μας καταριούνται όλες οι ηλεκρικές συσκευές,έρχονται Χριστούγεννα!!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Και μία μικρή αναφορά...σ'ενα θέμα που με απασχολεί από τον Νοέμβριο.
Από αρχές Νοεμβρίου.

Δεν βρίσκω τον κατάλληλο τίτλο γι'αυτό το θέμα.

Νομίζω πως δεν βρίσκω και τις κατάλληλες λέξεις.

Προσπαθά να καταλάβω τι στο καλό έχεις μέσα στο κεφάλι σου όταν μου μιλάς.

Όταν μου πρωτομίλησες.

Και σχεδόν κάθε βράδυ που είσαι εκεί χωρίς να στο έχω ζητήσει.

Πίστευα πάντα πως ξέρω να ψυχολογώ καλά τους ανθρώπους και να ξέρω ποια είναι τα κινητρά τους.Ήξερα πολύ καλά τι κρύβουν πίσω από τις συμπεριφορές τους.

Αλλά εσένα ακόμα δεν μπορώ να σε καταλάβω.

Αυτό θα ήθελα να σου φωνάξω δυνατά.Τι θες επιτέλους από εμενά.Τι επιδιώκεις.

Δεν θα ήθελα να σε πω ένα ψωνισμένο πλουσιόπαιδο που απλά παίζει.Δεν θέλω.Πιστεύω πως είσαι πιο καλός και ας μου λένε το αντίθετο.Αλλά αν συνεχίσεις έτσι,εκεί βλέπω να καταλήγω.Και ας έχει πανέμορφα γαλαζο-πράσινα μάτια.

Καλύτερα μερικές φορές θα ήτανε να μην με είχες ρωτήσει τόσσα πράγματα για εμένα.Να μην ήξερα τόσσα πράγματα για εσένα.Δεν θα μ'ενοιαζε έτσι τόσο.Απλά εσύ μπήκες στην δική μου καθημερινότητα,όχι εγώ στην δική σου.Εσύ με κολάκεψες,Όχι εγώ εσένα.Εσύ με πήρες τηλέφωνω.Όχι εγώ.Εσύ είπες ότι θα ήθελες πολύ να με δεις.Όχι εγώ
Και εκεί είναι το γαμώτο.

Αλλά έτσι αλλιώς όσα και να πούμε... τόσο ξένοι είμαστε ακόμα.

Oι άνθρωποι πραγματικά είναι πολύ περίεργοι ώρες ώρες.

Πως να σου εξηγήσω εγώ την δική τους περιέργεια.

Ούτε όταν καν οι ίδιοι δεν ξέρουν τι θέλουν.

 Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω 
τραγούδι άγνωστο κι αγέννητη σιωπή 
Πίσω απ’ τα μάτια, πίσω απ’ της ζωής
 το βέλο κρύβεσαι σαν βροχή που στέγνωσε,
 το ξέρω νεροποντή που περιμένω μια ζωή 
Γιατί δεν έρχεσαι 

 Μια καταιγίδα θέλω να `ρθει να ουρλιάξει 
όσα δεν είπαμε από φόβο ή ντροπή 
στα σωθικά μας και στα μάτια μας να ψάξει 
κάθε μας λέξη μυστική να την πετάξει 
μέχρι τον ήλιο ν’ ανεβεί και να τον κάψει 
Γιατί δεν έρχεσαι 
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ 
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

 Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν νυχτώνει 
όταν κρατιέμαι σαν χερούλι απ’ το ποτό 
απ’ το ποτό της φαντασίας μου που με λιώνει 
κάθε γουλιά του καίει σαν πάγος και σαν χιόνι 
κι ανατινάζει του μυαλου μου το βυθό 
Γιατί δεν έρχεσαι 

 Μια καταιγίδα θέλω να `ρθει να μας πνίξει 
σ’ ένα τραγούδι που δεν έγραψε κανείς 
Ο, τι δε γίναμε ποτέ να μην το δείξει 
Να `ναι γιορτή, την αγκαλιά της
 να ανοίξει στην ανημπόρια της χαμένης μας ζωής 
Γιατί δεν έρχεσαι
 Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ 
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

 Απ’ της ψυχής μου το ιερό 
ως της ζωής μου το μπουρδέλο
 χτίσε μια γέφυρα να πάω και να `ρθω 
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ, ποτέ όταν σε θέλω
 κλείσε τα μάτια μου και έλα να σε δω
 Γιατί δεν έρχεσαι 
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ 
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

Autumn

Καλησπέρα σας!
Οκτώβριος και Νοέμβριος.
Δυο πάρα πολύ περίεργοι μήνες για εμένα.
Συνήθως ανυπομονώ να μπω και να γράψω στο μπλογκ μου νέα.Αυτούς τους δυο μήνες δεν είχα ιδιαίτερη όρεξη,έμπνευση(?),πείτε το όπως θέλετε.:P
Τον Οκτώβριο παρολ'αυτα ένιωθα πολύ καλά.Ίσως να ήτανε και από τους πιο καλούς μήνες των τελευταίων μηνών.


