Night all my lights are on,this useless helpless feeling

Γειά σας!
Ο τίτλος είναι από το πολυαγαπημένο μου τραγούδι honey bee.Δεν ξέρω γιατί αλλά θεώρησα ότι ταιριάζει σήμερα.


Ειδικά τώρα που άρχισα να το ξανά ακούω πάλι και πάλι,γιατί το άκουσα σε μια σειρά.Στο ιατρικό απόρρητο.Ω ναι,ωραία σειρά.Την πέτυχα μια φορά το βράδυ,κατά της 2μιση,και αμέσως μου τράβηξε το ενδιαφέρον.Μάλλον βέβαια τότε την είχανε κόψει γιατί απ'ότι είδα στο web tv έχει μόνο 21 επισόδεια.Αλλά εγώ την έχω αγαπήσει.Βάζω κάθε βράδυ ένα επισόδειο και βλέπω.Γενικά ίσως να είμαι από τα ελάχιστα άτομα που ξέρω πολλές ελληνικές σειρές,ξέρω ποιος έχει ξανά παίξει και που,τις έχω δει είτε επειδή μου αρέσουν είτε από περιέργεια,σε σχέση με τις αγγλικές σειρές.Πχ ακόμα και φιλαράκια ζήτημα να έχω δει 6 επισόδεια.Όχι ότι δεν είναι καλά...κάθε άλλο.Απλά ίσως να κολλάω περισσότερο με τις ελληνικές,γιατί ταυτίζομαι περισσότερο.Η Αθήνα,τα μέρη,ο τρόπος σκέψης μας...Ελπίζω να καταλαβαίνεται τι εννοώ.χαχχα τέλος πάντων.
Αυτή είναι μια μικρή αρχή για να πω,πως οι τελευταίες μέρες ήτανε πραγματικά όμορφες!

Στις τελευταίες αναρτήσεις λεω μονάχα τα νέα μου.Δεν έχω αλλάξει καθόλου το μοτίβο των αναρτησεών μου και δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.Μου έχει φύγει λιγάκι η εμπνευσή μου,αλλά θα ξανά έρθει που θα πάει. :P

Να πω λοιπόν πως ο Νοέμβριος έκλεισε όμορφα.
Στις 29 είχαμε μάζωξη με τα τρόφιμα από την σχολή της αδερφής μου.Ψήσαμε λουκάνικα,μπιφτέκια,και καλαμάκια στο σπίτι του Μ.
Μετά παίζαμε τίτσου.Εγώ και ο Α. λέγαμε χαζομάρες και φτιάξαμε ζεστό τσαγάκι.(βλέπετε είχε επακολουθήσει μια εβδομάδα με πυρετό,με συνάχι για εμένα)
Στο τέλος είδαμε και ένα θριλερ που εμένα δεν μου άρεσε,γιατί γενικά δεν μου αρέσουν τα θρίλερ αλλά είχε πλάκα.:P

Στις 30 είχε ένα μικρό παρτάκι η Α. η φίλης,της φίλης μου της Ν. από την σχολή και πήγα.Είχα να δω τις φίλες μου από την σχολή τουλάχιστον 1 μήνα,και είχα χαρεί πολύ.Και ειδικά στο τέλος που κάναμε ησυχία επειδή κοιμότανε η μαμά της κ απλά ψυθιρίζαμε είχε πολύ πλάκα.:P Βέβαια δεν παρέλειψα να κάνω και την χαζομάρα μου.Το 856 το λεοφωρείο που πήρα νόμιζα ότι με αφήνει έξω από τoν σταθμό του Αιγάλαιω,αλλά τελικά άφηνε πιο πάνω.Και δεν το θυμόμουν.Το συνειδητοποίησα μετά από ώρα ότι ο δρόμος μου θυμίζει καθώς πηγαίνουμε για Νίκαια.Τελικά πήγα Πειραιά και πήρα από εκεί ηλεκρικό,μετά μετρό,και μετά λεοφωρείο.:P

Στις 1 στολίσαμε!Το δεντράκι μας έγινε πολύ όμορφο!Και βάλαμε και τα χαλιά,και το σαλόνι μοιάζει πολύ ζεστό τώρα.

