Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2016

The first day of 2016.


Αλλαγή του χρόνου.

2016, new year, and chances εικόνα

00:01 1 Ιανουαρίου του 2016.

Η καινούργια χρονιά με βρίσκει σ'ένα μεζεδοπωλείο στα Πετράλωνα να πίνω κρασί και να τρώω μαζί με την γιαγιά μου και άλλες 6 κυρίες μεγάλης ηλικίας. Ήταν μια πρωτότυπη Πρωτοχρονιά ομολογώ.
Με βλέπαν όλες που ήμουν η μικρή και η νέα της παρέας και μου χαμογέλαγαν.

Κατά της 2μιση ήρθε να με πάρει ο Σ. να πάμε σ'ένα ρεμπετάδικο με τους φίλους του. Πράγμα παράξενο αλλά είμαι ακόμα μαζί με τον Σ. Και όχι μόνο αυτό αλλά πλέον είμαι και η κοπέλα του. Γιατί όταν όλοι οι υπόλοιποι μου έλεγαν να κάνω πέρα μήπως πληγωθώ εγώ είχα πεισμώσει και πίστεψα σ'εμένα. Και είπα όχι ρε γαμώτο γιατί τι μου λείπει για να μην με δει σοβαρά;

couple, love, and boy εικόνα


Κάπως έτσι βρεθήκαμε να μου κρατά το χέρι μπροστά στους φίλους του. Να κάνουμε πλάκες. Να γελάμε. Και εγώ να χαμογελάω. Και μετά από καιρό να νιώθω γεμάτη. Πως όλα είναι όμορφα στην ζωή μου. Πως όλα είναι καλά. Πως είμαι τυχερή.

Γύρω στις 7 το πρωί πέσαμε για ύπνο. Ο Σ. με έπιασε και με έσφιξε στην αγκαλιά του. Πράγμα παράξενο αλλά τις τελευταίες δυο εβδομάδες είναι άλλος άνθρωπος.
Κάπου στις 10 το πρωί σηκώθηκα πήγα στο μπάνιο και ξανά γύρισα στο κρεβάτι. Μ'έψαξε πάλι με τα χέρια του και με αγκάλιασε. Χαμογέλασα. Άλλες φορές δεν το έκανε αυτό.
Κοιμήθηκα λοιπόν τόσο όμορφα εκείνο το πρωινό.

Ξυπνήσαμε μεσημέρι. Γύρω στις 2. Μόλις είδε πως άνοιξα τα μάτια μου με τράβηξε με το χέρι του και με φίλησε.

Μας έφερε αγρότερα φαγητό. Με πήρε αγκαλιά πολλές φορές. Με φίλησε πολλές φορές.
Όμως όλα ήταν διαφορετικά από άλλες φορές.
Ήταν όλα πιο όμορφα.
Πιο ζεστά.
Ακόμα και ο τρόπος που με κοιτούσε ή που με φίλαγε ήταν διαφορετικός.

"Πάλι περάσαμε σχεδόν όλη την ημέρα παρέα ε;" μου είπε γλυκά όταν με πήγε το απόγευμα στο μετρό.
"Χαχ ναι...Εντωμεταξύ παίζει μόλις ξαπλώσαμε σε δύο λεπτά να σε πήρε ο ύπνος."του είπα.
"Αλήθεια;;" με ρώτησε.
"Ναι...Θα πρέπει να ήσουν πολύ κουρασμένος."
"Χμ ναι ήμουν. Και σε άφησα δηλαδή μόνη σου;"
"Χαχα δεν πειράζει."

Συνήθως μόλις με αφήνει στο μετρό μου δίνει ένα πεταχτό φιλί και φεύγω. Αυτή την φορά με φίλησε 3 φορές πριν φύγω.

love, couple, and hug εικόνα

Πράγμα παράξενο αλλά ηρέμισα και εγώ. Στις αρχές προσπαθούσα να δείχνω πως δεν με νοιάζει όλο αυτό. Όμως όλο μ'έτρωγε και καιγόμουν πότε θα με πάρει τηλέφωνο,πότε θα μου στείλει μύνημα. Και κάθε φορά που δεν απάνταγε έλεγα από μέσα μου εντάξει μπορεί και να θέλει να το τελειώσει.