Μου άρεσε πολύ όταν είχαν έρθει να κορίτσια από στην σχολή μου εδώ.Παίξαμε παντομίμα,γελάσαμε,φάγαμε πατατάκια,παίξαμε κ λίγο τίτσου και γενικά ήτανε όμορφα.
Εξίσου όμορφα ήτανε και στην γιορτή της Κ. που πήγαμε σπίτι της,πάλι η γνωστή παρεούλα από την σχολή.Είχα φάει μέχρι σκασμού!!Αν και θα ήθελα να δοκιμάσουμε με τον κορμο που είχαμε πάει εγώ και η αδερφή μου,αλλά δεν πειράζει.

Παράλληλα είχα εκνευριστεί με την κατάσταση που επικρατούσε στην σχολή μου.Και ακόμα εκνευρισμένη είμαι δηλαδή.Όλα οδηγούν σ'ένα αδιέξοδο και τόσσους μήνες μια λύση δεν βρίσκεται...

Από τον Οκτώβριο περίπου έχουμε μια κοινή συνομιλία στο φβ με την κολλητή μου την Κ.,την Α.Μ απο το φροντ και την φίλη της την Στ. και νομίζω πως αυτό κάθε μέρα μου φτιάχνει το κέφι.Μπαίνουμε και λέμε βλακείες,συζητάμε πάρα πολύ,και γενικά νομίζω πως από τότε δεθήκαμε ακόμα πιο πολύ.Οι άλλες έχουν καθιερώσει και κάθε Τετάρτη τα ρακόμελλα σ'ένα μαγαζί κοντά τους.χαχ Αλλά εμείς που να πάμε που ένα αμάξι δεν έχουμε? Πλάκα είχε όταν είχαμε βγει στο Μικελ κάπου μέσα Οκτωβρίου.Η Στ. μας έχει κολλήσει την έκφραση τσιτσινάκια.Και όποτε θέλουμε να μιλήσουμε για κάποιο αγόρι λέμε,α το τσιτσινάκι. :P Ή ας τσιτσινίσουμε λίγο! Επικό! :P

Παράλληλα περίμενα να ξεκινήσουν και τα κλεμμένα όνειρα.Οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται. :P Αααχ αναπολώ πολύ το 1ο έτος.Που γύρναγα από την σχολή,κοιμόμουν λιγάκι,και κατά της 7 έβλεπα κλεμμένα.Τόσο όμορφο και ξέγνοιαστο.Πέρυσι που γκρίνιαζα καμια φορά για τα οικονομικά,τώρα θέλω να γυρήσω τον χρόνο πίσω και να μου δώσω ένα μικρό χαστούκι.Τώρα είναι οι αληθινά δύσκολες μέρες...

Τέλη Οκτώβρη ήρθε και η Ε. από Θεσσαλονίκη!Επιτέλους!Είχα να την δω απο τον Απρίλιο!!Χάρηκα πολύ!Παίξαμε κλασσικά λίγο τίτσου.Μιλήσαμε.Είχε κέφια...Γελάσαμε αρκετά!

Κάπου Οκτώβριο γνώρισα και πολλά καινούργια μέλη του HW.Πολύ χάρηκα.Γενικά από τότε που δεν έχω σχολή είμαι συνέχεια μέσα στο φόρουμ,οπότε γνώρισα καινούργια άτομα και ήτανε ωραία! Ειδικά μια ωραία νύχτα με ρακόμελλα πολύ μου άρεσε. :D

Το halloween το περάσαμε κλασσικά μαζί με την Α. και την Ε. Με κολωκυθούλες που είχε φτιάξει η Ε. και γλυκάκια!Μαζί με την Ε. ντυθήκαμε κιόλας μαγισσούλες γιατί πήραμε μέρος σ'ένα διαγωνισμό του hw.:D

Τέλος από τις πιο ωραίες μέρες του Οκτωβρίου ήτανε όταν πήγαμε στο Λάμα,και είδαμε αρχοντα των δαχτυλιδιων(καλό ήτανε),και φάγαμε πίτσα,κρέπες και κέικ!Και φυσικά όταν ήρθανε σπίτι μας η Κ. η Α.Μ και η Σ. και παίζαμε τρίβιαλ και είχαμα πραγματικά λιώσει στα γέλια.Και ειδικά όταν εγώ έλεγα στην ΤΥΧΗ σωστές απαντήσεις. :P

Ο Νοέμβριος ξεκίνησε περίεργα.Άρχισα να ξανά νιώθω ταχυκαρδίες.Είχα άγχος.Και μέχρι και σήμερα κάποιες στιγμές μουδιάζουν λιγάκι τα άκρα μου.Αγχος κυρίως για τα οικονομικά.Δεν έχω και σχολή να ξεχνιέμαι.Πήγα σε μια ομοιοπαθητικό και δοκιμάζω μια τέτοια μέθοδο.Θα δούμε...Αν και νιώθω καλύτερα.Αν και πραγματικά μετά από 2 χρόνια γεμάτα αλλαγές με αρκετές στεναχώριες,ένιωσα πως 1η φορά όχι εγώ,αλλά ο οργανισμός μου δεν αντέχει.1η φορά που ο οργανισμός μου αντιδράει έτσι.Και κάπως έτσι δεν είχα κέφια στις αρχές...Χάζευα συνέχεια στο νετ.Αλλά παρολ'αυτα  γκρινιαζα και γ'ότι δεν έχω λεφτά να βγω βόλτα να ξεχαστώ.Έχω στείλει άπειρα e-mail για δουλειά αλλά τίποτα...