Στις 3 βγήκα πάλι με τα κορίτσια από την σχολή μου.Πήγαμε playce!Καιρό είχα να πάω και να ξεχαστώ με επιτραπέζια. :D Το ίδιο απόγευμα βγήκα με την Στ. και την παλιά μου παιδική φίλη Μ.,και αργότερα ήρθε και η Α.Μ.Ωραία περάσαμε και δώσαμε ραντεβού για την επόμενη το βράδυ σ'ένα μπαράκι κοντά μας,με ελληνική έντεχνη και ελαφρα ροκ μουσική.Με ρακόμελλα και τέτοια!Πω...τι κρύο είχε εκείνη την ημέρα.Περπάτησα το μισό φούρεσι μέχρι την πλατεία του Γέρακα,και μετά νόμιζα πως δεν ένιωθα το προσωπό μου και τα χέρια μου.
Και η επιστροφή είχε πολύ πλάκα.Καθώς η Στ. δεν παρέλειψε να μας κάνει να γελάσουμε με τις τσιρίριδες της,και την φίλη της την Ν. να της λέει"Στ. κατέβα από το αυτοκίνητο τώρα."" Όχι χαχαχ καλά ειμαι χαχαχαχα,να να σταματάω χαχχαχχα."
Το ίδιο βράδυ με φιλοξένησε η Α.Μ στο υπογειάκι.Όμορφα κοιμήθηκα αλλά η Α.Μ όλο στριφογύρναγε.:P  Και είχε και πλάκα οι βλακείες που λέγαμε πριν κοιμηθούμε.:P
Την Πέμπτη 6,μας ξύπνησε η μαμά της κατά την 1.Πήγαμε στο Χαλάνδρι να αλλάξει μερικά δώρα.Πολύ αναποφάσιστη ήτανε,χαχ,αλλά κατέληξε σε κάτι!

Στις 7 πήγα σε μια συναυλία που είχε η φίλη μου η Μ. από στο Αττικό Ωδείο στο κέντρο.Δεν ξέρω...μόλις την άκουσα να τραγουδάει,έτσι με μικρόφωνο,με πιάνο,τόσο επαγγελματικά,ένιωσα συγκίνηση,που την ήξερα!Περιφάνια!Γενικά η φωνή της με μάγεψε,και όταν της λέγαμε πως ήτανε η καλύτερη (στην ίδια μικρή συναυλιούλα τραγούδαγαν μαζί της και δυο γυναικες ηθοποιοί,η μια σχετικά γνωστή) μας απάνταγα"αααχ ρε παιδιά όντως? ευχαριστω!" και απλά γέλαγε.Είναι τόσο μετριόφρονων!

Στις 9 πήγαμε μαζί με την Κ. και την Α.Μ να δούμε την Στ. στον Βασιλόπουλο που ξεκίνησε δουλεία.Προωθούσε δωρεάν γευστική δοκιμή κρασιού.Πολύ πλάκα είχε.1 ώρα τρυγιρνάγαμε στο σουπερ μάρκετ.αααχ,και εκείνη η πίκρα που φάγαμε.Στην στάση του λεοφωρείο,ένα παιδί βρήκε ένα ολόκληρο 20ρικο.Και ήτανε ακριβως δίπλα στα πόδια της Κ.Και δεν το είχε δει καμία μας,ουφ τι κρίμα.:P

Στις 10 είχαμε και εμείς συνέντευξη με την Α.Μ από την ίδια ακριβώς προωθητική που πήρανε την Σ.Όλα πήγανε καλά,και πήρανε και εμάς!

Στις 12 είχα μια ευχάριστη βόλτα στα εξάρχεια με την Ελ. και τον Λ. που ήρθε από Θεσσαλονίκη.
Και στις 13,είχα την ενημέρωση από την προωθητική.
Έτσι το ΣΚ που μας πέρασε δούλεψα.Σίγουρα δεν είναι και η καλύτερη δουλειά στον κόσμο,αλλά χάρηκα που επιτέλους θα βοηθήσω όπως μπορώ στο σπίτι.Και αν με βάλουνε σε κανένα πρόγραμμα με 8ωρο θα είναι ακόμα πιο καλά!

Στις 14 είδα και της φίλες μου Ειρ. και Α. που μου είχανε λείψει.Πράγμα παράξενο,μόλις πήγανε μερικά πράγματα καλά σ'εμένα,σε εκείνες ήρθαν ψιλο άσχημα νέα.Και μερικά πράγματα τους πήγανε ανάποδα...Τι να πω...:( Ίσως να είναι βέβαια και οι μόνες που καταλαβαίνουν 100% τι παιρνάμε με τα οικονομικά.Όμως τον τελευταίο καιρό αυτό πραγματικά το ξέχασα.Ότι είναι να γίνει θα γίνει.Και τώρα που θα δουλεύω και εγώ όλα θα πάνε τέλεια!Και η γιαγιά βοήθησε πολύ αυτό τον μήνα!
Kαι χαζοχαίρομαι που έρχονται και γιορτές!



Ίσως να βοήθησαν πολύ τελικά και τα ομοιοπαθητικά μου γιατί έχω τουλάχιστον 3 εβδομάδες να νιώσω άγχος.Και συνεχίζω να τα βλέπω όλα θετικά.Ακόμα και αν δεν έχω κάρτα στο κινητο,χάλασε ο αποκωδικοποιητής,οι λάμπες των γραφείων μας,το κινητό της αδερφής μου.Και ακόμα να πάρουμε το χαλί μας από το καθαριστήριο γιατί δεν έχουμε λεφτά.Μας κόψανε και το τηλέφωνο.Θέμα χρόνου είναι να κοπεί και το νετ,γι'αυτό πάλι καλά που προλαβαίνω να κάνω αυτή την ανάρτηση!Αλλά δεν πειράζει,ας μας καταριούνται όλες οι ηλεκρικές συσκευές,έρχονται Χριστούγεννα!!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Και μία μικρή αναφορά...σ'ενα θέμα που με απασχολεί από τον Νοέμβριο.
Από αρχές Νοεμβρίου.