Όμως όχι μόνο δεν το τελείωσε αλλά άλλαξε. Πράγμα που νομίζω πως το κατάφερα με την πίστη μου σ'εμένα. Του έδειξα πως είμαι ανεξάρτητη. Είναι ωραίος. Είναι πολύ ωραίος ο Σ. Μπορεί αντικειμενικά να έχει όποια θέλει. Και όμως εγώ του έδειξα πως άμα θέλει ας έχει όποια θέλει. Πως εγώ δεν θα τρέξω από πίσω του.
Παρόλο που ήμουν μέσα στις ανασφάλειες για όλο αυτό, δεν άφησα στιγμή να φανεί κάτι.

Και έτσι ίσως για πρώτη φορά ένιωσα ασφάλεια μαζί του εχθές. Επιτέλους ένιωσα ασφάλεια. Επιτέλους ένιωσα ζεστασιά. Ένιωσα σιγουριά για εκείνον προς εμένα. Και είναι όμορφο αυτό. Γιατί επιτέλους είμαι ήρεμη. Ίσως και πιο ήρεμη από εκείνον που άμα δεν του απαντήσω σ'ενα μύνημα μου παραπονιέται και μου κάνει πείσματα.

Η μαγεία υπάρχει ακόμα.
Οι μαγικές αυτές στιγμές υπάρχουν ακόμα.

Ίσως κάτι που θα έπρεπε να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας είναι πως το καλό με την ζωή είναι πως έτσι όπως της φέρεσαι έτσι ακριβώς σου φέρεται.

Και μην ξεχνάτε η ζωή ξέρει. Η ζωή πάντα ξέρει. "Η ζωή ξέρει καλύτερα για εσάς" όπως είχε πει κάποτε η κυρία Μ.

Τέλος το σύμπαν είναι σχεδόν πάντα δίκαιο. Όσο λύπη σου δίνει μετά στην ξεχρεώνει με χαρά.

Και όταν σου παίρνει έναν άνθρωπο σου φέρνει κάποιον άλλον. Σ'αυτό το σημείο μιλάω για τον πατέρα μου. Τον μπαμπάκα μου. Ο οποίος θα φύγει 15 Ιανουαρίου για δουλειά στην Αγγλία. Ναι στην Αγγλία... Χαχ.....Τι ειρωνεία Θέε μου.
Τώρα πια αυτή η χώρα θα έχει δύο άτομα της καρδιάς μου. Δίνω κομμάτια του εαυτού μου...

"Ξέρεις πρώτη φορά τυχαίνει και είμαι μαζί με μια κοπέλα έτσι πιο καλή."
"Ααα ναι;"
"Ναι. Οι προηγούμενες έβγαζαν μια κακία. Μια ζήλια. Μια πονηριά."
"Χαχ...Εκτιμησέ το λοιπόν."
"Α ναιι;;"
"Ναι."

Γιατί πιστεύω σ'εμένα. Και δεν θα πάψω ποτέ να πιστεύω σ'εμένα. Και ξέρω πως είμαι ένα άτομο που αξίζει.
Και όχι μόνο που αξίζει,αλλά και που δεν μου αξίζει κάτι λιγότερο από το μέτριο και το χλυαρό.
Μόνο το τέλειο.

Και δεν είναι εγωισμός αυτό. Ούτε υπερβολική αυτοπεποίθηση. Απλά ίσως υψηλή περιφάνια και αξιοπρέπεια.  ^_^

Καλή χρονιά σ'όλους.
Με αγάπη,χαμόγελο και υγεία πάνω απ'όλα.


magic, love, and quote εικόνα

Και μην ξεχνάτε να πιστεύεται στον εαυτό σας.

Ακόμα και όταν κανένας άλλος δεν πιστεύει...εσείς να πιστεύετε!





Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιάΝα κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, ΠρωτοχρονιάΝα με κρατάς αγκαλιά σφιχτά γιατί μου πήρε πολλά το εφτάεκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ’ όλα αυτά

Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύΚι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό


Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφεράΔεν ειν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικόςΓια να ‘χει όνειρα να κάνει ο ενικός


Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί


Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβούαπ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενάσυναντηθήκαμε στη μέση του καιρού


Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, ΠρωτοχρονιάΝα μου μιλάς σιγανά στ’ αυτί γιατί σ’ ακούνε την νύχτα αυτή παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί....