Παρέα με την Ε. και την Α. είδαμε δυο ταινίες μέσα στο Νοέμβριο.Τον Χάρι Πότερ παρτ 2 και το Epic.Αγαπημένες και οι δύο.Και ένα Σάββατο πήγαμε και στο Αρχαιολογικοό Μουσείο των Αθηνών.Και αυτό υπέροχο!Μετά πήγαμε να φάμε στο εστιατόριο της Νομικής της Α.Αν εμείς έχουμε μια φορά καλό φαί η Νομική έχει δέκα.Ήτανε πεντανόστιμο.Έτσι την ίδια Τετάρτη κατέβηκα στο κέντρο με την Σ.Υποτίθεται θα πηγαίναμε στην συνέλευση της Φιλοσοφικής,η οποία δεν έγινε ποτέ.Έτσι μετά χαζέψαμε στα βραχάκια,και ήρθε πιο μετά και η Α.Μ. και πήγαμε πάλι για φαί στην Νομική.Θέλω να πηγαίνω συνέχεια εκεί να τρώω!!

Από τον Νοέμβριο έχω να θυμάμαι πάλι άρχοντα των δαχτυλιδιων(αυτή την φορά το 3ο) με τα παιδιά από το Γεωπονικο!Ακόμα και βόλτες με τα παιδιά απο το hw στον Άγιο Δημήτριο!Και καφέ στο Μικελ πάλι με Κ.,Στ,και Α.Μ μιλώντας για τσιτσίνια χαχχα.Επίσης έκανα μια ενδιαφέρουσα γνωριμία μέσα στον Νοέμβριο,που πάει καλά.Θα δείξει! :P

Στην γιορτή μου δεν έκανα τίποτα ιδιαίτερο.Το Σάββατο όμως που μας πέρασε είχε γενέλθια η Α.Μ γιατί έχει γεννηθεί 21 Νοεμβρίου.Ωραίο πάρτι,αλλά ανέβασα δέκατα και μέχρι και σήμερα είμαι μπουκωμένη.-.- Οπότε δεν το απόλαυσα πάρα πολύ αλλά να'ναι καλά η Σ. που είναι τόσο χαρούμενος άνθρωπος όταν πίνει που είχα σκάσει στα γέλια"Είστε πολυυυυ φιλες μου ρε σεις,σας αγαπαω όλουυυς,εγω αύριο χωρίζω είμαι free dird,τρελο κεφάλι με το τσίπουροοοο" χαχαχχαχαχα τα θυμάμαι και γελάω.Mείναμε εκεί το πρωι.Έπρεπε όμως να μαζέψουμε το υπόγειο και να καθαρίσουμε.Τι σφουγγάρισμα ρίξαμε,χάλια το είχανε κάνει.Στο πάρτι ήτανε και η παιδική μας φίλη Μ.Την έχω ξανά αναφέρει στην ανάρτηση"ανοίγωντας την πόρτα του παρελθόντος" το 2010.Κοιμηθήκαμε στο ίδιο κρεβάτι και είχε πολύ πλάκα!Λέγαμε ιστορίες από το δημοτικό και είχαμε σκάσει στα γέλια.Και από μέσα η Στ φώναζε"Σκάστε θέλω να κοιμηθωωωω"χαχαχ Τώρα που μετακομίσαμε εδώ με την Μ. είμαστε πάρα πολύ κοντά.Πόσο παράξενο.Με τον έναν η με τον άλλον τρόπο η ζωή μας φέρνει πάντα κοντά.Μικρές ζούσαμε στην ίδια γειτονιά και τώρα πάλι το ίδιο.^_^

Αυτά.

Ο Νοέμβριος είναι κανονικά ο αγαπημένος μου μήνας,αλλά αυτός ο Νοέμβριος ήτανε ψιλό απογοήτευση.

Θέλω να ανοίξει τουλάχιστον η σχολή μου,για να απασχολώ το μυαλό μου με κάτι.Αν και χλομώ το βλέπω τώρα που θα μπει Δεκέμβριος.

Περιμένω πως και πως να πάρουμε ένα επίδομα να δούμε μια άσπρη μέρα,ή να πάρουν την μαμά σε καμία δουλειά.Όλο θα σας πάρουμε τηλέφωνο και όλο τίποτα.
Αυτά!!
Φιλάκια σ'όλουυυυς!