Δεν βρίσκω τον κατάλληλο τίτλο γι'αυτό το θέμα.

Νομίζω πως δεν βρίσκω και τις κατάλληλες λέξεις.

Προσπαθά να καταλάβω τι στο καλό έχεις μέσα στο κεφάλι σου όταν μου μιλάς.

Όταν μου πρωτομίλησες.

Και σχεδόν κάθε βράδυ που είσαι εκεί χωρίς να στο έχω ζητήσει.

Πίστευα πάντα πως ξέρω να ψυχολογώ καλά τους ανθρώπους και να ξέρω ποια είναι τα κινητρά τους.Ήξερα πολύ καλά τι κρύβουν πίσω από τις συμπεριφορές τους.

Αλλά εσένα ακόμα δεν μπορώ να σε καταλάβω.

Αυτό θα ήθελα να σου φωνάξω δυνατά.Τι θες επιτέλους από εμενά.Τι επιδιώκεις.

Δεν θα ήθελα να σε πω ένα ψωνισμένο πλουσιόπαιδο που απλά παίζει.Δεν θέλω.Πιστεύω πως είσαι πιο καλός και ας μου λένε το αντίθετο.Αλλά αν συνεχίσεις έτσι,εκεί βλέπω να καταλήγω.Και ας έχει πανέμορφα γαλαζο-πράσινα μάτια.

Καλύτερα μερικές φορές θα ήτανε να μην με είχες ρωτήσει τόσσα πράγματα για εμένα.Να μην ήξερα τόσσα πράγματα για εσένα.Δεν θα μ'ενοιαζε έτσι τόσο.Απλά εσύ μπήκες στην δική μου καθημερινότητα,όχι εγώ στην δική σου.Εσύ με κολάκεψες,Όχι εγώ εσένα.Εσύ με πήρες τηλέφωνω.Όχι εγώ.Εσύ είπες ότι θα ήθελες πολύ να με δεις.Όχι εγώ
Και εκεί είναι το γαμώτο.

Αλλά έτσι αλλιώς όσα και να πούμε... τόσο ξένοι είμαστε ακόμα.

Oι άνθρωποι πραγματικά είναι πολύ περίεργοι ώρες ώρες.

Πως να σου εξηγήσω εγώ την δική τους περιέργεια.

Ούτε όταν καν οι ίδιοι δεν ξέρουν τι θέλουν.

 Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω 
τραγούδι άγνωστο κι αγέννητη σιωπή 
Πίσω απ’ τα μάτια, πίσω απ’ της ζωής
 το βέλο κρύβεσαι σαν βροχή που στέγνωσε,
 το ξέρω νεροποντή που περιμένω μια ζωή 
Γιατί δεν έρχεσαι 

 Μια καταιγίδα θέλω να `ρθει να ουρλιάξει 
όσα δεν είπαμε από φόβο ή ντροπή 
στα σωθικά μας και στα μάτια μας να ψάξει 
κάθε μας λέξη μυστική να την πετάξει 
μέχρι τον ήλιο ν’ ανεβεί και να τον κάψει 
Γιατί δεν έρχεσαι 
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ 
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

 Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν νυχτώνει 
όταν κρατιέμαι σαν χερούλι απ’ το ποτό 
απ’ το ποτό της φαντασίας μου που με λιώνει 
κάθε γουλιά του καίει σαν πάγος και σαν χιόνι 
κι ανατινάζει του μυαλου μου το βυθό 
Γιατί δεν έρχεσαι 

 Μια καταιγίδα θέλω να `ρθει να μας πνίξει 
σ’ ένα τραγούδι που δεν έγραψε κανείς 
Ο, τι δε γίναμε ποτέ να μην το δείξει 
Να `ναι γιορτή, την αγκαλιά της
 να ανοίξει στην ανημπόρια της χαμένης μας ζωής 
Γιατί δεν έρχεσαι
 Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ 
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

 Απ’ της ψυχής μου το ιερό 
ως της ζωής μου το μπουρδέλο
 χτίσε μια γέφυρα να πάω και να `ρθω 
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ, ποτέ όταν σε θέλω
 κλείσε τα μάτια μου και έλα να σε δω
 Γιατί δεν έρχεσαι 
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ 
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

Autumn

Καλησπέρα σας!
Οκτώβριος και Νοέμβριος.
Δυο πάρα πολύ περίεργοι μήνες για εμένα.
Συνήθως ανυπομονώ να μπω και να γράψω στο μπλογκ μου νέα.Αυτούς τους δυο μήνες δεν είχα ιδιαίτερη όρεξη,έμπνευση(?),πείτε το όπως θέλετε.:P
Τον Οκτώβριο παρολ'αυτα ένιωθα πολύ καλά.Ίσως να ήτανε και από τους πιο καλούς μήνες των τελευταίων μηνών.