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015

Could you break my fall?

26 Νοεμβρίου γύρω στις 3 το πρωί.

"Τι λες για το friends with benefits;" με ρώτησε καθώς με τράβηξε στην αγκαλιά του και εγώ χώθηκα εκεί ξαπλωμένη δίπλα του. Μύριζε τόσο όμορφα.
"Αυτοί δεν συναντιούνται μόνο για το ερωτικό κομμάτι; Δεν βγαίνουν βόλτα όπως εμείς."
"Όχι κάνει λάθος. Βγαίνουν κιόλας."
"Είσαι σίγουρος;"
"Ναι σου λέω γι'αυτό λέγονται και friends. Αφού είναι φίλοι."
Δεν μίλησα για λίγο. Γύρω μας είχε σκοτάδι και εγώ ήμουν σκεπασμένη με μια λεπτή κουβέρτα.
"Δεν ξέρω νομίζω άλλος είναι ο ορισμός."είπα σιγανά.
"Αυτός είναι."
"Ίσως,δε ξέρω. Να το ψάξουμε να το βρούμε. Ίσως το μπερδεύω με το one night stand" γέλασα ελαφριά. Του γύρισα την πλάτη μου και με πήρε αγκαλιά..
"Ωχ.."
"Τι;"
"Ξέχασα να βάλω ξυπνητήρι. Μισό."
Διέκρινα την φιγούρα του να κουνιέται. Ύστερα πλησίασε σ'ένα πιάτο πάνω στο τραπέζι.
"Καλά πες μου ότι τρως τα μπιφτέκια."
"χαχαχ ναι,ενώ πριν δεν ήθελα. Νομίζω είμαι κυκλοθιμικός."
"Είσαι." του απάντησα με πλήρης σοβαρότητα.

love, couple, and hug εικόνα

Βρισκόμουν σ'ένα μικρό σαλόνι. Ημιυπόγειο χωρίς παράθυρα. Με λίγη ψύχρα. Δυο καναπέδες. Έναν διάδρομο για γυμναστική. Έναν μεγάλο καθρέφτη και μπροστά του μια καρέκλα. Το μικρό κρεβάτι ή αλλιως ράζτο που κοιμόμασταν. Και μια μεγάλη τηλεόραση. Πιο μέσα το μπάνιο και ένα άδειο υπνοδωμάτιο που περιμένει ακόμα να φτιαχτεί.

Ήταν η 3η φορά που βρισκόμουν μέσα σ'αυτό το μικρό ημιυπόγειο. Και για άλλη μια φορά με πήρε ο ύπνος με μελαγχολία. Ούτε την προηγούμενη φορά είχα κοιμηθεί χαρούμενη. Την πρώτη φορά ίσως και να ήθελα να κλάψω.
Αυτή την φορά ήταν καλύτερα.

"Ο Στράτος σ'έδειξε σ'ένα φίλο του και το άρεσες." μου είχε πει η Ν. η φίλη μου από την σχολή.

Κάπως έτσι ξεκίνησε όλο αυτό με τον Σ.  Πολύ ελπιδοφόρα στην αρχή. Πιο ρευστά τα πράγματα στην συνέχεια. Μυνήματα. Τηλέφωνα. Έξοδοι.

"Δεν είμαι σε φάση για σχέση αυτή την περίοδο...΄Μπορεί σ'ένα μήνα να θέλω. Δεν ξέρω. Τώρα μου αρέσει μαζί σου. Αλλά μπορεί σ'ενα μήνα να μην το θέλω άλλο. Το θέμα είναι τι θες εσύ. Μπορεί να θες κάτι πάρα πολύ σοβαρό..." Και κάπως έτσι ξεκίνησε η συζήτηση εκείνο το βράδυ. Πιο πριν είχαμε πάει σινεμά. Είχα περάσει πολύ όμορφα. Γελάγαμε. Μιλαγαμε. Μου κράταγε το χέρι.