Μου άρεσε πολύ όταν είχαν έρθει να κορίτσια από στην σχολή μου εδώ.Παίξαμε παντομίμα,γελάσαμε,φάγαμε πατατάκια,παίξαμε κ λίγο τίτσου και γενικά ήτανε όμορφα.
Εξίσου όμορφα ήτανε και στην γιορτή της Κ. που πήγαμε σπίτι της,πάλι η γνωστή παρεούλα από την σχολή.Είχα φάει μέχρι σκασμού!!Αν και θα ήθελα να δοκιμάσουμε με τον κορμο που είχαμε πάει εγώ και η αδερφή μου,αλλά δεν πειράζει.

Παράλληλα είχα εκνευριστεί με την κατάσταση που επικρατούσε στην σχολή μου.Και ακόμα εκνευρισμένη είμαι δηλαδή.Όλα οδηγούν σ'ένα αδιέξοδο και τόσσους μήνες μια λύση δεν βρίσκεται...

Από τον Οκτώβριο περίπου έχουμε μια κοινή συνομιλία στο φβ με την κολλητή μου την Κ.,την Α.Μ απο το φροντ και την φίλη της την Στ. και νομίζω πως αυτό κάθε μέρα μου φτιάχνει το κέφι.Μπαίνουμε και λέμε βλακείες,συζητάμε πάρα πολύ,και γενικά νομίζω πως από τότε δεθήκαμε ακόμα πιο πολύ.Οι άλλες έχουν καθιερώσει και κάθε Τετάρτη τα ρακόμελλα σ'ένα μαγαζί κοντά τους.χαχ Αλλά εμείς που να πάμε που ένα αμάξι δεν έχουμε? Πλάκα είχε όταν είχαμε βγει στο Μικελ κάπου μέσα Οκτωβρίου.Η Στ. μας έχει κολλήσει την έκφραση τσιτσινάκια.Και όποτε θέλουμε να μιλήσουμε για κάποιο αγόρι λέμε,α το τσιτσινάκι. :P Ή ας τσιτσινίσουμε λίγο! Επικό! :P

Παράλληλα περίμενα να ξεκινήσουν και τα κλεμμένα όνειρα.Οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται. :P Αααχ αναπολώ πολύ το 1ο έτος.Που γύρναγα από την σχολή,κοιμόμουν λιγάκι,και κατά της 7 έβλεπα κλεμμένα.Τόσο όμορφο και ξέγνοιαστο.Πέρυσι που γκρίνιαζα καμια φορά για τα οικονομικά,τώρα θέλω να γυρήσω τον χρόνο πίσω και να μου δώσω ένα μικρό χαστούκι.Τώρα είναι οι αληθινά δύσκολες μέρες...

Τέλη Οκτώβρη ήρθε και η Ε. από Θεσσαλονίκη!Επιτέλους!Είχα να την δω απο τον Απρίλιο!!Χάρηκα πολύ!Παίξαμε κλασσικά λίγο τίτσου.Μιλήσαμε.Είχε κέφια...Γελάσαμε αρκετά!

Κάπου Οκτώβριο γνώρισα και πολλά καινούργια μέλη του HW.Πολύ χάρηκα.Γενικά από τότε που δεν έχω σχολή είμαι συνέχεια μέσα στο φόρουμ,οπότε γνώρισα καινούργια άτομα και ήτανε ωραία! Ειδικά μια ωραία νύχτα με ρακόμελλα πολύ μου άρεσε. :D

Το halloween το περάσαμε κλασσικά μαζί με την Α. και την Ε. Με κολωκυθούλες που είχε φτιάξει η Ε. και γλυκάκια!Μαζί με την Ε. ντυθήκαμε κιόλας μαγισσούλες γιατί πήραμε μέρος σ'ένα διαγωνισμό του hw.:D

Τέλος από τις πιο ωραίες μέρες του Οκτωβρίου ήτανε όταν πήγαμε στο Λάμα,και είδαμε αρχοντα των δαχτυλιδιων(καλό ήτανε),και φάγαμε πίτσα,κρέπες και κέικ!Και φυσικά όταν ήρθανε σπίτι μας η Κ. η Α.Μ και η Σ. και παίζαμε τρίβιαλ και είχαμα πραγματικά λιώσει στα γέλια.Και ειδικά όταν εγώ έλεγα στην ΤΥΧΗ σωστές απαντήσεις. :P