"Τουλάχιστον είσαι ξεκάθαρος." Πήρα μια βαθιά ανάσα."Εγω...." Τι να πω εγώ;;; Πως είμαι αρκετά πληγωμένη για να πέσω σε κάποιον που δεν θέλει κάτι σοβαρό μαζί μου; Πως μπλέκω έτσι; Γιατί τα τελευταία αγόρια που έχω γνωρίσει δεν με βλέπουν σαν κάτι σοβαρό; Γιατί μπλέκω με τέτοια άτομα; Γιατί δεν μπορώ να πέσω στο φυσιολογικό;
"Βγάζεις στους άλλους να σ'εμπιστευτούν. Φαίνεται ότι δίνεις το 100% σου." Έτσι μου είχε πει. Και αφού όλοι το βλέπουν ότι είμαι τέτοιο άτομο γιατί σκατά ψάχνουν το περιστασιακό μαζί μου;
Εγω...Να πω ότι εγώ θέλω κάποιον να με αγαπάει; Κάποιον να με εκτιμάει; Κάποιον να είναι δίπλα μου; Κάποιον να μοιραστώ επιτέλους πράγματα; Να κάνω ότι δεν έχω κάνει ποτέ μου;
Κυκλοθιμικέ. Κυκλοθιμικέ. Παλιο κυκλοθιμικέ. Την προηγούμενη εβδομάδα μου έλεγες ότι μαζί μου θες σχέση μάλλον. Παλιο Κυκλοθιμικέ.

quote, sad, and skins εικόνα

"Ξέρεις δεν είναι η έννοια της ταμπέλας...Σχέση ή όχι. Είναι να βλέπεις ένα άτομο και να θες να προσπαθήσεις γι'αυτό."΄του είπα τελικά.
"Όχι δεν έχει να κάνει μ'εσένα."
"Μ'εμένα έχει να κάνει."
"Εντάξει μάλλον έχουμε διαφορετική οπτική γωνία."
"Μάλλον ναι."απάντησα.

Το σκέφτηκα λίγο ακόμα.
"Εγώ αυτό που θέλω είναι κάποιον να με κάνει να χαμογελάω." είπα. Και ήταν τόσο αλήθεια. Δεν με νοιάζει καμία ταμπέλα. Θέλω να χαμογελάω. Ότι και αν είναι αυτό. Όπως και αν λέγεται. "Κάποιον να περνάμε όμορφα,να ζήσουμε πράγματα...Και βλέπουμε στην πορεία πως πάει."
"Τότε θέλουμε το ίδιο." μου απάντησε.
"Μάλλον ναι." είπα σκεφτική.
"Έλα τότε εδώ. Έλα να σε πάρω μια αγκαλιά..." μου είπε καθώς ξάπλωνε. Πήγα κάπως απρόθυμα. Μέσα μου σχεδόν ήξερα πως δεν θέλουμε το ίδιο ακριβώς πράγμα.
"Απλά...κουράζουμε πολύ την κατάσταση και θα χαλάσει. Όλο εσύ το σκέφτεσαι και το αναλύεις όλο αυτό. Το έχεις προσέξει;"
"Ναι έχεις δίκιο." μου απάντησε.
"Ωραία χαλάρωσε,και βλέπουμε."

Μάλλον τον καθησύχασα με αυτά που είπα. Γιατί είχε κέφια μετά. Και την επόμενη το πρωί.

Από την πρώτη στιγμή που είδα τον Σ. ήξερα πως δεν θα ταιριάζαμε 100%. Είναι πιο μάγκας. Πιο αλήτης. Δεν είναι το καλό παιδί. Είναι κάτι πολύ διαφορετικό από εμένα. Άλλο στυλ. Άλλη νοοτροπία. Άλλη ζωή.
Την 2η φορά που τον είδα μου ψυθίριζα πως θα φύγει κάποια στιγμή. Πως δεν είναι για πάντα. Πως σήμερα είναι και αύριο δεν είναι. Το ξέρω από μόνη μου πολύ καλά. Ίσως να τράφηκα για λίγο με ψεύτικες ελπίδες.