Ο Νοέμβριος ξεκίνησε περίεργα.Άρχισα να ξανά νιώθω ταχυκαρδίες.Είχα άγχος.Και μέχρι και σήμερα κάποιες στιγμές μουδιάζουν λιγάκι τα άκρα μου.Αγχος κυρίως για τα οικονομικά.Δεν έχω και σχολή να ξεχνιέμαι.Πήγα σε μια ομοιοπαθητικό και δοκιμάζω μια τέτοια μέθοδο.Θα δούμε...Αν και νιώθω καλύτερα.Αν και πραγματικά μετά από 2 χρόνια γεμάτα αλλαγές με αρκετές στεναχώριες,ένιωσα πως 1η φορά όχι εγώ,αλλά ο οργανισμός μου δεν αντέχει.1η φορά που ο οργανισμός μου αντιδράει έτσι.Και κάπως έτσι δεν είχα κέφια στις αρχές...Χάζευα συνέχεια στο νετ.Αλλά παρολ'αυτα  γκρινιαζα και γ'ότι δεν έχω λεφτά να βγω βόλτα να ξεχαστώ.Έχω στείλει άπειρα e-mail για δουλειά αλλά τίποτα...

Παρέα με την Ε. και την Α. είδαμε δυο ταινίες μέσα στο Νοέμβριο.Τον Χάρι Πότερ παρτ 2 και το Epic.Αγαπημένες και οι δύο.Και ένα Σάββατο πήγαμε και στο Αρχαιολογικοό Μουσείο των Αθηνών.Και αυτό υπέροχο!Μετά πήγαμε να φάμε στο εστιατόριο της Νομικής της Α.Αν εμείς έχουμε μια φορά καλό φαί η Νομική έχει δέκα.Ήτανε πεντανόστιμο.Έτσι την ίδια Τετάρτη κατέβηκα στο κέντρο με την Σ.Υποτίθεται θα πηγαίναμε στην συνέλευση της Φιλοσοφικής,η οποία δεν έγινε ποτέ.Έτσι μετά χαζέψαμε στα βραχάκια,και ήρθε πιο μετά και η Α.Μ. και πήγαμε πάλι για φαί στην Νομική.Θέλω να πηγαίνω συνέχεια εκεί να τρώω!!

Από τον Νοέμβριο έχω να θυμάμαι πάλι άρχοντα των δαχτυλιδιων(αυτή την φορά το 3ο) με τα παιδιά από το Γεωπονικο!Ακόμα και βόλτες με τα παιδιά απο το hw στον Άγιο Δημήτριο!Και καφέ στο Μικελ πάλι με Κ.,Στ,και Α.Μ μιλώντας για τσιτσίνια χαχχα.Επίσης έκανα μια ενδιαφέρουσα γνωριμία μέσα στον Νοέμβριο,που πάει καλά.Θα δείξει! :P

Στην γιορτή μου δεν έκανα τίποτα ιδιαίτερο.Το Σάββατο όμως που μας πέρασε είχε γενέλθια η Α.Μ γιατί έχει γεννηθεί 21 Νοεμβρίου.Ωραίο πάρτι,αλλά ανέβασα δέκατα και μέχρι και σήμερα είμαι μπουκωμένη.-.- Οπότε δεν το απόλαυσα πάρα πολύ αλλά να'ναι καλά η Σ. που είναι τόσο χαρούμενος άνθρωπος όταν πίνει που είχα σκάσει στα γέλια"Είστε πολυυυυ φιλες μου ρε σεις,σας αγαπαω όλουυυς,εγω αύριο χωρίζω είμαι free dird,τρελο κεφάλι με το τσίπουροοοο" χαχαχχαχαχα τα θυμάμαι και γελάω.Mείναμε εκεί το πρωι.Έπρεπε όμως να μαζέψουμε το υπόγειο και να καθαρίσουμε.Τι σφουγγάρισμα ρίξαμε,χάλια το είχανε κάνει.Στο πάρτι ήτανε και η παιδική μας φίλη Μ.Την έχω ξανά αναφέρει στην ανάρτηση"ανοίγωντας την πόρτα του παρελθόντος" το 2010.Κοιμηθήκαμε στο ίδιο κρεβάτι και είχε πολύ πλάκα!Λέγαμε ιστορίες από το δημοτικό και είχαμε σκάσει στα γέλια.Και από μέσα η Στ φώναζε"Σκάστε θέλω να κοιμηθωωωω"χαχαχ Τώρα που μετακομίσαμε εδώ με την Μ. είμαστε πάρα πολύ κοντά.Πόσο παράξενο.Με τον έναν η με τον άλλον τρόπο η ζωή μας φέρνει πάντα κοντά.Μικρές ζούσαμε στην ίδια γειτονιά και τώρα πάλι το ίδιο.^_^

Αυτά.

Ο Νοέμβριος είναι κανονικά ο αγαπημένος μου μήνας,αλλά αυτός ο Νοέμβριος ήτανε ψιλό απογοήτευση.

Θέλω να ανοίξει τουλάχιστον η σχολή μου,για να απασχολώ το μυαλό μου με κάτι.Αν και χλομώ το βλέπω τώρα που θα μπει Δεκέμβριος.

Περιμένω πως και πως να πάρουμε ένα επίδομα να δούμε μια άσπρη μέρα,ή να πάρουν την μαμά σε καμία δουλειά.Όλο θα σας πάρουμε τηλέφωνο και όλο τίποτα.
Αυτά!!
Φιλάκια σ'όλουυυυς!

News.

Γειααααα σας!!
Έχω πολύ καιρό να γράψω μια αναρτησούλα ε?
Ε λοιπόν γι'αυτό ήρθα.Για να σας πω μερικά νέα μου.:)

Το υπόλοιπο καλοκαίρι μου ήτανε και ήρεμο και περιπετειώδης.:P
Για την ακρίβεια η καθημερινοτητά μου ήτανε απλά.Κοιμόμουν στις 3,ξύπναγα στις 1.Καθόμουνα,και το απόγευμα έβγαινα με την συνηθισμένη μου παρέα.Την παρέα του καλοκαιριού μου.:) Την Ειρ. και την Α.Νομίζω βέβαια φέτος βγάλαμε τις πιο λίγες φωτογραφίες από οποιοδήποτε άλλο καλοκαίρι.Αλλά δεν βαριέσαι...Ήτανε απλά λίγο κόπος τώρα μου μετακομήσαμε που έπρεπε να πάρουμε λεοφωρειο για να πάμε στα κορίτσια.Αλλα οκ.^_^

Κάπου μέσα  Ιουλίου,η αδερφή μου είχε λιποθυμήσει και εγώ είχα κατατρομάξει.3 Ποτήρια νερό της ρίξαμε για να συνέλθει.Τελικά όπως όλα έδειξαν ήτανε μάλλον από κούραση.:P Μερικοί δεν πιστεύουν στο μάτι,αλλά εγώ πιστεύω.:P Την αμέσως επόμενη εβδομάδα ξύπνησα κάτα της 5 το πρωί με φοβερό πόνο στην δεξιά πλευρά της κοιλιά μου.Για την ακρίβεια μονο 1 ωρα ειχα προλάβει να κοιμηθώ γιατί πιο πριν ήμουν έξω.:P Καλέσαμε ασθενοφορο μετά από δική μου παράκληση,και οι χαζοί αντί να με πάνε σε νοσοκομείο με πήγανε σε κέντρο υγείας.Εκεί τους είπανε ότι δεν έχουνε τίποτα να με εξετάσουν,και περίμενα μέχρι της 7 να έρθει ο μπαμπάς μου από Σαλαμίνα.Ενώ παράλληλα πέθαινα στον πόνο.Τελικά με πήγε εκείνος στο κοντινότερο νοσοκομείο.Όπως αποδείχτηκε έπαθα κολικό νεφρού(είχα δηλαδή μια μικρή πετρούλα στο νεφρο.:P ) Απλά έπρεπε να περιμένω μέχρι της 8 που άρχιζε η αφημερία για να μου κάνουν την παυσίπονη ένεση.:P Ο γιατρός μου έδωσε 5 παυσίνα να πίνω την ημέρα για μια εβδομάδα.Το ίδιο βράδυ έκλαιγα από τον πόνο και την επόμενη έκανα εμετούς.Αλλά πάει αυτό πέρασεεεεεεεε!!Ήμουν έτσι για εβδομαδούλα,αλλά τωρα όλα οκ.:D


                                 

12 Αυγούστου ως συνήθως είδαμε τα αγαπημένα μας αστέρια στην ταράτσα της Ειρ. :P Βάλαμε κουβερτούλες,μαξιλάκια,παπλωματάκια και κάτσαμε.Δεν είναι τόσο εντυπωσιακά όσο άλλες χρονιές νομίζω.Είδαμε γύρω στα 10 σίγουρα.Η απουσία της Α. όμως ήτανε αισθητή,καθώς δούλευε εκείνη την ημέρα,ήτανε πτώμα,και την πήρε ο ύπνος από νωρίς.:P Αλλά γενικότερα είχε πολύ πλάκα,και είναι μια από τις καθιερωμένες μας συναντήσεις.Φέτος καθιερώσαμε και περισσότερο το τίτσου,και δεν παίξαμε σχεδόν καθόλου ούνο!!(πόσο τραγικό :O :P ).Φάγαμε και πάστες,αλλά ήτανε ΠΟΛΥ αποτυχημένες.Πρέπει να βρούμε άλλο ζαχαροπλαστείο.:P