Σ'ένα άτομο είχα δει την λάμψη του για πάντα. Στον Γ. Όποιον βρίσκω ακόμα τον συγκρίνω μαζί του. Και όσους περισσότερους γνωρίζω τόσο πιο πολύ σιγουρεύομαι πως ο Γ. ήταν το τέλειο για μένα. Δεν φάνταζε. Ήταν.
Νιώθω κάτι μέσα μου να με τράβάει τόσο πολύ στον Γ. Λες και κάτι μ'εχει δεσμεύσει και ξέρω πως οποιαδήποτε σχέση και αν προσπαθήσω δεν θα επιτύχει. Γιατί για εμένα πρέπει να είναι ο Γ. Και το ίδιο να πρέπει να ίσχύει και για εκείνον. Να είμαι εγώ.

Τις προάλλες βρήκα κάτι φωτογραφίες στο προφίλ του στο fb. Όμορφος..Τόσο όμορφος. Για άλλη μια φορά μόλις είδα το πρόσωπό του ένιωσα σαν να ξέρω την μορφή του χρόνια. Σαν από πάντα. Θα του στείλω μύνημα σκέφτηκα.Θα του στείλω να δω τι κάνει.

Εχθές που γύρισα σπίτι κάθισα και βρήκα τις παλιές συνομιλίες μου με τον Γ. Τις διάβασα χωρίς κάποιο πόνο ή μελαγχολία. Απλά τις διάβασα για να μου θυμίσω πως αξίζω μια φυσιολογική σχέση με αγάπη. Κάτι που να με κάνει στ'αλήθεια ευτυχισμένη και ολοκληρωμένη.
Αχ πόσο γέλαγα όταν μίλαγα με τον Γ. Πόσο μου λείπει ώρες ώρες.

love, you, and quote εικόνα

Την Δευτέρα είχα πάρει μια σοκολάτα λάκτα. Σκεφτόμουν την κατάσταση με τον Σ. και έκλαιγα μόνη μου. Αναρωτήθηκα μήπως συμβιβάζομαι. Μήπως κάνω εκπτώσεις στα θέλω μου. Πάντα μου έλεγα ότι δεν συμβιβάζομαι με κάτι λιγότερο από το τέλειο.

Δύο επιλογές έχω.
Ή να το συνεχίσω αυτό το πράγμα με τον Σ. Γιατί μου αρέσει όταν περνάμε όμορφα. Μου αρέσει να βγαίνουμε. Μου αρέσει να κάνουμε πλάκες και να γελάμε και να κοιμόμαστε παρέα.
Να το συνεχίσω όλο αυτό με κίνδυνο όμως να φάω τα μούτρα μου. Γιατί ξέρω πως πληγώνομαι εύκολα. Και πως δένομαι εύκολα.Εκτός αν ο Σ. το δει κάπως πιο σοβαρά μαζί μου...

Ή να το κόψω μαχαίρι. Να το τελειώσω. Για δικό μου καλό να σκεφτώ την μετέπειτα ψυχολογία μου.
Από την άλλη μια ζωή την έχουμε...Λες και ο Γ. στο Μπράιτον θα έχει μονάσει και δεν θα έχει βγει με κοπέλες.

Αχ δεν ξέρω.

Πρώτη φορά πρέπει να επιλέξω αν θέλω μια κατάσταση ή όχι. Και πρώτη φορά πρέπει να είμαι πλήρως συνειδητοποιημένη για τα όποια αποτελέσματα.

Πάντα όμως είναι ο εαυτός μας. Ο εαυτός μας είναι πάντα η ευτυχία μας. Εγώ αυτό έχω καταλάβει. Ούτε καν οι φίλοι. Εσύ είσαι η δυναμή σου. Εσύ τα οριά σου. Εσύ η πηγή του καλού και του κακού σου. Ότι και να γίνει εσύ και ο εαυτός σου.

Και αφού πάντα θα είμαι εγώ...Πρέπει να τα βρω μ'εμένα. Και αν είναι να φάω τα μούτρα μου...Να πω ότι τουλάχιστον το έζησα. Ίσως...

Μάλλον είμαι έτοιμη να φάω τα μούτρα μου.

Γιατί...Μια ζωή την έχουμε και αν δεν την γλεντήσουμε τι θα καταλάβουμε τι θα καταντήσουμε..λαλαλλαλα.