Τέλη Αυγούστου μας κάλεσε μια συμφοιτήτρια της αδερφής μου στο εξοχικό της.(Το Μαμούνι συγκεκριμένα που ανέφερα στην προηγούμενη αναρτησή μου! :P )Στο εξωτικό Σκορπονέρι.Δεν είναι ούτε καν χωριό.Ένας οικισμός με 20 σπίτια ήτανε και ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ.:P Αλλά ήτανε εξωτικά.Είχε απλά ΥΠΕΡΟΧΗ θάλασσα. :D Ήτανε τόσο ωραία η καθημερινοτητά μας.Ξυπνάγαμε στις 1.Τρώγαμε μπισκότα με μερέντα και γαλατάκι.Μετά μέχρι να βάλουμε μαγιό η Μ. έβαζε στο τέρμα μουσική από το Glee.Και μετά κατεβαίναμε στην θάλασσα(κανένα 2'λεπτο με τα πόδια) και απλά λιώναμε.Συζητάγαμε,λιαζόμασταν,κολυμπάγαμε,παίζαμε τίτσου,ξανά συζητάγαμε.Αγάπησα την μαμά της,πρώτη φορά συμπαθώ μαμά φίλης μου τόσο πολύ!Ήτανε και φοβερή μαγείρισσα.Το τι φάγαμε πάλι...Κεφτεδάκια,Κρεας με πατατούλες,ρολό κοτόπουλο,παγωτό με σιρόπι και μερέντα!Τα πάντα.Ειδικά η Δ. κάθε τρεις και λίγο πείναγε.Και το βράδυ ήτανε πολύ όμορφα που καθόμασταν στην βεράντα και παίζαμε.Τι όμορφα που ήτανε!
Επικές στιγμές:Το πρώτο βράδυ που μιλάγαμε εγώ,η αδερφή μου και η Μ. όταν ξαπλώσαμε..και μιλάγαμε,και γελάγαμε,ενώ την Δ. την είχε πάρει ο ύπνος.
Το παιχνίδι"Θάρρος ή Αλήθεια?" στο κινητό της Μ. Τι χαζομάρες έλεγε...Είχαμε σκάσει στα γέλια.Ήτανε απλα διεστραμμένο.:P
Το Kiwii που πίναμε κάθε βράδυ!!Αυτό δεν ήτανε ποτό,ήτανε απολαυστικός χυμός!
Η γλυκιά αδερφή της Μ. που όπως την 2η ημέρα μας έφυγε.:P
Το prestige που βάλαμε να δούμε το 2ο βράδυ.Όχι απλή ταινία Η ταινία.Μου άρεσε πάρα πολύ.
Τους αληθινούς έρωτες που χαζεύαμε στον Αλφα,και απλά γελάγαμε,και γελάγαμε με τις ατάκες του.
(Μπορείς να ακούσεις στο κοχύλι την ανάσα μου!!)
Τα 3 κολλητά και όμορφα κρεβάτια που κοιμόμασταν!
Η Μ. να βάζει στο τέρμα το "Unce upon a December" της Αναστασίας,και εγώ να χορεύω βαλς με την μαμά της Μ.,και η Μ με την Δ.!
Το ποδοσφαιράκι που έπαιζα με την Μ.(κάπου εδώ χαμογελάω γιατί θυμάμαι πόσο γέλαγα όταν παίζαμε :P )
Η βόλτα στον διπλανό χωριό,τα Λουκίσσια,και τα υπερβολικά δυνατά κοκτέιλς τους! :P
Η πολυλογία της Δ.(πραγματικά μιλάει πάρα πολύ ώρες ώρες :P )
Οι δυο παιδικές ταινίες που είδαμε στις 1 το βράδυ!(αυτοκράτος έχει κέφια,και τοι στόρι 3.)Την επόμενη Ηρακλής(με εμένα,την Μ και την αδερφή μου να τραγουδάμε ταυτόχρονα!)
Το όμορφο ηλιοβασίλεμα,και η όμορφη βεράντα τους.:)
Να τρέχουμε να προλάβουμε το τρένο από Χαλκίδα,και μετά να παίζουμε μέσα τίτσου.(+ να κοροιδεύουμαι τον ελεγκτή ότι και η Μ. θα κατέβει ΣΚΑ για να μας βγάλει φτηνότερο εισητήριο.:P)
Γενικώς,αυτές οι διακοπές και της Αίγινας ήτανε πολύ ωραίες! :D :)

Kαι κάπως έτσι γρήγορα έφυγε και ο Αύγουστος.

Τα αποτελέσματα των Πανελληνιών μας βρήκανε με 2 φίλες να έχουνε κάνει 10%.Η μία πέρασε Φαρμακευτική Πάτρας,κάτι που ήθελε από πάντα.Και η άλλη είναι η Μ^ που έλεγα πιο πάνω,που τώρα από το Γεωπονικό θα πάει στην Βιολογία.Πολύ κλάμα τα τρόφιμα επειδή θα φύγει η Μ. καθώς ήτανε η ψυχή της παρέας.:)

Ο Σεπτέμβριος που μας πέρασε ήτανε από τους πιο βαρετούς και οικονομικά χάλια μήνες που έχω ζήσει ποτέ μου.Μόνο μερικές συναντήσεις με τα τρόφιμα(τους συμφοιτητές της αδερφής μου) ήτανε τα πιο ευχάριστα γεγονότα.Γενικώς μέσα στο Σεπτέμβριο πήγα σε 3 γενέλθια.Σε δυο από τρόφιμα,και στην Ν. από την δική μου σχολή.(Έκανε τα γενελθια της σε ταράτσα,και βλέπει πιάτο όλη την Αθήνα. :D ) Πλάκα είχε που μέσα στον Σεπτέμβρη πήγα και 2 φορές και κοιμήθηκα στην κολλητή μου την Κ. :D
Κατ'άλλα είμαι σε στυλ να ψάχνω καθημερινά μια δουλειά για την μαμά μου.Μέχρι και για ένα απλό babysiting θέλουν οτιδήποτε μπορείτε να φανταστείτε για να σε πάρουνε.Και φυσικά να είσαι από την περιοχή τους.Εγώ θέλω ρε να κάνω 30 χιλιόμετρα κάθε μέρα,εσύ τι ζόρι τραβάς άμα είμαι εκεί στην ώρα μου? Πήρα και εγώ τηλ για ένα παιδάκι δημοτικού που θέλει βοήθεια.Είπανε θα με πάρουνε τηλ αλλά ακόμα.5 ευρώ την μιαμιση ώρα,πόσο πιο κάτωνα ρίξεις την ρημαδοτιμή? Και ρώτησε και αν έχω αυτοκίνητο.Για τον Θεό,σιγά μην κυκλοφορώ στην περιοχή ΜΟΥ με αυτοκίνητο.Ποδαράκια ωραιότατα τα έχω δόξα τον Θεό.Και έχω φτάσει σε σημείο να σκέφτομαι τα δυο ευρώ στο καφέ,2 ευρώ στα εισητήρια,είναι κ η μαμά μου που κάθε τρεις και λίγο θέλει τσιγάρα.Να θέλω κορν φλέικς ή φέτα,και να λέω άστο άλλη φορά Μαρία.Να χρειάζομαι ένα καινούργιο παππούτσι της προκοπής και ακόμα.Και μετά τα σκέφτομαι όλα αυτά και μπουχτίζω με τους γονείς μου,με την χώρα,με όλα.Μετά ηρεμώ και λέω κάτι θα γίνει.Άμα προσπαθήσουμε κάτι θα γίνει.Είναι όμως που δεν σου δίνουνε και ευκαιρίες.Πώς να ξεκινήσεις κάπου όταν 20 χρονων σου ζητάνε προυπηρεσία 3 χρόνων? Κάτσε ρε συ,ήρεμα.Μετά αναρωτιόμαστε γιατί καταλήξαμε στο μέσο.

Τέλος πάντων,ας τα ξεχάσουμε αυτά.Προσπαθώ να είμαι καλά,και να σκέφτομαι πως κάτι καλό θα γίνει στο τέλος.
Την προηγούμενη εβδομάδα γιόρταζα το 2ο όνομά μου.:)
Βέβαια δεν ήμουν πολύ καλά.Για περίπου 2 εβδομάδες είχα ταχυκαρδία,και δν μπορούσα να ηρεμήσω...Ένιωθα χάλια και ήτανε πολύ σπαστικό.Το τρίπλεξ δεν έδειξε τίποτα πάλι καλά,μόνο οι εξετάσεις αίματος έδειξε ότι έχω χαμηλη φερετίνι(και άλλα ένα δυο που δεν τα θυμάμαι.)Οπότε όλα δείχνουν πως η ταχυκαρδία ήτανε λόγω της μερικής αναιμίας που έχω.:P Θα πάω στο καρδιολόγο πάλι,και λογικά θα μου δώσει τίποτα για να πίνω.:P

Η σχολή μας είναι ακόμα κλειστή.Δεν έχω δώσει ούτε ένα μάθημα.-.- Πάει η εξεταστική.Να μην χαθεί μονάχα το εξάμηνο δεν θέλω.Η αδερφή μου ξεκίνησε φυσιολογικά και την ζηλεύω γιατί έχω μπουχτήσει στο σπίτι και εγώ.:P Άντε να δούμε!!

Κατ'άλλα χαίρομαι που αρχίζει και κάνει κρύο.:D Τα τελευταία 3 χρόνια αγαπώ πολύ περισσότερο τον χειμώνα από το καλοκαίρι.:)

Αυτά τα νεάκια μου.
Καλό μήνα να έχετε όλοι,και να είστε ευχαριστημένοι όλοι με αυτά που έχετε.:)
Φιλάκια πολλάαααααα!! :* :)

Kαι μερικές αγαπημένες μελωδίες,γιατί χειμωνιάζει και ταιριάζουν.:)

Όλες τις έχω βρει από τα επισόδεια του Παρα 5,αλλά γενικότερα παίζονται πολύ σε σίριαλ.Ακούστε μια-δυο και δεν θα χάσετε.Είναι απλά υπέροχες.Μελαγχολικές και γλυκές μαζί.Ότι πρέπει για ένα βροχερό μεσημέρι.
(Rene Aubry,Craig Armstrong,υπέροχοι και οι δύο!!)