Αχ δεν είμαι καλά. Αυτά...δεν ξέρω. Θα συσκεφτώ για εκατοστή όγδοή φορά με τον εαυτό μου και θα απαντήσω στο μύνημα του Σ., φωναζωντάς μου ταυτόχρονια από μέσα μου πως ίσως δεν είναι αυτός ο άνθρωπος που θέλω...

quote, happy, and flowers εικόνα


ΥΓ1: Ο Σ. έχει τέσσερις ημέρες μετά γενέθλια από τον Γ. Καρμικό;; Παλιοκυκλοθιμικοί και οι δύο.

ΥΓ2:Χαίρομαι τουλάχιστον που αυτή την περίοδο τα προβληματά μου είναι μόνο τα προσωπικά μου και δεν έχουν να κάνουν σε σχέση με θανάτους,αρρώστιες κτλ όπως έχω συνηθίσει.



I've been here before
But always hit the floor
I've spent a lifetime running
And I always get away
But with you I'm feeling something
That makes me want to stay

I'm prepared for this
I never shoot to miss
But I feel like a storm is coming
If I'm gonna make it through the day
Then there's no use in running
This is something I gotta face

If I risk it all
Could you break my fall?

How do I live? How do I breathe?
When you're not here I'm suffocating
I want to feel love, run through my blood
Tell me is this where I give it all up?
For you I have to risk it all
Cause the writing's on the wall

A million shards of glass
That haunt me from my past
As the stars begin to gather
And the light begins to fade
When all hope begins to shatter
Know that I won't be afraid

If I risk it all
Could you break my fall?

How do I live? How do I breathe?
When you're not here I'm suffocating
I want to feel love, run through my blood
Tell me is this where I give it all up?
For you I have to risk it all
Cause the writing's on the wall

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015

And who do you think you are?

22 (ή 23;) Οκτωβρίου γύρω στις 2:15 το πρωί. (Πάλι 22...)

Γύρισα το κεφάλι μου δεξιά και κοίταξα έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου. Μπροστά μας , μέσα από μερικούς θάμνους του Υμμητου , διακρίνονταν ξεκάθαρα τα φώτα της νυχτερινής Αθήνας. Μπορούσα να διακρίνω από μακρία την Πεντέλη. Τα φώτα της Μεσογείου και ίσως και της Κηφισσίας...Σχεδόν μπορούσα να νιώσω τον χτύπο της διασκέδασης στον οποίο κινούνταν οι άνθρωποι της όμορφης νυχτερινής Αθήνας.

Athens, autumn, and view εικόνα

"Είναι πραγματικά πολύ όμορφα."
"Σε πειράζει;" με ρώτησε. Γύρισα και είδα πως είχε βγάλει ένα τσιγάρο. "Έαν σε πειράζει και κρυώνεις μπορώ να βγω έξω να καπνίσω."
"Όχι δεν υπάρχει θέμα." του απάντησα και γύρισα πάλι να κοιτάξω την θέα.

sadness, sad, and quote εικόνα

Άνοιξε το παράθυρο. Μέσα μπήκε ένα ελαφρύ αεράκι. Σχεδόν λυτρωτικό.
Προσπάθησα να διακρίνω το Χαλάνδρι. Εκείνη την στιγμή ένιωσα ένα κενό. Αναρωτήθηκα τι να έκανε ο Γ. Που να βρισκόταν αυτή την ώρα. Αν ήταν καλά. Έμαθα χώρισε με την άλλη...Τον άφησε αυτή για κάποιον άλλον. 

Μου το είχε πει η Ε. Όταν όλα έρχονται ακριβώς όπως τα θες πάντα κάτι χαλάει. Μου το είχε πει. Θα δεις.
Και ύστερα πιάστηκα και εγώ από αυτό. Και μου ψιθύριζα για να μην κλαίω πως μόνο τα αληθινά πράγματα κρατάνε σ'αυτή την ζωή. Μόνο τα αληθινά.
Αλήθεια πως μπόρεσε και τον άφησε; Άραγε να ήταν καλά; Να κοιμόταν; Να διασκέδαζε;

"Eίπες ο πρώην σου έφυγε στην Αγγλία ε;"
"Nαι..." Τι στο καλό; Άκουσε την σκέψη μου; Τόσο κενό ήταν το βλέμμα μου που κατάλαβε τι σκεφτόμουν;
"Άσχημο αυτό. Όταν φεύγει ο άλλος. Σε κάνει να νιώθεις ανήμπορος. Πως δεν μπορείς να κάνεις τίποτα." μου είπε ήρεμα λες και συνέχιζε να διαβάζει την σκέψη μου.
"Ισχύει..."
"Εγώ ευτυχώς με την πρώην μου χωρίσαμε ένα μήνα πριν φύγει για Αγγλία. Για άσχετο λόγο."
"Αχά..."
Ρούφηξε άλλο λίγο από το τσιγάρο.
"Ξέρεις όταν δύο άνθρωποι είναι μέσα στο αμάξι και ο αέρας ζεσταίνεται τα τζάμια θολώνουν. Γι'αυτό άρχισα να βήχω."
"Χαχ το άσθμα ε;"
"Ναι."

Στην διαδρομή για το σπίτι δεν μίλαγα. Με έπιασε μια νύστα. Μία κούραση. Ίσως συνέχιζα να νιώθω και το κενό που είχα πριν. Μου έλεγε για τα φανάρια. Πως το βράδυ καμία φορά δεν τα κοιτάζει. Δεν είμαι σίγουρη. Δεν έδωσα πολύ σημασία.

love, couple, and kiss εικόνα

Φτάσαμε έξω από το σπίτι. Με φίλησε. Έκανα να φύγω όμως τα χείλη του δεν με άφησαν.
"Πρέπει να φύγω..." μου ψιθύρισε συνειδητοποιώντας πως δεν ήθελα ούτε εγώ να φύγει ακόμα.
"Το ξέρω. Πες μου να φύγω εγώ..."
"Δεν θέλω να σου πω να φύγεις. Ξέρω όμως πως πρέπει να φύγω εγώ..." Είχε στήσει μερικούς φίλους του ήδη 3 ώρες.
"Μμμμ..." Σήκωσα το χέρι μου ανάμεσα μας και χαίδεψα πρώτα το μούσι του και έπειτα τα χείλη του. Κοίταξα για μια στιγμή τα γαλαζοπράσινα μάτια του. Αυτά τα μάτια του που τα ήξερα δυο χρόνια τώρα. Πολύ πριν τον Γ. Αυτά τα μάτια που ήξερα πως ποτέ δεν θα ήταν δικά μου. Ούτε καν εκείνη την νύχτα δεν ήταν δικά μου. Ούτε καν εκείνη την στιγμή.
"Πρέπει να φύγεις."ψιθύρισα. "Καληνύχτα"
"Καληνύχτα. Μιλάμε." μου απάντησε γλυκά.
Βγήκα από το αμάξι. Με είδε να μπαίνω μέσα στο σπίτι και έφυγε.

Ξαπλώνοντας ένιωσα μια γλύκα. Μια χαρά. Μια μικρή δικαίωση που έπειτα μετά από δύο χρόνια ζούσα κάτι μαζί του. Και έπειτα πάλι αυτό το κενό...
Φύγε. Φύγε...
Έτσι και αλλιώς όλοι φεύγουν. Το ξέρω από πρώτο χέρι. Δεν θα ήσουν ο πρώτος λοιπόν.
Φύγε και εσύ. Το ξέρω πως θες.
Έτσι είναι καλύτερα για όλους. Δεν υπάρχει ποτέ πόνος για κανέναν.
Φύγε όπως όλοι.
Οι άνθρωποι φτιάχτηκαν για να φεύγουν.
Ίσως να ξανα γυρίσουν...Σίγουρα θα ξανά γυρίσουν κάποιοι,αλλά θυμίσου μόνο οι αληθινοί θα μείνουν...Τουλάχιστον αυτό προσπαθώ να λέω στον εαυτό μου.

athens khalil_gibran εικόνα


Και μετά πάλι αυτό το κενό...Μάτια μου...Αν υπάρξει κάποια μέρα που αναλωθώ και εγώ σε κάτι ψεύτικο...Αν υπάρξει κάποια μέρα που δεν χαρίσω αλλά δανείσω τα φιλιά μου...Αν υπάρξει κάποια μέρα που το πάθος του έρωτα είναι παραπάνω από το πάθος της ψυχής μου...Σε παρακαλώ έλα πίσω.
Έλα μόνο γι'αυτό τον λόγο.
Έλα να μου θυμίσεις τι πάει να πει να δίνεις πράγματα από την ψυχή σου.
Έλα να μου θυμίσεις τι πάει να πει να χαμογελάω.
Έλα να μου θυμίσεις τι πάει να πει να χτυπάει δυνατά η καρδιά μου.
Έλα να μου θυμίσεις τι πάει να πει να ανησυχώ για κάποιον.

Έλα να μου θυμίσεις τι πάει να πει να σε νοιάζονται.
Έλα να μου θυμίσεις τι πάει να πει να είμαι στ'αλήθεια ευτυχισμένη.


Μερικά πράγματα τελικά γίνονται την στιγμή ακριβώς που πρέπει να γίνονται. Ούτε πιο πριν. Ούτε πιο μετά.
Όντως ίσως να πρέπει να έχουμε λίγη παραπάνω εμπιστοσύνη στο σύμπαν. Ξέρει πολύ καλά πότε θα σου εμφανίσει ξανά κάποιον στην ζωή σου και ποιον.
Και τότε θα μάθεις μόνος σου όλα τα  γιατί  και όλα τα  πως.



ΥΓ1.:Παράξενο αλλά έχουν ακόμα μια απίστευτη ηρεμία τα γαλαζοπράσινα μάτια του.
ΥΓ2: Η ανάρτηση αυτή είναι σαν ξαφνικά να είναι η συνέχεια αλλά μετά από καιρό της ανάρτησης "Night all my lights are on,this useless helpless feeling"  Δεκέμβριος 2013. 


ΥΓ3: Αν πραγματικά είμαι μέρος του μύθου σου,μάτια μου, θα επιστρέψεις μια μέρα. Πάουλο Κοέλο.


ΥΓ4:Υπάρχουν στιγμές που ηχούν ακόμα εκείνα τα λόγια σου μέσα μου. Με στοιχειώνουν ακόμα.
"Ίσως αν βρεις ένα καλύτερο παιδί εδώ..."
"Δεν θέλω καλό παιδί εσένα θέλω..."

Kάνω αυτό που μου είπες λοιπόν. Ψάχνω αυτό το κάτι καλύτερο που υποτίθεται θα βρω και θα με κάνει ευτυχισμένη. Όμως δεν το βρίσκω. Και αναλώνομαι. Και αν το βρω...Ξέρω πως δεν θα σου μοιάζει.
Όμως με υπεριφάνεια σου λέω...Πως κάνω ότι μου είπες.
Είσαι ευχαριστημένος;

space, quote, and one direction εικόνα


ΥΓ5:
Σταματήστε πια αυτήν την άθλια τραγωδία. 
Όλα είναι λάθος, τα πρόσωπα, ο τόπος, ο χρόνος. 
Ποιός μοίρασε τους ρόλους;

Τάσος Λειβαδίτης




I know I can't take one more step towards you
'Cause all that's waiting is regret
Don't you know I'm not your ghost anymore
You lost the love I loved the most

I learned to live half alive
And now you want me one more time

And who do you think you are?

Runnin' 'round leaving scars

Collecting your jar of hearts
And tearing love apart
You're gonna catch a cold
From the ice inside your soul
So don't come back for me
Who do you think you are?

I hear you're asking all around
If I am anywhere to be found
But I have grown too strong
To ever fall back in your arms

And I've learned to live half alive
And now you want me one more time

And who do you think you are?
Runnin' 'round leaving scars
Collecting your jar of hearts
And tearing love apart
You're gonna catch a cold
From the ice inside your soul
So don't come back for me
Who do you think you are?

And it took so long just to feel alright
Remember how to put back the light in my eyes
I wish I had missed the first time that we kissed
'Cause you broke all your promises

And now you're back

You don't get to get me back

And who do you think you are?
Runnin' 'round leaving scars
Collecting your jar of hearts
And tearing love apart
You're gonna catch a cold
From the ice inside your soul
So don't come back for me
Don't come back at all
And who do you think you are?
Runnin' 'round leaving scars
Collecting your jar of hearts
Tearing love apart
You're gonna catch a cold
From the ice inside your soul
Don't come back for me
Don't come back at all

Who do you think you are?